Daniel 3
Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA
1 Sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u bwɑ̃ɑroku wurɑɡuu kuɑ. Gen ɡunum mu sɑ̃ɑ ɡɔm soonu wɑtɑ. Gen yɑsum mɑɑ sɑ̃ɑ ɡɔm soonu nɔɔbɑ tiɑ. Bɑ ɡu yɔ̃rɑsiɑ bɑtumɑ ɡɑɑ sɔɔ ye bɑ mɔ̀ Durɑ, Bɑbilonin tem berɑ mi.
1 O rei Nabucodonosor fez uma imagem de ouro que tinha sessenta côvados de altura e seis de largura; levantou-a no campo de Dura, na província da Babilônia.
2 Yerɑ sinɑ boko u derɑ bɑ tem mɛn sinɑmbu kpuro mɛnnɑ kɑ mɛn beri berikɑn wiruɡibu kɑ mɛn bwisi kɛ̃ɔbu kɑ mɛn siri kowobu kɑ be bɑ rɑ mɛn ɑrumɑnibɑ bere kɑ sere mɑɑ mɛn wiruɡii be bɑ tie bu kɑ bwɑ̃ɑroku ɡen sɑ̃ɑru tore.
2 Então, o rei Nabucodonosor mandou ajuntar os sátrapas, os prefeitos, os governadores, os juízes, os tesoureiros, os magistrados, os conselheiros e todos os oficiais das províncias, para que viessem à consagração da imagem que o rei Nabucodonosor tinha levantado.
3 Mɑ tɔn be kpuro bɑ mɛnnɑ. Ben bɑɑwure u yɔ̃rɑ bwɑ̃ɑroku ɡen wuswɑɑɔ bu kɑ ɡen sɑ̃ɑru tore.
3 Então, se ajuntaram os sátrapas, os prefeitos, os governadores, os juízes, os tesoureiros, os magistrados, os conselheiros e todos os oficiais das províncias, para a consagração da imagem que o rei Nabucodonosor tinha levantado; e estavam em pé diante da imagem que Nabucodonosor tinha levantado.
4 Sɑɑ yerɑ sinɑ bokon bɑrɔ u kpɑrɑ u nɛɛ, bɛɛ bwesenu kpuro i swɑɑ dɑkio i nɔ ye sinɑ boko u bɛɛ yiiremɔ.
4 Nisto, o arauto apregoava em alta voz: Ordena-se a vós outros, ó povos, nações e homens de todas as línguas:
5 Mɑ i nuɑ bɑ kɔbɑ so kɑ ɡuunu kɑ mɔrɔkunu kɑ bɑrɑnu kɑ ɡɑ̃ɑsu kɑ bɑrɑ bwese ni nu tie, i ko i yiirɑwɑ i bwɑ̃ɑroku wurɑɡuu ɡe sɑ̃ ɡe sinɑ boko u kuɑ mi.
5 no momento em que ouvirdes o som da trombeta, do pífaro, da harpa, da cítara, do saltério, da gaita de foles e de toda sorte de música, vos prostrareis e adorareis a imagem de ouro que o rei Nabucodonosor levantou.
6 Wi u kun yiire u ɡu sɑ̃wɑ bɑ koo nùn kpɛ̃ɛwɑ mii mii dɔ̃ɔ boko wi bɑ sɔ̃ruɑn suunu sɔɔ.
6 Qualquer que se não prostrar e não a adorar será, no mesmo instante, lançado na fornalha de fogo ardente.
7 Yen sɔ̃nɑ sɑɑ ye tɔn be, bɑ nuɑ bɑ kɔbi yi kɑ ɡuu ni so kɑ mɔrɔku ni, kɑ bɑrɑ ni, kɑ ɡɑ̃ɑ si, bɑ yiirɑ bɑ bwɑ̃ɑroku wurɑɡuu ɡe sɑ̃wɑ.
7 Portanto, quando todos os povos ouviram o som da trombeta, do pífaro, da harpa, da cítara, do saltério e de toda sorte de música, se prostraram os povos, nações e homens de todas as línguas e adoraram a imagem de ouro que o rei Nabucodonosor tinha levantado.
