Gênesis 26
بلۆچی Balochi (BCC) vs NVT
1 Chó but ke á sardhagárá dhokkálé kapt, abéd cha á pésari dhokkálá ke Ebráhémay wahdá butagat. Esák, Gerárá shot, Pilestiáni bádsháh Abimalekay kerrá.
1 Uma fome terrível atingiu a região, como havia acontecido antes no tempo de Abraão. Por isso, Isaque se mudou para Gerar, onde vivia Abimeleque, rei dos filisteus.
2 Hodáwand, Esákay démá záher but o gwashti: “Mesrá maraw. Hamá sardhagárá benend ke man tará gwashán.
2 O S enhor apareceu a Isaque e disse: “Não desça ao Egito. Faça o que eu mandar.
3 Annun hamé molká darámadéáy paymá benend. Man gón taw gón án o tará barkata dayán. É sajjahén zeminán tará o tai nasl o padréchárá dayán o gón tai pet Ebráhémá wártagén sawgendá barjama dárán.
3 Habite aqui como estrangeiro, e eu estarei com você e o abençoarei. Com isso, confirmo que darei todas estas terras a você e a seus descendentes, conforme prometi solenemente a Abraão, seu pai.
4 Man tai nasl o padréchá ásmánay estáráni kesásá báza kanán o é sajjahén zeminán áyáná dayán o tai nasl o padréchay sawabá zeminay sajjahén kawm barkata gerant,
4 Farei que seus descendentes sejam tão numerosos quanto as estrelas do céu e darei a eles todas estas terras. Por meio de sua descendência, todas as nações da terra serão abençoadas.
5 chéá ke Ebráhémá mani parmánbardári kort. Áiá mani habar zort, mani rahband o parmán o mani hokm o kánuni barjáh dáshtant.”
5 Farei isso porque Abraão me deu ouvidos e obedeceu ao que lhe ordenei: meus mandamentos, decretos e instruções”.
6 Gorhá Esák Gerárá nesht.
6 Portanto, Isaque ficou em Gerar.
7 Wahdé óday mardénán cha Esáká áiay lógiay bárawá jost kort, cha torsá nagwashti ke mani lógi ent, gwashti: “Mani gohár ent.” Áiá delá hayál kortagat chó mabit ke eday mardén maná bekoshant o Rebekkáyá bebarant ke á sharrangé.
7 Quando os homens que viviam na região perguntaram a Isaque sobre Rebeca, sua mulher, ele disse: “É minha irmã”. Teve medo de dizer “É minha mulher”, pois pensou: “Ela é tão bonita que os homens vão me matar por causa dela”.
8 Esák tán mazanén moddatéá hamódá nesht. Yakk róché Pilestiáni bádsháh Abimaleká cha darigá dhann jahlá cháret, disti ke Esák gón wati jan Rebekkáyá dazjaniá ent.
8 Algum tempo depois, porém, Abimeleque, rei dos filisteus, olhou pela janela e viu Isaque acariciar Rebeca.
9 Abimaleká Esák lótháént o gwasht: “Acha é tai jan ent! Taw chéá gwashtag ke ‘mani gohár ent’?” Esáká passaw dát: “Man wati delá gwasht ke áiay sawabá yakké mani jendá koshit.”
9 No mesmo instante, Abimeleque mandou chamar Isaque e exclamou: “É evidente que ela é sua mulher! Por que você disse que era sua irmã?”. “Porque tive medo que alguém me matasse por causa dela”, respondeu Isaque.
10 Abimaleká gwasht: “Taw chéá gón má chosh kort? Agan mani mardomé gón tai janá bwaptén, taw gonáhé may chakká dawr dátagat.”
10 “Como você pôde fazer uma coisa dessas conosco?”, exclamou Abimeleque. “Um dos meus homens poderia ter tomado sua mulher e dormido com ela e, por sua causa, seríamos culpados de grande pecado!”
