Atos 18
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs NAA
1 Ate jiro, Pablo, Atenas ca niiricʉ, Corinto macã pee waacoawi.
1 Depois disso, deixando Atenas, Paulo foi a Corinto.
2 Tii macãpʉre jĩcʉ̃ judío Aquila, ca wãme cʉtigʉ, Ponto yepa macʉ̃, cʉ̃ nʉmo Priscila menare bʉa eawi. Italiapʉ ca niiricʉ, wiogʉ Claudio, judíos niipetirãre, “Roma ca niirã cʉ̃ja waacoajato,” cʉ̃ ca ĩirique ca niiro macã, ca dooricarã Pablo jʉgueroacãra ca earicarã niiupa. Pablo cʉ̃jare ĩagʉ waawi.
2 Lá, encontrou um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, recentemente chegado da Itália, com Priscila, sua mulher, porque o imperador Cláudio havia decretado que todos os judeus deviam sair de Roma. Paulo aproximou-se deles.
3 Cʉ̃ cãa, cʉ̃jare birora waa yujurã cʉ̃ja ca wiijeri bʉari quejeri tiiriquere ca paderique cʉtigʉ niiri, cʉ̃ja mena tuawi, cʉ̃ja mena jĩcãri paderʉgʉ.
3 E, como tinham o mesmo ofício, passou a morar com eles e ali trabalhava. O ofício deles era fazer tendas.
4 Yerijãarica rʉmʉri ca niiro cõrora, nea poo juu buerica wiipʉ waari, judíos're, ñucã griegos cãare, tʉgoeña wajoa cʉ̃ja ca tʉo nʉnʉjeero tiirʉgʉ cʉ̃jare wederucuwi Pablo.
4 E todos os sábados Paulo falava na sinagoga, persuadindo tanto judeus como gregos.
5 Silas, Timoteo, Macedonia ca niiricarã cʉ̃ja ca earo, Jesús yee queti wadore to macãrãre wede, ñucã judíos're:
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se entregou totalmente à palavra, testemunhando aos judeus que Jesus é o Cristo.
6 Cʉ̃ja pea cʉ̃ ca ĩirijere ĩi camota, cʉ̃re acaro bui tuti, cʉ̃ja ca ĩiro Pablo pea “Mʉja yee jʉori ñañaro mʉja biirucu,” cʉ̃jare ĩigʉ, cʉ̃ jutire paa bate, o biro cʉ̃jare ĩiwi:
6 Como eles se opuseram e blasfemaram, Paulo sacudiu as roupas e disse-lhes: — Que o sangue de vocês caia sobre a cabeça de vocês! Eu estou limpo dele e, a partir de agora, vou para os gentios.
7 To biro ĩi, tii wii ca niiricʉ witi waa, Ticio Justo ca wãme cʉtigʉ, Ʉmʉreco Pacʉre ca ĩi nʉcʉ̃ bʉogʉ, nea poo juu buerica wii pʉto ca wii cʉtigʉ yaa wii pee waacoawi.
7 Saindo dali, entrou na casa de um homem chamado Tício Justo, que era temente a Deus; a casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 Nea poo juu buerica wii wiogʉ Crispo pea, cʉ̃ yaa wii macãrã niipetirã menara Wiogʉ Jesús yee quetire tʉo nʉnʉjeewi. Ñucã paʉ Corinto macãrã Pablo cʉ̃ ca wederijere ca tʉoricarã, tʉo nʉnʉjee, uwo coe ecowa.
8 Crispo, o chefe da sinagoga, creu no Senhor, com toda a sua casa; também muitos dos coríntios, ouvindo, creram e foram batizados.
9 Jĩcã ñami, quẽñaricarore biropʉ bii oto weti waagʉ cʉ̃ ca ĩaro, Pablore o biro cʉ̃re ĩiupi Ʉmʉreco Pacʉ:
9 Certa noite Paulo teve uma visão em que o Senhor lhe disse:
10 Yʉa mʉ menara yʉ niicã. Jĩcʉ̃ ʉno peera ñañaro tiirʉgarã mʉre ñaatuatirucuma. Paʉ yʉre ca tʉo nʉnʉjeerãre yʉ cʉo, ati macãre —cʉ̃re ĩiupi.
