Marcos 5

U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 To biro bii, ʉtabʉcʉra ape nʉña Gerasa yepapʉre tĩa ea waaupa.
1 Passaram à outra margem do lago, ao território dos gerasenos.
2 Jesús cʉ̃ ca maa nʉcãrije menara, jĩcʉ̃ ʉmʉ ca wãtĩ jãa ecoricʉ, maja operi watoapʉ ca niirucuricʉ eaupi.
2 Assim que saíram da barca, um homem possesso do espírito imundo saiu do cemitério
3 Jĩcʉ̃ ʉno peera jiaricʉ méé, come daari mena cãare jiaricʉ ʉno méé niiupi.
3 onde tinha seu refúgio e veio-lhe ao encontro. Não podiam atá-lo nem com cadeia, mesmo nos sepulcros,
4 Biirãpʉa paʉ tiiri come daari mena cʉ̃ dʉporire, cʉ̃ amorire cʉ̃ja ca jiamijata cãare, tʉ̃a jude batecãrucuupi, jĩcʉ̃ ʉno peera do biro cʉ̃ja ca tiitiropʉ.
4 pois tinha sido ligado muitas vezes com grilhões e cadeias, mas os despedaçara e ninguém o podia subjugar.
5 Ʉmʉrecori, ñamiri, ʉ̃tãgʉʉripʉ, maja operi watoaripʉ cʉ̃ majuropeera ʉ̃tãgaaripʉ ñaatua, acaro bui, waa nucũ yujurucuupi.
5 Sempre, dia e noite, andava pelos sepulcros e nos montes, gritando e ferindo-se com pedras.
6 To biri Jesús're yoaropʉra cʉ̃re ĩari, ũmaa doo, cʉ̃ ãjʉro jupeari mena cʉ̃ jʉguero ea nuuri,
6 Vendo Jesus de longe, correu e prostrou-se diante dele, gritando em alta voz:
7 o biro cʉ̃re ĩi acaro buiupi:
7 Que queres de mim, Jesus, Filho do Deus Altíssimo?Conjuro-te por Deus, que não me atormentes.
8 —To cõrora anipʉre witi waagʉja —Jesús cʉ̃ ca ĩiro macã, atere to biro ĩiupi.
8 É que Jesus lhe dizia: Espírito imundo, sai deste homem!
9 To biro cʉ̃ ca ĩiro:
9 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 “Ape yepapʉ jãare tiicojo cõaticãña,” bʉaro ĩi jãiupa Jesús're.
10 E pediam-lhe com instância que não os lançasse fora daquela região.
11 Tii tabe jʉguero, ʉ̃tãgʉ pʉtore paʉ ecaricarã yejea baa niiupa.
11 Ora, uma grande manada de porcos andava pastando ali junto do monte.
12 Wãtĩa, bojocʉpʉre ca niirã pea:
12 E os espíritos suplicavam-lhe: Manda-nos para os porcos, para entrarmos neles.
13 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, cʉ̃japʉre cʉ̃jare jãa dotiupi. To biri cʉ̃pʉre ca niiricarã witi waari, yejeapʉre jãaupa. Yejea dos mil peti ca niiricarã pea, wãtĩa cʉ̃japʉre cʉ̃ja ca jãarora ũmaa mecʉ̃ bua waa, ʉtabʉcʉrapʉ ñaañua, dua peticoaupa.
13 Jesus lhos permitiu. Então os espíritos imundos, tendo saído, entraram nos porcos; e a manada, de uns dois mil, precipitou-se no mar, afogando-se.
14 To biro cʉ̃ja ca biiro ĩarã, yejeare ca cote niiricarã pea yoari méé ũmaa tua waari, macã macãrãre, ñucã macã tʉjaro macãrãre, to biro ca biiriquere cʉ̃jare wederã waaupa. Bojoca pea teere tʉorã, to biro ca biiriquere ĩarã waaupa.
14 Fugiram os pastores e narraram o fato na cidade e pelos arredores. Então saíram a ver o que tinha acontecido.
15 Jesús cʉ̃ ca niiropʉ earã, paʉ wãtĩa ca jãa ecomiricʉre juti jãñacãri, añuro tʉgoeña bojoca catigʉpʉ cʉ̃ ca duwiro ĩari, bʉaro uwiupa.
15 Aproximaram-se de Jesus e viram o possesso assentado, coberto com seu manto e calmo, ele que tinha sido possuído pela Legião. E o pânico apoderou-se deles.
