2 Reis 19

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Sɑɑ ye Esekiɑsi sinɑ boko u ɡɑri yi nuɑ, yerɑ u win tiin yɑbenu nɛnuɑ u ɡĩɑnɑ. Mɑ u sɑɑki suɑ u sebuɑ nuku sɑnkirɑnun sɔ̃. Mɑ u dɑ Yinni Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ.
1 Tendo o rei Ezequias ouvido isto, rasgou as suas vestes, cobriu-se de pano de saco e entrou na Casa do Senhor .
2 Yerɑ u Eliɑkimu sɔm kowobun wiruɡii kɑ mɑɑ Sebinɑ win tire yoro kɑ yɑ̃ku kowo ɡuro ɡurobu ɡɔrɑ Gusunɔn sɔmɔ Esɑi Amɔtin biin mi. N deemɑ be mɑɑ, sɑɑkibɑrɑ bɑ sebuɑ bɑ kɑ dɑ mi.
2 Então, enviou a Eliaquim, o mordomo, a Sebna, o escrivão, e os anciãos dos sacerdotes cobertos de pano de saco, ao profeta Isaías, filho de Amoz;
3 Ye bɑ turɑ mi, bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ, ɑmɛniwɑ Esekiɑsi u ɡeruɑ u nɛɛ, ɡisɔn tɔ̃ɔ te, nuku sɑnkirɑnu sɔɔrɑ sɑ wɑ̃ɑ. Bɑ sun sɛɛyɑsiɑmɔ, mɑ bɑ sun doke sekuru sɔɔ. Gisɔn wɑhɑlɑ ye, yɑ sɑ̃ɑwɑ nɡe tɔn kurɔ wi u yiire u kĩ u mɑ, mɑ u ǹ dɑm mɔ u kɑ wɛ̃mɑ.
3 os quais lhe disseram: Assim diz Ezequias: Este dia é dia de angústia, de disciplina e de opróbrio; porque filhos são chegados à hora de nascer, e não há força para dá-los à luz.
4 Ǹ n mɛn nɑ, ɑ kɑnɑru koowo bɛsɛ be sɑ ɡinɑ tien sɔ̃. Sɔrɔkudo Gusunɔ wunɛn Yinni u ko n Asirin sinɑ bokon ɡɑri yi nuɑ wi u nɑ u nùn wɔnwɑ. Kpɑ u nùn sɛɛyɑsiɑ.
4 Porventura, o Senhor , teu Deus, terá ouvido todas as palavras de Rabsaqué, a quem o rei da Assíria, seu senhor, enviou para afrontar o Deus vivo, e repreenderá as palavras que ouviu; ergue, pois, orações pelos que ainda subsistem.
5 Ye Esɑi u Esekiɑsin bwɑ̃ɑ ben ɡɑri yi nuɑ,
5 Foram, pois, os servos do rei Ezequias a ter com Isaías;
6 yerɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ye i ko i bɛɛn yinni sɔ̃ wee. I nɛɛ, ɑmɛniwɑ Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ. U nɛɛ, u ku de ɡɑri yi u nuɑ mi, yi nùn bɛrum ko, ye Asirin sinɑ bokon ɡɔro be, bɑ kɑ wi Yinni Gusunɔ wɔnwɑ mi.
6 Isaías lhes disse: Dizei isto a vosso senhor: Assim diz o Senhor : Não temas por causa das palavras que ouviste, com as quais os servos do rei da Assíria blasfemaram de mim.
7 U koo de Asirin sinɑ boko wi, u lɑbɑɑri ɡɑɑ nɔ kpɑ yu win bwɛ̃rɑ ɡɔsiɑ u wurɑ win temɔ. Miyɑ u koo de bu nùn ɡo kɑ tɑkobi.
7 Eis que meterei nele um espírito, e ele, ao ouvir certo rumor, voltará para a sua terra; e nela eu o farei cair morto à espada.
8 Asirin sinɑ bokon ɡɔro wi, u ɡɔsirɑ u dɑ Libinɑɔ. Domi u nuɑ mɑ win yinni u doonɑ Lɑkisin di u dɑ u Libinɑɡii be tɑbu wɔri.
8 Voltou, pois, Rabsaqué e encontrou o rei da Assíria pelejando contra Libna; porque ouvira que o rei já se havia retirado de Laquis.
