Hebreus 11
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs ARC
1 Díámacʉ̃ tʉo nʉcʉ̃ bʉoriquea, “Mani ca yuerijere mani tiicojo eco majuropeecãrucu,” ĩi tʉgoeña bayi, ñucã mani ca ĩatirijerena, “To birora biirucu,” ĩi yue, biirique nii.
1 Ora, a fé é o firme fundamento das coisas que se esperam e a prova das coisas que se não veem.
2 Mani ñicʉ̃ jãa niiquĩricarã díámacʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorã niima ĩirã, “Añu majuropeecãma,” ĩi ecoquĩupa Ʉmʉreco Pacʉre.
2 Porque, por ela, os antigos alcançaram testemunho.
3 Díámacʉ̃ tʉo nʉcʉ̃ bʉorique jʉorira mani maji: Ʉmʉreco Pacʉ ati yepa niipetiro ca niirijepʉre cʉ̃ wederique menara ca bautirijerena mecʉ̃rire mani ca ĩarijere cʉ̃ ca tii jeeñoriquere.
3 Pela fé, entendemos que os mundos, pela palavra de Deus, foram criados; de maneira que aquilo que se vê não foi feito do que é aparente.
4 Díámacʉ̃ tʉo nʉcʉ̃ bʉorique jʉorira, Abel cãa, cʉ̃ ca cʉorijere Ʉmʉreco Pacʉre tiicojogʉ, Caín cʉ̃ ca tiicojorije ametʉenero añurije tiicojoupi. To biri Ʉmʉreco Pacʉ, “Añugʉ niimi” ĩiri, cʉ̃ ca tiicojorijere ĩa biijejaupi. To biri Abel cʉ̃ ca bii yairo jiro to ca niimijata cãare, díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorique pea mecʉ̃ripʉ cãare manire wede majiocõa nii.
4 Pela fé, Abel ofereceu a Deus maior sacrifício do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que era justo, dando Deus testemunho dos seus dons, e, por ela, depois de morto, ainda fala.
5 Enoc cãa díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, cʉ̃ bii yaiticãjato ĩigʉ, ca catigʉrena cʉ̃re ami waaquĩupi. Ati yepare cʉ̃re ĩa nemotiupa, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃re cʉ̃ ca amicoarique ca niiro macã. Ʉmʉreco Pacʉ yee cʉ̃ja ca owarique o biro ĩi: Enoc, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃re cʉ̃ ca ami waaparo jʉguero, “Añuro cʉ̃ ca ĩa biijejarijere tii niiupi,” ĩi.
5 Pela fé, Enoque foi trasladado para não ver a morte e não foi achado, porque Deus o trasladara, visto como, antes da sua trasladação, alcançou testemunho de que agradara a Deus.
6 Díámacʉ̃ tʉo nʉcʉ̃ bʉorique manigʉra, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ĩa biijejarijere tii majiña mani. Ʉmʉreco Pacʉ pʉto ea waarʉgarã, “Ʉmʉreco Pacʉ niimi, cʉ̃a cʉ̃re ca amarãre añurijere ca tiicojogʉ,” díámacʉ̃ ca ĩi tʉo nʉcʉ̃ bʉope nii.
6 Ora, sem fé é impossível agradar-lhe, porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus creia que ele existe e que é galardoador dos que o buscam.
7 Noé cãa díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, ĩati pacagʉ, Ʉmʉreco Pacʉ “To biro biirucu,” cʉ̃ ca ĩirijere tʉo nʉnʉjeeri, cũmua pairica quenoquĩupi, cʉ̃ yaarã mena ametʉarʉgʉ. Ñucã díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, bojoca ati yepa macãrã ñañarije ca tii niirãre, “Ñañaro bii yairique biro dooro tii,” ca ĩi majio niiricʉ niima ĩigʉ, díámacʉ̃ tʉo nʉcʉ̃ bʉorique jʉori añurije bʉarique Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojorijere cʉo eaupi.
