Êxodo 9
بلۆچی Balochi (BCC) vs NAA
1 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Perawnay kerrá beraw o gón áiá begwash: ‘Hodáwand, Ebrániáni Hodá chosha gwashit: “Mani mahluká bell ke rawt o maná parastesha kant.
1 O Senhor disse a Moisés: — Apresente-se a Faraó e diga-lhe: Assim diz o
2 Chéá ke agan áyán rawagá maylay o angat áyán bedáray,
2 Porque, se você se recusar a deixá-los ir e ainda por força quiser detê-los,
3 Hodáwand dastá shahára dant o kahcharán, tai mál o dalwatáni sará sakkén gránén wabáé dawra dant, tai har o asp o oshter o pas o gókáni sará.
3 eis que a mão do Senhor trará uma terrível peste sobre o seu rebanho, que está no campo, sobre os cavalos, sobre os jumentos, sobre os camelos, sobre o gado e sobre as ovelhas.
4 Bale Hodáwand Esráili o Mesriáni mál o dalwatáni nyámá park o péra kant o cha Esráiliáni mál o dalwatán yakké ham namerit.”’”
4 E o Senhor fará distinção entre os rebanhos de Israel e o rebanho do Egito, para que nada morra de tudo o que pertence aos filhos de Israel.
5 Hodáwandá yakk wahdé gisshént o gwashti: “Bándá é molká mane Hodáwand é kárá kanán.”
5 O Senhor designou certo tempo, dizendo: Amanhã o Senhor fará isto na terra.”
6 Domi róchá Hodáwandá é kár kort. Mesriáni sajjahén mál o dalwat mortant, bale cha Esráiliáni mál o dalwatán yakké ham namort.
6 E o Senhor o fez no dia seguinte, e todo o rebanho dos egípcios morreu; porém, do rebanho dos israelitas, não morreu um único animal.
7 Perawná pa pakká kanagá mardom ráh dát o sahig but ke cha Esráiliáni mál o dalwatán yakké ham namortag. Bale Perawnay del angat seng at o mahluki rawagá naesht.
7 Faraó mandou verificar, e eis que do rebanho de Israel não havia morrido nem um sequer. Mas o coração de Faraó se endureceu, e ele não deixou o povo ir.
8 Hodáwandá gón Mussá o Háruná gwasht: “Cha kurahéá chanké chanké por bezurét, o Mussá eshán Perawnay démá ásmánay némagá shánk bedant.
8 Então o Senhor disse a Moisés e a Arão: — Peguem mãos cheias de cinza de um forno, e que Moisés atire essa cinza para o ar diante de Faraó.
9 É por danza bant o sajjahén Mesray molkay sará mána shánant o sajjahén Mesrá ensán o jánwaráni jáná ábelahén résh o sóm pédá kanant.”
9 Ela se transformará em pó fino sobre toda a terra do Egito e em tumores que se arrebentem em úlceras nas pessoas e nos animais, por toda a terra do Egito.
10 Mussá o Háruná cha kurahéá por zort o Perawnay démá óshtátant. Mussáyá por ásmánay némagá shánk dátant o é porán ensán o jánwaráni jáná ábelahén résh o sóm pédá kort.
10 Eles pegaram cinza de um forno e se apresentaram a Faraó. Moisés atirou a cinza para o ar, e ela se transformou em tumores que se arrebentavam em úlceras nas pessoas e nos animais.
11 Résháni sawabá jádugerán Mussáay démá óshtát nakort, chéá ke jáduger o sajjahén Mesriáni jáná sóm dar átkagat.
11 Os magos não puderam permanecer diante de Moisés, por causa dos tumores, porque havia tumores nos magos e em todos os egípcios.
12 Bale Hodáwandá Perawnay del seng kort o hamá paymá ke Hodáwandá gón Mussáyá gwashtagat, Perawná áyáni habar gósh nadáshtant.
12 Porém o Senhor endureceu o coração de Faraó, e este não os ouviu, como o Senhor tinha dito a Moisés.
13 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Sohbá máhallah pád á, Perawnay démá dar á o begwashi: ‘Hodáwand, Ebrániáni Hodá chosha gwashit: “Mani mahluká bell ke rawt o maná parastesha kant.
13 O Senhor disse a Moisés: — Levante-se de manhã cedo, apresente-se a Faraó e diga-lhe: Assim diz o
14 Chéá ke é randi man wati sajjahén kahrán tai jend o tai hezmatkár o tai mardománi sará dawra dayán ke taw bezánay ke sajjahén donyáyá mani paymén nést.
14 Pois desta vez enviarei todas as minhas pragas sobre o seu coração, sobre os seus oficiais e sobre o seu povo, para que você saiba que em toda a terra não há ninguém que seja semelhante a mim.
15 Chéá ke agan man belóthetén, déri wati daston shahár dátagat o tai o tai mardománi sará kahré dawr dátagat o taw cha jaháná gár o gomsár butagatay.
15 Pois eu já poderia ter estendido a mão para ferir você e o seu povo com peste, e você teria sido cortado da terra.
16 Bale tará paméshká zendagá eshton ke wati zór o wáká tará pésh bedárán o sajjahén jaháná mani námay jár janag bebit.
16 Mas, em verdade, foi para isso que eu o mantive: para mostrar a você o meu poder, e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.
17 Bale taw angat mani mahlukay dém dáshtag o rawagáesha naylay.
17 Você ainda vai se levantar contra o meu povo, para não deixá-lo ir?
18 Bechár, bándá hamé wahdá man anchén trondén tróngalé gwárénán ke cha ed o pésh Mesrá hechbar nabutag, cha hamá wahdá beger ke Mesray bonpad ér kanag butag tán róche maróchigá.
