Daniel 5

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Nɛbukɑnɛsɑɑn biru, sinɑ boko Bɛɛsɑsɑɑ u bɑndu di. Yerɑ sɔ̃ɔ teeru u win sinɑ ɑsɑkpɔbu nɔrɔbu (1.000) dim sokɑ. Mɑ bɑ tɑm nɔrumɔ wi kɑ be sɑnnu.
1 Certa noite, o rei Belsazar, da Babilônia, deu um banquete, convidou mil autoridades do país e começou a beber vinho com os convidados.
2 Ye tɑm mɛ, mu Bɛɛsɑsɑɑ nukɑ, yerɑ u ɡɔrɑ u nɛɛ, bu win nɔri wurɑɡii kɑ sii ɡeesuɡii yɑrɑmɑ yi win bɑɑbɑ Nɛbukɑnɛsɑɑ u ɡurɑmɑ sɑɑ Gusunɔn sɑ̃ɑ yerun di te tɑ wɑ̃ɑ Yerusɑlɛmuɔ. Kpɑ wi kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbu kɑ win kurɔbu kɑ win sinɑnibu bu kɑ yi tɑm nɔ.
2 Depois de beber bastante, mandou que trouxessem os copos de ouro e de prata que Nabucodonosor, o seu pai, havia tirado do Templo de Jerusalém. Belsazar queria os copos para que ele, os seus convidados de honra, as suas mulheres e as suas concubinas os usassem para beber vinho.
3 Yerɑ bɑ kɑ nɔri wurɑɡii yi nɑ, bɑ kɑ yi tɑm nɔrumɔ wi kɑ win tɔn be kpuro.
3 Trouxeram os copos de ouro e todos começaram a beber vinho neles
4 Tɑm nɔru bi sɔɔ, bɑ ben bũnu siɑrɑmɔ nìn bwɑ̃ɑrokunu bɑ kuɑ kɑ wurɑ kɑ sii ɡeesu kɑ sii ɡɑndu kɑ sii wɔ̃kusu kɑ dɑ̃ɑ kɑ kpenu.
4 e a louvar os deuses de ouro, de prata, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra.
5 Sɑɑ ye sɔɔrɑ sinɑ boko u nɔmu ɡɑɡu wɑ ɡɑ yɑrimɑ mi fitilɑn yɑm bururɑm mu sɔ̃ɔsire, mɑ ɡɑ yorumɔ sinɑ kpɑɑrun ɡɑnɑ wɔllɔ mi bɑ soo kpikɑ tɛɛni.
5 De repente, apareceu a mão de um homem e ela começou a escrever na parede branca do salão do banquete, num lugar iluminado pela luz do candelabro . Ao ver a mão, o rei
6 Yerɑ u nɑndɑ, win wuswɑɑ burisinɑ. Win tororɑ kɑrɑ, u diirimɔ sere win dũu winu soonɑmɔ.
6 não sabia o que pensar; ficou pálido de medo e começou a tremer da cabeça aos pés.
7 Yerɑ u nɔɔɡiru suɑ kɑ dɑm u nɛɛ, bu nùn sɔrobu kɑ Bɑbilonin bwisiɡibu kɑ bũu sinɑmbu sokuɑmɑ. Ye bɑ nɑ, yerɑ u nɛɛ, wi u kpĩɑ u yorɑ yeni ɡɑrɑ u ye tubusiɑ u koo yɛ̃ro wurɑn sɑbɑ dokeɑ kpɑ u nùn ɡurumusuru sebusiɑ u nùn win bɑndun dɑm sukum wɛ̃ u n kɑ sɑ̃ɑ tɔnu itɑse win bɑndu sɔɔ.
7 Depois, gritando, ordenou que chamassem os adivinhos, os sábios e os astrólogos. Logo que eles chegaram, Belsazar disse: — Aquele que ler o que está escrito na parede e me explicar o que quer dizer será vestido com roupas de
8 Sinɑ bokon bwisiɡii be kpuro bɑ duɑ mi yorɑ ye, yɑ wɑ̃ɑ. Adɑmɑ bɑ kpɑnɑ bu ye ɡɑri bu sere mɑm nɛɛ, bɑ koo ye tubusiɑ.
8 Todos os sábios entraram no salão, mas nenhum deles pôde ler o que estava escrito na parede, nem explicar ao rei o que aquilo queria dizer.
