2 Crônicas 1

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sɑlomɔɔ, Dɑfidin biin bɑndɑ dɑm kuɑ domi Gusunɔ win Yinni u wɑ̃ɑ kɑ wi, mɑ u nùn wɔlle suɑ.
1 E Salomão, o filho de Davi, era fortalecido no seu reino, e o SENHOR seu Deus era com ele, e o magnificava sobejamente.
2 Sɔ̃ɔ teeru Sɑlomɔɔ u kɑ Isirelibɑ kpuro ɡɑri kuɑ kɑ ben tɑbu kowobu nɔrɔm nɔrɔm (1.000) kɑ wunɔm wunɔm sinɑmbu kɑ ben siri kowobu kɑ ben yɛnu yɛ̃robu, ben wiruɡibu kpuro ɡesi.
2 Então, Salomão falou a todo Israel, aos capitães de milhares e de centúrias, e aos juízes, e a cada governador em todo o Israel, aos chefes dos pais.
3 U kɑ tɔn be kpuro dɑ Gɑbɑoniɔ ɡunɡurɔ. N deemɑ miyɑ Yinni Gusunɔn kuu bekuruɡiru tɑ wɑ̃ɑ te Mɔwisi Gusunɔn sɔm kowo u kuɑ sɑnɑm mɛ Isirelibɑ bɑ wɑ̃ɑ ɡbɑburɔ.
3 Assim, Salomão, e com ele toda a congregação, foram até o lugar alto que estava em Gibeão; porque ali estava o tabernáculo da congregação de Deus, o qual Moisés, o servo do SENHOR, havia feito no deserto.
4 Adɑmɑ bɑ Yinni Gusunɔn woodɑn kpɑkororu suɑ sɑɑ Kiriɑti Yɑrimun di bɑ kɑ dɑ Yerusɑlɛmuɔ bɑ yi kuu bekuruɡirɔ.
4 Mas Davi tinha feito subir a arca de Deus de Quiriate-Jearim até o local que Davi havia preparado para ela, porque ele havia armado uma tenda em Jerusalém.
5 N deemɑ kuu ten wuswɑɑɔrɑ yɑ̃ku yee te Bɛsɑlɛli, Urin bii, Hurin debubu u kuɑ kɑ sii ɡɑndu tɑ wɑ̃ɑ.
5 Além disso, o altar de bronze que Bezaleel, o filho de Uri, o filho de Hur, havia feito, ele pôs diante do tabernáculo do SENHOR; e Salomão e a congregação o procuravam.
6 Yerɑ Sɑlomɔɔ u dɑ u yɑ̃kuru kuɑ yɑ̃ku yee ten mi, te tɑ wɑ̃ɑ kuu bekuruɡii ten wuswɑɑɔ. Yɑ̃ɑnu nɔrɔbuwɑ (1.000) u kɑ yɑ̃ku dɔ̃ɔ mwɑɑrɑruɡinu kuɑ.
6 E Salomão subiu para o altar de bronze diante do SENHOR, o qual estava junto ao tabernáculo da congregação, e ofereceu mil ofertas queimadas sobre ele.
7 Ye n kuɑ wɔ̃kuru, yerɑ Yinni Gusunɔ u Sɑlomɔɔ kure. Mɑ u nùn sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, ɑ mɑn bikio ye ɑ kĩ n nun kɛ̃.
7 Naquela noite Deus apareceu a Salomão, e disse a ele: Pede o que queres, e eu te darei.
8 Mɑ Sɑlomɔɔ u nɛɛ, wee ɑ nɛn tundo Dɑfidi durom kuɑ. Mɑ ɑ mɑn kɔsire kuɑ win ɑyerɔ.
8 E Salomão disse a Deus: Tu usastes com grande misericórdia para com Davi, meu pai, e tens me feito reinar em seu lugar.
9 Tɛ̃, ɑ de wunɛn nɔɔ mwɛɛru tu yibiɑrɑ te ɑ nɛn tundo Dɑfidi kuɑ. Domi ɑ derɑ nɑ bɑndu di tɔn wuurun suunu sɔɔ te tɑ dɑbi nɡe yɑni sɛɛri.
9 Agora, ó SENHOR Deus, que a tua promessa a Davi, meu pai, seja estabelecida; porque me tens feito rei sobre um povo cuja multidão é como o pó da terra.
10 Yen sɔ̃ tɛ̃, ɑ mɑn bwisi kɑ lɑɑkɑri kɛ̃ɛyɔ, kpɑ n kpĩ n kɑ tɔn be kpɑrɑ. Mɑ n kun mɛ, wɑrɑ u koo kpĩ u wunɛn tɔn dɑbi te kpɑrɑ.
10 Dá-me agora sabedoria e conhecimento para que eu possa sair e entrar diante desse povo; porquanto, quem pode julgar este teu povo, que é tão grande?
