1 Coríntios 4
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs ARA
1 Mʉja, jãare, Cristore pade nemori maja, Ʉmʉreco Pacʉ yee ca majiña maniriquere wede majio niiri majare biro pee jãare ĩaña.
1 Assim, pois, importa que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 To biri jĩcã wãme cʉ̃ ca tiipere ca doti ecogʉa cʉ̃ ca doti ecoricarore birora ca tiigʉ ca niipe nii.
2 Ora, além disso, o que se requer dos despenseiros é que cada um deles seja encontrado fiel.
3 Yʉra bʉaro biiti, yʉ ca biirijere, mʉja, ape tabera no ca boorã ʉparã, mʉja ca ĩa cõoña beje niirije; yʉ majuropeecã yʉ ca biirijere yʉ ĩa bejeti.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por tribunal humano; nem eu tampouco julgo a mim mesmo.
4 Yʉ ca tʉgoeña niirijepʉ ñañarije yʉ ca tiirijere yʉre majioti, tee jʉorira, “Añugʉ yʉ nii” yʉ ĩiti. Wiogʉ pee niimi, yʉ ca biirijere ca ĩa bejegʉ.
4 Porque de nada me argui a consciência; contudo, nem por isso me dou por justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 To biri mʉja majuropeera cʉ̃ ca ĩa bejepa cuu ca eatirora ĩa bejeticãña. Wiogʉ cʉ̃ ca eari rʉmʉpʉ yueya. Cʉ̃ pea yaioro ca naitĩaropʉ ca niirijere ca boeropʉ ĩi bau nii, ñucã bojoca cõrora cʉ̃ja yeripʉ cʉ̃ja ca tiirʉga tʉgoeñarijere majiricaro tiirucumi. To cõro docare cʉ̃ja ca niiro cõrora cʉ̃ja ca tii niirique ca niirore biro Ʉmʉreco Pacʉre ĩi nʉcʉ̃ bʉo ecorucuma.
5 Portanto, nada julgueis antes do tempo, até que venha o Senhor, o qual não somente trará à plena luz as coisas ocultas das trevas, mas também manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá o seu louvor da parte de Deus.
6 Yʉ yaarã, atera añuro mʉja ca niipere ĩigʉ, yʉ, Apolos, jãa ca bii niirije mena ĩiri, yʉ wede, jãa ca biirique cʉti niirijere ĩa cõori, owarique ca ĩirije ca niitirijepʉrena mʉja ca ĩitipere biro ĩigʉ. Ate jʉori, jĩcʉ̃ mʉja mena macʉ̃ ʉno peera, jĩcʉ̃re añuro ĩi, apĩre juna, cʉ̃ja ca bii uwa jeorijere biitirucuma.
6 Estas coisas, irmãos, apliquei-as figuradamente a mim mesmo e a Apolo, por vossa causa, para que por nosso exemplo aprendais isto: não ultrapasseis o que está escrito; a fim de que ninguém se ensoberbeça a favor de um em detrimento de outro.
7 To docare, ¿ñiru aperã ametʉenero añugʉ mʉ ca niiro cʉ̃ tiiti? ¿Ñee mʉ cʉoti, Ʉmʉreco Pacʉ mʉre cʉ̃ ca tii cojotiriquere? Cʉ̃re ca tiicojo ecoricʉ nii pacagʉ, ¿ñee tiigʉ mʉ majuropeera ca bʉaricʉre biro mʉ tʉgoeñati?
7 Pois quem é que te faz sobressair? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te vanglorias, como se o não tiveras recebido?
8 Mʉja ca boorije niipetirore mʉja cʉo peticã. Mee, ca apeye pairãpʉ mʉja nii. Jãa ca tii nemotirora, mee ʉparã mʉja niicoa. Díámacʉ̃ra ʉparã peti mʉja ca niicãjata, añu majuropeecã boo, jãa cãa mʉja mena ʉparã jãa ca niipere biro ĩirã.
8 Já estais fartos, já estais ricos; chegastes a reinar sem nós; sim, tomara reinásseis para que também nós viéssemos a reinar convosco.
9 Jãa, Cristo yee quetire wederi maja peera, “Jiro macãrãpʉ, ca jĩa eco yaiparãre biropʉ, jãare tiijapi Ʉmʉreco Pacʉ,” yʉ ĩi tʉgoeña. To biri ati ʉmʉreco niipetiropʉ, Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macãrã, bojoca, cʉ̃ja ca ĩa petiropʉ tii ĩñori majare biro jãa nii ea.
