Atos 21
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARC
1 Wahdé má cha áyán jetá butén, bójigá swár but o tachkátachk dém pa Kásay jazirahá átkén. Domi róchá Rudesay jazirahá rasetén o cha ódá Pátáráay shahrá shotén.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Ódá márá yakk bójigé dast kapt ke Pinikiahá rawagi at. Má hamé bójigá swár but o ráh geptén.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Wahdé bójig daryáyá rawán at, cha durá Kebresay jazirah, chappén pahnátá gendag but, cha ódá gwazán, Suriahá, Suray bandená raset o cha bójigá ér kaptén, chéá ke ódá bójigá bár ér géjagi at.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Má óday morid shóház kortant o tán hapt róchá áyáni kerrá jalletén. Áyán, cha Pákén Ruhay némagá gón Pulosá gwasht ke Urshalimá marawt.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Bale wahdé ódá may jallagay róch halás butant, má padá wati sapar bendát kort. Sajjahén báwarmand gón wati jan o chokkán may hamráhiá cha shahrá dhann, tayábdapá átkant. Ódá má sajjahén kóndhán kaptén o dwáen kort.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Cha yakdomiá roksat bayagá rand, má bójigá swár butén o á wati lógán per tarretant.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Cha Suray bandená sapar kanán Potulemaisay shahrá átk o cha bójigá ér kaptén. Ódá ham má gón báwarmandán gendok kort o yakk róché áyáni gwará dáshtén.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 É dega róchá cha ódá dar átk o Kaysariahay shahrá rasetén. Ódá má mestág dayókén Piliposay lógá dásht ke cha hamá hapténán yakké at.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Áiá chár neshtagén janénchokk hastat ke paygambariay sawgátesh cha Hodáay némagá rasetagat.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Á lahtén róchá ke má ódá atén, Ágábus námén nabié cha Yahudiahá átkagat.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 May gendoká átk, Pulosay lánkbandi zort, wati dast o pádi bastant o gwashti: “Pákén Ruha gwashit: ‘Urshalimay Yahudi é lánkbanday hodábondá gerant o hamé paymá ke man watá bastag, hamé paymá áiay dast o pádána bandant o darkawmáni dastá dayant.’”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Áiay habaráni eshkonagá rand, má o á shahray mardomán gón Pulosá dazbandi o mennatgiria kort ke Urshalimá marawt.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Bale Pulosá gwasht: “Chéá shomá gréwét o mani delá próshét? Man band bayagá bell, Urshalimá, pa Hodáwandén Issáay námaygi wati zenday nadr kanagá ham tayár án.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Wahdé má Pulos mannént nakort, gorhá gwashtén: “Harché ke Hodáwanday razá ent, hamá dhawlá bebit” o bétawár butén.
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Cha á róchán o rand, má wati ord o bonag bast o dém pa Urshalimá ráh geptén.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Cha Kaysariahay shahrá lahtén morid may hamráh but, áyán márá pa dárag o mehmán bayagá Manásun námén báwarmandéay lógá bort. Á cha Issáay awali mannógerán at o béhá Kebresié at.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Wahdé Urshalimá rasetén, brátán márá gón wáhagé wasshátk kort.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Domi róchá, Pulosay hamráhiá Issáay brát Ákubay gend o nendá shotén. Kelisáay sajjahén kamásh hamódá atant.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Tayárjórhiá rand, Pulosá pa sarjamiá gwasht ke Hodáyá cha áiay hezmatán pa darkawmán ché kortag.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Wahdé áyán é hál eshkotant, Hodáay shogresh gept. Nun gón Pulosá gwashtesh: “Oo brát! Taw sahig ay ke hazárán Yahudi Issáay sará báwarmand butag o sajjahén Mussáay Sharyatay sará pa del o setk páband ant.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Bale lahténá tai bárawá gón áyán gwashtag ke taw á sajjahén Yahudi ke darkawmáni nyámá neshtagant sója dayay ke Mussáay Sharyatá yalah bedayant o wati chokkán sonnat makanáénant o may é dega dód o rabédagáni sará kár makanant.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Nun shawr ché ent? Má ché bekanén? Allamá cha tai eday áyagá sahiga bant.
