Números 11

GODIDO VUA MAEJE (BBB) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 — ausente —
1 O povo pôs-se a murmurar amargamente aos ouvidos do Senhor. O Senhor, ouvindo isso, irou-se: o fogo do Senhor acendeu-se entre eles e devorou a extremidade do acampamento.
2 — ausente —
2 O povo clamou a Moisés; Moisés orou ao Senhor e o fogo extinguiu-se.
3 Ijadufuo are ije e bu kua Taberano kuavo. Ijadufuo maeje E Ireobo ijadufuo miane ijare ije bu kariva ijia arina are ije naema ijadufuo bu ijiege kuae.
3 Deu-se àquele lugar o nome de Tabeera, porque o fogo do Senhor se tinha acendido no meio deles.
4 Ro e ae binoko ije bu e Isureroko ijena vako ije bu urina izege ire maeje bu Ijifiti ijia karina ivo ije vierafena buka naebe oemarei. Ijadufuo bu ijene kuaenoekoga e Isureroko budua buka naebe oemareva ijadufuo bu uri kuae, Noka ireobo fanuve ikuae vierafevano kuae.
4 A população que estava no meio de Israel foi atacada por um desejo desordenado; e mesmo os israelitas recomeçaram a gemer: "Quem nos dará carne para comer?, diziam eles.
5 Bu ijiege kuaekinu kuae, No Ijifiti ijia kariva ije kijume ije nome karina ivo. Ro kuke noka tanabaekina marubae ro onioni ro ire maeje gue ijene ivo.
5 Lembramo-nos dos peixes que comíamos de graça no Egito, os pepinos, os melões, os alhos bravos, as cebolas e os alhos.
6 Rove iviama no ijiege revo baki noka naenitua burete mena ijiaru ivo ijadufuo no vierafe ire ije no ivo ije noka ijaredufuo.
6 Agora nossa alma está seca. Não há mais nada, e só vemos maná diante de nossos olhos."
7 Ro ire burete mena ije fu ifo ijadufuo sunine isesina abaeki igeki.
7 O maná assemelhava-se ao grão de coentro e parecia-se com o bdélio.
8 Ijadufuo e Isureroko bu ire ije sakae ado ijia arivo ije karina va mune mutuga fu kuokuo reme. Areme e bune sukore ijia ifaejema areme bune kena burete baraeki ije amaeriavo. Ro burete baraeki ije bu ivo ije mariene fuone fu ine orivi ijadufuo safine ijiakuma ifaejevo ijieki.
8 O povo dispersava-se para colhê-lo; moía-o com a mó ou esmagava-o num pilão, cozia-o numa panela e fazia bolos com ele, os quais tinham o sabor de um bolo amassado com óleo.
9 Ro burete mena ije bu arivo ije bu muge asame safine ijiakuma are ije bu karijo ijia arimo.
9 Enquanto de noite caía o orvalho no campo, caía também com ele o maná.
10 Areme Mosisi fu fieke e boeje agane besubesu bu are buone makave ijia irena niraevoga fu fie. Ro E Ireobo fu ije fiemo fuka ma ireobo defaruimoga Mosisi fu ije fiemo fuka ireobo oefiae.
10 Ouviu Moisés o povo que chorava, agrupado por famílias, cada uma à entrada de sua tenda. A cólera do Senhor acendeu-se com violência. Moisés entristeceu-se.
11 Ijadufuo fu E Ireobo ije kuae, A irerefuo e Isureroko ijiebuo irufui ije kame na vajieme? Ro na irere ije one isema reva ijadufuo a na kiega na e boeje samuagiakinu ro irufui buone ije abe ruove?
11 E disse ao Senhor: "Por que afligis vosso servo? Por que não acho eu favor a vossos olhos, vós que me impusestes a carga de todo esse povo?
12 Nana asoe buone baki ro kuke buje bu anafa none baki. Ro a irerefuo na kiega na bara ije fu ame fudiadiamo igege na e ige kame ijiege fudiadiana are ije a asaerafa buone ije miakiro kiaema ijia vakiro ruove?
12 Porventura fui eu que concebi esse povo? Ou acaso fui eu que o dei à luz, para me dizerdes: leva-o em teu seio como a ama costuma levar o bebê, para a terra que, com juramento, prometi aos seus pais?
13 Ro na e boeje ige bu uria fanufuo kuaekinu kievo fanu vajuo no ino kievo ije na izia kena vajiake?
13 Onde encontrarei carne para dar a todo esse povo que vem chorar perto de mim, dizendo: dá-nos carne para comer?
14 Ro kuke e ige buka e uruvana ro nana e besu ijadufuo naka naebe manido na bu samuagiake. Ijadufuo maeje irufui buone buka ma uruvana.
