Êxodo 16
بلۆچی Balochi (BCC) vs NAA
1 Sajjahén Esráili mahluk cha Élimá rahádag but. Cha Mesrá dar kapagá rand, domi máhay pánzdahomi róchá Sinay gyábáná sar butant. Sin, Élim o Sináay nyámá ent.
1 Partiram de Elim, e toda a congregação dos filhos de Israel veio para o deserto de Sim, que está entre Elim e Sinai, aos quinze dias do segundo mês, depois que saíram da terra do Egito.
2 Gyábáná, Esráilay sajjahén mahluk Mussá o Hárunay sará norondhagá lagget.
2 Toda a congregação dos filhos de Israel murmurou contra Moisés e Arão no deserto.
3 Esráilián gwasht: “Drégatá má Mesrá Hodáwanday dastá bemorténén. Ódá wa má góshtay dégáni kerrá neshtagatén o delay sérá nána wárt. Bale shomá márá é gyábáná áwort ke é sajjahén mahluká cha shodá bekoshét.”
3 Os filhos de Israel disseram a Moisés e Arão: — Quem nos dera tivéssemos morrido pela mão do
4 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Bechár, man cha ásmáná pa shomá nagana gwárénán. Mahluk har róch dhanná dar byayt o wati hamá róchay kesásá nagan mocch bekant o bezurit. É paymá áyána chakkásán ke bárén mani Sharyatay ráhá rawant yá na.
4 Então o Senhor disse a Moisés: — Eis que farei chover do céu pão para vocês, e o povo sairá e recolherá diariamente a porção para cada dia. Eu os porei à prova para ver se andam na minha lei ou não.
5 Wati shashomi róchay naganán ke kárant o tayára kanant, báyad ent cha pésari har yakk róchéay naganán do sari bebant.”
5 No sexto dia prepararão o que recolherem, e será o dobro do que recolhem nos outros dias.
6 Mussá o Háruná gón sajjahén Esráilián gwasht: “Maróchi bégáhá shomá zánét ke cha Mesrá shomay dar kanók Hodáwand at o
6 Então Moisés e Arão disseram a todos os filhos de Israel: — Hoje à tarde vocês saberão que foi o
7 bándá sohbá shomá Hodáwanday shán o shawkatá gendét. Chéá ke shomá Hodáwanday sará norondhetag o áiá eshkotagant. Má ché én ke shomá may sará benorondhét?”
7 e, pela manhã, vocês verão a glória do Senhor , porque ele ouviu as murmurações de vocês contra o Senhor . Pois quem somos nós, para que vocês fiquem murmurando contra nós?
8 Mussáyá gwasht: “Hodáwand shomárá pa waragá bégáhá gósht o sohbá nagana dant, lápay sérá, chéá ke Hodáwandá shomay hamá norondhag eshkotagant ke shomá áiay sará kortagant. Má ché én? Shomá may sará norondhagá naét, Hodáwanday sará norondhagá ét.”
8 Moisés continuou: — Isso acontecerá quando o
9 Mussáyá gón Háruná gwasht: “Sajjahén Esráili mahluká begwash: ‘Hodáwanday bárgáhá byáét. Chéá ke shomay norondhagi eshkotagant.’”
9 Então Moisés disse a Arão: — Diga a toda a congregação dos filhos de Israel: “Cheguem-se à presença do
10 Chó but ke wahdé Hárun gón sajjahén Esráili mahluká habará at, áyán gyábánay némagá cháret o Hodáwanday shán o shawkatesh dist ke jambaray tahá záher at.
10 Enquanto Arão falava a toda a congregação dos filhos de Israel, olharam para o deserto, e eis que a glória do Senhor apareceu na nuvem.
11 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht:
11 E o Senhor disse a Moisés:
12 “Man Esráiliáni norondhag eshkotagant. Áyán begwash: ‘Bégáhá gósht o sohbá nagana warét, lápay sérá. Gorhá shomá zánét ke man Hodáwand án, shomay Hodá.’”
