Números 32
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs VC
1 Rubɛnin bwese kɛrɑ kɑ Gɑdin bwese kɛrɑn tɔmbu bɑ yɑɑ sɑbenu mɔ nu dɑbi too. Mɑ bɑ wɑ mɑ Yɑsɛɛn tem kɑ Gɑlɑdin tem mu ɡeɑ sɑ̃ɑ ben yɑɑ sɑbenun sɔ̃.
1 Os filhos de Rubem e os filhos de Gad tinham rebanhos em grande quantidade; e, vendo que a terra de Jaser e a terra de Galaad eram próprias para a criação dos animais,
2 Yerɑ bɑ dɑ bɑ Mɔwisi kɑ yɑ̃ku kowo Eleɑsɑɑ kɑ Isirelibɑn wiruɡibu deemɑ, bɑ nɛɛ,
2 vieram procurar Moisés, o sacerdote Eleazar e os chefes da assembléia, dizendo:
3 wuu sini, Atɑrɔtu kɑ Diboni kɑ Yɑsɛɛ kɑ Nimurɑ kɑ Hɛsiboni kɑ Eleɑle kɑ Sebɑmu kɑ Nɛbo kɑ sere Beoni,
3 "Atarot, Dibon, Jazer, Nemra, Hesebon, Eleale, Sabã, Nebo e Beon,
4 si Yinni Gusunɔ u derɑ bɛsɛ Isirelibɑ sɑ kɑmiɑ, sin tem mu ɡeɑ sɑ̃ɑ yɑɑ sɑbenun sɔ̃. Wee sɑ mɑɑ yɑɑ sɑbenu mɔ nu dɑbi.
4 terras que o Senhor feriu diante dos filhos de Israel, são uma terra própria para o pasto dos rebanhos; e teus servos têm muitos animais."
5 Yen sɔ̃, ɑ̀ n kɑ sun nɔnu ɡeu mɛɛrɑn nɑ, ɑ de bu sun tem mɛ wɛ̃ bɛsɛ wunɛn sɔm kowobu. A ku de su Yuudɛni tɔburɑ.
5 E ajuntaram: "Se achamos graça diante de ti, seja dada essa terra em possessão aos teus servos, para que não tenhamos de atravessar o Jordão."
6 Mɑ Mɔwisi u bu wisɑ u nɛɛ, bɛɛn mɛro bisibu bɑ koo dɑwɑ bɑ n tɑbu mɔ̀ kpɑ bɛɛ i n sɔ̃ mini?
6 Moisés respondeu-lhes: "Irão os vossos irmãos à guerra, e vós quedareis tranqüilamente aqui?
7 Iǹ yɛ̃ mɑ i ko i bu mwiɑ kpɑnɑsiɑwɑ kpɑ bɑ kun kĩ bu dɑ tem mɛ Yinni Gusunɔ u bu wɛ̃ sɔɔ?
7 Por que quereis desanimar os filhos de Israel, para que não entrem na terra que lhes deu o Senhor?
8 Nɡe mɛyɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ bɑ kuɑ yellu sɑnɑm mɛ sɑ wɑ̃ɑ Kɑdɛsi Bɑɑnɛɑɔ, ye nɑ bu ɡɔrɑ bɑ dɑ bɑ Kɑnɑnin tem sɑriɑ mɛɛrɑ. Ye bɑ dɑ bɑ turɑ sere Ɛsikolin wɔwɑɔ mɑ bɑ tem mɛn sɑriɑ mɛɛrɑ.
8 Foi justamente isso que fizeram os vossos pais quando os enviei de Cades-Barne para explorar a terra:
9 Ye bɑ ɡɔsirɑmɑ, mɑ bɑ beɡibu Isirelibɑ mwiɑ kpɑnɑsiɑ bu ku kɑ dɑ tem mɛ Yinni Gusunɔ u bu wɛ̃ sɔɔ.
9 foram até o vale de Escol, viram a terra, e depois tiraram aos israelitas o desejo de entrar na terra que o Senhor lhes tinha dado.