8 Yen dɔmɑ te, Bɑbiloniɡibu ɡɑbu bɑ seewɑ bɑ dɑ bɑ Yuubɑ dɔmɛ sinɑ bokon mi.
8 Ora, no mesmo instante, se chegaram alguns homens caldeus e acusaram os judeus;
9 Bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, sinɑ boko, wunɛn hunde yu dɑkɑɑ dɑ!
9 disseram ao rei Nabucodonosor: Ó rei, vive eternamente!
10 Wunɛ sinɑ boko, wunɑ ɑ woodɑ wɛ̃ ɑ nɛɛ, bɑɑwure wi u nuɑ bɑ kɔbi so kɑ ɡuunu kɑ mɔrɔkunu kɑ bɑrɑnu kɑ ɡɑ̃ɑsu kɑ bɑrɑ bwese ni nu tie, u yiiro u bwɑ̃ɑroku ɡe sɑ̃.
10 Tu, ó rei, baixaste um decreto pelo qual todo homem que ouvisse o som da trombeta, do pífaro, da harpa, da cítara, do saltério, da gaita de foles e de toda sorte de música se prostraria e adoraria a imagem de ouro;
11 Mɛyɑ ɑ mɑɑ nɛɛ, wi u kun yiire u ɡu sɑ̃wɑ bu nùn kpɛ̃ɛyɔ dɔ̃ɔ boko wi bɑ sɔ̃ruɑ sɔɔ.
11 e qualquer que não se prostrasse e não adorasse seria lançado na fornalha de fogo ardente.
12 Adɑmɑ wee Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo, Yuu be ɑ kuɑ Bɑbilonin tem berɑn wiruɡibu mi, bɑ ǹ wunɛn woodɑ ye ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu. Bɑ ku rɑ wunɛn bũnu sɑ̃. Mɛyɑ bɑ ǹ mɑɑ yiire bɑ wunɛn bwɑ̃ɑroku ɡe sɑ̃wɑ.
12 Há uns homens judeus, que tu constituíste sobre os negócios da província da Babilônia: Sadraque, Mesaque e Abede-Nego; estes homens, ó rei, não fizeram caso de ti, a teus deuses não servem, nem adoram a imagem de ouro que levantaste.
13 Ye sinɑ boko u ɡɑri yi nuɑ, yerɑ win mɔru yɑ seewɑ u nɛɛ, bu doo bu Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo mwɑɑmɑ. Mɑ bɑ dɑ bɑ bu mwɑɑmɑ bɑ kɑ nɑ wi, sinɑ bokon mi.
13 Então, Nabucodonosor, irado e furioso, mandou chamar Sadraque, Mesaque e Abede-Nego. E trouxeram a estes homens perante o rei.
14 Mɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, kɑ ɡem, i yinɑwɑ i nɛn bũnu kɑ nɛn bwɑ̃ɑroku wurɑɡuu ɡe nɑ kuɑ mi sɑ̃?
14 Falou Nabucodonosor e lhes disse: É verdade, ó Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, que vós não servis a meus deuses, nem adorais a imagem de ouro que levantei?
15 Tɛ̃, i doo i n sɔɔru sɑ̃ɑ. Ì n kpɑm nuɑ bɑ kɔbɑ so kɑ ɡuunu kɑ mɔrɔkunu kɑ bɑrɑnu kɑ ɡɑ̃ɑsu kɑ bɑrɑ bwese ni nu tie, i yiiro kpɑ i bwɑ̃ɑroku ɡe sɑ̃. Ì n yinɑ, bɑ koo bɛɛ kpɛ̃ɛwɑ mii mii dɔ̃ɔ boko wi bɑ sɔ̃ruɑ sɔɔ kpɑ n wɑ ǹ n bũu weren nɑ u koo bɛɛ wɔrɑ sɑɑ nɛn nɔmun di.
15 Agora, pois, estai dispostos e, quando ouvirdes o som da trombeta, do pífaro, da cítara, da harpa, do saltério, da gaita de foles, prostrai-vos e adorai a imagem que fiz; porém, se não a adorardes, sereis, no mesmo instante, lançados na fornalha de fogo ardente. E quem é o deus que vos poderá livrar das minhas mãos?