12 — Tenho ouvido as murmurações dos filhos de Israel. Diga-lhes: “Ao crepúsculo da tarde, vocês comerão carne, e, pela manhã, vocês comerão pão à vontade, e saberão que eu sou o Senhor , seu Deus.”
13 Chó but ke bégáhá nekólén morg átkant o ordgáhesh sarpósh kort o sohbá nóday láé sajjahén ordgáhay chapp o chágerdá ér nesht.
13 À tarde, apareceram codornizes e cobriram o arraial. Pela manhã, havia orvalho ao redor do arraial.
14 Wahdé nóday lá gár but, zeminá názorkén kochalay paymén chizzé dará but, barpay pozzhokay paymén.
14 E, quando o orvalho que havia caído se evaporou, na superfície do deserto restava uma coisa fina e semelhante a escamas, fina como a geada sobre a terra.
15 Wahdé Esráilián dist, gón yakdegará gwashtesh: “É chéé?” Chéá ke áyán nazánt é chéé. Mussáyá gwasht: “É hamá nagan ent ke Hodáwandá shomárá pa waragá dátag.
15 Quando os filhos de Israel viram aquilo, perguntaram uns aos outros: — Que é isso? Pois não sabiam o que era. Moisés respondeu: — Isso é o pão que o
16 Hodáwanday dátagén hokm esh ent: ‘Haminchok ke warét, haminchok bezurét. Pa wati gedánay har mardoméá yakk oméréay kesásá bezurét.’”
16 Isto é o que o Senhor ordenou: “Que cada um recolha o que se consegue comer: dois litros por cabeça, segundo o número de pessoas. Cada um pegará para todos os que vivem em sua tenda.”
17 Esráilián nagan zort, bale lahténá géshter zort o lahténá kamter.
17 Assim o fizeram os filhos de Israel. E recolheram, uns, mais, outros, menos,
18 Wahdé oméray hesábá kaylesh kortant, distesh ke á kasá ke gésh zortag, warák pa áiá géshén naant o á kasá ke kamm zortag, pa áiá kamm naant. Harkasá wati lápay kesásá zortagat.
18 conforme a medida fixada. E não sobrava para quem havia recolhido muito, nem faltava para quem havia recolhido pouco, pois cada um recolhia o quanto conseguia comer.
19 Mussáyá gón áyán gwasht: “Kass tán sohbá cha é warákán hecch ér makant.”
19 Então Moisés disse: — Ninguém deixe nada para a manhã seguinte.
20 Bale lahténá Mussáay habar gósh nadásht. Áyán cha é warákán chizzé tán sohbá wati kerrá ér kort, bale é warák kerm kapt o bó kanagá laggetant. Gorhá Mussá áyáni sará zahr gept.
20 Eles, porém, não deram ouvidos a Moisés, e alguns deixaram do maná para a manhã seguinte, mas deu bichos e cheirava mal. E Moisés se indignou contra eles.
21 Har sohb mardomán wati lápay kesásá zort, róch ke tronda but, pasht kaptagén kochal ápa butant.
21 Colhiam-no, pois, manhã após manhã, cada um quanto conseguia comer; porque, vindo o calor do sol, o maná se derretia.
22 Har shashomi róchá áyán do sari waráka zort, bezán pa har mardoméá do omér. Mahlukay sajjahén sarók Mussáay kerrá átkant o Mussáesh hál dát.
22 No sexto dia, colheram alimento em dobro, quatro litros para cada um. E os principais da congregação vieram e contaram isso a Moisés.
23 Mussáyá gón áyán gwasht: “Hodáwandá chó gwashtag: ‘Bándá Shabbatay róch ent, Hodáwanday gisshéntagén pákén róch ent, pa árám kanagá. Shomárá harché ke pachagi ent, maróchi bepachét o harché ke lahrh dayagi ent, maróchi lahrh dayét. Harché ke sara kayt, pa bándátigén róchá éresh kanét.’”
