Atos 19

بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Hamá zamánagá ke Apulos Korentá at, Pulos ham cha molkay nyámi hand o damagán gwazán, Epésosay shahrá átk o raset. Ódá lahtén moridi dist.
1 Aconteceu que, estando Apolo em Corinto, Paulo, tendo passado pelas regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 Cha áyán josti gept: “Wahdé shomá Issá Masihay sará báwar kort, Pákén Ruh shomárá raset?” Passawesh dát: “Na, má é ham naeshkotag ke Pákén Ruh hastent.”
2 perguntou-lhes: Recebestes, porventura, o Espírito Santo quando crestes? Ao que lhe responderam: Pelo contrário, nem mesmo ouvimos que existe o Espírito Santo.
3 Gwashti: “Gorhá shomá chónén pákshódié kortag?” Passaw dátesh: “Yahyáay pákshódi.”
3 Então, Paulo perguntou: Em que, pois, fostes batizados? Responderam: No batismo de João.
4 Gwashti: “Yahyáay pákshódi, gonáháni pashómániay pákshódi at. Yahyáyá wat gón mardomán gwashtagat: ‘Hamá kasé ke cha man o randa kayt, bezán Issá, shomá hamáiay sará báwar kanét.’”
4 Disse-lhes Paulo: João realizou batismo de arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que vinha depois dele, a saber, em Jesus.
5 Cha é habaray eshkonagá rand, áyán Hodáwandén Issáay námá pákshódi kort.
5 Eles, tendo ouvido isto, foram batizados em o nome do Senhor Jesus.
6 Pulosá wati dast áyáni baddhá jat o Pákén Ruh áyáni delá potert, nun á nókén zobánán habar kanagá laggetant o paygambariesha kort.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e tanto falavam em línguas como profetizavam.
7 Á, kesás dwázdah mardom atant.
7 Eram, ao todo, uns doze homens.
8 Pulos tán say máhá kanisahá shot o átk o bé tors o bimmá Hodáay bádsháhiay bárawá gón mohrén dalilán habar o tránia kort.
8 Durante três meses, Paulo frequentou a sinagoga, onde falava ousadamente, dissertando e persuadindo com respeito ao reino de Deus.
9 Bale cha áyán lahtén sarkassh o yági but o áiay habaresh nazort o mardománi démá “É Ráhesh” bad o rada gwasht. Paméshká Pulosá watá cha áyán yakk kerrá dásht. Moridi zortant o har róch mán Tiránus námén mardéay tálárá gapp o tráná at.
9 Visto que alguns deles se mostravam empedernidos e descrentes, falando mal do Caminho diante da multidão, Paulo, apartando-se deles, separou os discípulos, passando a discorrer diariamente na escola de Tirano.
10 Tán do sálá hamé kári kort o é dhawlá pa Ásiáay damagay sajjahén mardomán, Yahudi o Yunánián ham, Hodáwanday habar rasénag but.
10 Durou isto por espaço de dois anos, dando ensejo a que todos os habitantes da Ásia ouvissem a palavra do Senhor, tanto judeus como gregos.
11 Hodáyá cha Pulosay dastá ajabén mójezah pésha dásht.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia milagres extraordinários,
12 Har dazmál o godé ke áiá belaggetén o pa nádráhánesh per bemoshtén, á wassh o dráha butant o jennán, ganók yalaha kortant.
12 a ponto de levarem aos enfermos lenços e aventais do seu uso pessoal, diante dos quais as enfermidades fugiam das suas vítimas, e os espíritos malignos se retiravam.
13 Yahudi sáheráni yakk thóliéá shahr pa shahr tarr o garda kort. Pa chakkásá, jenniáni sará Hodáwandén Issáay námesha gept o gwashtesh: “Man shomárá hamá Issáay námá hokma dayán, ke Pulos áiay bárawá gwájáragá ent.”
13 E alguns judeus, exorcistas ambulantes, tentaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre possessos de espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Yahudiáni yakk mazanén dini péshwáé ke námi Eskiwá at, áiay hapt bachakkán é kára kort.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de um judeu chamado Ceva, sumo sacerdote.
