Rute 1
GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs VC
1 — ausente —
1 No tempo que governavam os juízes, sobreveio uma fome na terra. Um homem partiu de Belém de Judá, com sua mulher e seus dois filhos, indo morar nos campos de Moab.
2 — ausente —
2 Chamava-se Elimelec, e sua mulher Noêmi; seus dois filhos chamavam-se Maalon e Quelion; eram efrateus de Belém de Judá. Chegados à terra de Moab, estabeleceram-se ali.
3 Areme rade e Irimereki fu aesakae Moabi ijia baronemoga bara fuone Neomi fu farirafa fuone inokiro ijena ijia fi.
3 Elimelec, marido de Noêmi, morreu, deixando-a com seus dois filhos.
4 — ausente —
4 Estes casaram com mulheres moabitas, chamadas uma Orfa e outra Rute. Viveram lá aproximadamente dez anos.
5 — ausente —
5 Maalon e Quelion morreram ficando Noêmi só, sem seus dois filhos e sem seu marido.
6 Ijiege rena bara Neomi fu are Moabi fino ijia fu fieke Godi E Ireobo ijare e fuone are Juda kariva ijene ifejiako juare buone ije bune una ire zaraemo fu fie. Ijadufuo fune una Juda vakiro vierafena uri asaerafa fuone inokiro ijena sinuome buone kanafui.
6 Então, levantou-se Noêmi e partiu da região de Moab com suas duas noras, porque ouviu dizer que o Senhor tinha visitado o seu povo e lhe tinha dado pão.
7 — ausente —
7 Deixou, pois, aquele lugar onde habitara com suas duas noras e pôs-se a caminho de volta para a terra de Judá.
8 — ausente —
8 Ide, voltai para a casa de vossa mãe, disse ela às suas noras. O Senhor use convosco de misericórdia, como vós usastes com os que morreram e comigo!
9 — ausente —
9 Que ele vos conceda paz em vossos lares, cada uma em casa de seu marido! E beijou-as. Elas puseram-se a chorar:
10 — ausente —
10 Nós iremos contigo para o teu povo, disseram elas.
11 Bu ijiege kuavoga Neomi fu una kiae, Asaerafa none maegurie, janika una are jone ijia vafo. Ja irerefuo naena vakuae vierafe? Ja vierafe na una kuke baru maniana ame nafega bu ubaeradiaga ja maniaekuae ja ije vierafe?
11 Ide, minhas filhas, replicou Noêmi. Por que haveis de vir comigo? Porventura tenho eu ainda em meu seio filhos que possam tornar-se vossos maridos?
12 — ausente —
12 Voltai, minhas filhas, porque já estou demasiado velha para casar-me de novo. E ainda que eu tivesse alguma esperança, e que esta noite mesmo me fosse dado ter marido, e viesse a gerar filhos,
13 — ausente —
13 esperá-los-íeis crescer, sem vos casardes de novo, até que se tornassem grandes? Não, minhas filhas, minha dor é muito maior do que a vossa, porque a mão do Senhor pesou sobre mim.
14 — ausente —
14 Então elas desataram de novo a chorar. Orfa beijou a sua sogra, porém Rute não quis separar-se dela.
15 — ausente —
15 Eis que tua cunhada voltou para o seu povo e para os seus deuses, disse-lhe Noêmi; vai com ela.
16 Neomi fu ijiege kuaramoga Ruti fu una kuae, A na kuriarega na a abuezana una e none ijiebuo vadufuo ije naka isedie. Ijadufuo ni arega naka osiki vane. Na vierafe a iziebureki vakuma nadua na osiki ijia vake. Ro a iziebureki fino ije nadua na ijia osiki fike. Ro kuke na vierafe Godi one ije fuka Godi none ro e one ije buduaku buka e none.
16 Não insistas comigo, respondeu Rute, para que eu te deixe e me vá longe de ti. Aonde fores, eu irei; aonde habitares, eu habitarei. O teu povo é meu povo, e o teu Deus, meu Deus.
17 Ro a iziebureki baronekuma nadua na ijia baronega surive none ije bu abe ijia mako ruke. Ro na vierafe ire boeje na kuaeva ije be na naebe rekuva E Ireobo fu na abe isekafieke. Ro bakikuma fu ire be irere ijare no ke giegisa unuokuma baki ro no oekuva ijia no unianamikono kuae.
17 Na terra em que morreres, quero também eu morrer e aí ser sepultada. O Senhor trate-me com todo o rigor, se outra coisa, a não ser a morte, me separar de ti!
18 Ijiege rena Neomi fu gake Ruti fu oe fuone boeje funeka fuosiki vakiro vierafemaga fu naebe una vua be kuarae.
18 Ante tal resolução, Noêmi não insistiu mais.
19 Areme bara inokiro bune vakuma sidove Beturieme ijia usiae. Bu ijia usiaevoga e boeje are ijia kariva ije bu vua ije fievo buka oeseradiae. Ro kuke bara ijia kariva ije bu kuae, Bara ije fute ma Neomire ruoke fu bara erareno kuae?
19 Seguiram juntas o seu caminho até Belém; ali chegando, comoveu-se toda a cidade; as mulheres diziam.: Eis aí Noêmi!
20 Bu ijiege kuaevoga Neomi fu urina kiae, Ja ive none jade una Neomino kievo ijadufuo maeje ive Neomi ije Oemarevo. Ro ja kiekuva ni Marano kiefo. Ro ive Mara ijadufuo maeje ije Ja Isejavae. Ijadufuo maeje fune E Ireobo e Daroki ijare oe fiane boeje na vajie.
20 Não me chameis mais Noêmi, replicou ela, mas chamai-me Mara; porque o Todo-poderoso me encheu de amargura.
21 Na igia urina vaeva ije na agane none boeje ijena vae. Rove fune E Ireobo ijare mesiriemo na nosukua una ruae. Fune irufui uruvana na vajie ijadufuo ja irerefuo Neomi kievono kiae.
21 Parti com as mãos cheias, e o Senhor fez-me voltar com as mãos vazias. Por que me chamais Noêmi, se o Senhor se declarou contra mim e o Onipotente me inundou de aflição?
22 Ijiege rena Neomi fu asae fuone Ruti bara Moabaetiko ije mesirina una are Beturieme ruae. Ro ve ije bu ruaeva ije e boeje ijia kariva bu bari ire vuiti igeki ije asevo ijia bu una ruae.
22 Foi assim que voltaram dos campos de Moab, Noêmi e sua nora Rute, a moabita. Chegaram a Belém quando se começava a segar a cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.