1 Tessalonicenses 2
Anut nukan Ämän Eposek (BBR) vs ARA
1 Iken jaunokot, ak äpu ik ak apwarau potomun ik kiro erar potau wa.
1 Porque vós, irmãos, sabeis, pessoalmente, que a nossa estada entre vós não se tornou infrutífera;
2 Ik Tesalonaika mena potau wa opok, Filipai mena rauta rauta, kiro pakan roasiret akas ik usu sosop senes ikomoi, aru ämän aikoin, ak kiro onok äpu. Utianik, iken Anut nukas sareikemara, sakau ikowon. Ik Tesalonaika mena kouta, kos ik sareikonuk, aru roat akas ik aru mukauriäi ik iminewarau wa. Ik sakau tai raumoi, kon Ämän Eposek ak tamaromun.
2 mas, apesar de maltratados e ultrajados em Filipos, como é do vosso conhecimento, tivemos ousada confiança em nosso Deus, para vos anunciar o evangelho de Deus, em meio a muita luta.
3 Ik kiro ämän ak tamaromun, kiro iken ronkat pakas sepuk ämän ra, aru ämän ra awarau wa. Ik kar sät ämän ak atonwaraun keserau wa. Wa senes, wa.
3 Pois a nossa exortação não procede de engano, nem de impureza, nem se baseia em dolo;
4 Anut nukas kon Ämän Eposek araun aikiäu ik kiro ämän karar orip orip areäum. Meter kos iken onok ate apaikianik, iken onok eposek äiewon, okon, kos ik Jisas nukan Ämän Eposek roasiret tamaraun sarau ikowon. Ik roasiret akan woiaka ereraun wa sarau miäum, ik Anut nukan wou karar ereraun sarau miäum. Anut nukas iken woiok jekur wasare apariäu.
4 pelo contrário, visto que fomos aprovados por Deus, a ponto de nos confiar ele o evangelho, assim falamos, não para que agrademos a homens, e sim a Deus, que prova o nosso coração.
5 Ak äpu iken ämänis ak raiaka atau wa. Ik akan osap owaun ämän mau wa. Anut ko owo onok ikes keseriäumun kiro ko äpu.
5 A verdade é que nunca usamos de linguagem de bajulação, como sabeis, nem de intuitos gananciosos. Deus disto é testemunha.
6 Ik kar ros iken enmok jou mukaun rai kiro sarau mau wa. Ik akas ra, karauk roasiret akas ra, iken enmok jou mukaun rai sarau mau wa.
6 Também jamais andamos buscando glória de homens, nem de vós, nem de outros.
7 Epar, ik Krais nukan ämän oi ariaum roat. Keseria, ik ak pak raianik, akas ik sareikaun sakau ämän awaraun itok, utianik, ik ak pak pote raianik, kar asires kon mokoit eteinanak kamware raiäu senek, ikes ak nais jekur kamware raumun.
7 Embora pudéssemos, como enviados de Cristo, exigir de vós a nossa manutenção, todavia, nos tornamos carinhosos entre vós, qual ama que acaricia os próprios filhos;
8 Iken woiokos akanun meianik, ik woiok erer orip Jisas nukan Ämän Eposek tamaromun. Utianik, ik kiro onok karar mau wa, ik ak sarwaraun onok eposek nais kesermun, owon, iken woiokos akanun epar meieäum.
8 assim, querendo-vos muito, estávamos prontos a oferecer-vos não somente o evangelho de Deus, mas, igualmente, a própria vida; por isso que vos tornastes muito amados de nós.
9 Iken jaunokot, ik ak mesin sarau näwäu momun, ak äpu. Ik sanpeu, pututu Anut nukan Ämän Eposek tamaromoi, iken o kau maun karauk sarau nais miäumun. Keseria, ikes ak kar usu wa aromun.
9 Porque, vos recordais, irmãos, do nosso labor e fadiga; e de como, noite e dia labutando para não vivermos à custa de nenhum de vós, vos proclamamos o evangelho de Deus.
10 Ik ak pak raumun ses opok, ik karauk onok aru ak opok mau wa, ik Anut nukan onok eposek karar tainori raumun. Keserta, kar ros ik onok aru momun äiäu senek itok wa. Iken onok kiro keseriäumun ak äpu. Anut nuka nais ko kiro onok äpu.
10 Vós e Deus sois testemunhas do modo por que piedosa, justa e irrepreensivelmente procedemos em relação a vós outros, que credes.
