Marcos 2

U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Ñucã jĩcã rʉmʉri jiro Jesús Capernaúm'pʉ cʉ̃ ca earo, “Tii wii niijagʉ,” cʉ̃ja ca ĩirijere bojoca tʉo peticã cojoupa.
1 Dias depois, entrou Jesus de novo em Cafarnaum, e logo correu que ele estava em casa.
2 To cõrora paʉ, macã yepare noo pee nucũ majiña maniro dada nʉcãcoaupa. Cʉ̃ pea añurije quetire cʉ̃jare wedeupi.
2 Muitos afluíram para ali, tantos que nem mesmo junto à porta eles achavam lugar; e anunciava-lhes a palavra.
3 Too cʉ̃ ca wede niiro bapari niirã, jĩcʉ̃ ca bʉʉricʉre cʉ̃re ami eaupa.
3 Alguns foram ter com ele, conduzindo um paralítico, levado por quatro homens.
4 Paʉ bojoca cʉ̃ja ca niiro macã, Jesús pʉtopʉ cʉ̃re ami ea waa majitima ĩirã, wii jotoa pee mʉa waa, Jesús cʉ̃ ca nucũro jotoa jĩcã jope jee woori, ca bʉʉgʉre cʉ̃ ca yojari quejero menara cʉ̃re yoo duwio cojoupa.
4 E, não podendo aproximar-se dele, por causa da multidão, descobriram o eirado no ponto correspondente ao em que ele estava e, fazendo uma abertura, baixaram o leito em que jazia o doente.
5 Jesús pea, “Jesús cʉ̃re catiocãrucumi,” cʉ̃ja ca ĩi tʉgoeña bayirijere ĩari, o biro ĩiupi ca bʉʉgʉre: Ca bʉʉricʉre cʉ̃ ca yojari quejero menara Jesús pʉto cʉ̃re yoo duwio cojoupa. Mc 2.4|src="lb00305b.tif" size="span"
5 Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Filho, os teus pecados estão perdoados.
6 Jĩcãrã doti cũuriquere ca jʉo buerã too ca duwirã pea o biro ĩi tʉgoeñaupa:
6 Mas alguns dos escribas estavam assentados ali e arrazoavam em seu coração:
7 “¿Ñee tiigʉ ania to biirije peti cʉ̃ ĩicãti? Ʉmʉreco Pacʉre ñañarije ĩi tutigʉ tiimi. Ʉmʉreco Pacʉ wado ñañarije tii bui cʉtiriquere acobo majimi,” ĩiupa.
7 Por que fala ele deste modo? Isto é blasfêmia! Quem pode perdoar pecados, senão um, que é Deus?
8 To biro cʉ̃ja ca ĩiri nimarora, Jesús pea to biro cʉ̃ja ca ĩi tʉgoeñarijere majiri, o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi:
8 E Jesus, percebendo logo por seu espírito que eles assim arrazoavam, disse-lhes: Por que arrazoais sobre estas coisas em vosso coração?
9 ¿Di wãme pee to niiti popiye méé ca bʉʉricʉre ĩirica wãme: “Ñañarije mʉ ca tii bui cʉtirique acoboriquepʉ nii,” ĩirique, “Wãmʉ nʉcã, mʉ ca cũari quejerore ami waagʉja,” ĩirique pee?
9 Qual é mais fácil? Dizer ao paralítico: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te, toma o teu leito e anda?
10 Yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃ ati yepapʉre ñañarijere tii bui cʉtiriquere ca acobo majigʉ yʉ ca niirijere mʉja ca majipere biro ĩigʉ mʉjare yʉ ĩñorucu —ĩiupi Jesús.
10 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse ao paralítico:
11 —Mʉre yʉ ĩi: ¡Wãmʉ nʉcãña! Mʉ ca cũaricarore ami, waagʉja mʉ yaa wiipʉ —cʉ̃re ĩiupi Jesús.
11 Eu te mando: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
12 To cõrora cʉ̃ pea wãmʉ nʉcã, cʉ̃ ca cũarica quejerore ami, niipetirã cʉ̃ja ca ĩa cojoro witi, waacoaupi. To biro cʉ̃ ca biiro ĩarã, niipetirã ĩa ʉcʉacoari, Ʉmʉreco Pacʉre o biro ĩi nʉcʉ̃ bʉoupa:
12 Então, ele se levantou e, no mesmo instante, tomando o leito, retirou-se à vista de todos, a ponto de se admirarem todos e darem glória a Deus, dizendo: Jamais vimos coisa assim!
13 Jiro waaupi ñucã Jesús ʉtabʉcʉra tʉjaropʉ. Paʉ bojoca cʉ̃re nea pooupa. To biro cʉ̃ja ca biiro cʉ̃ pea cʉ̃jare buecõa niiupi.
13 De novo, saiu Jesus para junto do mar, e toda a multidão vinha ao seu encontro, e ele os ensinava.
14 Too ametʉa waagʉ, Alfeo macʉ̃ Leví, Roma maquẽre wapa jee bojagʉ cʉ̃ ca duwiri tabepʉ ca duwigʉre ĩa, o biro cʉ̃re ĩiupi: “Yʉ mena dooya.”