18 Eis que amanhã, por este tempo, farei cair uma forte chuva de pedras, como nunca houve no Egito, desde o dia em que foi fundado até hoje.
19 Nun hokm day ke tai hamá mál o dalwat o é dega sajjahén chizz ke dhanná ant, áyán panáhén jágahé bebarant. Har mardom o dalwat ke dhanná but o panáh kanag nabut, é tróngal áiá laggant o á merit.”’”
19 Agora, pois, mande recolher o seu gado e tudo o que você tem no campo. Todas as pessoas e os animais que estiverem no campo e não forem levados para casa morrerão ao cair sobre eles a chuva de pedras.”
20 Perawnay á hezmatkárán ke cha Hodáwanday habarán torset, hamá damáná wati golám o dalwatesh panáh kortant.
20 Aqueles oficiais de Faraó que temiam a palavra do Senhor fizeram com que os seus servos e o seu gado fugissem para as casas;
21 Bale hamáyán ke Hodáwanday habar mán nayáwortant, wati golám o dalwatesh dhanná eshtant.
21 aqueles, porém, que não se importavam com a palavra do Senhor deixaram que os seus servos e o seu gado ficassem no campo.
22 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Wati dastá ásmánay némagá shahár day ke sajjahén Mesray molká tróngal begwárit, ensán o jánwar o Mesray dhagáráni har drachk o dáray sará.”
22 Então o Senhor disse a Moisés: — Estenda a mão para o céu, e cairá chuva de pedras em toda a terra do Egito, sobre as pessoas, sobre animais e sobre toda planta do campo na terra do Egito.
23 Mussáyá wati asá ásmánay némagá shahár dát o Hodáwandá grand o tróngal ráh dát o zeminá bir kapt. Hodáwandá Mesray molká tróngal gwárént.
23 E Moisés estendeu o seu bordão para o céu e o Senhor deu trovões e chuva de pedras, e fogo desceu sobre a terra. E o Senhor fez cair chuva de pedras sobre a terra do Egito.
24 Tróngalá gwart o tróngalay wahdá geróká pa damáné ham bass nakort. Anchó tróngal but ke Mesrá pésará hechbar nabutagat, cha hamá wahdá ke Mesr molké jórh butag.
24 De maneira que havia chuva de pedras e fogo misturado com a chuva de pedras tão grave, como nunca houve em toda a terra do Egito, desde que veio a ser uma nação.
25 Sajjahén Mesrá harché ke dhanná at, tróngalá jat o prósht, ensáná beger tán jánwará. Dhagáráni sajjahén keshár o drachki ham jat o próshtant.
25 Por toda a terra do Egito a chuva de pedras destruiu tudo o que havia no campo, tanto pessoas como animais. A chuva de pedras destruiu também todas as plantas do campo e quebrou todas as árvores do campo.
26 Tahná Góshenay damagá tróngalá nagwart, hamódá ke Bani Esráil neshtagat.
26 Somente na terra de Gósen, onde estavam os filhos de Israel, não houve chuva de pedras.
27 Perawná Mussá o Hárun lótháént o gwashtant: “É bari man gonáh kortag. Hodáwand barhakk ent o man o mani mardom mayárbár én.
27 Então Faraó mandou chamar Moisés e Arão e lhes disse: — Desta vez pequei. O
28 Hodáwanday kerrá dwá bekanét ke é baláhén grand o tróngalá márá kosht. Man shomárá rawagá kellán. Shomárá cha ed o géshter edá nadárán.”
28 Orem ao Senhor , pois já bastam estes grandes trovões e a chuva de pedras. Eu os deixarei ir, e vocês não ficarão mais aqui.
29 Mussáyá gwasht: “Man anchó ke cha shahrá dara káyán, wati dastán Hodáwanday némagá chesta kanán. Granda óshtit o tróngalay gwárag banda bit ke taw bezánay ke donyá Hodáwandayg ent.
29 Moisés respondeu: — Quando eu sair da cidade, estenderei as mãos ao
30 Bale mana zánán ke tará o tai hezmatkárán angat cha Hodáwandén Hodáyá natorsit.”
30 Mas quanto a você e aos seus oficiais, eu sei que ainda não temem o Senhor Deus.
31 Kattán o jaway keshár tabáh butant, chéá ke jawá hóshag o kattáná poll jatagat.
31 O linho e a cevada foram destruídos, pois a cevada já estava na espiga e o linho estava em flor.
32 Bale gandom o gallahay keshár tabáh nabutant ke esháni mósom randá kayt.
32 Porém o trigo e o centeio não sofreram dano, porque ainda não haviam nascido.
33 Mussá cha Perawnay kerrá shot o cha shahrá ke dar átk, dasti Hodáwanday némagá chest kortant. Grand o tróngal óshtátant o hawrá gwárag bass kort.
33 Moisés saiu da presença de Faraó e da cidade e estendeu as mãos ao Senhor . Cessaram os trovões e a chuva de pedras, e não caiu mais chuva sobre a terra.
34 Wahdé Perawná dist ke hawr o tróngal o grand óshtátant, padá gonáhi bená kort. Perawn o áiay hezmatkárán wati del seng kort.
34 Quando Faraó viu que cessaram as chuvas, as pedras e os trovões, tornou a pecar e endureceu o coração, ele e os seus oficiais.
35 Perawnay del seng but. Esráilii rawagá naeshtant, hamá paymá ke Hodáwandá cha Mussáay zobáná gwashtagat.
35 E assim Faraó, de coração endurecido, não deixou ir os filhos de Israel, como o Senhor tinha dito a Moisés.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.