11 Ak äpu kar ros kon mokoit jekur kamwareäu senek ikes nais ak roasiret karar karar jekur kamwareäumun.
11 E sabeis, ainda, de que maneira, como pai a seus filhos, a cada um de vós,
12 Ikes akan woiaka sakau mareanik, usu ämäiäun sakau aromoi, Anut nukan wou ereraun kon onok eposek tainoraun sakau ämän awareäum. Anut nukas ak kon roasiret senes sare maromoi, ak enmak jou orip kon inkaruru rapor rawaun urwarowon.
12 exortamos, consolamos e admoestamos, para viverdes por modo digno de Deus, que vos chama para o seu reino e glória.
13 Ak Anut nukan ämän roumana, tainorin, okon, ik Anut orip orip ‘pere’ auriäum. Ikes Anut nukan ämän ak siarakap oi koumun, ak roianik, kurte oin. Kiro kar ron ämän wa, utianik, kiro Anut nukan ämän. Kiro Anut nukan ämänis akan woiaka uru sarau monuk, akan woiaka epar moin.
13 Outra razão ainda temos nós para, incessantemente, dar graças a Deus: é que, tendo vós recebido a palavra que de nós ouvistes, que é de Deus, acolhestes não como palavra de homens, e sim como, em verdade é, a palavra de Deus, a qual, com efeito, está operando eficazmente em vós, os que credes.
14 O iken jaunokot, Anut nukan roasiret Judia provins opok Krais Jisas pak pasar rai, ak usu oin senek, karauk roasiret akas nais ak opok keseriar keserin. Kiro roasiret akan jaunakat Juda akasar usu areäi senek, ak nais akan omsau pakan roat akasar usu aroin.
14 Tanto é assim, irmãos, que vos tornastes imitadores das igrejas de Deus existentes na Judeia em Cristo Jesus; porque também padecestes, da parte dos vossos patrícios, as mesmas coisas que eles, por sua vez, sofreram dos judeus,
15 Kiro Juda roat akas Näwäu, Jisas wena, meiewon. Anut nukan ämän roianik, areain roat nais keseriar akwarona, meiein. Akas ik usu atap atap ikomoi, akan menan emeikona, manomun. Akas Anut nukan wou aru murianik, roasiret erekapu pak iwäi murateäi.
15 os quais não somente mataram o Senhor Jesus e os profetas, como também nos perseguiram, e não agradam a Deus, e são adversários de todos os homens,
16 Ikes Anut nukan ämän karauk omsau pakan roasiret tamarta, Anut nukas ak imwarai rai, kiro Juda roat akas iken apu patiriäi. Kiro onok senek, rusapai akan onok aru sosop senes morai wa utiäi. Rusapai, Anut nukas kiro roat mesin kasak näwäu peu.
16 a ponto de nos impedirem de falar aos gentios para que estes sejam salvos, a fim de irem enchendo sempre a medida de seus pecados. A ira, porém, sobreveio contra eles, definitivamente.
17 Iken jaunokot, ik omre katunak ak utware manomun. Ik ak pak rawau wa, utianik, iken ronkat karar ak pak rau. Ik ak utware manomun, okon, ik ätäi ak pote apwaraun rai ronkat sosop ouram.
17 Ora, nós, irmãos, orfanados, por breve tempo, de vossa presença, não, porém, do coração, com tanto mais empenho diligenciamos, com grande desejo, ir ver-vos pessoalmente.
18 Ik ätäi ak rawa potauriäum. Is Pol, is ak rawa orip orip ätäi potauriäim, utianik, Satan nukas iken apu patiriäu.
18 Por isso, quisemos ir até vós (pelo menos eu, Paulo, não somente uma vez, mas duas); contudo, Satanás nos barrou o caminho.
19 Tawa iken Näwäu, Jisas kowai ses opok, kos owo osap tawa oi koi ikai, kiro osap aka karar. Keseria, ik ak pak erek kon amukup tai raumoi, iken woiok ererai.
19 Pois quem é a nossa esperança, ou alegria, ou coroa em que exultamos, na presença de nosso Senhor Jesus em sua vinda? Não sois vós?
20 Epar senes! Ak pakaima, iken enmok jou orip sareanik, iken woiok eposek sare mukiäi.
20 Sim, vós sois realmente a nossa glória e a nossa alegria!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.