16 Ca wãtĩa jãa ecomiricʉ cʉ̃ ca biiriquere, yejea cʉ̃ja ca biiriquere ca ĩaricarã pea, “O biro biijãwʉ,” cʉ̃jare ĩi wedeupa.
16 As testemunhas do fato contaram-lhes como havia acontecido isso ao endemoninhado, e o caso dos porcos.
17 Teere tʉori, “Aperopʉ waacoagʉja. Jãa ca niiri tabere niiticãña,” cʉ̃re ĩiupa Jesús're.
17 Começaram então a rogar-lhe que se retirasse da sua região.
18 To biro cʉ̃ja ca ĩiro Jesús waagʉ, cʉ̃ ca bua jãarora, paʉ wãtĩa cʉ̃ja ca jãñagʉre cʉ̃ ca catioricʉ pea, cʉ̃ mena waarʉgʉ cʉ̃re jãimiupi.
18 Quando ele subia para a barca, veio o que tinha sido possesso e pediu-lhe permissão de acompanhá-lo.
19 To biro cʉ̃ ca ĩiro Jesús pea:
19 Jesus não o admitiu, mas disse-lhe: Vai para casa, para junto dos teus e anuncia-lhes tudo o que o Senhor fez por ti, e como se compadeceu de ti.
20 To biro Jesús cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiro tua waa, Decápolis yepare ca niiri macãri macãrãre niipetirije Jesús cʉ̃re cʉ̃ ca tiiriquere wedeupi. Teere tʉorã, niipetirã bojoca do biro pee ĩi majiticãupa.
20 Foi-se ele e começou a publicar, na Decápole, tudo o que Jesus lhe havia feito. E todos se admiravam.
21 Jesús ʉtabʉcʉra ape nʉñapʉ ca niiricʉ cʉ̃ ca tua tĩa earo jiro, paʉ bojoca cʉ̃re nea pooupa. Cʉ̃ pea tiira tʉjaropʉra tua nʉcãupi.
21 Tendo Jesus navegado outra vez para a margem oposta, de novo afluiu a ele uma grande multidão. Ele se achava à beira do mar, quando
22 Tii tabere jĩcʉ̃ nea poo juu buerica wii wiogʉ, Jairo ca wãme cʉtigʉ eaupi. Jesús're ĩari, cʉ̃ pʉto cʉ̃ ãjʉro jupeari mena ea nuu waa:
22 um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, se apresentou e, à sua vista, lançou-se-lhe aos pés,
23 —Yʉ macõacã dia waagopʉ tiijãwo. Doori, mʉ amo mena cõre ñia peogʉ dooya, diarique ametʉa, cati, cõ biijato ĩigʉ —bʉaro cʉ̃re ĩiupi.
23 rogando-lhe com insistência: Minha filhinha está nas últimas. Vem, impõe-lhe as mãos para que se salve e viva.
24 To biro cʉ̃ ca ĩiro Jesús, Jairo mena cʉ̃ ca waa nʉnʉa waaro, paʉ bojoca cʉ̃re bapa cʉti waarã, ʉta bijaroacã ameri tuutu nʉnʉa waaupa.
24 Jesus foi com ele e grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 Cʉ̃ja patoacã watoare niiupo jĩcõ nomio, pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro niiri cʉ̃mari peti ca díi tatitirije ca diarique cʉti niigo.
25 Ora, havia ali uma mulher que já por doze anos padecia de um fluxo de sangue.
26 Paʉ ʉco tiiri majare ʉco tii doti, wapa tiima ĩigo, cõ ca cʉomiriquere noni peoticãupo. To biro tii pacago ametʉaricaro maniro, bʉaro jañuro ñañaro bii nʉnʉa waaupo.
26 Sofrera muito nas mãos de vários médicos, gastando tudo o que possuía, sem achar nenhum alívio; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 To biri Jesús yee maquẽre queti tʉori, bojoca watoapʉ cʉ̃ jiro pee waari, cʉ̃ jutirore padeñaupo,
27 Tendo ela ouvido falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe no manto.
28 “Cʉ̃ jutirore yʉ ca padeña eyorije mena wadora, yʉ diarique ametʉarucu,” ĩi tʉgoeñari, to biro tiiupo.
