Atos 23

U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Pablo pea ʉparã ca nii majuropeera ca nearicarãre ĩa, o biro cʉ̃jare ĩiupi:
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Homens irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 To biro cʉ̃ ca ĩirora, paia wiogʉ Ananías pea, Pablo pʉto ca niigʉre, cʉ̃ ʉjerore cʉ̃re paa dotiupi.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Pablo pea o biro cʉ̃re ĩiupi:
3 Então Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada; tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei, e contra a lei me mandas ferir?
4 To biro cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiro, too ca niirã pea o biro cʉ̃re ĩiupa:
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Pablo pea o biro ĩiupi:
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pablo pea ʉparã to ca niirã jĩcãrã saduceos, aperã fariseos, cʉ̃ja ca niirijere ĩa majiri, tutuaro mena o biro ĩi wedeupi:
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus e outra de fariseus, clamou no conselho: Homens irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu; no tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado.
7 Pablo ate cʉ̃ ca ĩirije menara fariseos, saduceos cʉ̃ja majurope ameri tuti, jĩcãri ca neamiricarã dica waticoaupa.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Saduceos, “Ca bii yairicarã cati tuati, Ʉmʉreco Pacʉre queti wede bojari maja mani, bojoca yeri cãa mani bii,” ca ĩirã niima. Fariseos pea, ate niipetirijepʉrena “Niipeticã” ca ĩirã niima.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 To biri niipetirãpʉra acaro buicãupa. To cõrora jĩcãrã doti cũuriquere jʉo bueri maja fariseos yaa puna macãrã ca niirã pea wãmʉ nʉcã, o biro ĩiupa:
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e, se algum espírito ou anjo lhe falou, não lutemos contra Deus.
10 Cʉ̃ja ca acaro bui niirije pea bʉaro jañuro uwiori nʉcʉ̃pʉ cʉ̃ja ca ĩi nʉnʉa waarije ca niiro macã, uwamarã wiogʉ pea, “Pablore paa jude batecãbocuma,” ĩi uwima ĩigʉ, jĩcãrã uwamarãre jʉo doti cojoupi, Pablore ami wieneri uwamarã cʉ̃ja ca niiri tabe pee cʉ̃re cʉ̃ja ami waajato ĩigʉ.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles, e o levassem para a fortaleza.
11 Ape ñami peere Wiogʉ Jesús, Pablore baua eari, o biro cʉ̃re ĩiupi:
11 E na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo; porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Boerije mena jĩcãrã judíos Pablore jĩarʉgarã, “Ména cʉ̃re jĩatirã baati, jiniti, mani biirucu,” ĩirique mena, cʉ̃ja majurope ñañaro cʉ̃ja ca biipere ĩicãri, ameri wede peni niiupa.
12 E, quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração, e juraram, dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 To biro ca ĩiricarã cuarenta ametʉenero peti ʉmʉa niiupa.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 To biri paia wiorã, judíos're ca jʉo niirã pʉtopʉ waari, o biro cʉ̃jare ĩiupa:
14 E estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos, e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Mecʉ̃ra mʉja, ʉparã ca nii majuropeerãpʉ cʉ̃ja ca tii nemoro mena uwamarã wiogʉre, “Jãa pʉtopʉ Pablore ami dooya, ñañaro cʉ̃ ca tiiriquere añuro cʉ̃re jãiña quenorã doorã jãa tii,” ĩi ditorique mena cʉ̃re ami doo dotiya. Jãa pea cʉ̃ ca eaparo jʉguero maapʉra cʉ̃re jĩa cõarʉgarã toopʉ jãa nii yerijãarucu —cʉ̃jare ĩiupa.
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como que querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Pablo yee wedego macʉ̃ pea to biro cʉ̃ja ca ĩirijere tʉori uwamarã cʉ̃ja ca niiri wiipʉ jãa waari, Pablore wedeupi.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Teere tʉori, Pablo pea jĩcʉ̃ uwamarã wiorã mena macʉ̃re jʉo cojori, o biro cʉ̃re ĩiupi:
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 To biro cʉ̃ ca ĩiro, uwamarã wiogʉ pea cʉ̃re ami waa, o biro ĩiupi:
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno, e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, rogou-me que trouxesse este jovem, que tem alguma coisa para dizer-te.