11 Gorhá Abimaleká sajjahén mardom hokm dátant: “Harkas ke é mard o eshiay janá dastá ham per bekant, áiá allam markay sezá dayaga bit.”
11 Então Abimeleque declarou a todo o povo: “Quem tocar neste homem ou em sua mulher será executado!”.
12 Esáká á dhagáray sará kesht o keshár kort o á sálá dhagárá sad sari bar o samar dát, chéá ke Hodáwandá Esák barkat dát.
12 Naquele ano, quando Isaque plantou lavouras, colheu cem vezes mais cereais do que havia semeado, pois o S enhor o abençoou.
13 Esák sér o hazgár but o mál o hastii tán hamá haddá gésh bayán but ke á sakkén mazanén hastómandé jórh but.
13 Isaque prosperou e se tornou rico e influente.
14 Esáká ramag o górom o hezmatkár anchó báz at ke Pilesti hasaddig butant o
14 Adquiriu tantos rebanhos de ovelhas e bois e tantos servos que os filisteus o invejaram.
15 á sajjahén chátesh bár dát o háká porr kortant ke Esákay pet Ebráhémay hezmatkárán, Ebráhémay zamánagá jatagatant.
15 Por isso, os filisteus fecharam com terra todos os poços de Isaque, que tinham sido cavados pelos servos de seu pai, Abraão.
16 Nun Abimaleká gón Esáká gwasht: “Cha may kerrá beraw. Taw sakk zórmand ay o cha may haddá dar ay.”
16 Por fim, Abimeleque ordenou que Isaque deixasse aquela terra. “Vá para outro lugar”, disse ele. “Você se tornou poderoso demais para nós.”
17 Gorhá Esák cha ódá dar átk o Geráray daragá wati gedáni mekk kortant o nesht.
17 Então Isaque partiu de onde estava e se estabeleceu no vale de Gerar, onde armou suas tendas.
18 Esáká hamá chát dar roptant ke áiay pet Ebráhémay zamánagá kóchag butagatant o Pilestián, Ebráhémay marká rand bár dátagatant. Esáká é chát hamá nám per kortant ke áiay petá bastagatant.
18 Reabriu os poços que seu pai havia cavado e que os filisteus haviam fechado depois da morte de Abraão e lhes deu os mesmos nomes que Abraão tinha dado.
19 Wahdé Esákay hezmatkárán á daragay tahá zemin kótk, tachókén ápay cháté daresh gétk,
19 Os servos de Isaque também cavaram no vale de Gerar e encontraram uma fonte de água corrente.
20 bale Geráray shepánk gón Esákay shepánkán arhetant o gwashtesh: “É áp mayg ent.” Gorhá Esáká é chátay nám Esek kort, chéá ke Geráray mardom gón áiá arhetagatant.
20 Contudo, os pastores de Gerar entraram em conflito com os pastores de Isaque. “Esta água é nossa!”, diziam eles. Por isso, Isaque chamou o poço de Eseque.
21 Esákay hezmatkárán dega cháté jat, bale eshiay sará ham arhetant, gorhá áiá é chátay nám Setnah kort.
21 Em seguida, os homens de Isaque cavaram outro poço, mas, novamente, houve conflito por causa dele. Por isso, Isaque o chamou de Sitna.
22 Esák cha ódá laddhet o shot. Dega cháté jati. Nun eshiay sará kassá arh o korh nakort. Esáká chátay nám Rahubut kort o gwashti: “Nun Hodáwandá márá práh o sháhegánén jágahé dátag o má hamé sardhagárá sér o ábáda bén.”
22 Isaque abandonou esse poço e mandou cavar outro mais adiante. Dessa vez, ninguém discutiu por causa dele, de modo que Isaque o chamou de Reobote, pois disse: “Finalmente o S enhor criou espaço suficiente para prosperarmos nesta terra!”.