16 Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, yinni, sɑ ǹ kɑ tii yinɑmɔ.
16 Responderam Sadraque, Mesaque e Abede-Nego ao rei: Ó Nabucodonosor, quanto a isto não necessitamos de te responder.
17 À n sun kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ, Gusunɔ wi sɑ sɑ̃ɑmɔ u koo kpĩ u sun yɑrɑ dɔ̃ɔ win min di kpɑ u sun wɔrɑ wunɛn nɔmɑn di.
17 Se o nosso Deus, a quem servimos, quer livrar-nos, ele nos livrará da fornalha de fogo ardente e das tuas mãos, ó rei.
18 Bɑɑ ǹ n mɛren nɑ, ɑ n yɛ̃ mɑ sɑ ǹ wunɛn bũnu sɑ̃ɑmɔ. Mɛyɑ sɑ ǹ mɑɑ wunɛn bwɑ̃ɑroku ɡe yiirɑmmɛ.
18 Se não, fica sabendo, ó rei, que não serviremos a teus deuses, nem adoraremos a imagem de ouro que levantaste.
19 Ye u ben ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u kɑ bu mɔru kuɑ. Mɑ u ɡeruɑ u nɛɛ, bu dɔ̃ɔ win kpɑ̃ɑru sosio ɡem ɡem.
19 Então, Nabucodonosor se encheu de fúria e, transtornado o aspecto do seu rosto contra Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, ordenou que se acendesse a fornalha sete vezes mais do que se costumava.
20 Mɑ u durɔ ɡbebunu ɡɔsɑ win tɑbu kowobu sɔɔ be bɑ dɑm bo u nɛɛ, bu Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo bɔkuo bu kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ.
20 Ordenou aos homens mais poderosos que estavam no seu exército que atassem a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego e os lançassem na fornalha de fogo ardente.
21 Yerɑ bɑ tɔn be mwɑ bɑ bɔkuɑ, mɑ bɑ bu kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ kɑ ben yɑ̃ɑ ni bɑ doke sɑnnu. Niyɑ ben yɑbenu kɑ ben sokoto kɑ sere mɑɑ ben furɔsu.
21 Então, estes homens foram atados com os seus mantos, suas túnicas e chapéus e suas outras roupas e foram lançados na fornalha sobremaneira acesa.
22 Mɑ bɑ dɔ̃ɔ win kpɑ̃ɑru sosi nɡe mɛ sinɑ bokon woodɑ dɑmɡiɑ ye, yɑ ɡeruɑ. Yerɑ dɔ̃ɔ win yɑm susurɑ tɑbu durɔ be ɡo be bɑ Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo kpɛ̃ɛbu dɑ mi.
22 Porque a palavra do rei era urgente e a fornalha estava sobremaneira acesa, as chamas do fogo mataram os homens que lançaram de cima para dentro a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego.
23 Mɑ Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo bɑ wɔri dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ nɡe mɛ bɑ kɑ bu bɔkuɑ.
23 Estes três homens, Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, caíram atados dentro da fornalha sobremaneira acesa.
24 Yerɑ sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u nɑndɑ mɑ u seewɑ fiɑ u be bɑ rɑ nùn bwisi kɛ̃ bikiɑ u nɛɛ, n ǹ tɔmbu itɑwɑ sɑ bɔkuɑ sɑ kpɛ̃ɛ dɔ̃ɔ boko wi sɔɔ?
24 Então, o rei Nabucodonosor se espantou, e se levantou depressa, e disse aos seus conselheiros: Não lançamos nós três homens atados dentro do fogo? Responderam ao rei: É verdade, ó rei.
25 Mɑ u bu wisɑ u nɛɛ, wee tɔmbu nnɛwɑ nɑ wɑɑmɔ bɑ sĩimɔ dɔ̃ɔ boko win suunu sɔɔ. Bɑ ǹ dɔ̃ɔ mwɑɑre. Be kpuro bɑ mɑɑ kusiɑrewɑ mɑ ben nnɛse u kɑ wɔllun tɔnu weenɛ.
25 Tornou ele e disse: Eu, porém, vejo quatro homens soltos, que andam passeando dentro do fogo, sem nenhum dano; e o aspecto do quarto é semelhante a um filho dos deuses.