10 Yen tɔ̃ɔ te sɔɔ, Yinni Gusunɔ u mɔru bɛsirɑ mɑ u bɔ̃ruɑ u nɛɛ,
10 Por isso, naquele dia a cólera do Senhor se inflamou de tal modo que ele fez este juramento:
11 tɔn be bɑ yɑrimɑ Eɡibitin di mi, be bɑ wɔ̃ɔ yɛndu mɔ kɑ be bɑ kere mɛ, ben ɡoo kun duɔ tem mɛ sɔɔ, mɛ u nɔɔ mwɛɛru kuɑ u Aburɑhɑmu kɑ Isɑki kɑ Yɑkɔbu wɛ̃. Domi bɑ yinɑ bu win ɡere mɛm nɔɔwɑ.
11 os homens que subiram do Egito, da idade de vinte anos para cima, não verão jamais a terra que jurei dar a Abraão, a Isaac e a Jacó, porque não me seguiram com fidelidade,
12 Kɑlɛbu, Yɛfunɛn bii, Kenɑsin bweseru sɔɔ, kɑ sere Yosue, Nunin bii, be tɔnɑwɑ bɑ koo du tem mɛ sɔɔ yèn sɔ̃ bɑ nùn mɛm nɔɔwɑ mɑm mɑm.
12 exceto somente Caleb, filho de Jefoné, o cenezeu, e Josué, filho de Nun, que obedeceram sempre ao Senhor.
13 Yinni Gusunɔ u kɑ bɛɛn bɑɑbɑbɑ mɔru kuɑ mɑ u derɑ bɑ yɑɑyɑɑre kuɑ ɡbɑburɔ wɔ̃ɔ weeru sere be kpuro bɑ kɑ kpeerɑ, be, be bɑ kuɑ ye yɑǹ nùn wɛ̃re.
13 E o Senhor, irado contra Israel, fê-lo errar pelo deserto durante quarenta anos, até que se extinguisse toda a geração que tinha feito o mal aos olhos do Senhor.
14 Wee, tɛ̃ bɛɛ, i kĩ i bɛɛn bɑɑbɑ ben yirɑ swĩi, kpɑ i de Yinni Gusunɔ u kpɑm mɔru bɛsirɑ kɑ bɛɛ Isirelibɑ.
14 E agora, eis que tomais a sucessão de vossos pais, raça de pecadores, para aumentar ainda mais a cólera do Senhor contra Israel.
15 Domi ì n ɡɛrɑ win swɑɑn di, u koo de bɛɛ kpuro i kpɑm tɛ ɡbɑburɔ. Sɑɑ ye sɔɔ, kpɑ i de bɛɛɡibu bu kɑm ko.
15 Se lhe recusais obedecer, ele continuará a vos deixar no deserto, e sereis a causa da ruína de todo o povo."
16 Mɑ bɑ Mɔwisi wisɑ bɑ nɛɛ, ɑɑwo. Sɑ ko bɛsɛn yɑɑ sɑbenu kɑrɑbɑ kuɑ kpɑ su mɑɑ wusu bɑni su ɡbɑ̃rɑnu toosi bɛsɛn kurɔbu kɑ bibun sɔ̃.
16 Mas eles, aproximando-se, disseram a Moisés: "Faremos aqui currais para os nossos rebanhos e construiremos cidades para os nossos filhos.
17 Yen biru, sɑ ko tɑbu yɑ̃nu suɑ kpɑ sɑ n ɡbiɑ su kɑ bɛsɛɡibu duusiɑ ben temɔ, mɛ bɑ bu wɛ̃. Sɑ ye sɔɔ, sɑ ko bɛsɛn kurɔbu kɑ bibu deriwɑ bɑ n wɑ̃ɑ wuu ɡbɑ̃rɑnuɡii si sɔɔ, tem mɛn tɔmbun sɔ̃.
17 Nós, porém, nos equiparemos para marchar sem demora diante dos israelitas, até os introduzirmos na terra que lhes cabe, enquanto nossos filhos ficarão nas cidades fortes, ao abrigo dos habitantes da terra.
18 Sɑǹ wurɔ bɛsɛn yɛnusɔ mɑ n kun mɔ Isireli bɑɑwure u win tem mwɑ.
18 Não voltaremos às nossas casas antes que os israelitas tenham tomado posse cada um de sua porção.
19 Sɑ̀ n tem mɛni wɑ ɡuru ɡee sɔ̃ɔ yɑri yeru mi, sɑǹ mɑɑ tem ɡɑm kĩ Yuudɛnin ɡuru ɡiɔ.
19 Nada queremos do lado de lá do Jordão, junto deles, pois que já temos a nossa porção deste lado, a oriente."
20 Mɑ Mɔwisi u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ǹ n mɛn nɑ, i de i bɛɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ. I tɑbu yɑ̃nu suo kpɑ i dɑ i tɑbu ko kɑ wɛrɔbu nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u bɛɛ yiire.
