Lucas 10
بلۆچی Balochi (BCC) vs NTLH
1 Eshiá rand Hodáwandén Issáyá dega haptád morid gechén kort o hamá shahr o métagán ke rawagi at, cha wat pésar, do doá ráhi dátant o
1 Depois disso o Senhor escolheu mais setenta e dois dos seus seguidores e os enviou de dois em dois a fim de que fossem adiante dele para cada cidade e lugar aonde ele tinha de ir.
2 gón áyán gwashti: “Keshár báz ent bale ronók kamm, paméshká gón kesháray wáhondá dazbandi bekanét ke pa wati keshárán ronók dém bedant.
2 Antes de os enviar, ele disse:
3 Berawét, man shomárá rawána dayán, bale shomá anchosha bét ke gorkáni nyámá gwarag.
3 Vão! Eu estou mandando vocês como ovelhas para o meio de lobos.
4 Wati sát o sapará gón wat na zarturag o lót o pélek bezurét o na chawatth. Ráhá, gón kassá tayárjórhi makanét.
4 Não levem bolsa, nem sacola, nem sandálias. E não parem no caminho para cumprimentar ninguém.
5 Har lógéá ke rawét awalá begwashét: ‘É lógay mardom émen bátant’.
5 Quando entrarem numa casa, façam primeiro esta saudação: “Que a paz esteja nesta casa!”
6 Cha á lógay mardomán agan kasé émeniay lóthók ent, shomay nékdwáiay barkatá áiá émenia rasit o agan na, é émeni shomay jendá rasit.
6 Se um homem de paz morar ali, deixem a saudação com ele; mas, se o homem não for de paz, retirem a saudação.
7 Hamá yakkén lógá bedárét o lóg pa lóg marawét. Harché ke shomárá pa waragá dátesh, bwarét o benóshét, chéá ke kár kanók wati rózigay hakdár ent.
7 Fiquem na mesma casa e comam e bebam o que lhes oferecerem, pois o trabalhador merece o seu salário. Não fiquem mudando de uma casa para outra.
8 Har shahréá ke rawét o á shahray mardom shomárá wasshátka kanant, gorhá harché ke pa waragá kárant, bwarét.
8 — Quando entrarem numa cidade e forem bem-recebidos, comam a comida que derem a vocês.
9 Á shahray nádráhán dráh kanét o mardomán begwashét ke Hodáay bádsháhi shomay kerrá átkag o sar butag.
9 Curem os doentes daquela cidade e digam ao povo dali: “O
10 Bale agan shahréá shotét ke á shahray mardomán shomárá wasshátk nakort, gorhá cha ódá dar áét o hamá shahray rahsarán harkasá ke gendét, áiá begwashét:
10 Porém, quando entrarem numa cidade e não forem bem-recebidos, vão pelas ruas, dizendo:
11 ‘Shomay shahray hamá danz ke may pádán per butagant, máesh hamedá chandhén, tánke é danz shomay helápá sháhedi bedayant. Bale bezánét ke Hodáay bádsháhi átkag o sar butag.’
11 “Até a poeira desta cidade que grudou nos nossos pés nós sacudimos contra vocês! Mas lembrem disto: o Reino de Deus chegou até vocês.”
12 Shomárá gwashán, jost o porsay róchá, á shahray sezá cha Sodumay sezáyá gantera bit.
12 E Jesus disse mais isto:
13 Bazhn o apsóz pa shomá, oo Korázinay mardomán! Bazhn o apsóz pa shomá, oo Bayt-Saydáay mardomán! Hamá mójezah ke man shomárá pésh dáshtagant, agan Sur o Saydunay shahrán pésh bedáshténant, gorhá óday mardomán hamá damáná wati gonáháni pashómániay póshák gwará kortagat o poráni sará neshtagatant.
13 Jesus continuou:
14 Jost o porsay róchá, shomay sezá cha Sur o Saydunay sezáyá gantera bit.
14 No Dia do Juízo, Deus terá mais pena de Tiro e de Sidom do que de vocês, Corazim e Betsaida!
15 Oo Kaparnáhumay mardomán! Shomá chest kanag o ásmáná baraga bét? Hechbar! Mordagáni jaháná sarshakuna bét.
15 E você, cidade de Cafarnaum, acha que vai subir até o céu? Pois será jogada no
16 Agan kasé shomay habarán gósh bedárit, á mani habarán ham gósha dárit. Harkas shomárá namannit, á maná ham namannit o hamá ke maná namannit, áiá ham namannit ke maná ráhi dátag.”
