Romanos 9

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nɛ Kirisiɡiiwɑ nɑ ɡem ɡerumɔ, nɑ ǹ weesu mɔ̀. Nɛn ɡɔ̃ru ɡɑ mɑn yen seedɑ diiyɑmmɛ sɑɑ Hunde Dɛɛron min di.
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 Nɛn bweserun wɔnwɔndu tɑ mɑn mɔ̀ bɑɑdommɑ. Yen sɔ̃nɑ nɛn ɡɔ̃ru ɡɑ sɑnkire ɡem ɡem.
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 Ǹ n ko n koorɑn nɑ, kon dɑɑ de bu mɑn bɔ̃rusi kpɑ bu mɑn kɑrɑnɑ kɑ Kirisi ben sɔ̃.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Bɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑ, be Gusunɔ u ɡɔsɑ bu kɑ ko win bibu. Beyɑ u win yiikon ɡirimɑ sɔ̃ɔsi. Beyɑ u kɑ ɑrukɑwɑnibɑ bɔkuɑ. U bu woodɑ wɛ̃. Berɑ u sɔ̃ɔsi mɛ bɑ koo nùn sɑ̃ɑsinɑ. U mɑɑ bu nɔɔ mwɛɛnu kuɑ.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Bɑ sɑ̃ɑ be Gusunɔ u ɡɔsɑ yellun di. Ben bweseru sɔɔn diyɑ Kirisi wi u kpuro kere u yɑrɑ nɡe tɔnu. U mɑɑ sɑ̃ɑ Gusunɔ wi n weenɛ bu siɑrɑ kɑ bɑɑdommɑɔ. Ami.
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Nɑ ǹ ɡerumɔ mɑ Gusunɔn ɡɑri yi kɑm wɔrumɑ. Domi be bɑ mɑrɑ Isirelibɑ n ǹ mɔ be kpuro bɑ sɑ̃ɑ Isirelibɑ Gusunɔn mi.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 N ǹ mɑɑ mɔ be kpuro be bɑ mɑrurɑ Aburɑhɑmun min di beyɑ bɑ sɑ̃ɑ win bibu Gusunɔn mi. Domi Gusunɔ u Aburɑhɑmu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, “Isɑkin bibɑ bɑ koo soku wunɛn bweseru.”
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Yen tubusiɑnɑ, n ǹ mɔ be bɑ mɑrɑ kɑ wɑsin bɑɑ beyɑ Gusunɔɡibu, ɑdɑmɑ bii bèn nɔɔ mwɛɛru Gusunɔ u kuɑ beyɑ u ɡɑrisi Aburɑhɑmun bweseru.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Gɑri yi wee, yi Gusunɔ u kɑ nɔɔ mwɛɛ te kuɑ. U nɛɛ, “Gɑsɔkun ɑmɑdɑɑre kon wurɑmɑ, yen biru Sɑɑrɑɑ koo bii tɔn durɔ mɑ.”
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 N ǹ mɛ tɔnɑ, Rebekɑn bibu yiru bɑ tundo turo mɔ, wiyɑ bɛsɛn sikɑdo Isɑki.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 — ausente —
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 — ausente —
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Nɡe mɛ bɑ yoruɑ Gusunɔn ɡɑri sɔɔ, “Nɑ Yɑkɔbu kĩɑ ɑdɑmɑ nɑ Esɑu yinɑ.”
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ sɑ ko ɡere. Gusunɔ u sɑ̃ɑwɑ ɡem sɑriruɡii? Aɑwo, bɑɑ fiiko.
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Domi u Mɔwisi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, “Wìn wɔnwɔndu nɑ mɔ, wiyɑ kon wɔnwɔndu kuɑ. Wi nɑ mɑɑ kɑ duure, wiyɑ nɑ kon kɑ duurɑ.”
