Atos 17
بلۆچی Balochi (BCC) vs VC
1 Pulos o Silás, cha Ampipulis o Apuluniahay shahrán gwastant o Tesálunikiá átkant, Yahudián ódá kanisahé hastat.
1 Passaram por Anfípolis e Apolônia e chegaram a Tessalônica, onde havia uma sinagoga de judeus.
2 Pulos wati hél o ádatay sará kanisahá shot o tán say Shabbatay róchá cha Pákén Ketábán gón áyán gapp o tráni kort.
2 Paulo dirigiu-se a eles, segundo o seu costume, e por três sábados disputou com eles.
3 Áiá gón bázén bayán o mohrén dalilán paddar kort ke Masih báyad ent sakki o sóri besaggit, bemerit o padá cha mordagán jáh bejant. Gwashagá at: “É Issá ke áiay bárawá man shomárá sahig kanagá án, é hamá Masih ent.”
3 Explicava e demonstrava, à base das Escrituras, que era necessário que Cristo padecesse e ressurgisse dos mortos. E este Cristo é Jesus que eu vos anuncio.
4 Cha Yahudián lahtén, anchosh ham cha á Hodátorsén Yunánián o dega mazanén rombé cha námdárén janénán, é habar pa del mannetant o Pulos o Silásay hamráh butant.
4 Alguns deles creram e associaram-se a Paulo e Silas, como também uma grande multidão de prosélitos gentios, e não poucas mulheres de destaque.
5 Bale Yahudián gón Pulos o Silásá hasadd kort. Cha bázárá lahtén lát o lóparén mardom mocch kort, rombé jórhént o shahray tahá shóreshesh kort. Áyán, Pulos o Silasay shóház o mardománi mocchiay démá áragá, Yásunay lógay sará orosh bort.
5 Os judeus, tomados de inveja, ajuntaram alguns homens da plebe e com esta gente amotinaram a cidade. Assaltaram a casa de Jasão, procurando-os para os entregar ao povo.
6 Bale wahdé nadistantesh, Yásun o dega lahtén báwarmandén brátesh gept o gerrán kanán shahray masteráni jergahá pésh kortant. Á pa kukkár gwashagá atant: “É mardomán, donyá pa sar zortag o nun edá átkagant.
6 Mas como não os achassem, arrastaram Jasão e alguns irmãos à presença dos magistrados, clamando: Estes homens amotinam todo o mundo. Estão agora aqui! E Jasão os acolheu!
7 Yásuná ham wati lógá bortagant. Rumay Kaysaray náparmániá kanant o gwashant dega bádsháhé hast ke námi Issá ent.”
7 Todos eles contrariam os decretos de César, proclamando outro rei: Jesus.
8 Cha é habaráni eshkonagá, mardom o shahray masterán torset o deltaparkah butant.
8 Assim excitavam o povo e os magistrados.
9 Cha Yásun o áiay hamráhán zamánatesh gept o yalahesh dátant.
9 E só depois de receberem uma caução de Jasão e dos outros é que os deixaram ir.
10 Anchosh ke shap but, brátán Pulos o Silás Biriahay shahrá ráh dátant. Óday rasagá, Yahudiáni kanisahá shotant.
10 Logo que se fez noite, os irmãos enviaram Paulo e Silas para Beréia. Quando ali chegaram, entraram na sinagoga dos judeus.
11 É shahray Yahudi cha Tesálunikiay shahray Yahudián wáhagdárter atant. Áyán, pa hobb o hodók Hodáay habar mannet o har róch Pákén Ketábesha wántant o patth o pólesha kort tán bezánant bárén Pulosay habar rást ant yá na?
11 Estes eram mais nobres do que os de Tessalônica e receberam a palavra com ansioso desejo, indagando todos os dias, nas Escrituras, se essas coisas eram de fato assim.
12 Cha áyán bázénéá báwar kort o dega bázén námdárén Yunáni mardén o janéné ham báwarmand but.
12 Muitos deles creram, como também muitas mulheres gregas da aristocracia, e não poucos homens.
13 Wahdé Tesálunikiay Yahudi sahig butant ke Pulos Biriahay shahrá Hodáay habará sheng o tálán kanagá ent, hamódá shotant, mardomesh shórént o shahrá áshópesh pád kort.
