Gênesis 29

بلۆچی Balochi (BCC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ákub ráh gept, shot o shot tánke ródarátki mardománi molká sar but.
1 Jacó pôs-se de novo a caminho e foi para a terra dos filhos do oriente.
2 Ódá disti ta dashtá cháté o say ramag chátay nazzikká waptag, chéá ke mardomán é ramag cha hamé chátá ápa dátant. Baláhén sengé chátay dapá at.
2 Olhando em torno de si, viu no campo um poço junto do qual estavam deitados três rebanhos de ovelhas. Este poço servia de bebedouro para os rebanhos. Mas, sendo grande a pedra que cobria a abertura do poço
3 Wahdé sajjahén ramag ódá moccha butant, shepánkán á seng cha chátay dapá kenzént, pas ápa dátant o seng padá hamá jágahá, chátay dapá éra kort.
3 somente a removiam de cima quando todos os rebanhos fossem recolhidos. Davam então de beber aos animais e recolocavam a pedra no seu lugar.
4 Ákubá gón áyán gwasht: “Brátán! Shomá kojig ét?” Passawesh dát: “Háránay mardom én.”
4 Jacó disse aos pastores: "Meus irmãos, de, onde sois?" "Somos de Harã", responderam.
5 Ákubá jost kortant: “Shomá Náhóray chokk Lábáná pajjáha kárét?” Áyán gwasht: “Haw, zánéni.”
5 "Conheceis porventura Labão, filho de Nacor?" "Sim."
6 Ákubá jost kort: “Lábán dráh o salámat ent?” Áyán passaw dát: “Haw, dráh o salámat ent o esh ent áiay jenekk Ráhil gón pasán pédák ent.”
6 "Como vai ele?" "Vai muito bem; e eis justamente sua filha Raquel que vem com o rebanho."
7 Ákubá gwasht: “Bechár, róch angat borz ent o ramagáni mocch bayagay wahd naent. Pasán áp bedayét o kahcharán barét.”
7 "É ainda pleno dia, tornou Jacó, e não é hora de se recolherem os rebanhos. Dai de beber às ovelhas e levai-as de novo ao pasto."
8 Passawesh dát: “Tánke sajjahén ramag mocch mabant o seng cha chátay dapá kenzénag mabit, má pasán áp dáta nakanén. Randá ápesha dayén.”
8 "Não o podemos, responderam eles, antes que todos os rebanhos estejam reunidos. Tiramos então a pedra de cima do poço e damos de beber aos animais."
9 Ákub angat gón áyán habará at ke Ráhil gón wati petay pasán átk o raset. Ráhil wati petay pasáni shepánk at.
9 Falava ainda com eles, quando chegou Raquel com o rebanho do seu pai, porque era pastora.
10 Wahdé Ákubá wati mátay brát Lábánay jenekk Ráhil o Lábánay pas distant, dém pa chátá shot, sengi cha chátay dapá kenzént o wati nákóay pasi áp dátant.
10 Logo que Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, aproximou-se, rolou a pedra de cima da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão.
11 Ákubá Ráhil chokket o gón borzén tawáréá grewagi bendát kort.
11 Depois beijou Raquel e pôs-se a chorar.
12 Ráhili hál dát ke man tai petay syád án o Rebekkáay chokk án. Ráhil tacháná shot o wati peti hál dát.
12 Contou-lhe que era parente de seu pai e filho de Rebeca; e ela correu a anunciar isto ao seu pai.
13 Lábáná anchó ke wati gohárzátk Ákubay hál eshkot, tacháná átk, Ákubi gwarambáz kort, chokket o wati lógá borti. Ákubá sajjahén gapp gón Lábáná jatant o
13 Tendo Labão ouvido falar de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o conduziu à sua casa. Jacó contou-lhe tudo o que se tinha passado,
14 Lábáná gón áiá gwasht: “Taw mani haddh o hón ay.” Ákub tán máhéá áiay kerrá jallet.
14 e Labão disse-lhe: "Sim, tu és de meus ossos e de minha carne." Jacó ficou em casa dele um mês inteiro.
15 Gorhá Lábáná gón Ákubá gwasht: “Belli taw mani syád ay, bale pa man moptá kár makan. Maná wati mozzá begwash.”
15 E Labão disse-lhe: "Acaso, porque és meu parente, servir-me-ás de. raça? Dize-me que salário queres."
16 Lábáná do janénchokk hastat. Masterénay nám Lyáh at o kasterénay nám Ráhil.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: a mais velha chamava-se Lia, e a mais nova Raquel.
17 Lyáhay chamm béjalwah atant bale Ráhil sharrangé at o dhill o báládá jalwanák at.
17 Lia tinha os olhos embaciados, e Raquel era bela de talhe e rosto.
18 Ákubá Ráhil dóst but, gwashti: “Agan maná wati kasterén jenekk Ráhilá bedayay, man pa taw hapt sálá kára kanán.”
