2 Crônicas 10

Bibeli Gusunɔn Gari (BBA) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Roboɑmu u dɑ Sikɛmuɔ. Domi Isirelibɑ kpurowɑ bɑ dɑ mi bu kɑ nùn ko sunɔ.
1 Roboão foi a Siquém, onde todos os israelitas tinham se reunido para proclamá-lo rei.
2 N deemɑ Yeroboɑmu, Nɛbɑtin bii, u rɑɑ kpikiru suɑ Sɑlomɔɔn sɔ̃ u dɑ u wɑ̃ɑ Eɡibitiɔ. Sɑnɑm mɛ u nuɑ Roboɑmu u bɑndu di, yerɑ u ɡɔsirɑmɑ Eɡibiti min di.
2 Assim que Jeroboão, filho de Nebate, que estava no Egito fugindo do rei Salomão, soube disso, voltou de lá.
3 Yerɑ bɑ nùn sɔmɔ ɡɔriɑ bɑ nɛɛ, u nɑ. Ye u tunumɑ, yerɑ wi kɑ Isirelibɑn bwese kɛri wɔkuru bɑ mɛnnɑ bɑ dɑ bɑ Roboɑmu sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
3 E mandaram chamá-lo. Então ele e todo o Israel foram ao encontro de Roboão e disseram:
4 wunɛn tundo u sun yoo sɔmɑ koosiɑ, mɑ yɑ sun buniɛ nɡe kɛtɛn suɡu. Adɑmɑ wunɛ ɑ sun tu kɑwo kpɑ su nun swĩi.
4 "Teu pai colocou sobre nós um jugo pesado, mas agora diminui o trabalho árduo e este jugo pesado, e nós te serviremos".
5 Mɑ u bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, i ɡinɑ doo. Ǹ n kuɑ sɔ̃ɔ itɑ kpɑ i wurɑmɑ.
5 Roboão respondeu: "Voltem a mim daqui a três dias". Então o povo foi embora.
6 Yerɑ Roboɑmu u Isirelibɑn bukurobu mɛnnɑ win mi, be bɑ rɑ rɑɑ win tundo Sɑlomɔɔ bwisi kɛ̃. Mɑ u bu bikiɑ u nɛɛ, bwisi yirɑ̀ i mɑn kɛ̃mɔ n tɔn be sɔ̃.
6 O rei Roboão perguntou às autoridades que haviam servido ao seu pai Salomão durante a vida dele: "Como vocês me aconselham a responder a este povo? "
7 Mɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ̀ n wurɑ sɑɑ ɡisɔn di, ɑ tɔn be nɔɔri kpɑ ɑ ko ye bɑ nun bikiɑ, kpɑ ɑ bu wisi kɑ kĩru, bɑ ko n sɑ̃ɑwɑ wunɛn tɔmbu sere kɑ bɑɑdommɑɔ.
7 Eles responderam: "Se hoje fores bom para esse povo, se o agradares e lhe deres resposta favorável, eles sempre serão teus servos".
8 Adɑmɑ Roboɑmu wi, u ǹ bukuro ben ɡɑri wure. Win sɑɑrɑsi kɑ be u biru di sɑnnu, berɑ u bwisi bikiɑ.
8 Roboão, contudo, rejeitou o conselho que as autoridades de Israel lhe tinham dado e consultou os jovens que haviam crescido com ele e o estavam servindo.
9 U bu sɔ̃ɔwɑ u nɛɛ, bwisi yirɑ̀ i mɑn kɛ̃mɔ n kɑ tɔn be wisi be bɑ nɛɛ, n bu yoo sɔmɑ kɑwo ye nɛn tundo u rɑɑ bu koosiɑ.
9 Perguntou-lhes: "Qual é o conselho de vocês? Como devemos responder a este povo que me diz: ‘Diminui o jugo que teu pai colocou sobre nós’? "
10 Yerɑ bɑ nùn wisɑ bɑ nɛɛ, ɑ bu sɔ̃ɔwɔ ɑ nɛɛ, wunɛn niki bii piibu ɡɑ wunɛn tundon pɔrɑ bɔɔrum kere.
10 Os jovens que haviam crescido com ele responderam: "A este povo que te disse: ‘Teu pai colocou sobre nós um jugo pesado; torna-o mais leve’ — dize: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso do que a cintura do meu pai.
