Atos 15

بلۆچی Balochi (BCC) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cha Yahudiahá lahtén mardom Antákiahá átk o brátesh tálim dátant o gwashtesh: “Tán wahdé shomá Mussáay Sharyatay randgiriá sonnat o borrok makanét, rakketa nakanét.”
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Pulos o Bárnábáyá, é sarhálay sará gón áyán dapják kort o sakk nátepák butant. Gorhá shawresh kort ke Pulos o Bárnábá gón dega lahténá, Urshalimá berawant o gón kásed o kamáshán é jérhahay bárawá habar bekanant.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Kelisáyá áyáni ráh dayagay chen o lánch kort o áyán cha Pinikiah o Sámerahay ráhá gwazán, har jáh é wasshén hál dát ke bázén darkawmán ham che paymá Hodáay ráh zortag. Cha é hálay eshkonagá, sajjahén brát báz wassh o shádán butant.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Wahdé Urshalimá átk o rasetant, kelisá o kásed o kamáshán wasshátk kortant. Har káré ke Hodáyá cha áyáni dastá kanáéntagat, hálesh dátant,
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 bale lahtén báwarmand ke péshá Parisiáni rombá butagatant, pád átkant o gwashtesh: “Hamá sajjahén darkawm ke imánesh áwortag, báyad sonnat o borrok kanag bebant o hokm dayag bebit ke Mussáay Sharyatay randgiriá bekanant.”
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Gorhá kásed o kamáshán pa é habaray gisshénagá diwán kort.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Bázén habar o hálá rand, Petros pád átk o gón áyán gwashti: “Oo brátán! Shomá sharra zánét ke báz wahdá pésar, Hodáyá cha shomay nyámá maná gechén kort ke darkawm cha mani zobáná Issáay wasshén mestágá beshkonant o báwar bekanant.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Hamá Hodá ke harkasay delay hálá zánt, darkawmi ham Pákén Ruh bakshet o pa wat zortant, anchosh ke Pákén Ruhi márá bakshetagat.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Hodáyá mayg o áyáni nyámá hecch park o péré naesht, wahdé á báwarmand butant, Hodáyá áyáni del ham pák o palgár kort.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Nun shomá chéá moridáni gardená gránén jogé bandét o Hodáyá chakkásét? É bárá, na má zorta kanén o na may pirénán zort kortag.
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Enna! Márá báwar ent, anchosh ke má gón Hodáwandén Issáay mehr o rahmatay tohpahá rakkén, hamé dhawlá á ham rakkant.”
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Petrosay habaráni eshkonagá rand, sarjamén mocchi bétawár but o Bárnábá o Pulosay gapp o tránesh gósh dáshtant, ke Hodáyá cha áyáni dastá, darkawmáni nyámá chónén mójezah o ajekkái pésh dáshtag.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Wahdé áyán wati gapp o trán halás kort, Ákubá darráént: “Oo brátán! Mani habarán delgósh kanét.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Shamun Petrosá gwasht ke Hodáyá che paymá awali bará darkawmáni némagá pa mehr hayál gwar kort ke cha áyán ham pa wati námá kawmé gechén bekant.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 É gón nabiáni habarán yakk o hamdap ent, anchosh ke nebisag butag:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 — ausente —
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 — ausente —
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 É habar cha dérigén zamánagán zánag butag.’
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Paméshká mani hayálá, má á darkawmáni ráhá janjál addh makanén ke Hodáay ráhesh zortag,
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 pa áyán benebisén: cha hamá korbánigán ke gón botáni námay geragá nápák butagant, cha zená o bénangiá, cha mordárén dalwatáni góshtá, anchosh ham cha hónay waragá pahréz bekanant.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Chéá ke cha kwahnén zamánagán, har shahrá Mussáay Sharyatay jár perrénókén mardom butagant ke har Shabbatay róchá mardomesh kanisaháni tahá wánéntagant.”
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Gorhá gón sarjamén kelisáyá hórigá, kásed o kamáshán shawr kort ke cha wati nyámá lahtén mardom gechén bekanant o Pulos o Bárnábáay hamráhiá Antákiahá rawán bedayant. Áyán cha wati némagá Yahudá ke Barsábá gwashag butagat o Silás, gechén kortant ke brátáni nyámá, é doén sarókén mardom atant.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Áyáni dastá kágadé dátesh ke é dhawlá at:
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Má eshkotag ke bé may parmáná cha may nyámá lahtén báwarmand hamángor átkag o gón wati habarán shomárá deltaparkah o paréshánesh kortag.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Paméshká má pa hamdeli shawr kort ke cha wat lahtén mardom gechén bekanén o gón wati dóstén Pulos o Bárnábáay hamráhiá, pa shomá ráh bedayén,
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 hamá doén brátáni hamráhiá ke pa may Hodáwandén Issá Masihay námá wati sáhay nadr kanagá chakk o pad nabutagant.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 May é doén kásed Yahudá o Silás, hamá habarán ke má pa shomá nebeshtagant, sarzobáni ham gwashant.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Pákén Ruh o má, hamé sharter zántag ke lahtén bonyáti gappán o abéd, gránén báré shomay kópagán maladdhén.
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Shomá cha botáni námá korbánig kortagén góshtá, cha hónay waragá, cha mordárén dalwatáni góshtá o cha zená o bénangiá pahréz bekanét. Cha é kárán watá dur dárag, pa shomá báz sharr ent. Wassh o salámat bátét.”
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Randá, é gechén kortagén brát Antákiahá dém dayag butant. Ódá shot o kelisáay sajjahén mardomesh yakjáh kortant o kágadesh pa áyán rasént.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Áyán é kágad wánt o cha eshiay deljami o delbaddhi dayókén kolawá báz wassh butant.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Yahudá o Silás ke wat ham nabi atant, óday brátesh gón bázén habarán delbaddhi dát o áyáni báwaresh mohrter kort.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Chizzé wahdá ódá mantant o randá, brátán á pa wasshi o salámati roksat kortant o cha hamódá ke dém dayag butagatant, hamá jáhá per tarretant.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 — ausente —
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Pulos o Bárnábá, Antákiahá mahtal butant o gón dega bázén mardomán hór but o Hodáwanday habaresh tálim dayán o sheng kanána kort.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Lahtén róchá o rand, Pulosá gón Bárnábáyá gwasht: “Sajjahén hamá shahrán ke má Hodáwanday habar raséntag, byá padá hamódá berawén o brátán bechárén ke bárén á chón ant.”
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Bárnábáay wáhag at, Yuhannáyá ke Markás ham gwashag butagat, hamráh bekant,
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 bale Pulos áiay hamráh kanagá razá naat chéá ke áiá, Pampiliahay damagá á yalah dátagatant o é káray tahá áyáni hamráh nabutagat.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 É dhawlá, Pulos o Bárnábá watmánwatá tepák nabut, nathahetant o cha yakdomiá jetá butant. Bárnábá, Markásay hamráhiá, bójigéá swár but o Kebresá shot.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Bale Pulosá, Silás gechén kort o brátán á, Hodáwanday mehr o rahmatáni báhóth kortant. Nun Pulos ráh gept.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Kelisáyán mohr o zórmand kanán, cha Suriah o Kilikiahay damagán tarr o táb kanáná shot.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.