15 Palitén ruhá á passaw dátant o gwashti: “Issáyá mana zánán, Pulosá ham pajjáha kárán, bale shomá kay ét?”
15 Mas o espírito maligno lhes respondeu: Conheço a Jesus e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Hamé mardá ke jenn per at, koppi kort o áyáni chakká kapt. Sarzór but o á jándará o thappi, cha á lógá tatkant.
16 E o possesso do espírito maligno saltou sobre eles, subjugando a todos, e, de tal modo prevaleceu contra eles, que, desnudos e feridos, fugiram daquela casa.
17 Cha é hálay eshkonagá, Epésosay shahray sajjahén mardomán, Yahudi o Yunáni doénán, báz torset o Hodáwandén Issáay námesh satá o saná kort.
17 Chegou este fato ao conhecimento de todos, assim judeus como gregos habitantes de Éfeso; veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Bázéné ke báwarmand but, mardománi démá wati pésarigén sellén káresh mannetant.
18 Muitos dos que creram vieram confessando e denunciando publicamente as suas próprias obras.
19 Lahténá ke pésará jádugeri kortagat, wati jádugeri ketáb o daptar áwort o mardománi démá sótkant. Wahdé sótkagén ketábáni kimmatay hesábesh kasshet, zánag but ke panjáh hazár derhamay ketáb butagatant.
19 Também muitos dos que haviam praticado artes mágicas, reunindo os seus livros, os queimaram diante de todos. Calculados os seus preços, achou-se que montavam a cinquenta mil denários.
20 É dhawlá, Hodáwanday habar gón géshterén zór o wáké sheng o tálána but.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia e prevalecia poderosamente.
21 Cha é káráni sarjamiá rand, Pulosá wati delá shawr kort Makduniah o Akáyahay damagán gwazán, Urshalimá berawt. Gwashti: “Cha óday rawagá rand, maná allam, Rumay shahr ham gendagi ent.”
21 Cumpridas estas coisas, Paulo resolveu, no seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e Acaia, considerando: Depois de haver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Áiá cha wati komakkárán do mardom, Timutáus o Erastus Makduniahá rawán kortant o wat kammé wahd géshter Ásiáay damagá mahtal but.
22 Tendo enviado à Macedônia dois daqueles que lhe ministravam, Timóteo e Erasto, permaneceu algum tempo na Ásia.
23 Hamá wahdá Epésosay shahrá “É Ráhay” bárawá mazanén shóreshé chest but.
23 Por esse tempo, houve grande alvoroço acerca do Caminho.
24 Shóresh é dhawlá but ke Epésosay shahrá Dimitrius námén zargaré hastat ke áiá Ártemisay zyáratjáhay nograhén dottoka jórhént o bahá kort. Cha é kárá, shahray honarmandán bázén zarr o málé katthet.
24 Pois um ourives, chamado Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana e que dava muito lucro aos artífices,
25 Áiá, shahray sajjahén honarmand o é péshahay mardom lóthet o mocch kortant. Gón áyán gwashti: “Oo wájahán! Anchosh ke shomá zánét, é kár may hastómandiay sarchammag ent.
25 convocando-os juntamente com outros da mesma profissão, disse-lhes: Senhores, sabeis que deste ofício vem a nossa prosperidade
26 Bale shomá wat eshkotag o distag, é mardá, Pulosá, na tahná Epésosay, kamm o gésh sajjahén Ásiáay damagay bázén mardomé gomráh kortag o gwashit ke may dastáni addh kortagén Hodá, pa hecch dábá Hodá naant.
26 e estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, afirmando não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 Nun tors tahná é naent ke pa mardomán may kár kamsharapa bit, tors esh ent ke may mazanén Hodá Ártemisay zyáratjáhay mazani gára bit o á, ke Ásiáay damag o sajjahén donyá áiá parastesha kant, wati shán o shawkatá báhénit.”
27 Não somente há o perigo de a nossa profissão cair em descrédito, como também o de o próprio templo da grande deusa, Diana, ser estimado em nada, e ser mesmo destruída a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo adoram.