13 Mas os judeus de Tessalônica, sabendo que também em Beréia tinha sido pregada por Paulo a palavra de Deus, foram para lá agitar e sublevar o povo.
14 Gorhá, brátán eshtápi Pulos tayábá bort o rasént, bale Silás o Timutáusá Biriahá dásht.
14 Então os irmãos fizeram que Paulo se retirasse e fosse até o mar, ao passo que Silas e Timóteo ficaram ali.
15 Pulosay hamráhén roksat kanók, gón áiá tán Átenay shahrá átkant. Cha Pulosá é parmánesh gept ke Silás o Timutáus watá zutt áiay kerrá berasénant, nun per tarretant.
15 Os que conduziam Paulo levaram-no até Atenas. De lá voltaram e transmitiram para Silas e Timóteo a ordem de que fossem ter com ele o mais cedo possível.
16 Wahdé Pulos, Átenay shahrá pa Silás o Timutáusay áyagá wadárig o rahchár at, áiá dist ke shahr cha botán porr ent. Báz gamig o delranj but.
16 Enquanto Paulo os esperava em Atenas, à vista da cidade entregue à idolatria, o seu coração enchia-se de amargura.
17 Paméshká kanisahá shot o gón Yahudi o darkawmén Hodátorsén mardomán gend o nendia kort. Bázáray chárráhay sará ham gón rahgwazén mardomán har róch gapp o tránia kort.
17 Disputava na sinagoga com os judeus e prosélitos, e todos os dias, na praça, com os que ali se encontravam.
18 Ódá, lahtén Epikuri o Estuiki pilsup gón áiá dapa kapt. Cha áyán, lahténá gwasht: “É puttár ché gwashagá ent?” Dega lahténá gwasht: “Gwashaygá, bégánagén hodáyáni járá perrénagá ent.” Áyán, paméshká é habar kort ke Pulos, Issá o mordagáni jáh janagay wasshén mestágá tálán kanagá at.
18 Alguns filósofos epicureus e estóicos conversaram com ele. Diziam uns: Que quer dizer esse tagarela? Outros: Parece que é pregador de novos deuses. Pois lhes anunciava Jesus e a Ressurreição.
19 Áyán Pulos, “Ariupágusá” bort o gwashtesh: “Buta kant má bezánén é nókén tálim ke taw dayay, ché ent?
19 Tomaram-no consigo e levaram-no ao Areópago, e lhe perguntaram: Podemos saber que nova doutrina é essa que pregas?
20 Tai habar may góshán ajab ant o má esháni mánáyá zánaga lóthén.”
20 Pois o que nos trazes aos ouvidos nos parece muito estranho. Queremos saber o que vem a ser isso.
21 Átenay molki o darmolki sajjahén mardomán, abéd cha é kárá dega káré néstat ke benendant o nókén hál o jáwaráni bárawá gapp o trán bekanant o beshkonant.
21 Ora {como se sabe}, todos os atenienses e os forasteiros que ali se fixaram não se ocupavam de outra coisa senão a de dizer ou de ouvir as últimas novidades.
22 Nun Pulos, Ariupágusay diwánjáhá óshtát o tráni kort: “Oo Átenay jahmenendán! Man gendagá án ke shomá báz dindóstén mardom ét.
22 Paulo, em pé no meio do Areópago, disse: Homens de Atenas, em tudo vos vejo muitíssimo religiosos.
23 Wahdé shahray sayl o sawádá dar kaptán, bázén bot o korbánjáhon distant, áyáni tahá yakk anchén korbánjáhé ham diston ke ódá nebeshtagat: ‘Pa hamá Hodáyá ke zánag nabutag.’ Hamá Hodá ke shomá áiá angata nazánét bale áiá parastesha kanét, man hamá Hodáay bárawá gón shomá trána kanán.
23 Percorrendo a cidade e considerando os monumentos do vosso culto, encontrei também um altar com esta inscrição: A um Deus desconhecido. O que adorais sem o conhecer, eu vo-lo anuncio!