9 Sɑɑ ye sɔɔrɑ Asirin sinɑ boko u nuɑ mɑ Tirɑkɑ Etiopin sinɑ boko u nùn tɑbu wɔrim wee. Yerɑ u mɑɑ Esekiɑsi sɔmɔbu ɡɔriɑ u nɛɛ,
9 O rei ouviu que a respeito de Tiraca, rei da Etiópia, se dizia: Eis saiu para guerrear contra ti. Assim, tornou a enviar mensageiros a Ezequias, dizendo:
10 ɑmɛniwɑ i ko i Esekiɑsi sinɑ boko sɔ̃. I nɛɛ, u ku de Gusunɔ win Yinni wi u nɑɑnɛ sɑ̃ɑ mi, u nùn nɔni wɔ̃ke, u nɛɛ, nɛ, Asirin sinɑ boko nɑ ǹ kpɛ̃ n Yerusɑlɛmu mwɑ.
10 Assim falareis a Ezequias, rei de Judá: Não te engane o teu Deus, em quem confias, dizendo: Jerusalém não será entregue nas mãos do rei da Assíria.
11 Wi Esekiɑsin tii u nuɑ nɡe mɛ bɛsɛn sinɑm be bɑ mɑn ɡbiiye bɑ rɑɑ tem mɛ mu tieɡibu kpuro kɑm koosiɑ. Yerɑ wi, u tɑmɑɑ u koo yɑri win nɔmɑn di?
11 Já tens ouvido o que fizeram os reis da Assíria a todas as terras, como as destruíram totalmente; e crês tu que te livrarias?
12 Sɑnɑm mɛ nɛn bɑɑbɑbɑ bɑ Gosɑni kpeerɑsiɑ kɑ Hɑrɑni kɑ Resɛfu kɑ sere Edɛniɡibu, be bɑ wɑ̃ɑ Telɑsɑɑɔ, ben bũnu kpĩɑ nu bu yɑrɑ?
12 Porventura, os deuses das nações livraram os povos que meus pais destruíram, Gozã, Harã e Rezefe e os filhos de Éden, que estavam em Telassar?
13 Nɡe mɑnɑ Hɑmɑtiɡibun sunɔ u wɑ̃ɑ kɑ Aɑpɑdiɡibun sunɔ kɑ Sefɑɑfɑimuɡibun sunɔ, kɑ Henɑɡibun sunɔ kɑ sere mɑɑ Ifɑɡii.
13 Onde está o rei de Hamate, e o rei de Arpade, e o rei da cidade de Sefarvaim, de Hena e de Iva?
14 Ye Asirin sinɑ bokon sɔmɔ be, bɑ turɑ Esekiɑsin mi, yerɑ bɑ nùn tireru wɛ̃ tè sɔɔ ben yinnin ɡɑri wɑ̃ɑ. Mɑ Esekiɑsi u tu ɡɑrɑ. Yen biru u dɑ Gusunɔn sɑ̃ɑ yerɔ mɑ u tu dɛriɑ mi.
14 Tendo Ezequias recebido a carta das mãos dos mensageiros, leu-a; então, subiu à Casa do Senhor , estendeu-a perante o Senhor
15 U kɑnɑru kuɑ u nɛɛ, Gusunɔ bɛsɛn Yinni, wunɛ wi ɑ sɔ̃ ɡɔrɑdobɑn suunu sɔɔ, wunɛ turowɑ ɑ sɑ̃ɑ sinɑmbu kpuron Yinni. Wunɑ ɑ wɔllu kɑ tem tɑkɑ kuɑ.
15 e orou perante o Senhor , dizendo: Ó Senhor , Deus de Israel, que estás entronizado acima dos querubins, tu somente és o Deus de todos os reinos da terra; tu fizeste os céus e a terra.
16 A nɔni seeyo ɑ mɛɛri, kpɑ ɑ swɑɑ dɑki ɑ nɛn ɡɑri nɔ. Kpɑ ɑ Sɑnkeribu Asirin sunɔn ɡɑri nɔ, wi u win sɔm kowobun wiruɡii ɡɔrimɑ u kɑ nun wɔmɛ.
16 Inclina, ó Senhor , o ouvido e ouve; abre, Senhor , os olhos e vê; ouve todas as palavras de Senaqueribe, as quais ele enviou para afrontar o Deus vivo.