9 Mɑ yɑ sinɑ boko nɑndɑ too sere win wuswɑɑ burisinɑ. Mɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbun tii bɑ biti soorɑ.
9 O rei se assustou ainda mais, e o seu rosto ficou mais pálido ainda. E nenhuma das altas autoridades sabia o que fazer.
10 Sinɑ bokon mɛro u sunɔ kɑ win sinɑ ɑsɑkpɔbun ɡɑri yi nuɑ. Yerɑ u duɑ mi bɑ mɛnnɛ bɑ tɔ̃ɔ bɑkɑru dimɔ. U nɛɛ, sinɑ boko, wunɛn hunde yu dɑkɑɑ dɑ! A ku nɑndɑ sere wunɛn wuswɑɑ yɑ n burisinɛ.
10 Então a rainha-mãe, que tinha ouvido os gritos do rei e dos seus convidados de honra, entrou no salão e disse ao rei: — Que o rei viva para sempre! Não se assuste, nem fique pálido assim,
11 Domi ɡoo u wɑ̃ɑ wunɛn tem mɛ sɔɔ, wi u bũu ɡeebun hunde mɔ. U bwisi kɑ lɑɑkɑri mɔ nɡe bũnu. Yen sɔ̃nɑ wunɛn bɑɑbɑ Nɛbukɑnɛsɑɑn wɑɑti sɔɔ, u nùn kuɑ sɔrobu kɑ dobo doboɡibu kɑ Bɑbilonin bwisiɡibun wiruɡii.
11 pois aqui no seu reino há um homem que tem o espírito dos santos deuses. Quando Nabucodonosor, o seu pai, era rei, esse homem provou que era ajuizado, inteligente e sábio, tão sábio como os deuses. E o rei Nabucodonosor pôs esse homem como chefe dos sábios, adivinhos, feiticeiros e astrólogos.
12 Durɔ win yĩsirɑ Dɑniɛli. Wiyɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u yĩsiru kɑ̃ Bɛlitɑsɑɑ. Bɑ wɑ mɑ u bwisi kɑ yɛ̃ɛ bɑkɑru mɔ, mɑ u sukɑ kɑ dosusu kɑ ɡɑ̃ɑ ni nu sɛ̃n tubusiɑnun kɛ̃ru mɔ. Ǹ n mɛn nɑ, ɑ nùn sokusio, u koo nun yorɑ ye tubusiɑ.
12 Pois Daniel, esse homem a quem o rei deu o nome de Beltessazar, pensa com muita clareza; ele é sábio e inteligente e pode interpretar sonhos, explicar coisas misteriosas e resolver assuntos difíceis. Portanto, chame Daniel, e ele explicará o que está escrito na parede.
13 Yerɑ bɑ kɑ Dɑniɛli dɑ sinɑ bokon wuswɑɑɔ. Mɑ sinɑ boko u nùn bikiɑ u nɛɛ, wunɑ Dɑniɛli wi? A sɑ̃ɑwɑ Yuu ben turo be nɛn bɑɑbɑ sinɑ boko u mwɛɛrimɑ Yudɑn tem di?
13 Levaram Daniel até a presença do rei, e este perguntou: — Você é mesmo aquele Daniel, um dos judeus que o meu pai, o rei Nabucodonosor, trouxe de Judá como prisioneiros?
14 Bɑ mɑn wunɛn ɡɑri sɔ̃ɔwɑ mɑ bũu ɡeebɑ kɑ nun wɑ̃ɑ. Yen biru, ɑ bwisi kɑ lɑɑkɑri ɡeɑ mɔ ɑ kɑ tɔnu ɡɑ̃ɑ sɛ̃sɔɡinu tubusiɑ.
14 Já me disseram que o espírito dos deuses está em você e que você pensa com muita clareza e é muito inteligente e sábio.
15 Wee bɑ kɑ mɑn bwisiɡibu kɑ sɔrobu nɑɑwɑ bu kɑ mɑn yorɑ yeni ɡɑriɑ kpɑ bu mɑn yen tubusiɑnu sɔ̃. Adɑmɑ bɑ kpɑnɑ.
15 Há pouco, estiveram aqui os sábios e os astrólogos, que eu mandei chamar para que lessem as palavras que estão escritas na parede e me explicassem o que elas querem dizer. Porém eles não puderam dar nenhuma explicação.