16 Então disse aos discípulos:
17 Issáay haptádén morid pa galé per tarretant o gwashtesh: “Oo Hodáwand! Tai námay barkatá jenn ham may hokmá mannant.”
17 Os setenta e dois voltaram muito alegres e disseram a Jesus: — Até os demônios nos obedeciam quando, pelo poder do nome do senhor, nós mandávamos que saíssem das pessoas!
18 Issáyá darráént: “Man Shaytán dist ke gerókéay dhawlá cha ásmáná kapt.
18 Jesus respondeu:
19 Man shomárá hamá ehtiár dátag ke már o zummán o dozhmenay sajjahén wák o kodratá lagatmál bekanét. Hecch chizz shomárá táwán dáta nakant.
19 Escutem! Eu dei a vocês poder para pisar cobras e escorpiões e para, sem sofrer nenhum mal, vencer a força do inimigo.
20 Bale pa eshiá gal mabét ke jenn shomay hokmána mannant, pa eshiá gal bebét ke shomay nám ásmáná nebisag butag.”
20 Porém não fiquem alegres porque os espíritos maus lhes obedecem, mas sim porque o nome de cada um de vocês está escrito no céu.
21 Hamá damáná Issá Pákén Ruhay barkatá gal but o gwashti: “Oo mani Pet, ásmán o zeminay Hodábond! Tará satá kanán o sárháyán ke taw é habar cha dáná o aglmandán chér dátant o pa sádagén mardomán záher kortant. Haw mani Pet! Taw cha wati razáyá chó kort.
21 Naquele momento, pelo poder do Espírito Santo, Jesus ficou muito alegre e disse:
22 Sajjahén chizz Petá mani dastá dátagant. Kass nazánt ke Chokk kay ent, tahná Peta zánt. Hamé dhawlá, tahná Chokka zánt ke Pet kay ent o á mardom ham zánant ke Chokk belóthit Petá pa áyán záher bekant.”
22 — O meu Pai me deu todas as coisas. Ninguém sabe quem é o Filho, a não ser o Pai; e ninguém sabe quem é o Pai, a não ser o Filho e também aqueles a quem o Filho quiser mostrar quem o Pai é.
23 Padá Issáyá dém gón moridán kort o ehwatá gwashtanti: “Bahtáwar ant hamá chamm ke harché shomá distag, á ham begendant.
23 Então Jesus virou-se para os discípulos e disse só para eles:
24 Man shomárá gwashán, bázén paygambar o bádsháhéá lóthetag ke harché shomá gendagá ét má ham bedistén, bale nadistesh o harché shomá eshkonagá ét má ham beshkotén bale naeshkotesh.”
24 Eu afirmo a vocês que muitos
25 Nun cha Sharyatay kázián yakké pa Issáay chakkásagá pád átk. Josti kort: “Oo ostád! Man chón bekanán ke abadmánén zenday wáhond bebán?”
25 Um mestre da Lei se levantou e, querendo encontrar alguma prova contra Jesus, perguntou: — Mestre, o que devo fazer para conseguir a vida eterna?
26 Issáyá passaw dát: “Sharyatá ché nebeshtah ent, cha áiay wánagá taw ché sarpada bay?”
26 Jesus respondeu:
27 Áiá passaw dát: “Wati Hodáwandén Hodáyá cha delay johlánkiá o gón sajjahén ján o sáh o gón sajjahén was o wák o gón sajjahén pahm o pegrá dóst bedáro wati hamsáhegá wati jenday paymá dóst bedár.”
27 O homem respondeu: — “Ame o Senhor, seu Deus, com todo o coração, com toda a alma, com todas as forças e com toda a mente. E ame o seu próximo como você ama a você mesmo.”