7 Pela fé, Noé, divinamente avisado das coisas que ainda não se viam, temeu, e, para salvação da sua família, preparou a arca, pela qual condenou o mundo, e foi feito herdeiro da justiça que é segundo a fé.
8 Díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, Abraham cãa Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃re cʉ̃ ca jʉoro, cʉ̃ ca ĩirijere tʉo nʉnʉjee, cʉ̃re yʉʉri, cʉ̃ ca tiicojopa yepapʉre waarʉgʉ majiti pacagʉ, cʉ̃ yaa yepare witi weoupi.
8 Pela fé, Abraão, sendo chamado, obedeceu, indo para um lugar que havia de receber por herança; e saiu, sem saber para onde ia.
9 Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃re cʉ̃ ca ĩirijere díámacʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉogʉ niiri, “Mʉre yʉ tiicojorucu,” Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ĩirica yepa, aperã yaa yepapʉre niirucuupi. Waibʉcʉrã quejeri menara wii pĩiri quenori, tii yepapʉre yoja amojoderucuupi. Isaac, Jacob jãari, Ʉmʉreco Pacʉ, “To biro yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩiriquere ca ñeericarã cãa to birora biiupa.
9 Pela fé, habitou na terra da promessa, como em terra alheia, morando em cabanas com Isaque e Jacó, herdeiros com ele da mesma promessa.
10 To biri Abraham pea, Ʉmʉreco Pacʉ majurope cʉ̃ ca quenorica macã, ca nii majuropeeri macã ca yai nʉcãtipa macãre yuegʉ biiupi.
10 Porque esperava a cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Ñucã díámacʉ̃ tʉo nʉcʉ̃ bʉorique jʉorira, Abraham bʉcʉ peti nii, Sara cãa ca puna manigo cõ ca nii pacaro, tutuarique tiicojo ecori, “To biro yʉ tiirucu” ca ĩigʉ, cʉ̃ ca ĩirore biro ca tiigʉre, “Cʉ̃ ca ĩiricarore biro tiirucumi,” díámacʉ̃ ĩi tʉo nʉcʉ̃ bʉori, ca puna cʉtigʉ nii eaupi.
11 Pela fé, também a mesma Sara recebeu a virtude de conceber e deu à luz já fora da idade; porquanto teve por fiel aquele que lho tinha prometido.
12 O biro biima ĩigʉ Abraham, puna manigʉra yai nʉcã waagʉ ca biimiricʉ, ñocõa ʉmʉreco quejeropʉ ca niirã cõro, ñucã dia pairi yaa tʉjarore jita dupari do biro ca tii, cõo peoti majiña manirijere biropʉ pãramerã cʉti eaupi.
12 Pelo que também de um, e esse já amortecido, descenderam tantos, em multidão, como as estrelas do céu, e como a areia inumerável que está na praia do mar.
13 Cʉ̃ja niipetirãpʉra, Ʉmʉreco Pacʉ, “To biro yʉ tiirucu” cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩiriquere bʉa eatirãra, bii yai peticoaupa. Biirãpʉa cʉ̃ ca ĩiriquere díámacʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorã niiri, yoaropʉ ca baurijere ĩa, teere bocaña, ĩa ʉjea nii, biiupa. Ñucã, “Ati yepare to birora ca niicõa niiparã méé mani nii, ape yepapʉ ca waa nʉnʉa waari maja mani nii” ĩi, ĩa majiupa.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas, mas, vendo-as de longe, e crendo nelas, e abraçando- as, confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 To biirije ca ĩirã, “Ape yepa, cʉ̃ja ca niipa yepare amarã tiima ména,” mani ca ĩi majiro tiima.