16 Nɑ mɑɑ nuɑ mɑ ɑ rɑ tɔmbu ɡɑ̃ɑnu tubusie ni nu bu bitɑni mɔ̀ kpɑ ɑ dosu tubusiɑ. Tɛ̃, ɑ̀ n kpĩɑ ɑ yorɑ yeni ɡɑrɑ mɑ ɑ mɑn yen tubusiɑnu sɔ̃ɔwɑ, kon nun ɡurumusuru sebusiɑ kpɑ n nun wurɑn sɑbɑ dokeɑ n nun nɛn bɑndun dɑm sukum wɛ̃. Kpɑ ɑ ko tɔnu itɑse nɛn bɑndu sɔɔ.
16 Mas alguém me disse que você pode explicar mistérios e resolver assuntos difíceis. Portanto, se você puder ler o que está escrito e me explicar o que quer dizer, você será vestido com roupas de púrpura , receberá uma corrente de ouro para pôr no pescoço e será a terceira autoridade mais importante do meu reino.
17 Yerɑ Dɑniɛli u nùn wisɑ u nɛɛ, yinni, ɑ wunɛn kɛ̃ɛ ni tii yiiyo, ǹ kun mɛ ɑ ɡoo wɛ̃. Adɑmɑ kon nun yorɑ ye ɡɑriɑ kpɑ n nun yen ɡɑri tubusiɑ.
17 Daniel respondeu: — O senhor pode ficar com os seus presentes ou então dá-los a outra pessoa. Mesmo assim, eu vou ler as palavras que estão escritas na parede e vou explicar ao senhor o que elas querem dizer.
18 Ǹ n mɛn nɑ, yinni, ɑ swɑɑ dɑkio ɑ nɔ. Wɔrukoo u wunɛn tundo Nɛbukɑnɛsɑɑ bɑndu wɛ̃ kɑ bɛɛrɛ kɑ ɡirimɑ kɑ yiiko.
18 Ó rei, o Deus Altíssimo deu o reino ao seu pai, o rei Nabucodonosor, e lhe deu também poder, glória e majestade.
19 Dɑm mɛ u nùn wɛ̃n sɔ̃, bwesenu kpuro nu nùn nɑsie sere nu rɑ n diirimɔ win wuswɑɑɔ. Ye u kĩ, yerɑ u rɑ kɑ tɔnu ko. U koo kpĩ u nùn ɡo, ǹ kun mɛ u nùn deri, ǹ kun mɛ u nùn wɔlle suɑ, ǹ kun mɛ u nùn tɑɑre.
19 O poder que Deus lhe deu era tão grande, que todos os povos do mundo tremiam de medo na presença dele. Se ele queria, matava uma pessoa; ou, se queria, deixava que vivesse. Elevava uns e rebaixava outros.
20 Adɑmɑ sɑɑ ye sɔɔ, u tii suɑ u ɡɔ̃ru bɔbiɑ, yerɑ Gusunɔ u nùn yɑrɑ bɑndun di mɑ u ɡinɑ nùn yiiko ye mwɑɑri.
20 Mas ele ficou tão vaidoso, tão teimoso e tão cheio de si, que foi derrubado do poder e perdeu toda a sua glória.
21 U nùn wunɑ tɔmbun suunu sɔɔn di. Mɑ win bwisikunu ɡɔsiɑ nɡe ɡbeeku yɑɑɡinu. U dɑ u wɑ̃ɑ kɑ kɛtɛ ɡbeekinu sɑnnu mɑ u yɑkɑsu dimɔ nɡe nɑɑ u dirum soore sere u kɑ wurɑ mɑ Wɔrukoowɑ u bɑnnu kpuro nɛni. Wi u kĩwɑ u rɑ mɑɑ nu wɛ̃.
21 Foi expulso do meio dos seres humanos, perdeu o juízo e agia como um animal. Morava com jumentos selvagens, comia capim como os bois e dormia ao ar livre, ficando molhado pelo sereno. Isso durou até que ele reconheceu que o Deus Altíssimo domina todos os reinos do mundo e coloca como rei quem ele quer.