11 Wunɛn tundo u rɑɑ bu yoo sɔmɑ koosiɑ. Mɛyɑ kɑɑ mɑɑ tu sosi. Wunɛn tundo u rɑɑ bu sɛɛyɑsiɑ kɑ yii sɛnnu. Mɛyɑ kɑɑ mɑɑ bu sɛɛyɑsiɑ kɑ som kpɑki.
11 Pois bem, meu pai lhes impôs um jugo pesado; eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai os castigou com simples chicotes; eu os castigarei com chicotes pontiagudos’ ".
12 Yerɑ Yeroboɑmu kɑ tɔn be kpuro bɑ nɑ Roboɑmun mi sɔ̃ɔ itɑse te, nɡe mɛ u rɑɑ ɡeruɑ.
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo voltaram a Roboão, segundo a orientação dada pelo rei: "Voltem a mim daqui a três dias".
13 Roboɑmu u tɔn be wisɑ kɑ dɑm. U ǹ bukuro ben ɡɑri yi ɡɑrisi ɡɑ̃ɑnu.
13 Mas o rei lhes respondeu asperamente. Rejeitando o conselho das autoridades de Israel,
14 Adɑmɑ win sɑɑrɑsi ben bwisiyɑ u kɑ sɔmburu kuɑ, mɑ u nɛɛ, nɛn tundo u rɑɑ bɛɛ yoo sɔmɑ koosiɑ. Adɑmɑ tɛ̃, nɛɡirɑ tɑ koo kerɑ. U rɑɑ bɛɛ sɛɛyɑsiɑ kɑ yii sɛnnu. Adɑmɑ nɛ, som kpɑkiyɑ kon kɑ bɛɛ sɛɛyɑsiɑ.
14 seguiu o conselho dos jovens e disse: "Meu pai lhes tornou pesado o jugo; eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai os castigou com simples chicotes; eu os castigarei com chicotes pontiagudos".
15 Nɡe mɛyɑ Roboɑmu u yinɑ u tɔn beɡii swɑɑ dɑki, domi Yinni Gusunɔwɑ u derɑ n koorɑ mɛ, kpɑ win ɡɑri yi kɑ koorɑ yi u rɑɑ Yeroboɑmu, Nɛbɑtin bii sɔ̃ɔwɑ sɑɑ Akiyɑ, Siloɡiin nɔɔn di.
15 E o rei não ouviu o povo, pois esta mudança nos acontecimentos vinha da parte de Deus, para que se cumprisse a palavra que o Senhor havia falado a Jeroboão, filho de Nebate, por meio do silonita Aías.
16 Ye Isirelibɑ kpuro bɑ wɑ mɑ sinɑ boko u ǹ ben ɡere swɑɑ dɑki, yerɑ bɑ nùn sɔ̃ɔwɑ bɑ nɛɛ,
16 Quando todo o Israel viu que o rei se recusava a ouvi-los, responderam ao rei: "Que temos em comum com Davi? Que temos em comum com o filho de Jessé? Para as suas tendas, ó Israel! Cuide da sua própria casa, ó Davi! " E assim os israelitas foram para as suas casas.
17 Mɑ Roboɑmu u kuɑ Yudɑbɑ tɔnɑn sunɔ.
17 Quanto, porém, aos israelitas que moravam nas cidades de Judá, Roboão continuou como rei deles.
18 Sɑɑ ye sɔɔrɑ u Hɑdorɑmu ɡɔrɑ Isirelibɑn mi, wi u rɑ bu kpɑre bu kɑ wɔ̃ɔ ɡobi mwɑ. Mɑ bɑ nùn kpenu kɑsukɑ bɑ ɡo. Yerɑ n derɑ Roboɑmun tii u win tɑbu kɛkɛ wɔri fuuku fuuku u dɑ Yerusɑlɛmuɔ.
18 O rei Roboão enviou Adonirão, chefe de trabalhos forçados, mas todo o Israel o apedrejou até à morte. O rei, contudo, conseguiu subir em sua carruagem e fugir para Jerusalém.
19 Nɡe mɛyɑ Isirelibɑn bwese kɛri wɔku te, tɑ kɑ Dɑfidin yɛnuɡibu kɑrɑnɑ sere kɑ ɡisɔ.
19 Desta forma Israel se rebelou contra a dinastia de Davi, e assim permanece até hoje.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Crônicas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.