23 Ele respondeu: — Isto é o que disse o
24 Hamá paymá ke Mussáyá gwashtagat, mardomán sar átkagén warák pa bándátigén róchá éra kortant. É warákán na bóa kort o na kerma kaptant.
24 E guardaram-no até a manhã seguinte, como Moisés havia ordenado; e não cheirou mal, nem deu bichos.
25 Mussáyá gwasht: “Maróchi eshán bwarét chéá ke maróchigén róch pa Hodáwandá Shabbaté. Maróchi é warák zeminá ér áraga nabit.
25 Então Moisés disse: — Comam isto hoje, pois hoje é o sábado dedicado ao
26 Shash róchá mocch kanét o bezurét, bale haptomi róchá, bezán Shabbatay róchá hecch nést.”
26 Seis dias vocês o recolherão, mas o sétimo dia é o sábado; nele, não haverá nada a recolher.
27 Haptomi róchá lahtén mardom dar átk ke rawén o nagan moccha kanén, bale hecchesh nadist.
27 No sétimo dia algumas pessoas saíram para o recolher, porém não o acharam.
28 Hodáwandá gón Mussáyá gwasht: “Tán kadéná sará tába dayét o mani hokm o sar o sójána nazurét?
28 Então o Senhor disse a Moisés: — Até quando vocês se recusarão a guardar os meus mandamentos e as minhas leis?
29 Bechárét, mane Hodáwandá shomárá Shabbatay róch bakshátag. Paméshká shashomi róchá shomárá do róchay naganá dayán. Haptomi róchá shomá har jágahá ét, hamódá bebét. Haptomi róchá kass cha wati jágahá dar mayayt.”
29 Vejam! O Senhor deu a vocês o sábado; por isso, ele, no sexto dia, lhes dá alimento para dois dias; cada um fique onde está, ninguém saia do seu lugar no sétimo dia.
30 Gorhá mahluká haptomi róchá árám kort.
30 Assim, o povo descansou no sétimo dia.
31 Esráilián é naganay nám “mann” kort. É gehnichay tohmay paymén atant, espétchak atant o támesh chó bénagi naganá at.
31 A casa de Israel deu àquele alimento o nome de maná. Ele era como semente de coentro, branco e com gosto de bolo de mel.
32 Mussáyá gwasht: “Hodáwanday hokm esh ent: ‘Yakk purahén oméré mann pa wati áyókén nasl o padréchán ér kanét, ke á hamá naganá begendant ke man gyábáná shomárá wárént, hamá wahdá ke man shomárá cha Mesrá dar kort o áwort.’”
32 Moisés disse: — Esta é a palavra que o
33 Mussáyá gón Háruná gwasht: “Darpé bezur o yakk oméré manni mán kan o Hodáwanday bárgáhá éri kan ke pa shomay áyókén nasl o padréchán ér bebit.”
33 Então Moisés disse a Arão: — Pegue um vaso, ponha nele dois litros de maná e coloque-o diante do
34 Hamá paymá ke Hodáwandá Mussá hokm dátagat, Háruná é darp sháhediay wánekáni démá ér kort ke paházag bebit.
34 Como o Senhor havia ordenado a Moisés, assim Arão o colocou diante da arca do testemunho para o guardar.
35 Esráilián tán chell sálá manna wárt, bezán tán hamá wahdá ke ábádén molkéá sar butant. Tán hamá wahdá ke Kanhánay simsará rasetant, mannesha wárt.
35 E os filhos de Israel comeram maná durante quarenta anos, até que entraram em terra habitada. Comeram maná até que chegaram aos limites da terra de Canaã.
36 Yakk oméré épahay dahyakk ent.
36 A porção de maná para cada pessoa era um décimo da medida padrão, que tinha vinte litros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.