20 Moisés disse-lhes: "Se fizerdes isso, e vos equipardes para combater diante do Senhor,
21 Bɛɛ kpuro, i Yuudɛni tɔburo nɡe mɛ Gusunɔ u kĩ kpɑ i n wɑ̃ɑ mi sere u kɑ win yibɛrɛbɑ ɡirɑ win wuswɑɑn di,
21 se todo homem apto para a guerra entre vós passar armado o Jordão diante do Senhor, até que o Senhor expulse seus inimigos,
22 kpɑ u tem mɛ mwɑ. Sɑɑ ye sɔɔ, iǹ ko i n mɑɑ tɑɑrɛ ɡɑɑ mɔ. I ko i kpĩ i wurɑmɑ bɛɛn temɔ, kpɑ mu n sɑ̃ɑ bɛɛɡim.
22 e só voltardes para as vossas casas quando a terra estiver submetida diante do Senhor, então sereis irrepreensíveis aos olhos do Senhor e aos olhos de Israel, e possuireis esta terra que desejais diante do Senhor.
23 Adɑmɑ ì kun kue mɛ, i Yinni Gusunɔ torɑriwɑ mi. Kpɑ i n yɛ̃ mɑ bɛɛyɑ i ko i torɑ ten ɑre sɔbe.
23 Mas se procederdes de outra forma, pecareis diante do Senhor; e sabeis que o vosso pecado cairá sobre vós.
24 I doo i wusu bɑni bɛɛn kurɔbu kɑ bibun sɔ̃, kpɑ i mɑɑ kɑrɑbɑ ko bɛɛn yɑɑ sɑbenun sɔ̃. Yen biru kpɑ i nɑ i bɛɛn nɔɔ mwɛɛru yibiɑ.
24 Construí, pois, cidades para os vossos filhos e fazei currais para os vossos rebanhos, mas cumpri vossa promessa."
25 Mɑ Gɑdiɡibu kɑ Rubɛni be, bɑ Mɔwisi wisɑ bɑ nɛɛ, Yinni, ye ɑ ɡeruɑ mi kpuro, sɑ wurɑ.
25 Os filhos de Gad e os filhos de Rubem responderam a Moisés: "Teus servos farão o que o meu senhor ordenar.
26 Sɑ ko bɛsɛn kurɔbu kɑ bɛsɛn bibu kɑ bɛsɛn yɑɑ sɑbenu deri Gɑlɑdi mini.
26 Nossos filhos, nossas mulheres, nossos rebanhos e nossos animais ficarão nas cidades de Galaad;
27 Kpɑ bɛsɛ kpuro su Yuudɛni tɔburɑ sɑ n tɑbu yɑ̃nu nɛni su kɑ tɑbu ko Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ nɡe mɛ ɑ ɡeruɑ.
27 e teus servos equipados para a guerra marcharão ao combate diante do Senhor, segundo a ordem do meu senhor."
28 Yerɑ Mɔwisi u yɑ̃ku kowo Eleɑsɑɑ kɑ Yosue Nunin bii, kɑ Isirelibɑn bwese kɛrɑ bɑɑyeren wiruɡii woodɑ wɛ̃ ben sɔ̃.
28 Então Moisés deu ordens a respeito deles ao sacerdote Eleazar, a Josué, filho de Nun, e aos chefes das famílias das tribos de Israel.
29 U nɛɛ, Gɑdin bwese kɛrɑ kɑ Rubɛniɡiɑ bɑ̀ n tɑbu yɑ̃nu suɑ mɑ bɑ Yuudɛni tɔburɑ kɑ bɛɛ sɑnnu bu kɑ tɑbu ko Yinni Gusunɔn wuswɑɑɔ, mɑ bɑ bɛɛ somi i kɑ tem mɛ mwɑ, i bu Gɑlɑdin tem wɛ̃ɛyɔ mu ko beɡim.
29 Disse ele: "Se os filhos de Gad e os filhos de Rubem passarem convosco o Jordão equipados para o combate diante do Senhor, e a terra vos for sujeita, deixar-lhes-eis em possessão a terra de Galaad.