10 porque eu estou com você, e ninguém ousará lhe fazer mal, pois tenho muito povo nesta cidade.
11 To biri Pablo jĩcã cʉ̃ma decomacã Corinto macãrãre Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire wede, tiicã niiwi.
11 Assim, Paulo permaneceu em Corinto um ano e seis meses, ensinando entre eles a palavra de Deus.
12 Acaya macã wiogʉ, Galión cʉ̃ ca niiri rʉmʉrire, judíos nea poo, Pablore ñee, wiorã pʉtopʉ cʉ̃re ami waari, o biro cʉ̃re ĩi wedejãawa:
12 Quando Gálio era procônsul da Acaia, os judeus, de comum acordo, se levantaram contra Paulo e o levaram ao tribunal,
13 —Ania, doti cũurique ca tii dotitiri wãmepʉ, “Ʉmʉreco Pacʉre ca nʉcʉ̃ bʉoparã mʉja nii,” bojocare ĩiri, tee peere cʉ̃ja ca tʉo nʉnʉjeero tii yujumi —ĩiwa.
13 dizendo: — Este homem quer persuadir as pessoas a adorar a Deus de um modo contrário à lei.
14 Mee, Pablo wedegʉ doogʉ cʉ̃ ca tiirora, o biro ĩiwi Galión, judíos're:
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Se fosse, de fato, alguma injustiça ou crime de maior gravidade, ó judeus, eu teria motivo para acolher a queixa que vocês estão trazendo.
15 Wederiquerena, bojoca wãmerena, mʉjare ca dotirije maquẽrena, mʉja ca ĩicãrije ca niiro macã, mʉja majurope ameri quenoña; yʉa tee ʉnorena ca jãiña bejegʉ yʉ niirʉgati —cʉ̃jare ĩicãwi.
15 Mas como é uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam isso vocês mesmos; eu não quero ser juiz dessas coisas!
16 To biro ĩi, bojoca cʉ̃ja ca tii bui cʉtiriquere ca jãiña bejerã cʉ̃ja ca nea poori wiipʉ ca niirãre Galión cʉ̃jare wienecã cojowi.
16 E os expulsou do tribunal.
17 To cõrora, nea poo juu buerica wii wiogʉ Sóstenes're cʉ̃re ñeeri, jãiña bejeri maja cʉ̃ja ca ĩa cojorora cʉ̃re quẽewa. To biro cʉ̃ja ca tiirije Galión peera ñeacãpe cʉ̃re biiticãwʉ.
17 Então todos agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e começaram a espancá-lo diante do tribunal; Gálio, todavia, não se incomodava com estas coisas.
18 Ména, Pablo, Corintora yoaro niicãwi. Jiro Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre waarique wui, Priscila, Aquila jãa mena cũmuapʉ ea jãa waacoawi Siria yepa pee waagʉ. Ména, Cencreapʉ niigʉ, waarʉgʉ jʉguero, “O biro yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩiriquere cʉ̃ ca ĩiricarore biro tiigʉ, cʉ̃ dʉpʉgare poa pedecãwi.
18 Paulo ficou ainda muitos dias em Corinto. Por fim, despedindo-se dos irmãos, navegou para a Síria, levando em sua companhia Priscila e Áquila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencreia, porque tinha feito um voto.
19 Éfeso earã, Pablo pea Aquila, Priscila jãare camotati, nea poo juu buerica wiipʉ waa, judíos too ca nea poorã mena wede peniwi.
19 Quando chegaram a Éfeso, Paulo deixou ali Priscila e Áquila. Ele, porém, entrando na sinagoga, pregava aos judeus.
20 Cʉ̃ja pea, “Yoa jañuro jãa mena niiña,” cʉ̃re ĩimiwa. Cʉ̃ pea bootiwi.
20 Pediram-lhe que ficasse mais algum tempo, mas Paulo não quis.
21 Biigʉpʉa, cʉ̃jare waarique wuigʉ, o biro cʉ̃jare ĩiwi: “Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca boojata, jiro mʉjare yʉ ĩagʉ doorucu ñucã,” cʉ̃jare ĩiwi. To biro ĩi, Éfeso ca niiricʉ waacoawi.