14 Porque os que isso dizem claramente mostram que buscam uma pátria.
15 Cʉ̃ja ca doo weorica yepapʉrena cʉ̃ja ca tʉgoeñacõa niijata, tii yepapʉra tuacoabojacupa ñucã.
15 E se, na verdade, se lembrassem daquela de onde haviam saído, teriam oportunidade de tornar.
16 Cʉ̃ja pea añuri yepare boorã biiupa. O biro ĩijata, “Emʉaropʉ macã yepare.” To biri Ʉmʉreco Pacʉ, “Yʉ, cʉ̃ja Ʉmʉreco Pacʉ yʉ nii,” ĩi bobotimi, mee cʉ̃ja ca niipa macãre ca queno yuecãricʉ niiri.
16 Mas, agora, desejam uma melhor, isto é, a celestial. Pelo que também Deus não se envergonha deles, de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 Ñucã Abraham díámacʉ̃ tʉo nʉcʉ̃ bʉorique jʉorira, Ʉmʉreco Pacʉ: ¿Díámacʉ̃ra yʉre tʉo nʉnʉjeegʉra cʉ̃ tiiti? ĩigʉ cʉ̃re cʉ̃ ca ĩi ñaaro, cʉ̃ macʉ̃ Isaac're ami, waacoaupi, cʉ̃re jĩari joe mʉene cojorʉgʉ. Cʉ̃ macʉ̃ jĩcʉ̃ra ca niigʉ,
17 Pela fé, ofereceu Abraão a Isaque, quando foi provado, sim, aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 Ʉmʉreco Pacʉ, “O biro yʉ tiirucu” cʉ̃ ca ĩiricʉrena jĩari, ca joe mʉenecãpʉra niicãgʉ biiupi: “Mʉ macʉ̃ Isaac jʉori, mʉ pãramerã cʉtirucu,” cʉ̃ ca ĩiricʉrena.
18 Sendo-lhe dito: Em Isaque será chamada a tua descendência, considerou que Deus era poderoso para até dos mortos o ressuscitar.
19 Abraham pea, “Ca bii yaicoaricarãpʉrena ca catio majigʉ niimi Ʉmʉreco Pacʉ,” ĩi majicãupi. To biri o biiro pee ĩijata, cʉ̃ macʉ̃ ca bii yaicoaricʉ ca cati tuagʉre biro ca niigʉpʉre, cʉ̃re tua amiupi ñucã.
19 E daí também, em figura, ele o recobrou.
20 Isaac cãa díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, cʉ̃ puna, Jacob, Esaú jãarire jiropʉ cʉ̃jare ca bii mʉa nʉcãpere, “Añuro mʉjare to biijato,” cʉ̃jare ĩi cũuquĩupi.
20 Pela fé, Isaque abençoou Jacó e Esaú, no tocante às coisas futuras.
21 Jacob cãa díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, bii yaigʉ doogʉpʉra, cʉ̃ pãramerã José punare cʉ̃ja ca niiro cõrorena, “Añuro mʉjare to biijato,” cʉ̃jare ĩiri, cʉ̃ tuericagʉ mena tua ñee nucũri, Ʉmʉreco Pacʉre ĩi nʉcʉ̃ bʉoupi.
21 Pela fé, Jacó, próximo da morte, abençoou cada um dos filhos de José e adorou encostado à ponta do seu bordão.
22 José cãa, díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira bii yairʉgʉ jʉguero, o biro cʉ̃jare ĩi tʉjaquĩupi israelitas're: “Jiro jañuro Egipto yepare mʉja witirucu. Mʉja ca witiri rʉmʉ ca niiro, yʉ upʉri ca nii dʉjarije cãare mʉja jeecoawa, mʉja ca waari yepapʉ,” cʉ̃jare ĩiquĩupi.
22 Pela fé, José, próximo da morte, fez menção da saída dos filhos de Israel e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Moisés pacʉa cãa díámacʉ̃ cʉ̃ja ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, Moisés cʉ̃ ca baʉaro jiro, itiarã muipũa peti yaiori cʉ̃re cʉoupa, wimagʉ añugʉacã cʉ̃ ca niiro macã. To biri Egipto yepa wiogʉ, wimarã ʉmʉare cʉ̃ ca jĩa bate dotirijere uwitiupa.