22 Wee, wunɛ mɑɑ Bɛɛsɑsɑɑ, wunɛ wi ɑ sɑ̃ɑ win bii, bɑɑ mɛ ɑ ye kpuro yɛ̃, ɑ yinɑ ɑ tii kɑwɑ.
22 — E o senhor, ó rei Belsazar, filho de Nabucodonosor, sabia de tudo isso, mas mesmo assim não tem sido humilde.
23 Mɑ ɑ tii sue Yinni Wɔrukoon wuswɑɑɔ. A derɑ bɑ kɑ win sɑ̃ɑ yerun nɔri nɑ i kɑ tɑm nɔrɑ wunɛ kɑ wunɛn sinɑ ɑsɑkpɔbu kɑ wunɛn kurɔbu kɑ wunɛn sinɑnibu. Mɑ ɑ seewɑ ɑ wunɛn bũnu siɑrɑmɔ nìn bwɑ̃ɑrokunu bɑ kuɑ kɑ sii ɡeesu kɑ wurɑ kɑ sii ɡɑndu kɑ sii wɔ̃kusu kɑ dɑ̃ɑ kɑ kpenu, bɑɑ mɛ nu ǹ ɡɑri nɔɔmɔ, nu ǹ yɑm wɑɑmɔ, nu ǹ mɑɑ ɡɑ̃ɑnu yɛ̃. Adɑmɑ Gusunɔ wi u wunɛn wɑ̃ɑru nɛni, ɑ ǹ nùn bɛɛrɛ wɛ̃.
23 Pelo contrário, o senhor desafiou o Rei do céu e mandou trazer os copos que foram tirados do Templo dele, a fim de que o senhor, os seus convidados de honra, as suas mulheres e as suas concubinas bebessem vinho neles. Além disso, o senhor deu louvores a deuses de prata, de ouro, de bronze, de ferro, de madeira e de pedra, que não veem, não ouvem e não sabem nada. Mas o senhor não deu glória a Deus, aquele que tem o poder de matar ou de deixar viver e que decide tudo o que acontece com o senhor.
24 Yen sɔ̃nɑ u nɔmu ɡe ɡɔrimɑ ɡe ɡɑ yorɑ ye kuɑ.
24 É por isso que ele mandou essa mão escrever na parede estas palavras:
25 Ye bɑ yoruɑ mi wee, bɑ ɡɑrɑ, bɑ ɡɑrɑ, bɑ yĩirɑ, bɑ bɔnu kuɑ.
25 “ Mene , Mene , Tequel e Parsim ”.
26 Yen tubusiɑnu wee. Bɑ ɡɑrɑ, yɑ ɡerumɔwɑ Gusunɔ u wunɛn bɑndun sɑnɑm ɡɑrɑ mɑ u tu nɔru koosiɑ.
26 — E agora a explicação. Mene quer dizer que Deus contou o número dos dias do reinado do senhor e resolveu terminá-lo.
27 Bɑ yĩirɑ, yɑ ɡerumɔwɑ bɑ wunɛn bunum yĩirɑ bɑ deemɑ ɑ ǹ bunu.
27 Tequel quer dizer que o senhor foi pesado na balança e pesou muito pouco.
28 Bɑ bɔnu kuɑ, yɑ mɑɑ ɡerumɔwɑ bɑ wunɛn bɑndu bɔnu kuɑ. Mɑ bɑ tu Mɛdibɑ kɑ Pɛɛsibɑ wɛ̃.
28 Peres quer dizer que o seu reino será dividido e entregue aos medos e aos persas .
29 Yɑnde mi kɔ, Bɛɛsɑsɑɑ u nɛɛ, bu Dɑniɛli ɡurumusuru sebusio kpɑ bu nùn wurɑn sɑbɑ dokeɑ kpɑ bu kpɑrɑ mɑ u kuɑ tɔnu itɑse win bɑndu sɔɔ.
29 Aí o rei Belsazar mandou que vestissem Daniel com roupas de púrpura, pusessem uma corrente de ouro no seu pescoço e anunciassem que dali em diante ele seria a terceira autoridade mais importante do Reino da Babilônia.
30 Dɔmɑ ten wɔ̃kurɑ bɑ Bɛɛsɑsɑɑ Bɑbilonin sinɑ boko wi ɡo.
30 Naquela mesma noite, Belsazar, o rei da Babilônia, foi morto,
31 — ausente —
31 e Dario, o rei do país da Média, que tinha sessenta e dois anos de idade, começou a reinar no seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.