2 Coríntios 10
بلۆچی Balochi (BCC) vs ARA
1 Mani bárawá gwashaga bit ke shomay démá “narm” o shomay báposhtá “trond” án, mane Pulosay jend Masihay békebri o narmiay barkatá shomárá mennata kanán o
1 E eu mesmo, Paulo, vos rogo, pela mansidão e benignidade de Cristo, eu que, na verdade, quando presente entre vós, sou humilde; mas, quando ausente, ousado para convosco,
2 dazbandia kanán ke wahdé shomay kerrá káyán, á paymá ke man gón lahtén mardomá trond bayagay erádah kortag, maná majbur makanét ke inkas trond bebán. É hamá mardom ant ke may bárawá gwashant ke é mardom donyái zendé gwázenagá ant.
2 sim, eu vos rogo que não tenha de ser ousado, quando presente, servindo-me daquela firmeza com que penso devo tratar alguns que nos julgam como se andássemos em disposições de mundano proceder.
3 Chéá ke bell toré má é donyáyá én, bale donyái warh o paymá janga nakanén.
3 Porque, embora andando na carne, não militamos segundo a carne.
4 May jangi seláh donyái seláh naant. May seláhán Hodái zóré mán ke dozhmenay kalátán bekarójant o bepróshant.
4 Porque as armas da nossa milícia não são carnais, e sim poderosas em Deus, para destruir fortalezas, anulando nós sofismas
5 Har gorunáki ke hodázántiay démá óshtit, má áiá karójén o dawra dayén. Har sarkasshén pegr o hayálá bandiga kanén tánke é pegr Masihay parmánbardár bebant.
5 e toda altivez que se levante contra o conhecimento de Deus, e levando cativo todo pensamento à obediência de Cristo,
6 Wahdé shomá sharriá parmánbardár bét, gorhá má tayára bén ke har náparmániay sezáyá bedayén.
6 e estando prontos para punir toda desobediência, uma vez completa a vossa submissão.
7 Shomá záheri chizzána chárét. Agan kasé deljam ent ke Masihayg ent, wati delá padá hayál bekant ke má ham hamáiay paymá Masihayg én.
7 Observai o que está evidente. Se alguém confia em si que é de Cristo, pense outra vez consigo mesmo que, assim como ele é de Cristo, também nós o somos.
8 Hodáwandá pa shomay rost o rodómá márá wák o ehtiár dátag, pa shomay gár o tabáh kanagá na, o agan man é wák o ehtiáray sará kammé géshén pahré bebandán, angat ham sharmendaga nabán.
8 Porque, se eu me gloriar um pouco mais a respeito da nossa autoridade, a qual o Senhor nos conferiu para edificação e não para destruição vossa, não me envergonharei,
9 Mana nalóthán ke shomá chó hayál bekanét ke mani kágadáni maksad shomay torsénag ent,
9 para que não pareça ser meu intuito intimidar-vos por meio de cartas.
10 chéá ke lahténa gwashit: “Áiay kágad wazandár o zórmand ant, bale áiay jendá ke genday, nezór ent o gappi béarzesh ant.”
10 As cartas, com efeito, dizem, são graves e fortes; mas a presença pessoal dele é fraca, e a palavra, desprezível.
11 Choshén mardom báyad ent bezánant ke má yakkén paymá én, o é chizz durá cha may kágadán záher ent o dém pa démá cha may kár o kerdán.
11 Considere o tal isto: que o que somos na palavra por cartas, estando ausentes, tal seremos em atos, quando presentes.
12 Márá é hemmat nést ke watá gón hamá mardomán yakk bekanén yá watá gón hamáyán dém pa dém bekanén ke watsatáia kanant. É mardom watá gón yakdomiá dém pa dém o kesása kanant. É nádánié.
12 Porque não ousamos classificar-nos ou comparar-nos com alguns que se louvam a si mesmos; mas eles, medindo-se consigo mesmos e comparando-se consigo mesmos, revelam insensatez.
13 Má géshén pahra nabandén, bass tán hamá haddá pahra bandén ke Hodáyá pa má gisshéntag, o shomá ham may pahray hadday tahá ét.
13 Nós, porém, não nos gloriaremos sem medida, mas respeitamos o limite da esfera de ação que Deus nos demarcou e que se estende até vós.
14 Má géshén pahra nabandén, agan shomay kerrá mayátkénén, gorhá may pahr géshéné butagat. Bale má awali mardom atén ke Masihay wasshén mestág tán shomay kerrá ham sar kort.
14 Porque não ultrapassamos os nossos limites como se não devêssemos chegar até vós, posto que já chegamos até vós com o evangelho de Cristo;
15 Degaráni káráni sará géshén pahr ham nabandén, bale ométa kasshén haminchok ke shomay imán rost o rodóma kant, shomay nyámá may káráni patth o perh master bebit,
15 não nos gloriando fora de medida nos trabalhos alheios e tendo esperança de que, crescendo a vossa fé, seremos sobremaneira engrandecidos entre vós, dentro da nossa esfera de ação,
16 tánke cha shomay hadd o simsarán hamá dém wasshén mestágay járá jat bekanén. Má nalóthén hamá káray sará pahr bebandén ke degaréay hand o damagá pésará kanag butag.
16 a fim de anunciar o evangelho para além das vossas fronteiras, sem com isto nos gloriarmos de coisas já realizadas em campo alheio.
17 Harkas ke pahra bandit, Hodáwanday sará pahr bebandit.
17 Aquele, porém, que se gloria, glorie-se no Senhor.
18 Chéá ke á kas ke wati satáyá wata kant, á kabula nabit, hamá mardom kabula bit ke Hodáwand áiay satáyá kant.
18 Porque não é aprovado quem a si mesmo se louva, e sim aquele a quem o Senhor louva.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.