Lucas 24

Anut nukan Ämän Eposek (BBR) vs BKJ

Sair da comparação
1 Tup Näu opok, taperar senes asiret ak kiro am anakas sou eposek ate moin oianik, Jisas nukan enipsau opok joutor muraun potoin.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Poteanik, kiro aiauk näwäus Jisas nukan up oksau pene moin erororin aparin.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Keseria, ak kiro up uru tonea, Jisas nukan kopeu aparau wa.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Ak kiro onok keserwon aparianik, ronkat sosop oi rauna rauna, Anut nukan sarau eitek oirori awan omjo ärneu senes orip kurte pemasa, amiakap tai rairin.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Merek näwäus akan amiawa senirnuk, kiro asiret ak iminemoi, akan totomaka manonuk, ak omnokou apai rauna rauna, kiro sarau eitek ories awaroirin, “Ak owon ro awau raiäu meieäin roat akan mena itanerai?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 [Ko okoro opok rawau wa, ko siräi manowon.] Ak kiro ämän meter Galili provins opok raumara, awarowon ronkatewe.
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Ro Nukan Mokoi sakau ateanik, onok aru miäi roat akan ipiakap marona, akas ko am äpäs opok wena, meiäi. Omre 3 opok ko ätäi siräiäi.’”
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Kesernuk, ak kiro ämän Jisas nukas meter äiewon ronkatein.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Keseria, kiro asiret akas up utia, kiro osap aparin erekapu karauk roat pak kon tamarowon roat 11 orip turur rain opok pote awaroin.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Kiro asiret akan enmaka kiro, Maria ko Magdala menan, Joana, Jems nukan anak Maria, karauk asiret pak erek potoin, akas kiro onok aparin, Jisas nukan tamariäwon roat awaroin.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Utianik, kiro roat akan ronkat kiro asiret ak sätäi räumoi, ak woiaka epar mau wa. [
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Utianik, Pita ko kiro ämän roumoi, siräumara, kurte kiro up opok potomara, kiro up uru omjo ärineu karar aireu uru rawon aparwon. Ko ätäi owa potomara, kiro onok keserwon, ronkat sosop oi rawon.]
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Kiro omre opok, Jisas nukan tamariäwon roat oirori au kar om enip Emeas mena potoirin. Kiro menas Jerusalem mena potaun atapuk wa.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Au aukarar apu opok pote rai, kiro onok pewon are are potoirin.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Au are potosa potosa, Jisas nukas awan mekesirawap pemara, tainwate erek potoin.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Au ko jekur kon nepu aparau senek wa.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Jisas nukas totwatowon, “Au oworäi are potorair?”
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Ro karan enip Kliopas nukas ätäi auruwon, “Na kar menan ro rusapai Jerusalem mena koumon, okon, na kiro onok umara pewon na äpu wa ra?”
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Kos ätäi totwatowon, “Owo onok umara pewon?”
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Iken Anut kamuk raiäi roat näunäu pak kamoikeäi roat näunäu akas sakau ateanik, am äpäs opok wena, meiewon.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Iken ronkat kos ik Israel roasiret imäikau kou äiemun. Rusapai tapera omre 3 opok kar onok pewon.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Karauk asiret ik pak erek raiäi akas ik aikona, ik karkairmun. Ak tapera senes up opok potoin.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Ak kon enipsau aparau wa. Akas ätäi koianik, ik aikoin, Anut nukan sarau eitek ories Jisas ko ätäi siräiewon aikoin.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Keseria, iken roat karauk kiro up opok potea, asiret akas awaroin siar aparin. Ak kon enipsau aparau wa.”
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Keseria, Jisas nukas awatowon, “Awan ronkat rumukäu wäpik. Meter Anut nukan ämän roianik, areai roat akas kiro ämän äiein, au awan woiaka epar mau wa.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Au äpu wa ra? Krais ko tätäi näwäu oumara, tawa ätäi ko Anut nukan sakau owai.”
