Atos 7
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs ARIB
1 To cõrora paia wiogʉ pea o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupi:
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 Cʉ̃ pea o biro ĩi yʉʉupi:
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 “Mʉ yaa yepare, mʉ yaarãre witi weori, mʉre yʉ ca ĩñopa yepapʉ waagʉja,” cʉ̃re ĩiupi.
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 To biri caldeos yaa yepare witiri, Harán yepa pee niigʉ waaupi. Toopʉ cʉ̃ ca niiro, cʉ̃ pacʉ cʉ̃ ca bii yairo jiro, Ʉmʉreco Pacʉ ati yepa, mecʉ̃re mʉja ca niiri yepare, cʉ̃re ami dooupi.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 To biro cʉ̃re tii pacagʉ, ati yepare cʉ̃ yee ca niipe cʉ̃re tiicojo, ñucã jĩcã tabe ʉnoacã cʉ̃ ca niipa tabe ʉnora cʉ̃re tiicojorucu, tiitiupi. Biigʉpʉa, “Mʉre yʉ tiicojorucu mʉ ca bii yairo jiro mʉ pãramerã yaa yepa ca niipere biro ĩigʉ,” cʉ̃re ĩiupi, ména Abraham tii tabepʉra cʉ̃ ca puna mani pacaro.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Ñucã Ʉmʉreco Pacʉ o biro cʉ̃re ĩiupi: “Mʉ pãramerã ca nii nʉnʉa waarã, cʉ̃ja yaa yepa ca niitiropʉ ape yepa macãrãre biro niirucuma, cuatrocientos cʉ̃mari peti pade coteri maja nii, ñañaro tii eco, cʉ̃ja ca bii niiparopʉre.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Yʉ pea cʉ̃jare ca pade doti eperãre ñañaro cʉ̃jare yʉ tiirucu. Jiro mʉ pãramerã tii yepare witi weori, ati yepapʉ yʉre tii nʉcʉ̃ bʉorucuma,” ĩiupi Ʉmʉreco Pacʉ Abraham're.
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 Ʉmʉreco Pacʉ, Abraham're, “O biro mani tii niirucu,” cʉ̃re cʉ̃ ca ĩirijere ca bii ĩñorije to niijato ĩigʉ, jeyua quejero yapare wide taatiriquere cʉ̃re tii dotiupi. To biri cʉ̃ macʉ̃ Isaac cʉ̃ ca baʉaro jiro jĩcã amo peti, ape amore itiaga penituaro ca niiri rʉmʉri ca nii waaro, cʉ̃ jeyua quejero yapare wide taaupi. Ñucã Isaac cãa cʉ̃ macʉ̃ Jacob're to birora tiiupi. Jacob cãa to birora tiiupi, cʉ̃ puna Israel macãrã pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro niiri poogaari ca niiparã pacʉa cãare.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 ”Anija Jacob puna mani ñicʉ̃ jãa ca niiricarã cʉ̃ja bai Josére ĩa tutiri, pade coteri majʉre biro cʉ̃ja ca noni cõagʉre, Egiptopʉ cʉ̃re ami waaupa. To biro cʉ̃re cʉ̃ja ca tii pacaro, Ʉmʉreco Pacʉ pea cʉ̃ menara niiri,
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 niipetirije cʉ̃ ca tʉgoeñarique pairijere cʉ̃re tii nemo ametʉeneupi. To biro tii, bʉaro ca majigʉ cʉ̃ ca niiro cʉ̃re tiiri, Faraón, Egipto macʉ̃ ʉpʉ, Josére Egipto macãrã wiogʉ cʉ̃ ca niiro, ñucã ʉpʉ cʉ̃ ca niiri wiire ca dotigʉ cʉ̃ ca niiro cʉ̃re tiiupi.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 ”Tii tabere, Egiptore, to biri Canaán yepare aʉa nii, ñañaro tamʉorique nii, biiupa. To biri mani ñicʉ̃ jãa niiquĩricarã pea cʉ̃ja ca baape ʉno cʉoticãupa.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Jacob, “Egiptore baarique niijato,” cʉ̃ja ca ĩirijere tʉori, cʉ̃ puna, mani ñicʉ̃ jãa niiquĩricarãre toopʉ cʉ̃jare tiicojo jʉoupi.