18 Jacó, que amava Raquel, disse a Labão: "Eu te servirei sete anos por Raquel tua filha mais nova."
19 Lábáná gwasht: “Sharter ent ke man Ráhilá dega mardéay badalá tará bedayán. Hamedá mani kerrá bedár.”
19 "E melhor, respondeu Labão, dá-la a ti que a outro: fica comigo."
20 Gorhá Ákubá pa Ráhilaygi tán hapt sálá kár kort, bale Ráhili anchó dóst at ke Ákubay delá é haptén sál purah lahtén róch atant.
20 Assim, Jacó serviu por Raquel sete anos, que lhe pareceram dias, tão grande era o amor que lhe tinha.
21 Nun Ákubá gón Lábáná gwasht: “Mani zálá maná beday. Mani haptén sál sarjam butagant o nun man gón áiá hór bayaga lóthán.”
21 Disse, pois, a Labão: "Dá-me minha mulher, porque está completo o meu tempo e quero desposá-la."
22 Lábáná óday sajjahén mardom lóthetant o dáwaté kort.
22 Labão reuniu. todos os habitantes do lugar e deu um banquete.
23 Shap ke but, wati jenekk Lyáhi zort o Ákubay kerrá bort o Ákub gón áiá hór but.
23 Mas, à noite, conduziu, Lia a Jacó, que se uniu com ela.
24 Lábáná wati móled Zelpah wati jenekkárá dát ke áiay hezmatá bekant.
24 E deu à sua filha Lia, sua escrava Zelfa.
25 Sohb ke but, Ákubá dist ke way, é wa Lyáh ent. Gorhá gón Lábáná gwashti: “É chónén káré ke taw gón man kort? Man pa Ráhilá tai hezmat nakort? Taw chéá maná rad dát?”
25 Pela manhã, viu Jacó que tinha ficado com Lia. E disse a Labão: "Que me fizeste? Não foi por Raquel que te servi? Por que me enganaste?"
26 Lábáná passaw dát: “May rasm é naent ke kasterén jenekká cha masteréná pésar sur bedayén.
26 "Aqui, respondeu Labão, não é costume casar a mais nova antes da mais velha.
27 É suray haptagá purah kan, kasteréná ham tará dayén, bale pa man dega hapt sálá kár kan.”
27 Acaba a semana com esta, e depois te darei também sua irmã, na condição que me sirvas ainda sete anos."
28 Ákubá anchosh kort o Lyáhay haptagi purah kort o Lábáná wati á dega jenekk, Ráhil gón Ákubá sur dát.
28 Assim fez Jacó: acabou a semana com Lia, e depois lhe deu Labão por mulher sua filha Raquel,
29 Lábáná wati móled Bellah wati jenekk Ráhilárá dát ke áiay hezmatá bekant.
29 dando por serva a Raquel sua escrava Bala.
30 Ákub gón Ráhilá ham hór but. Ráhili cha Lyáhá dóstter at. Ákubá dega hapt sál pa Lábáná hezmat kort.
30 Jacó uniu-se também a Raquel, a quem amou mais do que a Lia. E serviu ainda por sete anos em casa de Labão.
31 Wahdé Hodáwandá dist ke Lyáh Ákubá nádóst ent, áiárá chokki dát, bale Ráhil santh o béawlád at.
31 O Senhor, vendo que Lia era desprezada, tornou-a fecunda enquanto Raquel permanecia estéril.
32 Lyáh lápporr but o mardénchokké áworti o chokkay námi Ruben kort. Gwashti: “Hodáwandá mani bazzagi dist. Mani mard nun allamá maná dósta dárit.”
32 Lia concebeu e deu à luz um filho, ao qual chamou Rubem, "porque, dizia ela, o Senhor olhou minha aflição; agora meu marido me amará".
33 Lyáh padá lápporr but o wahdé mardénchokké áworti, gwashti: “Hodáwandá dist ke man nádósté án, paméshká maná é chokki ham dát.” Gorhá chokkay námi Shamun kort.
33 Concebeu de novo e deu à luz outro filho. "O Senhor, disse ela, vendo que era desdenhada, deu-me ainda este." E pôs-lhe o nome de Simeão.
34 Á padá lápporr but o wahdé mardénchokké áworti, gwashti: “Nun, cha ed o dém mani mard maná dósta dárit ke man pa áiá say mardénchokk áwortag.” Paméshká é chokkay námesh Láwi kort.
34 Concebeu ainda e deu à luz mais um filho. "Desta vez, disse ela, meu marido se apegará a mim, porque já lhe dei à luz três filhos." Por isso deu-lhe o nome de Levi.
35 Lyáh padá lápporr but o wahdé mardénchokké áworti, gwashti: “Nun man Hodáwandá názénán.” Gorhá chokkay námi Yahudá kort. Cha ed o rand chokkay áragi band but.
35 Concebeu ainda e deu à luz um filho. E disse: "Desta vez, louvarei ao Senhor." E chamou-o Judá. Depois cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 29, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.