Romanos 7

U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 ¿Yʉ yaarã, to docare mʉja majititi (doti cũurique ca majirãre mʉjare yʉ ĩi) doti cũurique bojocʉre cʉ̃ ca cati niiro wado cʉ̃re ca doti niirijere?
1 Porventura, ignorais, irmãos (pois falo aos que conhecem a lei), que a lei tem domínio sobre o homem toda a sua vida?
2 O biro ĩijata: Nomio ca manʉ cʉtigo, ca dotirije jʉori cõ manʉ cʉ̃ ca cati niirore ĩigo, cʉ̃ mena niimo. Cõ manʉ cʉ̃ ca bii yaicoajata, ca manʉ cʉtigo cõ ca niirijere ca dotirijere ca doti ecotigo tuamo.
2 Ora, a mulher casada está ligada pela lei ao marido, enquanto ele vive; mas, se o mesmo morrer, desobrigada ficará da lei conjugal.
3 O biro ca biirije jʉori, cõ manʉ cʉ̃ ca cati pacaro apĩ cõ ca manʉ cʉtijata, ca manʉ cʉtigo cõ ca niirijere ca dotirijere ametʉene nʉcãgo tiimo. Cõ manʉ cʉ̃ ca bii yaicoajata docare, tee ca dotirijere ca doti ecotigo tuamo. To biri apĩ cõ ca manʉ cʉtijata cãare, ca ʉmʉa epe paigo méé niimo.
3 De sorte que será considerada adúltera se, vivendo ainda o marido, unir-se com outro homem; porém, se morrer o marido, estará livre da lei e não será adúltera se contrair novas núpcias.
4 Yʉ yaarã, mʉja cãa to birora Cristo mena nii earã, cʉ̃ menara doti cũuriquere mʉja bii yai weocãupa, apĩ ca bii yairicarã watoare ca cati tuaricʉ yaarã pee niirʉgarã. O biro biicãri, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ĩa biijejarije añurije mani tii niirucu.
4 Assim, meus irmãos, também vós morrestes relativamente à lei, por meio do corpo de Cristo, para pertencerdes a outro, a saber, aquele que ressuscitou dentre os mortos, a fim de que frutifiquemos para Deus.
5 Ména ñañarije ca tii niirã mani ca niiro, doti cũuriquea, mani upʉpʉre ñañarije tiirʉgarique ca niirijere ca tii bau niiro ca tii niirije niiupa. To biri bii yairicaro ca tiirije wadore mani tiicã niirucuupa.
5 Porque, quando vivíamos segundo a carne, as paixões pecaminosas postas em realce pela lei operavam em nossos membros, a fim de frutificarem para a morte.
6 Mecʉ̃ra, doti cũurique manire ca doti niirucumiriquere ca bii yai weoricarã niiri, jʉgueropʉ doti cũurique ca nii jʉoriquere ca tii nʉnʉjeerã méé mani nii, Añuri Yeri wãma wãme cʉ̃ ca doti niirije mena pee Ʉmʉreco Pacʉre tii nʉnʉjeerʉgarã.
6 Agora, porém, libertados da lei, estamos mortos para aquilo a que estávamos sujeitos, de modo que servimos em novidade de espírito e não na caducidade da letra.
7 ¿To docare ñee mani ĩirãti? ¿“Doti cũurique ñañarije nii,” mani ĩirãti? ¡Mani ĩiti majuropeecãrucu! Doti cũurique ca manijata, ñañarije ca niirijere yʉ majitibojacupa. Ĩa ʉgoriquere yʉ majitibojacupa, doti cũurique, “Ĩa ʉgoticãña,” to ca ĩitijata.
7 Que diremos, pois? É a lei pecado? De modo nenhum! Mas eu não teria conhecido o pecado, senão por intermédio da lei; pois não teria eu conhecido a cobiça, se a lei não dissera: Não cobiçarás.
8 Ñañarije pea, doti cũurique to biro ca ĩirije jʉori, niipetirije ĩa ʉgoriquere yʉre tii bau niiwʉ. Doti cũurique ca manijata, ñañaro tiirique manirore biro biicã.
8 Mas o pecado, tomando ocasião pelo mandamento, despertou em mim toda sorte de concupiscência; porque, sem lei, está morto o pecado.
9 Doti cũuriquere ca majitigʉ yʉ ca niiri cuupʉre cati añugʉ yʉ niiwʉ. Doti cũuriquere yʉ ca majiro, ñañarije yʉ ca tiirique bii bau nii eacãwʉ. To biri ca bii yaipʉra yʉ niicãwʉ yua.
9 Outrora, sem a lei, eu vivia; mas, sobrevindo o preceito, reviveu o pecado, e eu morri.
10 To biri doti cũurique, catirique yʉre ca tiicojoboriquera, ca bii yaipʉ yʉ ca niiro yʉre tiicãwʉ.
10 E o mandamento que me fora para vida, verifiquei que este mesmo se me tornou para morte.
11 Ñañarije pea, doti cũuriquerena nii eari, ñañaro yʉ ca tii bui cʉtiro yʉre tiiwʉ. Tee jʉori ca bii yaipʉra yʉ niicãwʉ.