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Jiro cʉ̃ja ca waa nemoro, José pea cʉ̃ jũwʉ jãarire cʉ̃re cʉ̃ja ca majiro tiiupi. To biri Faraón pea Josére “Tii pooga macʉ̃ niijapi,” ĩi majiupi.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 Tee jiro José, cʉ̃ pacʉ Jacob, cʉ̃ puna niipetirã, setenta y cinco bojoca ca niirãre, Egipto pee cʉ̃jare jee doo dotiupi.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 To biro biima ĩigʉ, Egipto yepapʉ niigʉ waaupi Jacob. Toopʉ bii yaiupi. Ñucã cʉ̃ puna, mani ñicʉ̃ jãa niiquĩricarã cãa, tii yepapʉra bii yaiupa.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Jacob niiquĩricʉ cʉ̃ ca bii yairo cʉ̃ upʉri niiquĩriquere Siquem'pʉ ami waa, Abraham, Hamor punare cʉ̃ ca wapa tiirica maja opepʉ cʉ̃re yaacõaupa.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 ”Ʉmʉreco Pacʉ Abraham're, “To biro yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩirica cuu ca ea nʉnʉa waaro, Israel yaa pooga macãrã Egipto yepapʉ niirã paʉ bojoca bʉʉupa.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 To biro cʉ̃ja ca biiri cʉ̃marire, Josére ca majitigʉ, Egipto yepare wiogʉ jãaupi.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 To biri cʉ̃ pea, mani yaa pooga macãrãre ĩi dito, mani ñicʉ̃ jãare ñañaro cʉ̃jare tii epe, cʉ̃ja puna wãma ca baʉarã cãare ĩa nʉnʉjee dotiti, cʉ̃ja ca bii yairo tiiupi.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 To biro cʉ̃jare cʉ̃ ca tiiri cuurena baʉaupi Moisés. Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca ĩa biijejagʉ añugʉ niiupi. Cʉ̃ pacʉa pea itiarã muipũa peti cʉ̃ja yaa wiira cʉ̃re majo niiupa.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 Jiro cʉ̃re jĩarema ĩima ĩirã, diapʉ cʉ̃ja ca poo yuu cojogʉre, faraón macõ cʉ̃re amiri cõ macʉ̃ majuro peere biro cʉ̃re majoupo.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 To biro cõ ca tiiricʉ niiri, Egipto macãrã yee majiriquere bue majio ecori, cʉ̃ ca wederije, cʉ̃ ca tiirije cãare bʉaro ĩi bayi, niipetirije ca tii maji petigʉ bii maja nʉcãupi Moisés.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 ”Cuarenta cʉ̃mari cʉogʉ, cʉ̃ yaarã israelitas're: “Ca ĩagʉ waape niicu,” ĩiupi Moisés.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Cʉ̃jare ĩagʉ waagʉ, jĩcʉ̃ Egipto macʉ̃, jĩcʉ̃ cʉ̃ja mena macʉ̃re ñañaro cʉ̃ ca tiiro ĩari, cʉ̃re camotagʉ waama ĩigʉra, Egipto macʉ̃re quẽe jĩacãquĩupi.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 “Cʉ̃ jʉori, ‘Ʉmʉreco Pacʉ manire ametʉenerucumi,’ ĩi tʉgoeñarucuma yʉ yaarã,” ĩi tʉgoeñamiupi Moisés. Cʉ̃ja pea to biri wãme tʉgoeñatiupa.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 Ñucã ape rʉmʉ cʉ̃ yaarã pʉarã israelitas wado cʉ̃ja ca ameri quẽe niiro ĩari, añuro cʉ̃ja ca niiro tiirʉgama ĩigʉ, “Mʉja jĩcã majara mʉja nii, ¿ñee tiirã ñañaro mʉja ameri tiiti?” cʉ̃jare ĩimiupi.
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 To biro cʉ̃ ca ĩirora, cʉ̃ mena macʉ̃re ca quẽe niijãgʉ pea, Moisés're tumicõa cojo, o biro cʉ̃re ĩiupi: “¿Ñiru jãare ca dotipʉ, jãare ca ĩa bejepʉ, mʉre cʉ̃ tiijãri?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 ¿Ñamica, egipcio bojocʉre mʉ ca jĩajãrore birora, yʉ cãare jĩarʉgʉ mʉ tiiti?” cʉ̃re ĩiupi.