19 To biro cʉ̃ ca ĩiro, uwamarã ʉpʉ pea apero jañuroacã cʉ̃re tʉ̃a waari, o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupi:
19 E o tribuno, tomando-o pela mão, e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 Cʉ̃ pea o biro cʉ̃re ĩiupi:
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho, como que tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Teere díámacʉ̃ cʉ̃jare tʉoticãña, cʉ̃re jĩarʉgarã cʉ̃ja mena macãrã cuarenta ametʉenero peti yaicãri yue niirã tiima. “Ména Pablore jĩatirãra, baa, jini, mani ca tiijata, ñañaro manire to biijato,” ĩirique mena ameri wede penijãwa. To biri mecʉ̃ra cʉ̃jare mʉ ca doti cojorije wadore yuerã tiima —cʉ̃re ĩiupi.
21 Mas tu não os creias; porque mais de quarenta homens de entre eles lhe andam armando ciladas; os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comer nem beber até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 To biro cʉ̃ ca ĩiro, uwamarã ʉpʉ pea:
22 Então o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 To biri uwamarã wiogʉ pea cʉ̃ yaarã uwamarãre ca dotirã mena macãrã pʉarãre jʉo cojori, o biro tii dotiupi:
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalaria, e duzentos archeiros para irem até Cesaréia;
24 ñucã Pablore cati añugʉra wiogʉ Félix pʉtopʉ ami waarʉgarã caballoa cʉ̃ ca peja waaparã cãare queno bojaya —ĩiupi.
24 E aparelhai animais, para que, pondo neles a Paulo, o levem salvo ao presidente Félix.
25 Cʉ̃ja mena o biro ĩi owarica pũurore tiicojo cojoupi:
25 E escreveu uma carta, que continha isto:
26 Claudio Lisias,
26 Cláudio Lísias, a Félix, potentíssimo presidente, saúde.
27 Judíos anire ñeeri, cʉ̃re jĩarʉgarã tiimiwa. Yʉ pea, romano bojocʉ cʉ̃ ca niirijere majiri, yʉ uwamarã mena waari, cʉ̃re cʉ̃ja ca jĩarʉgaro yʉ camotawʉ.
27 Esse homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca, e o livrei, informado de que era romano.
28 Cʉ̃re cʉ̃ja ca wedejãarijere majirʉgʉ, judíos wiorã pʉtopʉ cʉ̃re yʉ ami waawʉ.
28 E, querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 Cʉ̃ja yee doti cũurique maquẽrena ĩicãri, cʉ̃re wedejãacãupa. Biiropʉa jĩcã wãme ʉno jʉori peera, jĩa cõa eco, tia cũu eco, cʉ̃re ca tiipe ʉnopʉa manicãmiwʉ.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei; mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Judíos cʉ̃re cʉ̃ja ca jĩarʉga coterijere yʉre cʉ̃ja ca wedero, “Jĩcãtora mʉ pʉtopʉ cʉ̃re ca tiicojope niicu,” yʉ ĩijãwʉ. Ñucã cʉ̃re ca wedejãarã cãare: “Cʉ̃re mʉja ca wedejãarʉgarijere Félix cʉ̃ ca tʉo cojoro ĩiña,” cʉ̃jare yʉ ĩijãwʉ —ĩi owa cojoupi.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 To biri uwamarã pea cʉ̃ ca dotiricarore birora, tii ñamira Pablore jʉo, Antípatris macãpʉ cʉ̃re ami waaupa.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhe fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Uwamarã, dʉpo mena ca waaricarã pea ape rʉmʉra uwamarã cʉ̃ja ca niiri tabepʉ cʉ̃ja ca tua dooro ʉno, caballoa mena ca waaricarã pea Pablo mena waacã nʉnʉa waaupa.
32 E no dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza.
33 Cesareapʉ earã, cʉ̃ja ʉpʉ cʉ̃ ca owarica pũurore, Félix're cʉ̃re tiicojo, ñucã Pablo cãare cʉ̃re wiyo, tii eaupa.
33 Os quais, logo que chegaram a Cesaréia, e entregaram a carta ao presidente, lhe apresentaram Paulo.
34 Félix pea tii pũurore bue yapano, Pablore “¿Noo macʉ̃ mʉ niiti?” cʉ̃re ĩi jãiñaupi. Cilicia macʉ̃ cʉ̃ ca niirijere majiri,
34 E o presidente, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 o biro cʉ̃re ĩiupi:
35 Disse: Ouvir-te-ei, quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.