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Nɡe mɛyɑ n ǹ sɑ̃ɑ ɡoon kĩrun bɑɑ, n ǹ mɑɑ ɡoon sɔmburun bɑɑ, ɑdɑmɑ Gusunɔn wɔnwɔndun bɑɑwɑ.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Domi bɑ yoruɑ mɑ Gusunɔ u Eɡibitin sunɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, “Yenin sɔ̃nɑ nɑ nun seeyɑ, kpɑ n kɑ nɛn dɑm sɔ̃ɔsi wunɛ sɔɔ, kpɑ nɛn yĩsiru tu kɑ nɔɔrɑ hɑnduniɑ kpuro sɔɔ.”
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Nɡe mɛyɑ wi u kĩ u wɔnwɔndu kuɑ u rɑ nùn wɔnwɔndu kue, wi u mɑɑ kĩ u ɡɔ̃ru bɔbiɑsiɑ u rɑ nùn ɡɔ̃ru bɔbiɑsie.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Ǹ n mɛn nɑ, kɑɑ mɑn bikiɑ ɑ nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u mɑɑ tɑɑrɛ wɑɑmɔ tɔnu sɔɔ. Wɑrɑ koo kpĩ u win kĩru yinɑ.
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Adɑmɑ wɑrɑ rɑ n wunɛ tɔnu, ɑ sere kɑ Gusunɔ sikirinɑ. Mɔndu tɑ koo mɔmɔ bikiɑ tu nɛɛ, mbɑn sɔ̃nɑ u tu kuɑ mɛ?
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Mɔmɔ kun dɑm mɔ sɔndun wɔllɔ? Kɑ sɔn tee te, u ǹ kpɛ̃ u tooru ko kɑ mɑɑ weke te bɑ rɑ swɛ̃?
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Mbɑ i yɛ̃ i ko ɡere Gusunɔn sɔ̃. U kĩ u win dɑm kɑ win mɔru sɔ̃ɔsi. Yen sɔ̃nɑ u kɑ bu tɛmɑnɑ be bɑ koo kɑm ko win mɔrun sɔ̃.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 U kuɑ mɛ u kɑ sun win yiikon kpɑ̃ɑru sɔ̃ɔsi, bɛsɛ be u wɔnwɔndu kuɑ, bɛsɛ be u sɔɔru kuɑ yellun di su kɑ win yiiko wɑ,
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 bɛsɛ be u sokɑ n ǹ mɔ Yuubɑn suunu sɔɔn di tɔnɑ, kɑ mɑɑ tɔn tukobun suunu sɔɔn di.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Yeniwɑ Gusunɔ u ɡeruɑ win sɔmɔ Oseen tireru sɔɔ. U nɛɛ,
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Yɑm mi bɑ rɑɑ mɑɑ bu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Mɑ Gusunɔn sɔmɔ Esɑi u nɔɔɡiru suɑ u ɡeruɑ Isirelibɑn sɔ̃ u nɛɛ, “Bɑɑ Isirelibɑ bɑ̀ n dɑbiɑ, nɡe nim wɔ̃kun yɑnim, ben sukum tɔnɑwɑ koo fɑɑbɑ wɑ.
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 Domi Gusunɔ koo yɑnde win ɡere yibiɑ mɑm mɑm hɑnduniɑ sɔɔ ye u rɑɑ ɡɔ̃ru doke.”
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 N sɑ̃ɑwɑ nɡe mɛ Esɑi u rɑɑ ɡeruɑ u nɛɛ,
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 Ǹ n mɛn nɑ, mbɑ sɑ ko ɡere. Tɔn tuko be bɑ ǹ dɑɑ kɑsu bu ɡem wɑ Gusunɔn mi, bɑ ɡem wɑ nɑɑnɛ dokebun sɑɑbu.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Adɑmɑ Isirelibɑ be bɑ kɑsu bu woodɑ swĩi bu kɑ ɡem wɑ Gusunɔn mi, bɑ ǹ mu wɑ.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 Mbɑn sɔ̃nɑ. Yèn sɔ̃ bɑ ǹ mu kɑsu kɑ nɑɑnɛ dokebu, mɑ n kun mɔ kɑ sɔmɑ. Bɑ sokurɑ kpee sokurɑtii te sɔɔ,
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 tèn ɡɑri bɑ yoruɑ bɑ nɛɛ,
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.