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 To biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩirijere tʉo uwima ĩigʉ, Madián yepapʉ duticoaupi Moisés. Tii yepapʉre ape yepa macʉ̃re biro niirucuupi. Toopʉ niigʉ, pʉarã puna cʉtiupi.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 ”Cuarenta cʉ̃mari jiro, ca yucʉ maniri yepa Sinaí ʉ̃tãgʉ pʉto, jĩcʉ̃ Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃, yucʉgʉ ca pota cʉtiricʉ ca ʉ̃ʉrije watoapʉ cʉ̃re baua eaupi.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Moisés pea to biro ca biirijere ĩagʉ, ĩa ʉcʉacoa, añuro ĩa quenorʉgʉ pʉto jañuro waa nʉnʉa waagʉ, Ʉmʉreco Pacʉ o biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiro tʉoupi:
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 “Yʉa, mʉ ñicʉ̃ jãa Ʉmʉreco Pacʉ yʉ nii. Abraham, Isaac, Jacob jãari Ʉmʉreco Pacʉ yʉ nii,” cʉ̃re ĩiupi. To biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiro tʉogʉ, cʉ̃ pea uwi nana yai waama ĩigʉ, ĩa cojori méé biicãupi.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 To biro cʉ̃ ca biiro, Moisés're o biro cʉ̃re ĩiupi Ʉmʉreco Pacʉ: “Mʉ dʉpo jutire tuu weeya. Mʉ ca nucũri yepa ca ñañarije maniri yepa nii.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 Yʉ yaarã Israel yaa pooga macãrã Egiptopʉ ca niirã, ñañaro cʉ̃ja ca biirijere ĩa, ‘Ñañaro peti mani tamʉocã anore niirã,’ cʉ̃ja ca ĩirijere yʉ tʉo, to biri cʉ̃jare ametʉenerʉgʉ yʉ duwi doojãwʉ. ‘Dooya. Ñucã Egiptopʉra mʉre tiicojogʉ doogʉ yʉ tii,’ ” cʉ̃re ĩiupi Ʉmʉreco Pacʉ.
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 ”Ani Moisés, “¿Ñiru jãare ca dotipʉ, jãare ca ĩa bejepʉ, mʉre cʉ̃ tiijãri?” cʉ̃ja ca ĩi ĩa junaricʉrena ñucã, Ʉmʉreco Pacʉ pea cʉ̃jare ca ametʉenepʉ, cʉ̃jare ca jʉo niipʉ, cʉ̃re tiicojoupi Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃, potagʉ ca ʉ̃ʉricʉ watoapʉ ca baua earicʉ cʉ̃ ca doti tutuarije jʉori.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 To biri Moisés'ra tii yepare ca ĩa ñaaña manirije tii bau nii, Dia Pairiya Ca Jũari yaare jʉo tĩa, ñucã ca bopori yepapʉ cãare cuarenta cʉ̃mari peti ca ĩa ñaanã manirije tii bau nii, ca tiiricʉra, mani ñicʉ̃ jãa niiquĩricarãre cʉ̃jare jʉo witi nʉcãupi.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Ñucã cʉ̃ra, israelitas're: “Mʉja watoare jĩcʉ̃ cʉ̃ yee quetire wede jʉgueri majʉ yʉre biro ca biigʉ cʉ̃ ca nii earo tiirucumi Ʉmʉreco Pacʉ, cʉ̃re mʉja tʉo nʉnʉjeerucu,” cʉ̃jare ĩiupi.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Ñucã ani, Moisés'ra, ca yucʉ maniri yepapʉ Israel bojocare jʉo niigʉ, Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃, Sinaí buuropʉ niigʉ cʉ̃re cʉ̃ ca ĩirijere, mani ñicʉ̃ jãa peere wedecojo niiupi. Ñucã cʉ̃ra, catirique maquẽ wederiquere Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojorije cãare ñeeupi, manipʉre cʉ̃ ca wede ametʉenepere.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 ”Mani ñicʉ̃ jãa niiquĩricarã pea, cʉ̃jare cʉ̃ ca wederijere tʉo nʉnʉjeerʉgati, teere tʉo juna, ñucã Egipto peera tuacoarʉgaupa.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 To biri: “Jʉ̃guẽa, manire ca jʉo waparãre quenoña. Ani Moisés, Egiptopʉ mani ca niiro manire ca jʉo witimiricʉ cãare mani majiti. Do biro peti biicãbumi doca,” ĩiupa Aarón're.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 To biro ĩicãri jĩcʉ̃ wecʉ macʉ̃re biigʉ weeri, waibʉcʉrã jĩa, cʉ̃re tiicojo nʉcʉ̃ bʉo, boje rʉmʉ queno peo, tii ʉjea nii niiupa, cʉ̃ja majuropeera cʉ̃ja ca quenoricʉrena.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 Ate jʉori Ʉmʉreco Pacʉ, cʉ̃jare camotati, ʉmʉreco tuti macãrã ñocõarena cʉ̃ja ca tii nʉcʉ̃ bʉoro cʉ̃jare tiiupi. O biirijera ĩi owarique nii Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire wede jʉgueri maja cʉ̃ja ca owarica pũuropʉre:
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 ”Mʉja tiitiwʉ. To biro tii nʉcʉ̃ bʉoricaro ʉno, jʉ̃guẽ Moloc peere cʉ̃ yaa wii menara cʉ̃re pʉja waarucu, ñucã jʉ̃guẽ Refán yʉʉ ñocõ cãare to birora tii, ĩi nʉcʉ̃ bʉorʉgarã mʉja majuropeera mʉja ca weericarãrena tii nʉcʉ̃ bʉo, mʉja tiicõa niiwʉ. To biri Babilonia õo peepʉ mʉjare yʉ tiicojo batecãrucu,” ĩi.
