Romanos 4
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NVT
1 To docare ¿mani ñicʉ̃ Abraham cʉ̃ ca biirique peera, do biro mani ĩirãti?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Yee mééra Abraham cʉ̃, cʉ̃ ca tiirije jʉorira, añugʉ cʉ̃ ca tii ecojata, “O biro ca biigʉ yʉ nii,” cʉ̃ ca ĩi ʉjero bayirijere díámacʉ̃ra ĩibojacupi, biigʉpʉa Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ĩa cojoro méére.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ʉmʉreco Pacʉ wederique o biro ĩi: “Ʉmʉreco Pacʉre tʉo nʉnʉjeeupi Abraham, tee jʉori, ‘Añugʉ niimi,’ ĩi ecoupi,” ĩi.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Jĩcʉ̃ cʉ̃ ca padejata, cʉ̃ ca wapa taarije wapa manirora cʉ̃ ca tiicojo ecorije méé nii, cʉ̃ ca paderique wapapʉ cʉ̃ ca wapa taarije nii.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 To ca bii pacaro, jĩcʉ̃ ʉno, Ʉmʉreco Pacʉ, ñañarãre, ca ñañarije manirã cʉ̃ja ca niiro ca tiigʉre cʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeejata, díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, “Añugʉ niimi,” ĩi ecomi, teere bʉarʉgʉ cʉ̃ ca pade bʉa ñaati pacaro.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 David cãa to birora ĩiupi, bojocʉ cʉ̃ ca tii niirije jʉori méé, Ʉmʉreco Pacʉ añugʉ cʉ̃ ca niiro cʉ̃ ca tiigʉ ca ʉjea niigʉ yee maquẽre, o biro ĩigʉ:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Ʉmʉreco Pacʉ, cʉ̃ja ca ñañarijere ametʉene, ñañarije cʉ̃ja ca tiirijere to birora ĩa ametʉa, cʉ̃ ca biirã, ʉjea niima.
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ca ñañarije manigʉre biro wiogʉ cʉ̃ ca ĩagʉ, ʉjea niimi,” ĩiupi.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 ¿To docare ate ʉjea niiriquea, jeyua quejero yapare wide taaricarã wadore ĩiro to ĩiti? ¿Ca wide taaya manirã cãare ĩiro méé to ĩiti? To birira Ʉmʉreco Pacʉ, Abraham're “Añugʉ niimi,” ĩirʉgʉ, díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorijepʉre ĩaupi, mani ĩijãwʉ mee.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 ¿No cõropʉ, “Añugʉ,” cʉ̃re cʉ̃ ĩaupari? Cʉ̃ jeyua quejero yapare cʉ̃ ca wide taa ecoro jiro pee, ¿jʉgueropʉra añugʉ cʉ̃re cʉ̃ ĩaupari? Jiro méé, jʉgueropʉra añugʉ cʉ̃re ĩaupi.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Cʉ̃ jeyua quejero yapare wide taaya manigʉpʉra, díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉori, “Añugʉ niimi,” ĩi ecoupi Ʉmʉreco Pacʉre. Añugʉ cʉ̃ ca niirijere to bii ĩñojato ĩigʉ, jiropʉ cʉ̃ jeyua quejero yapare wide taa ecoupi Abraham. To biri Abraham, cʉ̃ja jeyua quejero yapare ca wide taaya manirã nii pacarã, ca tʉo nʉnʉjeerã niipetirã pacʉ niimi. O biro cʉ̃ja ca biiro macã cʉ̃ja cãare cʉ̃ja ca tʉo nʉnʉjeerije jʉori, “Añurã niima,” ĩimi Ʉmʉreco Pacʉ.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ñucã, cʉ̃ja jeyua quejero yapare ca wide taaricarã nii pacarã, mani ñicʉ̃ Abraham cʉ̃ jeyua quejero yapare ca wide taaya manigʉ niigʉpʉra cʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeericarore biro ca tʉo nʉnʉjeerã cãare cʉ̃ja pacʉra niimi.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Doti cũurique jʉori méé, Abraham're, cʉ̃ pãramerãre, “Ati yepare mʉ cʉo earucu,” Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ĩiriquere ñeeupa. Tʉo nʉnʉjeerique jʉori, añugʉ cʉ̃ ca niiro cʉ̃ ca tiirique jʉori pee, to biro ĩiupi Ʉmʉreco Pacʉ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Doti cũuriquere ca tii nʉnʉjeerã pee teere ca cʉo eaparã cʉ̃ja ca niijata, tʉo nʉnʉjeerique pea watoa maquẽ nii, Ʉmʉreco Pacʉ, “To biro yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩirique cãa wapa mani, biicãbojacupa.