23 Pela fé, Moisés, já nascido, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Ñucã díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira Moisés, bʉcʉa waagʉ, Faraón macõ macʉ̃ cʉ̃ ca niirijere bootiupi.
24 Pela fé, Moisés, sendo já grande, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Jĩcã cuu cõro ñañarije cʉ̃ja ca tiirijere cʉ̃ja mena tii ʉjea nii niiricaro ʉnora, Ʉmʉreco Pacʉ yaa puna israelitas mena pee ñañaro tamʉorʉgaupi.
25 escolhendo, antes, ser maltratado com o povo de Deus do que por, um pouco de tempo, ter o gozo do pecado;
26 “Cristo ñañaro cʉ̃ ca tamʉopere biro pee biirique pee nii, Egipto maquẽ apeyere cʉo ʉjea nii niirique ametʉenero ca nii majuropeerijea,” ĩi tʉgoeñaupi Moisés, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojope peere ca yuegʉ niiri.
26 tendo, por maiores riquezas, o vitupério de Cristo do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa.
27 Ñucã Moisés díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, Egipto macʉ̃ wiogʉ cʉ̃ mena cʉ̃ ca ajiarijere uwiricaro maniro, tii yepare witiupi. Ʉmʉreco Pacʉ ca bautigʉre ca ĩagʉre birora, to birora tʉgoeña tutuacõa niiupi.
27 Pela fé, deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque ficou firme, como vendo o invisível.
28 Ñucã díámacʉ̃ cʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, Pascua boje rʉmʉ tiigʉ, ovejare jĩari, cʉ̃ díi mena cʉ̃ja yaa wiijeri jope pãmarire wada dotiupi, Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ jĩari majʉ, israelitas puna ca nii jʉorã ʉmʉare cʉ̃ ca jĩatipere biro ĩigʉ.
28 Pela fé, celebrou a Páscoa e a aspersão do sangue, para que o destruidor dos primogênitos lhes não tocasse.
29 Israelitas cãa díámacʉ̃ cʉ̃ja ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, dia pairi yaa, Ca Jũari yaare, ca oco maniri yepare biro tĩacoaupa. Cʉ̃ja jiro egipcios cãa, cʉ̃jare biro biirʉgama ĩirãra, dua yaicoaupa.
29 Pela fé, passaram o mar Vermelho, como por terra seca; o que intentando os egípcios, se afogaram.
30 Díámacʉ̃ cʉ̃ja ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, Jericó macãre cʉ̃ja ca wee camota amojoderica tʉdiro cãa, jĩcã amo peti, ape amore pʉaga penituaro niiri rʉmʉri israelitas cʉ̃ja ca amojodero jiro wati batecã duwi waaupa.
30 Pela fé, caíram os muros de Jericó, sendo rodeados durante sete dias.
31 Tii macã macõ Rajab, ʉmʉa epe wapa taari majo cãa, díámacʉ̃ cõ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, Ʉmʉreco Pacʉre ca tʉo nʉnʉjeetirã mena bii yaitiupo. Cõ pea, Israel yaa pooga macãrã cõ yaa macãpʉre ca ĩa dutirã earãre, mairique mena cʉ̃jare boca, cõ yaa wiipʉ cʉ̃jare jee waaupo.
31 Pela fé, Raabe, a meretriz, não pereceu com os incrédulos, acolhendo em paz os espias.
32 ¿Ñee pee yʉ ĩi nemogajati? Ʉmʉreco Pacʉre ca tʉo nʉnʉjeericarã Gedeón, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel, to biri Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire wede jʉgueri maja, cʉ̃ja ca biiquĩriquere yʉ ca wedejata, yʉ ĩi peotitibocu.