28 Dizia ela consigo: Se tocar, ainda que seja na orla do seu manto, estarei curada.
29 Cʉ̃ jutirore cõ ca padeñarije menara, ca díi waarije tatiupe. To cõrora cõ upʉri diarique manigo cõ ca tuarijere tʉgoeña majiupo.
29 Ora, no mesmo instante se lhe estancou a fonte de sangue, e ela teve a sensação de estar curada.
30 Jesús pee cãa, cʉ̃ ca tʉgoeña tutuarije to ca witi ũmaa waaro tʉgoeña majiri, bojoca peere amojode ĩa:
30 Jesus percebeu imediatamente que saíra dele uma força e, voltando-se para o povo, perguntou: Quem tocou minhas vestes?
31 To biro cʉ̃ ca ĩiro tʉori, cʉ̃ buerã pea o biro ĩiupa:
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te comprime e perguntas: Quem me tocou?
32 To biro cʉ̃ja ca ĩi pacaro, Jesús pea cʉ̃ weja ca niirãre ĩacã niiupi, “¿Noa peti cʉ̃ja padeñabujapari?” ĩigʉ.
32 E ele olhava em derredor para ver quem o fizera.
33 To cõrora cõ pea, bʉaro uwi nanarique mena cõre ca biiriquere majiri, cʉ̃ pʉto waa, ãjʉro jupea mena ea nuu waari, cõre ca biiriquere díámacʉ̃ cʉ̃re wede peoticãupo.
33 Ora, a mulher, atemorizada e trêmula, sabendo o que nela se tinha passado, veio lançar-se-lhe aos pés e contou-lhe toda a verdade.
34 Jesús pea o biro cõre ĩiupi:
34 Mas ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou. Vai em paz e sê curada do teu mal.
35 Ména Jesús cʉ̃ ca wede niirora eaupa jĩcãrã nea poo juu buerica wii wiogʉ yaa wii macãrã, wimago pacʉre:
35 Enquanto ainda falava, chegou alguém da casa do chefe da sinagoga, anunciando: Tua filha morreu. Para que ainda incomodas o Mestre?
36 Jesús pea to biro cʉ̃ja ca ĩirijere tʉo nʉnʉjeetigʉra, o biro ĩiupi nea poo juu buerica wii wiogʉre:
36 Ouvindo Jesus a notícia que era transmitida, dirigiu-se ao chefe da sinagoga: Não temas; crê somente.
37 To biro ĩi, Pedro, Santiago, cʉ̃ bai Juan, cʉ̃ja wadore bapa cʉti waarique booupi.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Nea poo juu buerica wii wiogʉ yaa wiipʉ ea waarã, bojoca cʉ̃ja ca oti acaro bui niiro
38 Ao chegar à casa do chefe da sinagoga, viu o alvoroço e os que estavam chorando e fazendo grandes lamentações.
39 jãa eari, o biro cʉ̃jare ĩiupi Jesús:
39 Ele entrou e disse-lhes: Por que todo esse barulho e esses choros? A menina não morreu. Ela está dormindo.
40 To biro cʉ̃ ca ĩiro, bojoca pea boca buicãupa. Jesús pea too ca niirã niipetirãre witi waa dotiri, cõ pacʉ, cõ paco, to biri cʉ̃ ca bapa cʉti waaricarã mena wado wãmo cõ ca niiropʉre jãa waaupi.
40 Mas riam-se dele. Contudo, tendo mandado sair todos, tomou o pai e a mãe da menina e os que levava consigo, e entrou onde a menina estava deitada.
41 Jãa ea, cõ amore ñeeri, o biro cõre ĩiupi:
41 Segurou a mão da menina e disse-lhe: Talita cumi, que quer dizer: Menina, ordeno-te, levanta-te!
42 To biro cʉ̃ ca ĩiro jiroacãra, wãmo, pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro ca niiri cʉ̃mari ca cʉogo pea, wãmʉ nʉcã, waaupo. To biro cõ ca biiro, bojoca pea ĩa ʉcʉacoa, do biro pee ĩi majiticãupa.
42 E imediatamente a menina se levantou e se pôs a caminhar {pois contava doze anos}. Eles ficaram assombrados.
43 Jesús pea, jĩcʉ̃ ʉno peerena teere wede dotitiupi. Jiro wãmore baarique eca dotiupi.
43 Ordenou-lhes severamente que ninguém o soubesse, e mandou que lhe dessem de comer.Jesus de Nazaré

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.