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Kos Moses nukan ämän pakaima onoktoroi awatomara, karauk Anut nukan ämän roianik, areai roat akan ämän pak awatowon. Kos nuka mesin jer wein ämän onoktapau erekapu awatowon.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Ak Emeas mena siakup pein. Jisas ko sätäumara, ko kar apu pakas manaurwon.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Awas au pak rawaun sakau ateanik, auririn, “Om irai, okon, na ik pak ne ninam, na wa manau.” Keseria, ko tonomara, au pak rawon.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 O jaun ses, Jisas nukas bret oianik, Anut aurmara, bret eneanik, kiro roat ori atowon.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Au kiro onok kesernuk, aparia, au äpu moirin kiro Jisas karar. Keseria, ko kiro pakasar ämäiewon.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Kesernuk, au awaka awaka äieirin, “Iu apu opok komurin, kos kiro ämän onoktapau Anut nukan ämän opokas aitowon, kiro omre opokar iwen woiok siräiewon.”
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Au kiro ämän areanik, kiro omre opokar siräianik, Jerusalem mena ätäi potoirin. Poteanik, Jisas nukan tamariäwon roat 11 orip pak karauk jaunakat pak erek owa turur rain opok pote tarwaroirin.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Kiro owa rai roat akas kiro roat ori awatoin, “Epar senes Näwäu ko ätäi siräiewon. Saimon ko aparwon.”
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Keseria, kiro ro ories ätäi kiro onok apu opok pewon erekapu awaroirin. Awas äieirin, “Kos bret ene itonuk, iu ko äpu momurin.”
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Kiro roat ories kiro onok aparirin arena arena, Jisas nukasar kurte ak kamuk opok pemara, [awarowon, “Akan woiaka päurar rawai.”]
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Akas karkairmana, iminein, owon, akan ronkat ak op aparum äiein.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Kos ätäi awarowon, “Ak owon, karkairianik, iminei? Owon ak ronkat sosop ourai?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Ak isan ipi isi ek aparwe, okoro isaka pe raim. Ak isan ipi atoinai, ak äpu maiei. Op akan enmaksau is apairoi senek wa.”
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Ko keser awaromara, kon ipou pak isou pak ätär marowon.]
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Ak erar nepipirin. Utianik, ak akan woiaka epar mau wa, ak ronkat sosop oi rain. Kos totwarowon, “Ak karauk o jaun rau ra?”
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Akas was jerewon oi koi nurin.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Ko kiro was oumara, akan amiakap jenuk, aparin.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Kos awarowon, “Is okoro onok meter ak pak raia, kiro ämän awaromin. Kiro osap meter is mesin Moses nukan sintore ämän jer pak Anut nukan ämän roianik, areain roat akan ämän pak Buk Song opok jer wein päi awaromin, rusapai epar peu.”
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Kos akan ronkat are rawa ak Anut nukan ämän awarowon äpu moin.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Kos awarowon, “Kiro ämän opok keser jer wein, ‘Krais ko tätäi näwäu oumoi, meieanik, ätäi omre 3 opok siräiäi.’
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Kon enip opokas kon ämän roasiret marona, akan woiaka pirirna, Anut nukas akan onok aru jäkäi marai. Ak kiro sarau Jerusalem mena onoktoraiei.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Akas okoro onok akan amiakas apari omsau erekapu pote awarowe.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Kiro Osou Näu isan Monias ak araun paip marowon, kiro isas rusapai äsimorita, ak opok kowai. Ak Jerusalem mena rauna rauna, kiro Osou Näus koi ak sakau marai.”
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 — ausente —
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 — ausente —
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Kesernuk, kon tamarowon roat woiaka ererwon orip, ätäi Jerusalem mena potoin.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Ak orip orip Anut osap nuriäi owa raianik, Anut auria, jou muri rain.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.