23 Esák cha ódá dém pa Bérshébahá shot.
23 Dali, Isaque se mudou para Berseba,
24 Hamá shapá Hodáwand áiay démá záher but o gwashti: “Man tai pet Ebráhémay Hodá án. Mators, chéá ke man gón taw gón án. Man wati hezmatkár Ebráhémay sawabá tará barkata dayán o tai nasl o padréchá géshá gésha kanán.”
24 onde o S enhor lhe apareceu na noite de sua chegada e disse: “Eu sou o Deus de seu pai, Abraão. Não tenha medo, pois estou com você e o abençoarei. Multiplicarei seus descendentes, e eles se tornarão uma grande nação. Farei isso por causa da minha promessa ao meu servo, Abraão”.
25 Esáká ódá korbánjáhé addh kort o Hodáwanday námi tawár kort. Wati gedáni hamódá mekk kort o áiay hezmatkárán hamódá cháté jat.
25 Isaque construiu ali um altar e invocou o nome do S enhor . Armou acampamento naquele local, e seus servos cavaram outro poço.
26 Abimalek cha Gerárá wati saláhkár Ahuzzah o wati pawjay sarlashkar Pikulay hamráhiá Esákay kerrá átk.
26 Certo dia, o rei Abimeleque veio de Gerar com Auzate, seu conselheiro, e com Ficol, comandante do seu exército.
27 Esáká cha áyán jost kort: “Shomá gón man dozhmeni kort o maná cha wati kerrá gallént. Nun chéá mani kerrá átkagét?”
27 “Por que vocês vieram?”, perguntou Isaque. “É evidente que me odeiam, já que me expulsaram de sua terra.”
28 Áyán passaw tarrént: “Má sharriay sará distag ke Hodáwand gón taw gón ent, paméshká má gwasht ke báyad ent mayshomay nyámá kasam o sawgendé bebit. Byá ahd o paymáné bandén
28 Eles responderam: “Podemos ver claramente que o S enhor está com você. Por isso, queremos fazer com você um acordo sob juramento, uma aliança.
29 ke taw márá ázára nadayay, anchó ke má tará ázár nadátag o gón taw sharr butagén o tará pa salámati o émeni cha wati kerrá rahádag kortag. Nun má gendén ke tará cha Hodáwanday némagá barkat rasetag.”
29 Jure que não nos fará mal, assim como nós nunca lhe fizemos mal. Sempre o tratamos bem e o despedimos em paz. E agora, veja como o S enhor o abençoou!”.
30 Gorhá Esáká pa áyán mehmánié kort o áyán wárt o noshet.
30 Então Isaque lhes preparou um banquete, e eles comeram e beberam juntos.
31 Domi sohbá máhallah pád átkant o Esák o Abimaleká gón yakdegará sawgend wárt. Esáká mardom rahádag kortant o á, cha Esákay kerrá pa salámati o émeni shotant.
31 Logo cedo, na manhã seguinte, cada um fez o juramento solene de não interferir com o outro. Isaque se despediu deles, e partiram em paz.
32 Hamá róchá Esákay hezmatkár átkant o wati jatagén chátay bárawá hálesh dát. Gwashtesh: “Má áp dar gétkag.”
32 Naquele mesmo dia, os servos de Isaque vieram lhe falar de um novo poço que tinham cavado. “Encontramos água!”, exclamaram.
33 Esáká é chátay nám Shébah kort o tán róche maróchigá á shahrá Bérshébaha gwashant.
33 Por isso, Isaque chamou o poço de Seba. E, até hoje, a cidade que se formou ali é conhecida como Berseba.
34 Wahdé Issuay omr chell sál but, gón Hitti kabilahay Behiri námén mardéay jenekk Yudit o Hitti Élónay jenekk Basématá suri kort.
34 Quando Esaú tinha 40 anos, casou-se com duas mulheres hititas: Judite, filha de Beeri, e Basemate, filha de Elom.
35 Issuay é janán, Esák o Rebekkáay zendagi azáb kort.
35 Essas duas mulheres causaram grande desgosto a Isaque e Rebeca.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.