28 Wahdé mocchiay mardomán é habar eshkotant, sakk zahr geptant o pa kukkár gwashtesh: “Epésosay hodá, Ártemis mazan ent.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de furor e clamavam: Grande é a Diana dos efésios!
29 É paymá sajjahén shahrá shóresh chest but. Mardománi mocchi, kukkár kanán shahray maydánjáhá shot. Áyán Pulosay do hamráh ke áyáni nám Gáyus o Aristarkás at o Makduniahay mardom atant, gept, kasshakán kort o gón wat bortant.
29 Foi a cidade tomada de confusão, e todos, à uma, arremeteram para o teatro, arrebatando os macedônios Gaio e Aristarco, companheiros de Paulo.
30 Pulosá mocchiay tahá rawag lóthet bale áiay shágerdán naesht.
30 Querendo este apresentar-se ao povo, não lhe permitiram os discípulos.
31 Tantaná Ásiáay damagay lahtén masterá ham, ke Pulosay dóst atant, pa áiá kolaw ráh dát o dazbandi kort ke shahray maydánjáhá marawt.
31 Também asiarcas, que eram amigos de Paulo, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse indo ao teatro.
32 Ódá báz shór o árhahór at, harkasá yakk chizzé gwasht. Bázénéá é habar ham nazánt ke á chéá edá átkag o mocch butagant.
32 Uns, pois, gritavam de uma forma; outros, de outra; porque a assembleia caíra em confusão. E, na sua maior parte, nem sabiam por que motivo estavam reunidos.
33 Yahudián, Eskandar námén mardé démá kort o cha mocchiá harkasá áiárá hokmé dát. Dasti shahár dát ke chopp o bétawár bebant, tán mardománi démá gón wati habarán Yahudiáni démpániá bekant.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para a frente. Este, acenando com a mão, queria falar ao povo.
34 Bale wahdé mocchiay mardomán zánt ke á Yahudié, gorhá padá hamgotth o hamtawár butant o tán kesás do sáhatá ják o kukkáresh kort o gwashtesh: “Epésosay hodá, Ártemis mazan ent.”
34 Quando, porém, reconheceram que ele era judeu, todos, a uma voz, gritaram por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Gorhá, shahray monshiá mocchi árám kort o gwashti: “Oo Epésosay mardomán! Sajjahén donyáay mardoma zánant ke Epésosay shahr, mazanén hodá Ártemisay zyáratjáhay negahpán ent, ke áiay naksh cha ásmáná ér átkag.
35 O escrivão da cidade, tendo apaziguado o povo, disse: Senhores, efésios: quem, porventura, não sabe que a cidade de Éfeso é a guardiã do templo da grande Diana e da imagem que caiu de Júpiter?
36 Nun ke harkas é habará mannit, shomá árám bebét o pa eshtápi hecch káré makanét.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos mantenhais calmos e nada façais precipitadamente;
37 É doén mardom ke shomá geptag o edá áwortagant, eshán na cha zyáratjáhá chizzé poletag o na may bánokén hodáesh bésharap kortag.
37 porque estes homens que aqui trouxestes não são sacrílegos, nem blasfemam contra a nossa deusa.
38 Agan Dimitrius o áiay honarmandán gón kaséá jérhahé hast, hakdiwánay darwázag pach ent o wáli ham har wahdá hastent, berawant o wati jérhahá pésh bekanant.
38 Portanto, se Demétrio e os artífices que o acompanham têm alguma queixa contra alguém, há audiências e procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Agan dega habaré hast, báyad áiá shahray sarkári diwáná byárant tánke gisshénag bebit.
39 Mas, se alguma outra coisa pleiteais, será decidida em assembleia regular.
40 Cha maróchigén sargwastá, tors esh ent may sará shóreshgariay bohtámá bejanant. Agan chosh bebit, márá pa maróchigén shóreshá hecch passawé nést.”
40 Porque também corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo motivo algum que possamos alegar para justificar este ajuntamento.
41 Áiá é habar kortant o mocchii prósht.
41 E, havendo dito isto, dissolveu a assembleia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.