11 Gusunɔ u Sɑlomɔɔ sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, nɑ nuɑ ye yɑ wɑ̃ɑ wunɛn ɡɔ̃ruɔ. Wee, ɑ ǹ dukiɑ kɑ ɑrumɑni bikie, ǹ kun mɛ bɛɛrɛ, ǹ kun mɛ be bɑ nun tusɑn ɡɔɔ. Mɛyɑ ɑ ǹ mɑɑ bikie wunɛn wɑ̃ɑru tu dɑkɑɑ dɑ. Adɑmɑ bwisi kɑ lɑɑkɑriwɑ ɑ bikiɑ ɑ kɑ nɛn tɔmbu kpɑrɑ bèn wɔllɔ nɑ derɑ ɑ bɑndu dii.
11 E Deus disse a Salomão: Porque isto estava no teu coração, e não pediste bens, riqueza ou honra, nem a vida dos teus inimigos, tampouco ainda pediste vida longa; mas pediste sabedoria e conhecimento para ti mesmo, para que tu possas julgar o meu povo, sobre o qual te tenho feito rei;
12 Tɛ̃, kon nun bwisi kɑ lɑɑkɑri ye wɛ̃. Ye bɑɑsi, kon mɑɑ nun dukiɑ kɑ ɑrumɑni kɑ bɛɛrɛ wɛ̃ ye sinɑm be bɑ nun ɡbiiye bɑ ǹ wɑɑre ɑ sere bɑndu di. Mɛyɑ wunɛn biru, ɡoo kun mɑɑ ye wɑsi.
12 sabedoria e conhecimento te são concedidos; e eu te darei bens, riqueza, e honra, tais como não teve nenhum dos reis antes de ti, nem haverá depois de ti quem terá coisas semelhantes.
13 Yenibɑn biru, Sɑlomɔɔ u sɑrɑmɑ ɡunɡuu ten min di, mi Yinni Gusunɔn kuu bekuruɡirɑ wɑ̃ɑ. Mɑ u wurɑmɑ Yerusɑlɛmuɔ u bɑndu dii Isirelibɑ kpuron wɔllɔ.
13 Depois, Salomão veio da sua viagem, ao lugar alto que estava em Gibeão, a Jerusalém, de diante do tabernáculo da congregação, e reinou sobre Israel.
14 Sɑlomɔɔ u tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwe mɛnnɑ nɔrɔbu kɑ nɛɛru (1.400). Mɑ u mɑɑ mɑɑsɔbu mɛnnɑ nɔrɔbun subɑ wɔkurɑ yiru (12.000). Mɑ u be kpuro yi yi wusu ɡɑsu sɔɔ kɑ sere mɑɑ Yerusɑlɛmuɔ mi win tii u wɑ̃ɑ.
14 E Salomão reuniu carruagens e cavaleiros; e ele tinha mil e quatrocentas carruagens, e doze mil cavaleiros, os quais ele posicionou nas cidades das carruagens, e com o rei em Jerusalém.
15 U derɑ wurɑ kɑ sii ɡeesu dɑbiɑ Yerusɑlɛmuɔ nɡe kpenu. Mɑ u derɑ dɑ̃ɑ ye bɑ mɔ̀ sɛduru yɑ mɑɑ dɑbiɑ bɑɑmɑ nɡe dɑ̃ɑ ye bɑ mɔ̀ sikɑmɔre ye yɑ rɑ n wɑ̃ɑ Sefɑlɑn wɔwɑɔ.
15 O rei tornou o ouro e a prata tão comuns em Jerusalém como as pedras, e os cedros como os sicômoros que nascem nas campinas em grande quantidade.
16 Eɡibitin diyɑ bɑ rɑ kɑ nùn dumi nɑɑwɛ. Tenkubɑrɑ bɑ rɑ yi dwem de.
16 E Salomão tinha cavalos e fio de linho trazidos do Egito, e os mercadores do rei recebiam o fio de linho mediante certo preço.
17 Bɑ rɑ nùn tɑbu kɛkɛ yi dumi ɡɑwen tiɑ dɔrewɑ sii ɡeesun ɡobi nɑtɑ (600). Kpɑ bu mɑɑ nùn dumɑ dɔre sii ɡeesun ɡobi wunɑɑ weeru kɑ wɔkuru. Berɑ bɑ rɑ mɑɑ kɑ Hɛtibɑn sinɑmbu kɑ Siriɡibun sinɑmbu dumi dɑɑwe.
17 E eles faziam subir, e traziam do Egito uma carruagem por seiscentos shekels de prata, e um cavalo por cento e cinquenta; e assim por meio deles traziam de lá cavalos para todos os reis dos heteus, e para os reis da Síria.
18 Sɑlomɔɔ u woodɑ wɛ̃ bu Yinni Gusunɔ diru bɑniɑ, kpɑ bu mɑɑ win tii sinɑ kpɑɑru bɑniɑ.
18 — ausente —

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.