14 Eu sozinho não posso suportar todo esse povo; ele é pesado demais para mim.
15 Ro iviama a na dabe ijiege kafiemo ije nika kaniega na baronedufuo. Ro a na giega fu oemadakuma ni ifejiega ige na isejavaekinu ruovo ije na areno kuae.
15 Em lugar de tratar-me assim, rogo-vos que antes me façais morrer, se achei agrado a vossos olhos, a fim de que eu não veja a minha infelicidade!
16 Areme E Ireobo fu Mosisi kuae, Ni e Isurerokobuo e mamekanu seveniti (70) ijiege e bu giana aguariavo ije kiaga bu urina aena Are Muvuaka Akae no afuivo makave ijia ireno kuae.
16 O Senhor respondeu a Moisés: "Junta-me setenta homens entre os anciãos de Israel, que sabes serem os anciãos do povo e tenham autoridade sobre ele. Conduze-os à tenda de reunião, onde estarão contigo.
17 Bu aena ijia irega na ari obiki vua kuae areme Kavene none ije na abe a nujaejaeva ije gue kena bu uniaejiane. Na ijiege rekina bu a ifejana e boeje ijiebuo irufui ije a abemo ije dasumaga a naebe osukua una ijiege irufui abeke.
17 Então descerei e ali falarei contigo. Tomarei do espírito que está em ti e o derramarei sobre eles, para que possam levar contigo a carga do povo e não estejas mais sozinho.
18 Ro ni e Isureroko boeje kiaga bu Godido nidua ijia ise buone visuna buone amaerenamikina E Ireobo fu isuome fanuve vajiaga bu ine. Ro ije bu fanufuo karina niraekinu kuae, No fanuve ikuva noka izege Ijifiti ijia no oemarekinu karinoeva ijiege karikono kuaevo ije E Ireobo fune fie. Ijadufuo iviama fu fanuve vajiaga ja ike.
18 Dirás ao povo: santificai-vos para amanhã, e tereis carne para comer, pois chorasses aos ouvidos do Eterno, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Estávamos tão bem no Egito!... O Senhor vos dará carne, e comereis.
19 — ausente —
19 E comereis não só um dia, nem dois, nem cinco, nem dez, nem vinte,
20 — ausente —
20 mas durante um mês inteiro, até que ela vos saia pelas narinas e vos cause nojo: porque rejeitasses o Senhor que está no meio de vós e dissestes-lhe chorando: por que saímos nós do Egito?"
21 Areme Mosisi fu urina E Ireobo ije kuae, Naka e ma uruvana sigisi aderedi tauseni (600,000) ijena igia manikoga a kie na asame besu ijadufuo guove ijia na fanuve vajiakono kie.
21 Moisés disse: "Este povo, no meio do qual estou, conta seiscentos mil homens de pé, e dizeis que lhes dareis carne para que comam um mês inteiro!
22 Ro a vierafe fanu sifi ro fanu kau ije fube manido fu e boeje bu iga bu manike? Ro kuke kijume boeje do davare ijia oenoevo ije e ige bube iga bu manikono kuae?
22 Porventura matar-se-á tanta quantidade de ovelhas e bois até que tenham bastante? Ou juntar-se-ão todos os peixes do mar para fartá-los?"
23 Areme E Ireobo fu Mosisi kuae, A vierafe daro none ije fu naebe manido na ire ije na kuaeva ije reke? Ijadufuo iviama ni samuaga na ire na kuaeva ije re ro baga a gano kuae.
23 O Senhor respondeu a Moisés: "Acaso será impotente a mão do Senhor? Verás sem demora se se fará ou não o que eu te disse."
24 E Ireobo fu ijiege Mosisi kuaramoga Mosisi fune vua ije fu kuaraema ije va e Isureroko ije kuariae. Areme fune e Isurerokobuo e mamekanu seveniti (70) ije fu kema ije kaenamiana Are Muvuaka Akae irifo ijia irena ufuaenoe.
24 Moisés saiu e referiu ao povo as palavras do Senhor. Reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou em volta da tenda.
25 Areme E Ireobo fu amite uve ijia ari Mosisiki vua kuaema areme fu uri Kavene fuone ije fu Mosisi nujaejaema ije una e seveniti (70) ije saejiae. Areme bu uri maza aokube ijiaru e boeje Godido vua ije urukeigia darokuma vua kuariae.