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 ”Mani ñicʉ̃ jãa ca bopori yepare niirã, Ʉmʉreco Pacʉ, bojoca watoare cʉ̃ ca niirijere ca bii ĩñori wiire, Moisés're, “Mʉ ca ĩarica wiire biiri wii tiiya,” Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃re cʉ̃ ca ĩirica wiire biiri wii cʉ̃ ca tiirica wiire cʉoupa.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Mani ñicʉ̃ jãa pea tii wiire ñeeri jiro, ape poogaari macãrã yaa yepare Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃jare tiicojorʉgʉ, cʉ̃ja ca ĩa cojorora cʉ̃jare cõa wiene, cʉ̃ ca tiiri yepare Josué cʉ̃jare cʉ̃ ca doti niiro mena ẽmarã, cʉ̃ja menara tii wiire ami nʉnʉa waaupa. David cʉ̃ ca niiri cuupʉ, tii wii toora niicãupa.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 David pea, Ʉmʉreco Pacʉ añuro cʉ̃ ca tiirijere bʉa eaupi. To biri, Jacob cʉ̃ ca tʉo nʉnʉjeericʉ Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiire quenorʉgʉ cʉ̃re jãiupi.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Biigʉpʉa, Salomón'pʉ quenoquĩupi Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiire.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 Ʉmʉreco Pacʉ ati ʉmʉreco niipetiropʉre Ca Doti Niigʉa, bojoca cʉ̃ja ca quenorica wiijeri ʉnorena niitimi, ca biipere wede jʉgueri majʉ cʉ̃ ca ĩiricarore birora:
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 “Ʉmʉreco quejeroa, yʉ ca doti duwiri cũmuro nii. Ati yepa pea yʉ dʉpori yʉ ca ʉta cũuri tabe nii. ¿To docare do biri wii ʉno pee yʉre mʉja queno bojarãti? ¿Noo pee yʉ ca yerijãa niipa tabe to niiroti?
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 ¿Ate niipetirije yʉ, yʉ ca tiirique méé to niiti?” ĩimi Ʉpʉ.
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 ”¡Mʉja pea ca ametʉene nʉcã pairã, Ʉmʉreco Pacʉre ca majitirãre biro amoperi cʉti, yeri cʉti, mʉja bii! To cãnacã tiira, Añuri Yerire mʉja junacã. Mʉja ñicʉ̃ jʉ̃mʉa niiquĩricarãre birora mʉja biicã.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Mʉja ñicʉ̃ jʉ̃mʉa niiquĩricarã, niipere Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire wede jʉgueri majʉre, ¿ñañaro cʉ̃ja tiitiupari? Ca ñañarije manigʉ cʉ̃ ca doopere ca wede jʉguerã dooricarãre, cʉ̃jara jĩa bateupa. Mecʉ̃ra yua, ca ñañarije manigʉra ca dooricʉrena, mʉja pea cʉ̃re wedejãa, jĩa cõa, mʉja tii yerijãawa.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Mʉja, Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macãrã menapʉ doti cũuriquere ca ñeericarã, teere mʉja tii nʉnʉjeeti tee cãare” —cʉ̃jare ĩiupi Esteban.
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Atere tʉorã, cʉ̃ja upire baca dʉpo tuuri nʉcʉ̃ripʉ ajiaupa Esteban menare.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 Esteban pea, Añuri Yerire cʉo ametʉene nʉcãcoa, ʉmʉreco pee ĩa mʉene cojogʉ, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca boe baterijere, ñucã Jesús, Ʉmʉreco Pacʉ díámacʉ̃ nʉña pee ca nucũgʉre, ĩaupi.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 To cõrora o biro ĩiupi Esteban:
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Cʉ̃ja pea bʉaro acaro bui, cʉ̃ja amoperire paa biato, tiicãri, to ca niirã niipetirãpʉra ũmaa nea poori cʉ̃re ñeeupa.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Cʉ̃re ñee, macã tʉjaropʉ ami witi waari, ʉ̃tã mena cʉ̃re dee jʉo waaupa. Cʉ̃re ca wedejãarã pea, jĩcʉ̃ wãmʉ Saulo ca wãme cʉtigʉre, cʉ̃ja juti jotoa cʉ̃ja ca jãñarijere cote dotiupa.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Cʉ̃re cʉ̃ja ca deero watoara, o biro ĩi juu bueupi Esteban:
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 To biro ĩi ñaanuu waa, o biro ĩi acaro buiupi: “Wiogʉ, o biro ñañaro yʉre cʉ̃ja ca tiirijere cʉ̃jare acoboya.” Atere ĩi yapanogʉra, bii yaicoaupi Esteban.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.