17 Kɑ ɡem, Yinni, nɑ yɛ̃ mɑ Asirin sinɑmbu bɑ bwese dɑbinu kpeerɑsiɑ kɑ nin tem.
17 Verdade é, Senhor , que os reis da Assíria assolaram todas as nações e suas terras
18 Mɑ bɑ nin bwɑ̃ɑrokunu dɔ̃ɔ mɛniki. Domi nu ǹ sɑ̃ɑ Gusunɔ. Nu sɑ̃ɑwɑ tɔmbun sɔmɑ ye bɑ kuɑ kɑ dɑ̃ɑ kɑ kpenu. Yen sɔ̃nɑ bɑ kpĩɑ bɑ nu kpeerɑsiɑ.
18 e lançaram no fogo os deuses deles, porque deuses não eram, senão obra de mãos de homens, madeira e pedra; por isso, os destruíram.
19 Adɑmɑ wunɛ, ɑ sɑ̃ɑwɑ Gusunɔ bɛsɛn Yinni. A sun wɔro sɑɑ Sɑnkeribun nɔmɑn di kpɑ hɑnduniɑn sinɑmbu kpuro bu ɡiɑ mɑ wunɛ turowɑ ɑ sɑ̃ɑ Gusunɔ.
19 Agora, pois, ó Senhor , nosso Deus, livra-nos das suas mãos, para que todos os reinos da terra saibam que só tu és o Senhor Deus.
20 Yerɑ Esɑi Amɔtin bii u Esekiɑsi sɔmɔ ɡɔriɑ u nɛɛ, bu nùn sɔ̃ mɑ Gusunɔ Isirelibɑn Yinni u win kɑnɑru mwɑ te u kuɑ Sɑnkeribu Asirin sinɑ bokon sɔ̃.
20 Então, Isaías, filho de Amoz, mandou dizer a Ezequias: Assim diz o Senhor , o Deus de Israel: Quanto ao que me pediste acerca de Senaqueribe, rei da Assíria, eu te ouvi,
21 Ye Yinni Gusunɔ u ɡeruɑ win sɔ̃, ye wee. U nɛɛ,
21 e esta é a palavra que o Senhor falou a respeito dele: A virgem, filha de Sião, te despreza e zomba de ti; a filha de Jerusalém meneia a cabeça por detrás de ti.
22 Wɑrɑ u kɑm mɛɛrɑ. Wɑrɑ u wɔnwɑ.
22 A quem afrontaste e de quem blasfemaste? E contra quem alçaste a voz e arrogantemente ergueste os olhos? Contra o Santo de Israel.
23 Win sɔmɔbɑ nɑ, bɑ wi, Yinni Gusunɔ wɔnwɑ.
23 Por meio dos teus mensageiros, afrontaste o Senhor e disseste: Com a multidão dos meus carros subi ao cimo dos montes, ao mais interior do Líbano; deitarei abaixo os seus altos cedros e seus ciprestes escolhidos, chegarei a suas pousadas extremas, ao seu denso e fértil pomar.
24 U nɛɛ, u bwiɑ ɡbɑ.
24 Eu mesmo cavei, e bebi as águas de estrangeiros, e com as plantas de meus pés sequei todos os rios do Egito.
25 Adɑmɑ u ǹ yɛ̃ mɑ wi, Yinni Gusunɔn tiiwɑ
25 Acaso, não ouviste que já há muito dispus eu estas coisas, já desde os dias remotos o tinha planejado? Agora, porém, as faço executar e eu quis que tu reduzisses a montões de ruínas as cidades fortificadas.
26 Yinni Gusunɔwɑ u derɑ wuu sin tɔmbɑ bɛrum soorɑ,
26 Por isso, os seus moradores, debilitados, andaram cheios de temor e envergonhados; tornaram-se como a erva do campo, e a erva verde, e o capim dos telhados, e o cereal queimado antes de amadurecer.
27 Yinni Gusunɔ wi, u mɑɑ nɛɛ,
27 Mas eu conheço o teu assentar, e o teu sair, e o teu entrar, e o teu furor contra mim.
28 Tɛ̃ yèn sɔ̃ u kɑ Yinni Gusunɔ mɔru mɔ̀
28 Por causa do teu furor contra mim e porque a tua arrogância subiu até aos meus ouvidos, eis que porei o meu anzol no teu nariz e o meu freio na tua boca e te farei voltar pelo caminho por onde vieste.