25 O Senhor desceu na nuvem e falou a Moisés; tomou uma parte do espírito que o animava e a pôs sobre os setenta anciãos. Apenas repousara o espírito sobre eles, começaram a profetizar; mas não continuaram.
26 Ro e mamekanu inokiro Eradadikiro Medadi bu naebe Are Muvuaka Akae ije buina vae. Ro bu uria are buone ijia kariva ijia Godido Kavene fu arina nirokiamo bu ijia uri Godido vua ije dabe urukeigia darokuma kuae.
26 Dois homens tinham ficado no acampamento: um chamava-se Eldad e o outro, Medad, e o espírito repousou também sobre eles, pois tinham sido alistados, mas não tinham ido à tenda; e profetizaram no acampamento.
27 Bu ijiege revoga e nikaki be fu difurina va Mosisi kuae, E Eradadikiro Medadi bu are nuvuone gafi Godido vua ije dabe urukeigia darokuma kuaevono kuae.
27 Um jovem correu a dar notícias a Moisés: "Eldad e Medad, disse ele, profetizam no acampamento."
28 Areme Josua e Nanedo fari ije fu uria momokana ijia ruoma iviama igia fu Mosisiki fikinu ro ifejamo. Ijadufuo fu uri Mosisi kuae, E ireobo ni e inokiro gafe bu vua ije kuaevo ije kuriaerega bu areno kuae.
28 Então Josué, filho de Nun, servo de Moisés desde a sua juventude, tomou a palavra: "Moisés, disse ele, meu senhor, impede-os."
29 Fu ijiege kuaramoga Mosisi fu una gue kuae, A vua ije a kuaemo a e gure bu i none na mevo ije abekuvejo a ijadufuo ziena kuaeme? Na vierafe E Ireobo ije fuka e fuone boeje Kavene fuone ije uniaejiakina buka uri Godido vua ije dabe darokuma kuaenoekiro naka ijE Ireobo vierafe.
29 Moisés, porém, respondeu: "Por que és tão zeloso por mim? Prouvera a Deus que todo o povo do Senhor profetizasse, e que o Senhor lhe desse o seu espírito!"
30 Areme Mosisikiro e Isurerokobuo e mamekanu ije bune una are buone ijia vae.
30 E Moisés retirou-se do acampamento com os anciãos de Israel.
31 Areme E Ireobo fune majaufi ije kuamoga fu davare ado ijia ufina ume kuero no kuavo ijene nijamoga ume ka ma uruvana bu kena e Isureroko are bu kariva ijia vae. Ro ume ije buka ma umera sakae ado ivuake ijia oena are bu kariva ijia ari. Ro ume gue bu sikene boeje guegue ije asina biona mumabo ijiakuma vae.
31 Um vento mandado pelo Senhor, vindo das bandas do mar, trouxe consigo codornizes, e derramou-as sobre o acampamento, numa extensão de cerca de um dia de caminho para ambos os lados em volta do acampamento; e cobriam o solo, cerca de dois côvados de alto sobre a superfície da terra.
32 Ijadufuo e Isureroko bu ve ijia zinuevena ume ijia kianiako vakuma ve muna una ve irasema dabe maza ijiakuma vae. Ro e besubesu ume bu kaniaeva ije buka ma uruvana kukuma kaniae. Bu ume kame atana are buone ijia maza uviae.
32 Levantou-se então o povo, e ajuntou durante todo aquele dia, toda a noite e todo o dia seguinte tantas codornizes, que aquele que menos ajuntou conseguiu encher dez homeres. E estenderam-nas, para si mesmos, em toda a volta do acampamento.
33 Areme bune uri fanuve ije kena ikuvejo ijia E Ireobo fu giamo fuka defarui. Ijadufuo fu adame ka ma ise ije kuamo fu e boeje ijiebuo romoga bu adame ije abena isejavaena oe.
33 Ainda a carne estava nos seus dentes, e ainda não estava mastigada, quando a cólera do Senhor se inflamou contra o povo e o Senhor feriu o povo com um grande flagelo.
34 Bu ijiege reva ijadufuo are ije bu abe ive ina kuae Kibiroti Atavano kuae. Ijadufuo maeje bu e ije bu Ijifiti ire ijadufuo uruvana ijafuneva ijene ijia mako rui.
34 Chamou-se àquele lugar Quibrot-Hataava, porque ali sepultou-se o povo que se deixara dominar pelo desordenado.
35 Areme e Isureroko ije bune urina aesakae Azeroti ijia va areme ijia are sanama kari.
35 De Quibrot-Hataava, partiu o povo para Haserot, onde se deteve.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.