30 Adɑmɑ bɑ̀ kun kue mɛ, i ko i bu tem wɛ̃wɑ bɛɛn suunu sɔɔ Kɑnɑnin temɔ.
30 Mas, se não passarem armados convosco, deverão estabelecer-se no meio de vós, na terra de Canaã."
31 Mɑ Gɑdiɡibu kɑ Rubɛni be, bɑ kpɑm nɛɛ, ye Yinni Gusunɔ u nun sɔ̃ɔwɑ kpuro, sɑ wurɑ.
31 Os filhos de Gad e os filhos de Rubem replicaram: "Faremos o que o Senhor disse aos teus servos.
32 Sɑ ko tɑbu yɑ̃nu suɑ su Kɑnɑnin tem wɔri nɡe mɛ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ kpɑ sɑ n bɛsɛn tem mɔ Yuudɛnin berɑ ɡee.
32 Iremos armados diante do Senhor para a terra de Canaã, e nossa parte de terra será deste lado do Jordão."
33 Mɑ Mɔwisi u Gɑdiɡii be kɑ Rubɛni be, kɑ Mɑnɑse, Yosɛfun biin bwese kɛrɑn bɔnu Amɔrebɑ kɑ Bɑsɑniɡibun tem kpuro wɛ̃, mɛn wuu mɑrosu kɑ mɛn bɑru kpɑɑnu, mi Sihoni kɑ Oɡu bɑ rɑɑ bɑndu dii.
33 Então Moisés deu aos filhos de Gad, aos filhos de Rubem e à meia tribo de Manassés, filho de José, o reino de Seon, rei dos amorreus, e o de Og, rei de Basã: a terra, com suas cidades e seus distritos, e as cidades da terra circunvizinha.
34 Wuu si Gɑdiɡibɑ bɑ bɑnɑ, siyɑ Diboni kɑ Atɑrɔtu kɑ Aroɛɛ,
34 Os filhos de Gad construíram Dibon, Atarot, Aroer,
35 kɑ Atɑrɔtu Sofɑni kɑ Yɑsɛɛ kɑ Yoɡbeɑ,
35 Atarot-Sofã, Jazer, Jegbaa,
36 kɑ Bɛti Nimurɑ kɑ Bɛti Hɑrɑni. Mɑ bɑ su ɡbɑ̃rɑnu toosi. Bɑ mɑɑ ben yɑɑ sɑbenu kɑrɑbɑ kuɑ.
36 Bet-Nemra e Betarã, cidades fortes, e fizeram currais para os rebanhos.
37 Wuu si Rubɛnibɑ mɑɑ bɑnɑ, siyɑ Hɛsiboni,
37 Os filhos de Rubem construíram Hesebon, Eleale, Cariataim,
38 kɑ Eleɑle kɑ Kiriɑtɑimu kɑ Nɛbo kɑ Bɑɑli Mɛɔni kɑ Sibimɑ. Mɑ bɑ si kpuro yĩsinu kɔsɑ.
38 Nebo e Baalmeon, mudando-lhes os nomes, e Sabama; e deram nomes às cidades que edificaram.
39 Mɑkiri Mɑnɑsen biin sikɑdominu, beyɑ bɑ Gɑlɑdin tem wɔri bɑ Amɔrebɑ ɡirɑ tem mɛn di mɑ bɑ mu mwɑ.
39 Os filhos de Maquir, filho de Manassés, foram a Galaad e tomaram-na em possessão, depois de terem expulsado os amorreus que ali habitavam.
40 Mɑ Mɔwisi u bu tem mɛ wɛ̃ bɑ sinɑ mi.
40 Moisés deu Galaad a Maquir, filho de Manassés, o qual se estabeleceu ali.
41 Mɑnɑsen bii wi bɑ mɑɑ mɔ̀ Yɑiri, win sikɑdominɑ nu dɑ nu Amɔrebɑn bɑru kpɑɑnu wɔri nu mwɑ, mɑ nu nu sokɑ Yɑirin wusu.
41 Jair, filho de Manassés, foi e ocupou suas aldeias, às quais deu o nome de aldeias de Jair.
42 Yen biru Nɔbɑki u Kenɑti wɔri u mwɑ, kɑ yen bɑru kpɑɑnu mɑ u ye sokɑ kɑ win tiin yĩsiru, Nɔbɑki.
42 Nobé marchou contra Canat, e apoderou-se dela, bem como das aldeias dependentes, dando-lhe em seguida o nome de Nobé, seu próprio nome.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Números 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.