Lamentações 1
Türkçe (BB31) vs NTLH
1 O kent ki, insan doluydu, 2 Nasıl da tek başına kaldı şimdi! 2 Büyüktü uluslar arasında, 2 Dul kadına döndü! 2 Soyluydu iller arasında, 2 Angarya altına düştü!
1 Como está abandonada Jerusalém, a cidade que antes vivia cheia de gente! Ela era respeitada no mundo inteiro, mas agora parece uma viúva; a rainha entre as nações hoje não passa de uma escrava.
2 Geceleyin acı acı ağlıyor, 2 Yanaklarında gözyaşı; 2 Avutan tek kişi bile yok 2 Bunca oynaşı arasında. 2 Dostları ona hainlik etti, 2 Düşman oldu.
2 Ela chora a noite inteira, as lágrimas correm pelo seu rosto. Dos seus antigos amigos não ficou nenhum para a consolar. Todos eles a traíram e agora são inimigos dela.
3 Yahuda acı çekip ağır kölelik ettikten sonra 2 Sürgün edildi, 2 Ulusların arasında oturuyor, 2 Ama rahat bulamıyor. 2 O sıkıntıdayken ardına düşenler ona yetişti.
3 O povo de Judá foi levado para longe da sua pátria e sofre como escravo em trabalhos forçados. Eles moram em outros países e não têm descanso. Estão cercados pelos seus perseguidores e não podem escapar.
4 Siyona giden yollar yas tutuyor, 2 Çünkü bayramlara gelen yok. 2 Bütün kapıları ıssız, kâhinleri inliyor, 2 Erden kızları sıkıntıda, kendisi de acı çekiyor.
4 As estradas que levam a Sião estão tristes, pois não há ninguém que vá por elas para as festas religiosas. As moças que cantavam no Templo estão aflitas, e os sacerdotes vivem gemendo. A cidade sofre amargamente, e não há gente para se reunir nas suas praças.
5 Hasımları başa geçti, düşmanları rahat içinde. 2 Çok isyan ettiği için RAB ona acı çektiriyor, 2 Yavruları hasımlarının gözü önünde sürgüne gitti.
5 Os seus inimigos a dominam, e para eles tudo vai bem. É que o por causa dos muitos pecados dos seus moradores. Os seus filhos foram presos pelos inimigos e levados para longe da sua pátria.
6 Siyon kızının bütün güzelliği uçtu, 2 Önderleri otlak bulamayan geyiklere döndü, 2 Dermanları kesildi 2 Kendilerini kovalayanların önünde.
6 A beleza de Jerusalém é coisa do passado. As suas autoridades são como que estão fracos de fome e fogem, sem forças, dos caçadores.
7 Yeruşalim sıkıntı içinde başıboş dolaşırken 2 Eski günlerdeki varlığını anımsıyor. 2 Halkı hasmının eline düşüp de 2 Yardımına koşan çıkmayınca, 2 Hasımları haline bakıp 2 Yıkılışına güldüler.
7 Nestes dias de tristeza e aflição, Jerusalém lembra de todas as riquezas que teve no passado. Ela se recorda de que ninguém veio ajudá-la quando caiu em poder dos inimigos, que zombaram dela na sua queda.
8 Yeruşalim büyük günah işledi, 2 Bu yüzden kirlendi. 2 Ona saygı duyanların hepsi 2 Şimdi onu hor görüyor, 2 Çünkü onu çıplak gördüler. 2 O da inleyip öbür yana dönüyor.
8 Ela perdeu a honra; está nua, e todos a desprezam. Ela vive gemendo e esconde o rosto, envergonhada. Jerusalém se tornou por haver pecado gravemente.
9 Kirliliği eteklerindeydi, 2 Sonunu düşünmedi; 2 Bu yüzden düşüşü korkunç oldu, 2 Avutanı yok. 2 ‹‹Ya RAB, düşkün halimi gör, 2 Çünkü düşmanım kazandı!››
9 Era fácil ver a mancha do seu pecado. Jerusalém não pensou no que poderia acontecer. Ela caiu de modo terrível e não tem quem a console. Os seus inimigos venceram, e ela pede que o
10 Değerli her şeyine düşman el uzattı. 2 Tapınağına başka ulusların girdiğini gördü, 2 Topluluğuna girmesini yasakladığın uluslar.
10 Os inimigos levaram embora todas as suas riquezas. O povo viu os pagãos entrarem no Templo, coisa que Deus os proibiu de fazer.
11 Halkı inleyip ekmek arıyor, 2 Yeniden güçlerine kavuşmak için 2 Değerli neleri varsa ekmekle değiştiler; 2 ‹‹Bak da gör, ya RAB, ne kadar sefil oldum.››
11 O povo de Jerusalém anda gemendo, procurando o que comer; eles trocaram as suas riquezas por alimentos para poder continuar a viver. A cidade diz: “Ó e vê a minha desgraça!”