14 Quando ia passando, viu a Levi, filho de Alfeu, sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
15 Jesús, Leví yaa wiipʉ cʉ̃ ca baa niiro, paʉ Roma maquẽre wapa jee bojari maja, “Ñañarije ca tiirã niima,” bojoca cʉ̃ja ca ĩi ĩarã, Jesús, cʉ̃ buerã menare baa bapa cʉti duwiupa. Cʉ̃re ca nʉnʉrã paʉ bojoca niiupa mee.
15 Achando-se Jesus à mesa na casa de Levi, estavam juntamente com ele e com seus discípulos muitos publicanos e pecadores; porque estes eram em grande número e também o seguiam.
16 Cʉ̃ja mena cʉ̃ ca baa bapa cʉtiro ĩari, jĩcãrã doti cũuriquere ca jʉo buerã fariseos ca niirã, o biro ĩi jãiñaupa cʉ̃ buerãre:
16 Os escribas dos fariseus, vendo-o comer em companhia dos pecadores e publicanos, perguntavam aos discípulos dele: Por que come [e bebe] ele com os publicanos e pecadores?
17 Jesús pea teere tʉo, o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
17 Tendo Jesus ouvido isto, respondeu-lhes: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes; não vim chamar justos, e sim pecadores.
18 Jĩcãti Juan buerã, fariseos buerã, betiri juu buerã tiiupa. To biro cʉ̃ja ca tiiro ĩari, jĩcãrã Jesús pʉto waari, o biro ĩi jãiñaupa:
18 Ora, os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando. Vieram alguns e lhe perguntaram: Por que motivo jejuam os discípulos de João e os dos fariseus, mas os teus discípulos não jejuam?
19 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi:
19 Respondeu-lhes Jesus: Podem, porventura, jejuar os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Durante o tempo em que estiver presente o noivo, não podem jejuar.
20 Biiropʉa niirucu jĩcã rʉmʉ, ca amo jiagʉre cʉ̃ja ca ami weo waari rʉmʉ. Tii rʉmʉ docare betirucuma.
20 Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo; e, nesse tempo, jejuarão.
21 ”Jĩcʉ̃ ʉno peera jutiro bʉcʉrore wãma quejero mena sere tuu quenotimi. To biro tiijata, wãma quejero pee bʉcʉro peere tʉ̃a yega, pairi ope yega nemocoacu.
21 Ninguém costura remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo novo tira parte da veste velha, e fica maior a rotura.
22 Ñucã ʉje oco wãma cãare, waibʉcʉ quejero poa, bʉcʉ poapʉ pio jãaña mani. Bʉcʉ poare ʉje oco wãmare pio jãajata, tii poare tii yegacãcu. To biri ʉje oco cãa pio batecoa, tii poa cãa yega yaicoa, biicu. To biro biire ĩirã, ʉje oco wãmare waibʉcʉ quejero poa wãma poapʉ ca pio jãape nii —cʉ̃jare ĩi wedeupi Jesús.
22 Ninguém põe vinho novo em odres velhos; do contrário, o vinho romperá os odres; e tanto se perde o vinho como os odres. Mas põe-se vinho novo em odres novos.
23 Jĩcã rʉmʉ, yerijãarica rʉmʉ ca niiro, Jesús ote wejerire cʉ̃ ca ametʉa waaro, cʉ̃ buerã pea to waa nʉnʉa waarã, ca dicare tune jee nʉnʉa waaupa.
23 Ora, aconteceu atravessar Jesus, em dia de sábado, as searas, e os discípulos, ao passarem, colhiam espigas.
24 To biro cʉ̃ja ca tiiro, fariseos pea o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa:
24 Advertiram-no os fariseus: Vê! Por que fazem o que não é lícito aos sábados?
25 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩiupi:
25 Mas ele lhes respondeu: Nunca lestes o que fez Davi, quando se viu em necessidade e teve fome, ele e os seus companheiros?
26 Abiatar, paia wiogʉ cʉ̃ ca niiri tabere David, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ jãa waa, Ʉmʉreco Pacʉ yee cʉ̃ja ca jee dica woorique pan, paia wadore cʉ̃ja ca baa dotimiriquerena baa, cʉ̃ mena macãrã cãare eca, tiiupi —cʉ̃jare ĩiupi.
26 Como entrou na Casa de Deus, no tempo do sumo sacerdote Abiatar, e comeu os pães da proposição, os quais não é lícito comer, senão aos sacerdotes, e deu também aos que estavam com ele?
27 O biro cʉ̃jare ĩi nemoupi ñucã:
27 E acrescentou: O sábado foi estabelecido por causa do homem, e não o homem por causa do sábado;
28 To biri yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃, yerijãarica rʉmʉ cãare yʉ doti majicã —ĩi wedeupi Jesús.
28 de sorte que o Filho do Homem é senhor também do sábado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.