28 Issáyá gwasht: “Taw sharr gwasht, hamé dhawlá bekan, tará abadmánén zenda rasit.”
28 — A sua resposta está certa! — disse Jesus. — Faça isso e você viverá.
29 Sharyatay zánógerá pa é niyatá ke pésh bedárit man sharrén josté kortag, cha Issáyá josti kort: “Gorhá mani hamsáheg kay ent?”
29 Porém o mestre da Lei, querendo se desculpar, perguntou: — Mas quem é o meu próximo?
30 Issáyá áiay passawá gwasht: “Yahudi mardé cha Urshalimá dém pa Ariháay shahrá rawagá at ke dhongán gept. Áiay gwaray pocchesh kasshetant, áiay jendesh jat o némján kort o shotant.
30 Jesus respondeu assim:
31 Bé gat o gománá cha hamé ráhá yakk dini péshwáé gwazagá at, wahdé é mardi dist, wati ráhi táb dát o gwast.
31 Acontece que um sacerdote estava descendo por aquele mesmo caminho. Quando viu o homem, tratou de passar pelo outro lado da estrada.
32 Hamé dhawlá, mazanén parasteshgáhay hezmatkáré hamingor átk. Wahdé á mardi dist, ráhay domi némagi gept o shot.
32 Também um
33 Bale randterá Sámeri kawmay yakk mardé cha ódá gwazán hamé jágahá raset. Wahdé á mardi dist, áiay sará bazzagi but.
33 Mas um
34 Áiay kerrá átk o thappi thél o sharáb jat o bastant, wati óláká swári kort, yakk kárwánsaráéá áwort o áiay hayáldárii kort.
34 Então chegou perto dele, limpou os seus ferimentos com azeite e vinho e em seguida os enfaixou. Depois disso, o samaritano colocou-o no seu próprio animal e o levou para uma pensão, onde cuidou dele.
35 Domi róchá kárwánsaráay hodábondi do dinár dát o gwashti: ‘É marday hayáldáriá bekan, agan cha é zarrán géshter pakár but, per tarragay wahdá tará dayán.’”
35 No dia seguinte, entregou duas moedas de prata ao dono da pensão, dizendo:
36 Gorhá Issáyá cha hamá Sharyatay zánógerá jost kort: “Taw ché gwashay, cha á sayénán kojám yakk hamá marday hamsáheg at ke dhongán geptagat?”
36 Então Jesus perguntou ao mestre da Lei:
37 Áiá passaw dát: “Hamá ke áiay sará bazzagi but.” Issáyá gwasht: “Beraw, taw ham anchosh bekan.”
37 — Aquele que o socorreu! — respondeu o mestre da Lei. E Jesus disse:
38 Issá o áiay morid ke ráhá atant, átk o métagéá rasetant. Ódá Martá námén janénéá Issá wati lógá mehmán kort.
38 Jesus e os seus discípulos continuaram a sua viagem e chegaram a um povoado. Ali uma mulher chamada Marta o recebeu na casa dela.
39 Martáyá Maryam námén goháré hastat ke pa Hodáwandén Issáay habaráni gósh dáragá áiay pádáni démá nesht.
39 Maria, a sua irmã, sentou-se aos pés do Senhor e ficou ouvindo o que ele ensinava.
40 Bale Martá ke mehmániay káráni chen o lánchá dazgatth at, Issáay kerrá átk o gwashti: “Oo Hodáwand! Tará é habaray parwáh nést ke mani gohárá maná tahná yalah dátag o sajjahén kár mani sará ant? Begwashi maná komakk bekant.”
40 Marta estava ocupada com todo o trabalho da casa. Então chegou perto de Jesus e perguntou: — O senhor não se importa que a minha irmã me deixe sozinha com todo este trabalho? Mande que ela venha me ajudar.
41 Bale Hodáwandén Issáyá passaw dát: “Martá, oo Martá! Taw bázén kár o báráni sará watá negrán o paréshána kanay,
41 Aí o Senhor respondeu:
42 bale tahná yakk chizzé pakár ent. Hamá ke sharter ent Maryamá pa wat gechén kortag o cha áiá pach geraga nabit.”
42 mas apenas uma é necessária! Maria escolheu a melhor de todas, e esta ninguém vai tomar dela.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.