32 E que mais direi? Faltar-me-ia o tempo contando de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel, e dos profetas,
33 Ñucã díámacʉ̃ cʉ̃ja ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉorira, ape yeparire jĩa taa ẽma, ca niirore biro añuro bojocare jʉo tii nii, Ʉmʉreco Pacʉ, “To biro yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩiriquere ñee, yaia jũarã bʉcʉrã ʉjerorire paa biato,
33 os quais, pela fé, venceram reinos, praticaram a justiça, alcançaram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 pecameri uwioro ca ʉ̃ʉrijere yaa, cʉ̃ja waparã niipĩiri mena cʉ̃jare cʉ̃ja ca jĩa baterʉgaro duticã, ca tutuatirã ca niimiricarãra ca tutuarã nii ea, ñucã ameri jĩarica tabere do biro ca tiiya manirã nii, cʉ̃ja waparãre jĩa ametʉa nʉcãcã, biiupa.
34 apagaram a força do fogo, escaparam do fio da espada, da fraqueza tiraram forças, na batalha se esforçaram, puseram em fugida os exércitos dos estranhos.
35 Nomia cãa, cʉ̃ja yaarã ca bii yaicoaricarãpʉrena, ca cati tuaricarãpʉre yaarã cʉtiupa. Aperã ñañaro tii yaio ecoupa, “Ʉmʉreco Pacʉre mʉja ca tʉo nʉnʉjee yerijãajata, jãa jĩaticu,” cʉ̃ja ca ĩirijere bootiri, “Jiropʉ mani ca cati tuape doca añurije peti niiro bii,” ĩima ĩirã.
35 As mulheres receberam, pela ressurreição, os seus mortos; uns foram torturados, não aceitando o seu livramento, para alcançarem uma melhor ressurreição;
36 Aperã, boborije ĩi bui eco, bape jude eco, come daari menapʉ jia eco, tia cũu eco, biiupa.
36 E outros experimentaram escárnios e açoites, e até cadeias e prisões.
37 Aperã ʉ̃tã mena dee jĩa eco, aperã cʉ̃ja upʉ decomacãrira wide waa eco yai, niipĩiri mena jĩa eco yai, biiupa. Ñucã oveja, cabra quejeri menara juti cʉticãri, apeye ʉno cʉori méé ñañaro cʉ̃ja ca tiicãricarã tʉgoeñarique pai nucũ yujurã, aperopʉ, aperopʉ, waa nucũ yujurucuupa.
37 Foram apedrejados, serrados, tentados, mortos a fio de espada; andaram vestidos de peles de ovelhas e de cabras, desamparados, aflitos e maltratados
38 ¡Cʉ̃ja, ati yepare cʉ̃ja ca niiro ca booya manirãpʉ niicãrã biiupa! “Toopʉ mani waa” ĩi majiricaro maniro, nucũ yujuri majara niicã, ca yucʉ maniri yeparipʉ, macãnʉcʉ̃ripʉ, ʉ̃tã totiripʉ, operipʉ, nii yujurucuupa.
38 (homens dos quais o mundo não era digno), errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Cʉ̃ja niipetirãpʉra díámacʉ̃ cʉ̃ja ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije jʉori Ʉmʉreco Pacʉre, “Añurã niima” ca ĩi ecoricarã nii pacarã, “Yʉ tiicojorucu” cʉ̃ ca ĩiriquere tiicojo ecoticãupa.
39 E todos estes, tendo tido testemunho pela fé, não alcançaram a promessa,
40 Ʉmʉreco Pacʉ pea manipʉre ĩima ĩigʉ, “Ametʉenero añurijere yʉ tiirucu,” ĩiupi, mani mena jĩcãripʉ añurã cʉ̃ja ca nii yapano eapere ĩima ĩigʉ.
40 provendo Deus alguma coisa melhor a nosso respeito, para que eles, sem nós, não fossem aperfeiçoados.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.