24 Á Hodá hamá ent ke é donyá o eshiay tahay sajjahén chizzi addh kortagant. Á wat, zemin o ásmánay Hodáwand ent, paméshká áiá mardománi dastay jórh kortagén parasteshgáhán jágaha nabit.
24 O Deus, que fez o mundo e tudo o que nele há, é o Senhor do céu e da terra, e não habita em templos feitos por mãos humanas.
25 Á pa Ensánay hecch chizzá wázmand naent o hechkas pa áiá hezmaté korta nakant, chéá ke á wat harkasá zend o sáha bakshit o ensánay é dega lóth o garazán ham sarjama kant.
25 Nem é servido por mãos de homens, como se necessitasse de alguma coisa, porque é ele quem dá a todos a vida, a respiração e todas as coisas.
26 Áiá donyáay sajjahén mardom cha yakkéá pédá kortag o sajjahén kawm o kothom donyáay chárén kondhán tálán kortagant. Áyáni dawr o bárig o hand o jágaháni marz o simsari ham, pésará gisshéntagant,
26 Ele fez nascer de um só homem todo o gênero humano, para que habitasse sobre toda a face da terra. Fixou aos povos os tempos e os limites da sua habitação.
27 tán mardom Hodáyá shóház bekanant o balkén áiá dar begéjant, bale rásti esh ent ke á cha má hechkasá dur naent.
27 Tudo isso para que procurem a Deus e se esforcem por encontrá-lo como que às apalpadelas, pois na verdade ele não está longe de cada um de nós.
28 ‘Chéá ke may zend, jonzag o harkat o hasti cha hamáiá ent.’ Anchosh ke cha shomay jenday sháerán lahténá gwashtag: ‘Má ham áiay poshpad én.’
28 Porque é nele que temos a vida, o movimento e o ser, como até alguns dos vossos poetas disseram: Nós somos também de sua raça...
29 Agan má Hodáay poshpad én, gorhá nabáyad ent má Hodáyá gón sohr, nograh o sengá addh kortagén botán hamdarwar bekanén ke mardomán gón wati hayál o honará jórhéntagant.
29 Se, pois, somos da raça de Deus, não devemos pensar que a divindade é semelhante ao ouro, à prata ou à pedra lavrada por arte e gênio dos homens.
30 Hodá, cha ensánay pésarigén zamánagáni é názántiá sar gwastag, bale nun á har jágah harkasá parmán dayagá ent ke tawbah bekant.
30 Deus, porém, não levando em conta os tempos da ignorância, convida agora a todos os homens de todos os lugares a se arrependerem.
31 Chéá ke áiá yakk róché gisshéntag ke á róchá donyáay sajjahén mardománi kortagén kárán gón ensáp dádrasi o dáwaria kant o pa é maksadá yakké gechéni kortag. Hodáyá á paméshká cha mordagán zendag kort ke pa harkasá é habaray rásti pakká bebit.”
31 Porquanto fixou o dia em que há de julgar o mundo com justiça, pelo ministério de um homem que para isso destinou. Para todos deu como garantia disso o fato de tê-lo ressuscitado dentre os mortos.
32 Wahdé áyán Pulosay é habar eshkot ke Hodá mordagán padá zendaga kant, lahténá áiay sará malandh o maskará kort, bale dega lahténá gwasht: “É bárawá dega baré márá géshter sarpad kan.”
32 Quando o ouviram falar de ressurreição dos mortos, uns zombavam e outros diziam: A respeito disso te ouviremos outra vez.
33 Gorhá Pulos, cha diwáná dar átk.
33 Assim saiu Paulo do meio deles.
34 Lahtén mardomá áiay habar mannet o Issáay sará báwarmand but. Cha báwar kanókán yakké, Ariupágusay diwánay báské at ke áiay nám Diunisius at o yakk janéné ke námi Dámáris at o gón áyán dega lahtén ham gón at.
34 Todavia, alguns homens aderiram a ele e creram: entre eles, Dionísio, o areopagita, e uma mulher chamada Dâmaris; e com eles ainda outros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.