11 Porque o pecado, prevalecendo-se do mandamento, pelo mesmo mandamento, me enganou e me matou.
12 O biro mani ĩi yapano, añuro petira doti cũuriquea, ca ñañarije manirije nii, ca doti niirije cãa ca ñañarije manirije, díámacʉ̃ ca niirije, añurije, nii.
12 Por conseguinte, a lei é santa; e o mandamento, santo, e justo, e bom.
13 To docare, ate añurijera, ¿ca bii yaipʉ yʉ ca niiro yʉre to tiicãjapari? ¡Tiitijacupa! Ñañarije, ñañarijera ca niirijere ĩñorʉgaro, añurije jʉorira, ca bii yaipʉ yʉ ca niiro yʉre tiiwʉ. O biro biiri, doti cũurique jʉori, ñañarije, díámacʉ̃ra ñañarije peti ca niirijere bii bau nii eacãwʉ.
13 Acaso o bom se me tornou em morte? De modo nenhum! Pelo contrário, o pecado, para revelar-se como pecado, por meio de uma coisa boa, causou-me a morte, a fim de que, pelo mandamento, se mostrasse sobremaneira maligno.
14 Doti cũuriquea Ʉmʉreco Pacʉ yee nii. Yʉ pea, bojocʉ ca tʉgoeña tutuatigʉ, ñañarijere ca tii nʉnʉjeepʉ noniricʉ yʉ niicã.
14 Porque bem sabemos que a lei é espiritual; eu, todavia, sou carnal, vendido à escravidão do pecado.
15 Yʉ ca tiirijere yʉ tʉo majiti. Yʉ ca tiirʉgarijere tiitigʉra, yʉ ca junarije peere yʉ tiicã.
15 Porque nem mesmo compreendo o meu próprio modo de agir, pois não faço o que prefiro, e sim o que detesto.
16 To biri yʉ ca junarije peere ca tiigʉ niiri, “Doti cũurique, añurijera nii,” yʉ ĩi.
16 Ora, se faço o que não quero, consinto com a lei, que é boa.
17 To biri yua yʉ méé yʉ nii, teere ca tiigʉ. Yʉpʉre ñañarije ca niirije pee to biro tii.
17 Neste caso, quem faz isto já não sou eu, mas o pecado que habita em mim.
18 Yʉpʉre ca tʉgoeña bayitigʉ yʉ ca niiri upʉre añurije ʉnora ca manicãrijere yʉ maji; añurije ca tiicãrʉgagʉ nii pacagʉ, yʉ tii jeeño majiticã.
18 Porque eu sei que em mim, isto é, na minha carne, não habita bem nenhum, pois o querer o bem está em mim; não, porém, o efetuá-lo.
19 To biri yʉ ca tiirijea, añurije yʉ ca tiirʉgarije méére yʉ tii, ñañarije yʉ ca junarije peere yʉ tii.
19 Porque não faço o bem que prefiro, mas o mal que não quero, esse faço.
20 To biri yua, yʉ ca junarijerena yʉ ca tiijata, yʉ méé yʉ tii. Yʉpʉre ñañarije ca niirije to biro tii.
20 Mas, se eu faço o que não quero, já não sou eu quem o faz, e sim o pecado que habita em mim.
21 O biro ca biirije jʉori atere yʉ maji: Añurijere yʉ ca tiicãrʉga pacaro, ñañarije mena wado biicã.
21 Então, ao querer fazer o bem, encontro a lei de que o mal reside em mim.
22 Yʉ ca tʉgoeñarijepʉa, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotirijere bʉaro boo tʉgoeña.
22 Porque, no tocante ao homem interior, tenho prazer na lei de Deus;
23 To ca bii pacaro, yʉ upʉpʉre apeye ca doti niirijere yʉ ĩa, ñañarijere ca doti niirije ca niirijere. Ate ca dotirije, yʉ ca tʉgoeñarije ca dotirije menare ameri quẽe niima ĩiro, ñañarijerena yʉ ca tii nʉnʉjeecõa niiro yʉre tii.
23 mas vejo, nos meus membros, outra lei que, guerreando contra a lei da minha mente, me faz prisioneiro da lei do pecado que está nos meus membros.
24 ¡Abé nija yʉ niiquĩgʉ! ¿Ati upʉ mena ñañarije tiicãri yʉ ca bii yaipere ñiru peti yʉre cʉ̃ ametʉenegʉti?
24 Desventurado homem que sou! Quem me livrará do corpo desta morte?
25 Ʉmʉreco Pacʉ, mani Wiogʉ Jesucristo jʉori, “Añu majuropeecã,” yʉ ca ĩigʉ wado ametʉene majimi. O biirije ca biiro macã, yʉ ca tʉgoeña niirije mena peera, yʉ majuropeera Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotirijere yʉ tii nʉnʉjee, yʉ upʉ ñañarije ca tii niiri upʉ mena peera, ñañarije ca tii dotirije peere yʉ tii nʉnʉjeecã.
25 Graças a Deus por Jesus Cristo, nosso Senhor. De maneira que eu, de mim mesmo, com a mente, sou escravo da lei de Deus, mas, segundo a carne, da lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.