29 Mɑ Esɑi u Esekiɑsi sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, wee ye yɑ ko n sɑ̃ɑ yĩreru wunɛn mi. Gisɔku ɡe, kɑ ɡɑsɔku, doo ɡɑ̃ɑriyɑ i ko i di. Adɑmɑ wɔ̃ɔ itɑse i ko i duurewɑ kpɑ i ɡɛ̃. Mɛyɑ i ko i mɑɑ resɛm duure kpɑ i yen mɑrum di.
29 Isto te será por sinal: este ano, se comerá o que espontaneamente nascer e, no segundo ano, o que daí proceder; no terceiro ano, porém, semeai, e colhei, e plantai vinhas, e comei os seus frutos.
30 — ausente —
30 O que escapou da casa de Judá e ficou de resto tornará a lançar raízes para baixo e dará fruto por cima;
31 — ausente —
31 porque de Jerusalém sairá o restante, e do monte Sião, o que escapou. O zelo do Senhor fará isto.
32 U ɡeruɑ u nɛɛ, Asirin sinɑ boko wi, u ǹ duɔ Yerusɑlɛmuɔ. Mɛyɑ win tɑbu kowobu bɑ ǹ ye susiɔ bɑ n tɛrɛnu nɛni bu kɑ kuku yenu ko bu sere nɛɛ, bɑ koo sɛ̃u to.
32 Pelo que assim diz o Senhor acerca do rei da Assíria: Não entrará nesta cidade, nem lançará nela flecha alguma, não virá perante ela com escudo, nem há de levantar tranqueiras contra ela.
33 Swɑɑ ye u kɑ nɑ, yerɑ u koo kɑ ɡɔsirɑ, u ǹ duɔ wuu ɡe sɔɔ. Yinni Gusunɔn tiiwɑ u ɡeruɑ mɛ.
33 Pelo caminho por onde vier, por esse voltará; mas, nesta cidade, não entrará, diz o Senhor .
34 Domi u koo wuu ɡe kɔ̃suwɑ u ɡu fɑɑbɑ ko win tiin sɔ̃, kɑ mɑɑ Dɑfidi win sɔm kowon sɔ̃.
34 Porque eu defenderei esta cidade, para a livrar, por amor de mim e por amor de meu servo Davi.
35 Ye n kuɑ wɔ̃kuru yerɑ Yinni Gusunɔn ɡɔrɑdo u yɑrɑ u dɑ Asiriɡibun sɑnsɑniɔ mɑ u tɔnu nɔrɔbun subɑ wunɑɑ wɛnɛ kɑ nɔɔbu (185.000) ɡo. Ye bɑ seewɑ bururu, bɑ deemɑ wee ɡonɑ nu tɛrie.
35 Então, naquela mesma noite, saiu o Anjo do Senhor e feriu, no arraial dos assírios, cento e oitenta e cinco mil; e, quando se levantaram os restantes pela manhã, eis que todos estes eram cadáveres.
36 Yerɑ Sɑnkeribu Asirin sinɑ boko u ɡɔsirɑ u dɑ u wɑ̃ɑ Ninifuɔ.
36 Retirou-se, pois, Senaqueribe, rei da Assíria, e se foi; voltou e ficou em Nínive.
37 Sɔ̃ɔ teeru u dɑ u yiire win bũu wi bɑ rɑ soku Nisɔrɔkun nuurɔ. Miyɑ win bibu yiru beni, Adɑmɛlɛki kɑ Sɑrɛsɛɛ bɑ nùn ɡo kɑ tɑkobi. Mɑ bɑ kpikiru suɑ bɑ dɑ tem mi bɑ mɔ̀ Arɑrɑti ɡiɑ. Mɑ win bii Esɑɑ Hɑdoni u bɑndu kɔsire kuɑ.
37 Sucedeu que, estando ele a adorar na casa de Nisroque, seu deus, Adrameleque e Sarezer, seus filhos, o feriram à espada; e fugiram para a terra de Ararate; e Esar-Hadom, seu filho, reinou em seu lugar.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.