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Doti cũuriquea, ñañaro tii ecoricaro tii. Ñucã doti cũurique ca manicãjata, teere bii ametʉene nʉcãrique cãa mani.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 To biri Ʉmʉreco Pacʉ, “O biro yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩiriquere díámacʉ̃ tʉo nʉnʉjeerique jʉori bʉa earique nii, Abraham pãramerã niipetirãpʉre to biro wapa manirora bʉa earique to niicõa niijato ĩiro. “Yʉ tiicojorucu,” cʉ̃ ca ĩiriquea, doti cũuriquere ca tii nʉnʉjeerã yee wado méé nii, ñucã niipetirã Abraham're biro ca tʉo nʉnʉjeerã cãare to birora biicã. Cʉ̃a to biro biima ĩigʉ, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ĩa cojorore mani niipetirã pacʉ niimi.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ʉmʉreco Pacʉ wederique o biro ca ĩirore birora: “Paʉ bojoca poogaari pacʉ mʉre yʉ tii.” Cʉ̃ niimi Ʉmʉreco Pacʉ, Abraham díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeericʉ, ca bii yaicoaricarãpʉrena cʉ̃ja ca catiro tii, ca manirijerena tii jeeño, ca tiigʉ.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Abraham, cʉ̃ ca yue niirije ca peticoa pacaro, to birora tʉo nʉnʉjee yuecã niiupi. O biro biima ĩigʉ, paʉ bojoca poogaari pacʉ nii eaupi, “Mʉ pãramerã ano cõro paʉ niirucuma,” Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiricarore birora.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Mee, Abraham cien cʉ̃mari peti ca cʉogʉ niiri cʉ̃ upʉrire ca bii yaicoariquere biirijepʉ ca niirijere ĩa maji, ñucã Sara cõ ca macʉ̃ cʉtiborique ʉno cãa peticoa, ca biicã pacaro, cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiriquere cʉ̃ ca tʉgoeña yue niirije pea daquecoa, cʉ̃re biiticãupa.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Ʉmʉreco Pacʉ “To biro yʉ tiirucu,” cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiriquere, ca tʉo nʉnʉjeetigʉ cʉ̃ ca biirore biro “Yeera yʉre ĩicãjacupi,” ĩitiupi. To biro ĩitigʉra, cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiriquere bʉaro jañuri díámacʉ̃ tʉo nʉcʉ̃ bʉo, Ʉmʉreco Pacʉre baja peo nʉcʉ̃ bʉo, tiiupi,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 “Ʉmʉreco Pacʉa ‘To biro yʉ tiirucu,’ cʉ̃ ca ĩiriquere cʉ̃ ca ĩiricarore birora ca tii tutuagʉ niicumi,” ĩi majiri.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Tee jʉori Ʉmʉreco Pacʉ, to biro cʉ̃ ca biirijere ĩa, “Añugʉ niimi,” cʉ̃re ĩiupi.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ate to biro cʉ̃ ca biirijere Ʉmʉreco Pacʉ, “Añugʉ niimi,” cʉ̃ ca ĩiriquere, Abraham yee wado méére owarique niiupa.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Mani yee maquẽpʉ cãare owarique niiupa. Mani cãare, cʉ̃ ca ĩiriquere díámacʉ̃ mani ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, añurãre biro manire ĩarucumi Ʉmʉreco Pacʉ, mani Wiogʉ Jesús're ca bii yairicarã watoare cʉ̃ ca cati tuaro ca tiiricʉre díámacʉ̃ mani ca tʉo nʉnʉjeerije jʉori.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Cʉ̃ra mani ca ñañarije wapare manire bii yai bojarʉgʉ, wedejãa buiyee cõa eco, jĩcãti ʉno peera ñañarije ca tiitiricarãre biro mani ca niipere ĩigʉ cati tua, biiupi.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.