9 Porque a mim me parece que Deus nos pôs a nós, os apóstolos, em último lugar, como se fôssemos condenados à morte; porque nos tornamos espetáculo ao mundo, tanto a anjos, como a homens.
10 Jãa pea Cristo jʉori, ca tʉgoeña bojoca catitirã jãa nii, mʉja pea Cristo jʉori ca majirã mʉja ca niicãro. Ca tutuarã mʉja ca niicãro, jãa pea ca tutuatirã jãa nii. Jãara ĩa juna, mʉja peera ĩi nʉcʉ̃ bʉo, biima.
10 Nós somos loucos por causa de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, nobres, e nós, desprezíveis.
11 Mecʉ̃ cãare, to birora aʉa boa, oco jinirʉga, juti mani, ñañaro tii eco, ñucã jãa yaa wii majurope cʉoti jãa biicã.
11 Até à presente hora, sofremos fome, e sede, e nudez; e somos esbofeteados, e não temos morada certa,
12 Jãa majurope jãa amori mena paderã jãa jʉti yaicoa. Ñañaro jãare cʉ̃ja ca ĩi tutiro, “Añuro mʉjare to biijato,” jãa ĩi yʉʉ. Ñañaro jãare cʉ̃ja ca tiirʉga nʉnʉjeero, to birora jãa tʉgoeña bayicã.
12 e nos afadigamos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Quando somos injuriados, bendizemos; quando perseguidos, suportamos;
13 Watoara jãare cʉ̃ja ca wede pairo, mairique mena cʉ̃jare jãa yʉʉ. Ati yepa maquẽ ca bii baterije, bojoca cʉ̃ja ca tii baterijere ca tiirãre biro jãare tiima.
13 quando caluniados, procuramos conciliação; até agora, temos chegado a ser considerados lixo do mundo, escória de todos.
14 Mʉjare ĩi boborʉgʉ méé atere mʉjare yʉ owa cojo. Yʉ puna yʉ ca mairãre biro pee, mʉjare wede majiorʉgʉ yʉ ĩi.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar; pelo contrário, para vos admoestar como a filhos meus amados.
15 Cristo yeere mʉjare bue majiori majare diez mil niirã cʉo pacarã, mʉja pacʉa peera paʉ mʉja cʉoti. Añurije queti mʉjare yʉ ca wedero, Cristo Jesús yaarã mʉja ca nii earique jʉori mʉja pacʉ yʉ nii.
15 Porque, ainda que tivésseis milhares de preceptores em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; pois eu, pelo evangelho, vos gerei em Cristo Jesus.
16 To biri “Yʉre biro bii nʉnʉjeeya,” mʉjare yʉ ĩi.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Ate jʉori, yʉ ca maigʉ Timoteo, Wiogʉ yeere añuro ca tii nʉnʉjeegʉre mʉja pʉtore yʉ tiicojo cojowʉ. Cʉ̃, Cristo Jesús're ca tʉo nʉnʉjeegʉre birora yʉ ca biirique cʉti niirijere mʉjare wederucumi, niipetiri taberipʉ Cristo Jesús're ca tʉo nʉnʉjeerã cʉ̃ja ca niiri taberire ametʉa waagʉ, yʉ ca bue majiorucurore birora.
17 Por esta causa, vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo Jesus, como, por toda parte, ensino em cada igreja.
18 Jĩcãrã mʉja mena macãrã, ca nii majuropeerãre biropʉ tʉgoeñacuma, “Jãare ĩagʉ dooticumi” ĩi tʉgoeñari.
18 Alguns se ensoberbeceram, como se eu não tivesse de ir ter convosco;
19 Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca boojata, yoari méé jañurora mʉjare yʉ ĩagʉ waarucu. To cõropʉ, “Ca nii majuropeerã jãa nii,” ca ĩirã, cʉ̃ja ca ĩi bayirije wado méére, cʉ̃ja ca ĩi bayi niirore birora cʉ̃ja ca tii niirije cãare yʉ ĩarucu.
19 mas, em breve, irei visitar-vos, se o Senhor quiser, e, então, conhecerei não a palavra, mas o poder dos ensoberbecidos.
20 Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotiri tabea wederique jʉori méé bii, cʉ̃ ca tutuarije jʉori pee bii.
20 Porque o reino de Deus consiste não em palavra, mas em poder.
21 ¿Ñee peere mʉja booti? ¿Baperica daa amicãri mʉjare yʉ ca ĩagʉ waarije peere mʉja booti? ¿Mairique mena, añuro tʉgoeñarique mena, mʉjare yʉ ca ĩagʉ waaro pee mʉja bootiqué?
21 Que preferis? Irei a vós outros com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.