Atos 18
بلۆچی Balochi (BCC) vs ACF
1 Randá, Pulos cha Átenay shahrá dar átk o Korentay shahrá shot.
1 E depois disto partiu Paulo de Atenas, e chegou a Corinto.
2 Ódá gón Akwilá námén yakk Yahudiéá dochár kapt ke Pontusay damagá pédá butagat o gón wati janén Priskiláyá cha Itáliáay molká Korentay shahrá nóki átkagat. Chéá ke Rumay Kaysar Klawdiusá parmán dátagat ke sajjahén Yahudi cha Rumay shahrá dar bekapant. Pulos áyáni lógá shot.
2 E, achando um certo judeu por nome Áqüila, natural do Ponto, que havia pouco tinha vindo da Itália, e Priscila, sua mulher (pois Cláudio tinha mandado que todos os judeus saíssem de Roma), ajuntou-se com eles,
3 Akwilá o Priskilá ham Pulosay dhawlá gedándóch atant. Paméshká Pulos hamáyáni kerrá mant o gón áyán hamkár but.
3 E, como era do mesmo ofício, ficou com eles, e trabalhava; pois tinham por ofício fazer tendas.
4 Har Shabbatay róchá, Pulosá kanisahá gón Yahudi o Yunánián gapp o trána kort o áyáni báwarmand kanagay johdá at.
4 E todos os sábados disputava na sinagoga, e convencia a judeus e gregos.
5 Wahdé Silás o Timutáus cha Makduniahá átk o gón Pulosá hór butant, á Hodáay habaráni sheng o tálán kanagá dazgatth o goláésh at. Áiá pa Yahudián paddara kort o gwasht: “Issá hamá Masih ent.”
5 E, quando Silas e Timóteo desceram da Macedônia, foi Paulo impulsionado no espírito, testificando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 Wahdé Yahudián Pulosay habar namannetant o áesh bad o rad gwasht, Pulosá wati gwaray kabáh dar kort o á shahray danz áyáni démá chandhetant o gwashti: “Man wati kár kortag. Nun shomay hón shomay wati gardená ent o man bémayár án. Cha ed o rand, Hodáay habará darkawmáni nyámá sheng o tálána kanán.”
6 Mas, resistindo e blasfemando eles, sacudiu as vestes, e disse-lhes: O vosso sangue seja sobre a vossa cabeça; eu estou limpo, e desde agora parto para os gentios.
7 Gorhá, cha áyáni kanisahá dar átk o Titius Yustus námén Hodátorsén mardéay lógá shot. Áiay lóg, kanisahay kashá at.
7 E, saindo dali, entrou em casa de um homem chamado chamado Justo, que servia a Deus, e cuja casa estava junto da sinagoga.
8 Kanisahay masteray nám, Krispus at. Áiá gón wati lógay sajjahén mardomán, Hodáwandén Issáay sará báwar kort. Korentay shahray dega bázén mardom ham gón Pulosay habaráni eshkonagá, báwarmand butant o pákshódiesh kort.
8 E Crispo, principal da sinagoga, creu no Senhor com toda a sua casa; e muitos dos coríntios, ouvindo-o, creram e foram batizados.
9 Yakk shapé, Hodáwandén Issá, Pulosay shobéná átk o gwashti: “Mators, mani mestágá sheng o tálán kanán kan. Bétawár mabay.
9 E disse o Senhor em visão a Paulo: Não temas, mas fala, e não te cales;
10 Hechkas tará dasta najant o táwán dáta nakant chéá ke man tai posht o panáh án. É shahrá mani báwarmand báz ant.”
10 Porque eu sou contigo, e ninguém lançará mão de ti para te fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 Gorhá, tán yakk sál o shash máhá hamódá dáshti o mardomi Hodáay habar sója dátant.
11 E ficou ali um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Á wahdá ke Galliu Akáyahay damagay wáli at, Yahudi mocch butant o Pulosay sará orosh o hamlahesh bort, gept o hakdiwánay démá péshesh kort.
12 Mas, sendo Gálio procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus concordemente contra Paulo, e o levaram ao tribunal,
13 Gwashtesh: “É mard, cha Mussáay Sharyatay ráhá dhann, mardomán Hodáay parastesh kanagá hojja kant.”
13 Dizendo: Este persuade os homens a servir a Deus contra a lei.
14 Wahdé Pulosá habar kanagi at, Galliuá dém gón Yahudián kort o gwashti: “Oo Yahudián! Agan é mardá mayáré yá mazanén radén káré bekortén, man shomay habar gósh dáshtagat.
14 E, querendo Paulo abrir a boca, disse Gálio aos judeus: Se houvesse, ó judeus, algum agravo ou crime enorme, com razão vos sofreria,
15 Bale shomay jérhah, labz o nám o shomay Yahudi Sharyatay bárawá ent, paméshká shomá bezánét o shomay kár. Man é káráni tahá pád mána nakanán.”