12 ‹‹Ey sizler, yoldan geçenler, 2 Sizin için önemi yok mu bunun? 2 Bakın da görün, başıma gelen dert gibisi var mı? 2 Öyle bir dert ki, RAB öfkesinin alevlendiği gün 2 Başıma yağdırdı onu. başınıza da gelmesin.››
12 Aos que vão passando, Jerusalém diz: “Olhem para mim! Será que existe uma dor igual à minha? No dia em que ficou o
13 Ateş saldı yukarıdan, 2 Kemiklerimin içine işledi ateş; 2 Ağ serdi ayaklarıma, 2 Geri çevirdi beni; 2 Mahvetti, baygın kaldım bütün gün.
13 “Lá de cima, Deus enviou um fogo que queima dentro de mim. Ele me armou uma armadilha e me jogou no chão. Depois, me abandonou num sofrimento que não tem mais fim.
14 İsyanlarım boyunduruğa döndü, 2 RABbin eliyle birbirine tutturulup 2 Boynuma geçirildi, gücüm tükendi. 2 Rab karşı duramadığım 2 İnsanların eline verdi beni.
14 “Ele tomou nota dos meus pecados, amarrou-os todos juntos, pendurou-os no meu pescoço, e o peso deles acabou com as minhas forças. O Senhor me entregou aos meus inimigos, e eu não fui capaz de resistir.
15 Hiçe saydı beni savunan yiğitleri, 2 Gençlerimi kırıp geçirmek için çağrı yaptı ordulara, 2 Rab erden Yahuda kızını 2 Üzüm sıkma çukurunda çiğnedi adeta.
15 “O Senhor fez pouco dos meus melhores soldados. Ele mandou um exército para destruir os meus moços e esmagou o meu povo santo como se esmagam as uvas para fazer vinho.
16 ‹‹Ağlıyorum bunlara, 2 Gözlerimden yaşlar boşanıyor; 2 Çünkü beni avutan, 2 Canımı tazeleyen benden uzak. 2 Çocuklarım şaşkına döndü, 2 Çünkü düşmanım üstün çıktı.››
16 “Tudo isso me faz chorar e deixa os meus olhos cheios de lágrimas. Não há ninguém que me console, ninguém que me anime. Os inimigos me derrotaram, e o meu povo ficou no meio de ruínas.
17 Siyon ellerini açmış, 2 Ama onu avutan yok. 2 RAB Yakup soyuna karşı buyruk verdi, 2 Komşuları ona hasım olsun, dedi. 2 Yeruşalim aralarında paçavraya döndü.
17 “Eu estendo as mãos, mas ninguém quer me ajudar. De todos os lados, o e eles me tratam como se eu fosse uma coisa nojenta.
18 ‹‹RAB haklıdır, çünkü buyruğuna karşı geldim. 2 Şimdi dinleyin, ey halklar, çektiğim acıyı görün; 2 Erden kızlarım, gençlerim sürgüne gitti.
18 “Mas o Senhor é justo e me castigou, pois eu me revoltei contra os seus mandamentos. Todos os povos, escutem! Vejam a minha dor! As minhas moças e os meus moços foram levados para longe como prisioneiros.
19 Oynaşlarımı çağırdım, 2 Ama aldattılar beni. 2 Yeniden güçlerine kavuşmak için yiyecek ararken 2 Kâhinlerimle önderlerim kentte can verdi.
19 “Pedi ajuda aos meus aliados, mas eles me traíram. Os sacerdotes e as autoridades morreram nas minhas ruas, enquanto procuravam comida para poder continuar a viver.
20 Gör, ya RAB, ne sıkıntılar çektiğimi, 2 İçim kanıyor, yüreğim buruk, 2 Çünkü çok asilik ettim; 2 Dışarıda kılıç beni çocuklarımdan ayırmakta, 2 İçerdeyse ölüm kol gezmekte.
20 “Vê, ó Senhor , a minha aflição; estou profundamente perturbada! A dor aperta o meu coração quando penso que me revoltei contra ti. Há assassinatos nas ruas, e até dentro das casas há mortes.
21 İnlediğimi duydular, 2 Beni avutan olmadı. 2 Bütün düşmanlarım başıma gelen felaketi duydu, 2 Sen yaptın diye sevinçten coştular. 2 İlan ettiğin günü getir, 2 Onlar da benim gibi olsunlar.
21 “Ó Deus, ouve os meus gemidos, pois não há ninguém que me console. Todos os meus inimigos sabem da minha desgraça e ficam contentes porque tu me fizeste sofrer. Faze com que venha o dia que prometeste, para que os meus inimigos sofram tanto quanto eu.
22 Yaptıkları her kötülüğü anımsa, 2 İsyanlarımdan ötürü bana ne yaptınsa onlara da yap; 2 Çünkü sürekli inliyor, baygınlık geçiriyorum.››
22 “Condena-os por causa de todas as suas maldades, castiga-os como me castigaste por causa dos meus pecados. Eu não paro de gemer, e o meu coração está doente.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lamentações 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.