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Paméshká anchosh ke má gwashén, hamá dhawlá bekan. May kerrá chár mardom hast ke áyán gón Hodáyá kawlé kortag.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Taw hamáyáni hamráhiá beraw o gón áyáni pák o palgáriay rasmán hór bebay. Áyáni korbánigay dalwatáni kimmatá ham taw porr kan, tánke á wati sarán besáyant. É dhawlá harkasa zánt ke tai bárawá áyáni eshkotagén habar dróg butagant o taw wati zendá Sharyatay sará gwázénagá ay.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Bale má hamá darkawmén báwarmandáni sará nebeshtag ke may hokm áyáni bárawá ché ent. Cha botáni námá korbánig kortagén góshtá, cha hónay waragá, cha mordárén dalwatáni góshtá o cha zená o bénangiá pahréz bekanant.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Pulosá á chárén mardom zortant o é dega róchá gón áyán hórigá, pák o palgáriay rasmi sarjam kort. Padá mazanén parasteshgáhá shot tán palgáriay rócháni sarjam bayagay járá bejant, ke hamá róchá cha áyán har yakkéay korbánig ham hayrát kanaga bit.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Áyáni palgáriay haptén róch sarjam bayagi atant ke Ásiáay damagay lahtén Yahudiá Pulos mazanén parasteshgáhá dist. Mardomesh shóréntant, Pulosesh gept o
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 kukkáresh kort: “Oo Esráilián! Byáét márá komakk bekanét. É mard, Pulos hamá ent ke har jágah gón harkasá, may kawm o Mussáay Sharyat o Hodáay é Pákén Lógay helápá tálima dant. Annun ham darkawmén Yunáni mardomi mazanén parasteshgáhá áwortag o Hodáay Pákén Lógi palit kortag.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Áyán é habar paméshká kort ke pésará Pulosesh gón Trupimusá, ke Epésosay shahray nendóké at, Urshalimay bázárá distagat. Gománesh kortagat ke Pulosá, Trupimus mazanén parasteshgáhá áwortag.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Sajjahén shahrá shóreshé chest but, sajjahén mardom cha har némagá tacháná átk o mocch butant. Pulosesh gept o cha mazanén parasteshgáhá dhanná dar kort o hamá damáná parasteshgáhay darwázagesh band kortant.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Pulosesh koshagi kortagat ke Rumi lashkaray masterá hál raset sajjahén Urshalimá shóreshé kaptag.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Áiá hamá damáná watá, sepáhig o apsaráni hamráhiá pa mardomán rasént. Wahdé mardomán lashkaray master o sepáhig distant, Pulosay latth o kotthesh bass kort.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Lashkaray master Pulosay kerrá átk, dazgiri kort o parmáni dát gón do zamzilá bebandanti. Cha mardomán josti gept ke “É kay ent o mayári ché ent?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Mardom báz kukkár kanagá atant, harkasá áiay bárawá chizzé gwasht, paméshká lashkaray master cha rástén jáwará sarpad nabut o hokmi kort ke Pulosá kalátá bebarant.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Wahdé Pulos kalátay padánkán raset, cha mahlukay zahr o hezhmá sepáhig áiay baddh kanagá náchár butant,
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 chéá ke mahluk áiay randá kukkár kanán, gwashán at: “Eshiá bekosh.”
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Hamá wahdá ke sepáhig Pulosá kalátá baragá atant, áiá gón Rumi lashkaray masterá gwasht: “Maná mókala dayay gón taw habaré bekanán?” Lashkaray masterá jost kort: “Záná, taw Yunáni zobáná balad ay?
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Acha, taw hamá Mesri naay ke nóki shóreshi kortagat o chár hazár yágién mardomi gón wat gyábáná bortagat.”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Pulosá darráént: “Enna, man Yahudié án o Kilikiahay damagay námién shahr Tarsusay mardomé án. Maná bell ke gón é mardománi mocchiá kammé habar bekanán.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Lashkaray masterá mannet, Pulos átk o kalátay padánkáni sará óshtát o gón dastay sorénagá mardomi bétawár kortant. Wahdé mardom bé trekk o tawár butant, gorhá Pulosá gón áyán Ebráni zobáná habar kort o gwashti:
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.