26 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Nɛbukɑnɛsɑɑ u susi dɔ̃ɔ boko win bɔkuɔ u nɛɛ, Sɑdɑki, Mɛsɑki, Abɛnɛɡo, bɛɛ Wɔrukoon sɔm kowobu, i yɑrimɑ i nɑ mini.
26 Então, se chegou Nabucodonosor à porta da fornalha sobremaneira acesa, falou e disse: Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, servos do Deus Altíssimo, saí e vinde! Então, Sadraque, Mesaque e Abede-Nego saíram do meio do fogo.
27 Yerɑ wiruɡii be sinɑ boko u rɑɑ sokɑ bɑ mɛnnɑ mi, be kpuro bɑ wɑ mɑ dɔ̃ɔ kun dɑm mɔ durɔ be sɔɔ. Mɛyɑ bɑɑ ben seri tiɑ yɑ ǹ dɔ̃ɔ mwɑɑre. Ben yɑ̃ɑ ni bɑ sebuɑ nu ǹ dɔ̃ɔ numiɛ.
27 Ajuntaram-se os sátrapas, os prefeitos, os governadores e conselheiros do rei e viram que o fogo não teve poder algum sobre os corpos destes homens; nem foram chamuscados os cabelos da sua cabeça, nem os seus mantos se mudaram, nem cheiro de fogo passara sobre eles.
28 Mɑ Nɛbukɑnɛsɑɑ u nɔɔɡiru suɑ u nɛɛ, i Gusunɔ siɑro wi u sɑ̃ɑ Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡon Yinni. Domi wiyɑ u win ɡɔrɑdo ɡɔrimɑ u kɑ win bwɑ̃ɑ be bɑ nùn nɑɑnɛ kuɑ mi fɑɑbɑ ko. Bɑ nɛ sinɑ bokon woodɑ yinɑ, bɑ ǹ ben wɑsin wɑhɑlɑ ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu. Bɑ yinɑ bu bũu ɡoo sɑ̃ mɑ n kun mɔ Gusunɔ.
28 Falou Nabucodonosor e disse: Bendito seja o Deus de Sadraque, Mesaque e Abede-Nego, que enviou o seu anjo e livrou os seus servos, que confiaram nele, pois não quiseram cumprir a palavra do rei, preferindo entregar o seu corpo, a servirem e adorarem a qualquer outro deus, senão ao seu Deus.
29 Tɛ̃ woodɑ ye nɑ wɛ̃ɛmɔ wee, tɔnu bɑɑwure bɑɑ ǹ n bwese teren nɑ u sɑ̃ɑ, mɑ u Gusunɔ, Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡon Yinni ɡɑri kɑm ɡerusi, nɑ kon de bu yɛ̃ro bɔtiriwɑ, kpɑ win yɛnu ɡu ko bɑnsu. Domi ɡoo mɑɑ sɑri wi u koo kpĩ u tɔnu fɑɑbɑ ko nɡe mɛ.
29 Portanto, faço um decreto pelo qual todo povo, nação e língua que disser blasfêmia contra o Deus de Sadraque, Mesaque e Abede-Nego seja despedaçado, e as suas casas sejam feitas em monturo; porque não há outro deus que possa livrar como este.
30 Yenibɑn biru, sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u Sɑdɑki kɑ Mɛsɑki kɑ Abɛnɛɡo ɑye bɑkɑnu wɛ̃ Bɑbilonin tem berɑ mi.
30 Então, o rei fez prosperar a Sadraque, Mesaque e Abede-Nego na província da Babilônia.
31 Sinɑ boko Nɛbukɑnɛsɑɑ u bwese ni nu wɑ̃ɑ hɑnduniɑ sɔɔ kpuro tɔburɑ u nɛɛ, Gusunɔ u de i n ɑlɑfiɑ mɔ.
31 — ausente —
32 N mɑn wɛ̃re n kɑ bɛɛ sɔ̃ yĩrenu kɑ mɑɑmɑɑki be Wɔrukoo u mɑn sɔ̃ɔsi.
32 — ausente —
33 Win yĩre ni, nu kpɑ̃.
33 — ausente —
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Daniel 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.