2 Coríntios 12
بلۆچی Balochi (BCC) vs ACF
1 Man báyad ent pahr bebandán, bell toré cha eshiá páedagé narasit. Nun man cha Hodáwanday némagá rasetagén elhám o shobénagáni habará kanán.
1 Em verdade que não convém gloriar-me; mas passarei às visões e revelações do Senhor.
2 Man yakk Masihi báwarmandé zánán ke chárdah sál pésar sayomi ásmáná barag butag, bárén gón jesmá yá bé jesmá, nazánán, Hodá zánt.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos (se no corpo, não sei, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe) foi arrebatado ao terceiro céu.
3 Man é gappá ham zánán ke é mard, gón jesmá yá bé jesmá, nazánán, Hodá zánt,
3 E sei que o tal homem (se no corpo, se fora do corpo, não sei; Deus o sabe)
4 baheshtá barag butag o anchén gapp eshkotag ke ensán áyán gwashta nakant, anchén gapp ke ensáná áyáni kanagay ejázat nést.
4 Foi arrebatado ao paraíso; e ouviu palavras inefáveis, que ao homem não é lícito falar.
5 Man choshén mardoméay sará pahra bandán, wati sará na, bass wati nezóriáni sará pahra bandán.
5 De alguém assim me gloriarei eu, mas de mim mesmo não me gloriarei, senão nas minhas fraquezas.
6 Pahr bandag belóthán ham, ahmaké nabán, chéá ke rásténá gwashán. Bale pahréza kanán, tánke hechkas cha é kárán ke man kanagá án o cha é gappán ke man janagá án maná master makant,
6 Porque, se quiser gloriar-me, não serei néscio, porque direi a verdade; mas deixo isto, para que ninguém cuide de mim mais do que em mim vê ou de mim ouve.
7 bell toré maná é hayrán kanókén elhám o shobénag rasetagant. Paméshká mani badaná konthagé mán ke man gwát magerán, bezán Shaytánay kásedé mani sar o bahtán kaptag ke maná azáb bekant tánke man gorunák mabán.
7 E, para que não me exaltasse pela excelência das revelações, foi-me dado um espinho na carne, a saber, um mensageiro de Satanás para me esbofetear, a fim de não me exaltar.
8 Say randá man Hodáwanday kerrá peryát kortag ke eshiá cha man dur kan.
8 Acerca do qual três vezes orei ao Senhor para que se desviasse de mim.
9 Bale Hodáwandá maná gwasht: “Tará mani rahmat wat bass ant, chéá ke mani zóray kámeli nezóriay tahá ent.” Gorhá man pa bázén galé wati nezóriáni sará pahra bandán tánke Masihay zór o wák mani hamráh bebit.
9 E disse-me: A minha graça te basta, porque o meu poder se aperfeiçoa na fraqueza. De boa vontade, pois, me gloriarei nas minhas fraquezas, para que em mim habite o poder de Cristo.
10 Paméshká Masihay háterá wati nezóriáni tahá gal án, bad o rad o sakki o ázár o moshkeláni tahá gal án. Chéá ke wahdé nezóra bán, gorhá zórmanda bán.
10 Por isso sinto prazer nas fraquezas, nas injúrias, nas necessidades, nas perseguições, nas angústias por amor de Cristo. Porque quando estou fraco então sou forte.
11 Man watárá ahmaké jórh kortag, bale maná shomá majbur kortag. Báyad ent shomá mani sepáresh bekortén, chéá ke man cha é “thuhén kásedán” kamter naán, bell toré hecché naán.
11 Fui néscio em gloriar-me; vós me constrangestes. Eu devia ter sido louvado por vós, visto que em nada fui inferior aos mais excelentes apóstolos, ainda que nada sou.
12 Man gón sabr o ópáré rástén kásedéay sajjahén nesháni shomay démá záher kortagant, bezán ásmáni nesháni o hayrán kanókén kár o mójezah.
12 Os sinais do meu apostolado foram manifestados entre vós com toda a paciência, por sinais, prodígios e maravilhas.
13 Shomá cha é dega kelisáyán che paymá kamter ét? Paméshká ke man hechbar shomay sará báré nabutagán? Mani é “náensápiá” pahell kanét.
13 Pois, em que tendes vós sido inferiores às outras igrejas, a não ser que eu mesmo vos não fui pesado? Perdoai-me este agravo.
14 Nun man tayár án ke sayomi randá shomay gendagá byáyán o shomay sará báré nabán. Shomay mál o hastiá nalóthán, shomay jendá lóthán. Chónáhá ham, chokkáni zemmawári naent ke pa pet o mátán bechenant o ér bekanant, pet o mátáni zemmawári ent ke pa chokkán bechenant o ér bekanant.
14 Eis aqui estou pronto para pela terceira vez ir ter convosco, e não vos serei pesado, pois que não busco o que é vosso, mas sim a vós: porque não devem os filhos entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Harché ke maná hast, man pa galé shomay sará harcha kanán, wati sáhá ham pa shomá nadra kanán, bale shomá maná paméshká kamter dósta dárét ke man shomárá sakk báz dósta dárán?
15 Eu de muito boa vontade gastarei, e me deixarei gastar pelas vossas almas, ainda que, amando-vos cada vez mais, seja menos amado.
16 É gappá bemannét ke man shomay sará báré nabutagán. Angat shomá gwashét ke man makkárén mardomé án o man shomárá pa honar geptag.
16 Mas seja assim; eu não vos fui pesado mas, sendo astuto, vos tomei com dolo.
17 Záná, man anchén mardomé shomay kerrá ráh dátag ke shomárá poletagi?
17 Porventura aproveitei-me de vós por algum daqueles que vos enviei?
18 Man gón Titusá gwashtag ke shomay kerrá byayt o may brát ham man gón áiá ráh dát. Titusá wa shomárá napoletag, yá poletagi? Mani o Titusay ráh o rawesh yakk naat? Má yakráh naatén?
18 Roguei a Tito, e enviei com ele um irmão. Porventura Tito se aproveitou de vós? Não andamos porventura no mesmo espírito, sobre as mesmas pisadas?
19 Balkén shomá tán é wahdi é hayálá butagét ke má shomay démá watá washnám kanaga lóthén. Na, má Masihay barkatá Hodáay bárgáhá habará butagén. Oo dordánagén dóstán! Má harché ke kanagá én, pa shomay rost o rodómá kanagá én.
19 Cuidais que ainda nos desculpamos convosco? Falamos em Cristo perante Deus, e tudo isto, ó amados, para vossa edificação.
20 Mani tors esh ent ke wahdé shomay kerrá káyán, begendán ke shomá á mardom naét ke mana lóthán o shomá begendét ke man á mardom naán ke shomá lóthét. Man shomay kerrá arh o korh, hasadd, zahr o hezhm, watwáhi, bohtámjani, báposhtá habar kanag, gorunáki o bénazmi gendaga nalóthán.
20 Porque receio que, quando chegar, não vos ache como eu quereria, e eu seja achado de vós como não quereríeis; que de alguma maneira haja pendências, invejas, iras, porfias, detrações, mexericos, orgulhos, tumultos;
21 Chó mabit ke wahdé man káyán, Hodá maná shomay démá sharmendag bekant o man bázénéay sawabá gamig bebán ke áyán yakk wahdé gonáh kortag, nápáki o bénangi kortag o hawá o hawasáni golám butagant o angat tawbahesh nakortag.
21 Que, quando for outra vez, o meu Deus me humilhe para convosco, e chore por muitos daqueles que dantes pecaram, e não se arrependeram da imundícia, e fornicação, e desonestidade que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.