15 Mas, se a questão é de palavras, e de nomes, e da lei que entre vós há, vede-o vós mesmos; porque eu não quero ser juiz dessas coisas.
16 Áiá mardom cha hakdiwáná dhanná dar kortant.
16 E expulsou-os do tribunal.
17 Gorhá, áyán kanisahay nókén master Sustines gept o hakdiwánay démá latth o kotth kort. Bale Galliuá eshiay sará hecch delgósh nadát.
17 Então todos os gregos agarraram Sóstenes, principal da sinagoga, e o feriram diante do tribunal; e a Gálio nada destas coisas o incomodava.
18 Pulosá Korentay shahrá angat bázén róché gwázént o randá bráti roksat kortant, bójigá nesht o Suriahá ráhi but. Priskilá o Akwilá áiay hamráh atant. Cha Kenkriahay bandená bójigay swár bayagá pésar, áiá wati mud chet o gwandh kortant, chéá á kawl ke áiá pa Hodáay námá kortagat, nun wahdi gwastagat.
18 E Paulo, ficando ainda ali muitos dias, despediu-se dos irmãos, e dali navegou para a Síria, e com ele Priscila e Áqüila, tendo rapado a cabeça em Cencréia, porque tinha voto.
19 Wahdé Epésosay bandená rasetant, Pulosá wati hamráh Priskilá o Akwilá yalah dátant o wat kanisahá shot o gón Yahudián gapp o tráni kort.
19 E chegou a Éfeso, e deixou-os ali; mas ele, entrando na sinagoga, disputava com os judeus.
20 Áyán dazbandi kort géshterén wahdé bejallit, bale Pulosá namannet.
20 E, rogando-lhe eles que ficasse por mais algum tempo, não conveio nisso.
21 Cha áyán roksati gept o gwashti: “Agan Hodáay razá bebit, dega baré shomay kerrá káyán.” Gorhá bójigéá nesht o cha Epésosá dar átk.
21 Antes se despediu deles, dizendo: É-me de todo preciso celebrar a solenidade que vem em Jerusalém; mas querendo Deus, outra vez voltarei a vós. E partiu de Éfeso.
22 Mán Kaysariahá ér átk o Urshalimá shot o cha óday kelisáay gend o nendá rand, padá Antákiahá shot.
22 E, chegando a Cesaréia, subiu a Jerusalém e, saudando a igreja, desceu a Antioquia.
23 Pulos Antákiahá kammé wahdá mahtal but o padá cha ódá dar átk o Galátiah o Prijiahá tarr o táb kanán, gón moridán gend o nendia kort o áyáni setk o báwari mohr o rédag kanána kort.
23 E, estando ali algum tempo, partiu, passando sucessivamente pela província da Galácia e da Frígia, confirmando a todos os discípulos.
24 Hamá wahdá Apulos námén yakk Yahudié Epésosay shahrá átk ke Eskandariahá pédá butagat, wánendah o habarzánté at o Pákén Ketábán sharr balad at.
24 E chegou a Éfeso um certo judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e poderoso nas Escrituras.
25 Áiá Hodáwanday ráhay bárawá tálim geptagat o mardomán gón hobb o hodónáki, sharriay sará Issáay bárawá habar kanag o tálim dayagá at, bale áiay zánt, Yahyáay pákshódiay bárawá at o bass.
25 Este era instruído no caminho do Senhor e, fervoroso de espírito, falava e ensinava diligentemente as coisas do Senhor, conhecendo somente o batismo de João.
26 Áiá pa deléri kanisahá wati habaráni darshán bongéj kort. Wahdé Priskilá o Akwiláyá áiay habar eshkotant, wati lógá bortesh o Hodáay ráhesh sharriay sará sój dát.
26 Ele começou a falar ousadamente na sinagoga; e, quando o ouviram Priscila e Aqüila, o levaram consigo e lhe declararam mais precisamente o caminho de Deus.
27 Apulosá ke Akáyahay rawagay shawr kort, gorhá Epésosay shahray brátán delbaddhi dát o pa óday moridánesh nebesht ke áiá pa delgarmi wasshátk bekanant. Wahdé Apulos ódá raset, óday hamá mardomi báz komakk kortant ke cha Hodáay rahmat o barkatá imánesh áwortagat,
27 Querendo ele passar à Acaia, o animaram os irmãos, e escreveram aos discípulos que o recebessem; o qual, tendo chegado, aproveitou muito aos que pela graça criam.
28 chéá ke áiá sajjahénáni démá gón Yahudián gapp o trána kort o áyáni báwari gón mohrén dalilána prósht. É dhawlá, cha Pákén Ketábáni nebeshtánkán péshia dásht ke Issá, hamá Masih ent.
28 Porque com grande veemência, convencia publicamente os judeus, mostrando pelas Escrituras que Jesus era o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.