21 Ao se despedir, disse: — Se Deus quiser, virei visitá-los outra vez. E, embarcando, partiu de Éfeso.
22 Cesarea yepare tĩa eagʉ, Jerusalén pee Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerãre cʉ̃jare ĩagʉ waa, jiro Antioquía pee waacoawi.
22 Chegando a Cesareia, foi logo para Jerusalém. E, tendo saudado a igreja, seguiu para Antioquia.
23 Toore jĩcã cuu niiri jiro, Galacia, Frigia yepari macãrã Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã cʉ̃ja ca niiri macãri cõrorena cʉ̃ja ca tʉgoeña tutuaro cʉ̃jare tii, ĩa yujugʉ waagʉ waacoawi ñucã.
23 Havendo passado ali algum tempo, saiu, atravessando sucessivamente a região da Galácia e Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 Tii rʉmʉrire Éfesore eaupi judío bojocʉ Apolos ca wãme cʉtigʉ, Alejandría macʉ̃. Añuro tʉo yeri jãñaricaro ca wedegʉ, Ʉmʉreco Pacʉ wederiquere añuro ca majigʉ, niiupi.
24 Nesse meio-tempo, chegou a Éfeso um judeu, natural de Alexandria, chamado Apolo, homem eloquente e poderoso nas Escrituras.
25 Cʉ̃a Ʉmʉreco Pacʉ yeere cʉ̃ja ca bue majioricʉ niiupi. To biri ʉjea niirique mena ca niirore biro, Jesucristo yee añurije quetire wedeupi, Juan cʉ̃ ca uwo coerique queti wadore ca majigʉ nii pacagʉ.
25 Ele era instruído no caminho do Senhor; e, sendo fervoroso de espírito, falava e ensinava com precisão a respeito de Jesus, conhecendo apenas o batismo de João.
26 Nea poo juu buerica wiipʉre, uwiricaro maniro añurije quetire wedeupi Apolos. To biro cʉ̃ ca ĩiro tʉorã, Aquila, Priscila jãa pea apero pee cʉ̃re ami waari, bʉaro jañuri Ʉmʉreco Pacʉ yee quetire ca niirore biro cʉ̃re wede majio nemoupa.
26 Apolo começou a falar ousadamente na sinagoga. Quando Priscila e Áquila o ouviram falar, levaram-no consigo e, com mais exatidão, lhe expuseram o caminho de Deus.
27 Jiro Apolos, Acaya cʉ̃ja ca ĩiri yepa pee cʉ̃ ca waarʉgaro, Jesucristore ca tʉo nʉnʉjeerã pea, cʉ̃ ca tʉgoeña ʉjea niiro cʉ̃re tii, ñucã Acaya macãrã Jesús're ca tʉo nʉnʉjeerãre, “Añuro cʉ̃re ñeeña,” ĩi owa cojoupa. Acaya macãpʉ eagʉ, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca añurije jʉori Jesús're ca tʉo nʉnʉjeericarãre bʉaro cʉ̃jare tii nemoupi.
27 Quando ele resolveu percorrer a Acaia, os irmãos o animaram e escreveram aos discípulos para que o recebessem bem. Tendo chegado, Apolo auxiliou muito aqueles que, mediante a graça, haviam crido;
28 Niipetirã cʉ̃ja ca tʉo cojoro, judíos “Yee ĩimi,” cʉ̃ja ca ĩi majitiri wãmeri mena, Ʉmʉreco Pacʉ wederique menapʉ ĩiri, “Jesús'ra niimi, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojo cojoricʉ,” cʉ̃jare ĩi wede majio niiupi Apolos.
28 porque, com grande poder, convencia publicamente os judeus, provando, por meio das Escrituras, que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.