1 Coríntios 2
U̶mʉreco pacʉ wederique (BAONT) vs VC
1 Yʉ yaarã, Ʉmʉreco Pacʉ yeere mʉjare wedegʉ waagʉ, bʉaro majirique mena, do biro tii tʉo puo majiña manirije mena yʉ ĩitiwʉ.
1 Também eu, quando fui ter convosco, irmãos, não fui com o prestígio da eloqüência nem da sabedoria anunciar-vos o testemunho de Deus.
2 Mʉja pʉtopʉ niigʉ, Jesucristo yee, añuro petira yucʉ tenipʉ cʉ̃ja ca paa pua tuuricʉ yee queti ca niitirijepʉra yʉ wedetiwʉ.
2 Julguei não dever saber coisa alguma entre vós, senão Jesus Cristo, e Jesus Cristo crucificado.
3 Mʉja pʉtopʉre, ca tutuatigʉ, bʉaro uwi, yʉ bii nana eawʉ.
3 Eu me apresentei em vosso meio num estado de fraqueza, de desassossego e de temor.
4 Mʉjare wede, añurije quetire mʉjare bue majio tiigʉ, mʉja ca tʉo nʉnʉjeero tiirʉgʉ, majirique, tʉoricaro añurije mena yʉ ĩitiwʉ. Añuri Yeri cʉ̃ ca tutuarije mena tii bau nii ĩñori, mʉja ca tʉgoeña wajoaro yʉ tiiwʉ,
4 A minha palavra e a minha pregação longe estavam da eloqüência persuasiva da sabedoria; eram, antes, uma demonstração do Espírito e do poder divino,
5 díámacʉ̃ mʉja ca tʉo nʉcʉ̃ bʉorije, bojoca cʉ̃ja ca majirije jʉori niitirora, Ʉmʉreco Pacʉ wado cʉ̃ ca tii majirije jʉori pee ca niipere biro ĩigʉ.
5 para que vossa fé não se baseasse na sabedoria dos homens, mas no poder de Deus.
6 To ca bii pacaro díámacʉ̃ ca tʉo nʉcʉ̃ bʉo bayicoaricarãpʉra bʉaro majirique mena jãa wede, biirãpʉa, ati yepa maquẽ majirique ati yepare ca doti niirã cʉ̃ja ca majirije ca peti nʉnʉa waarije mena méére.
6 Entretanto, o que pregamos entre os perfeitos é uma sabedoria, porém não a sabedoria deste mundo nem a dos grandes deste mundo, que são, aos olhos daquela, desqualificados.
7 Añuro petira Ʉmʉreco Pacʉ yee majirique ca majiña maniriquere jãa wede. Majirique yaioropʉ ca niirucurique, Ʉmʉreco Pacʉ, ati yepare cʉ̃ ca jeeñoparo jʉgueropʉra manipʉre añuro cʉ̃ ca tiipe maquẽre cʉ̃ ca queno yue yerijãariquere jãa wede.
7 Pregamos a sabedoria de Deus, misteriosa e secreta, que Deus predeterminou antes de existir o tempo, para a nossa glória.
8 Ati wãmere jĩcʉ̃ ʉno peera ati yepa macãrã wiorã tʉo puotiupa. Teere cʉ̃ja ca tʉo puocãjata, añurije Wiogʉre, yucʉ tenipʉ paa pua tuu cõatibojacupa.
8 Sabedoria que nenhuma autoridade deste mundo conheceu {pois se a houvessem conhecido, não teriam crucificado o Senhor da glória}.
9 Owarique o biro ca ĩirore birora:
9 É como está escrito: Coisas que os olhos não viram, nem os ouvidos ouviram, nem o coração humano imaginou {Is 64,4}, tais são os bens que Deus tem preparado para aqueles que o amam.
10 Ate nii, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ yʉʉ Añuri Yeri jʉori jãa ca majiro cʉ̃ ca tiirique. Añuri Yeri, niipetirije ĩa beje, Ʉmʉreco Pacʉ yee ca majiña manirijepʉ cãare mani ca majiro tiimi.
10 Todavia, Deus no-las revelou pelo seu Espírito, porque o Espírito penetra tudo, mesmo as profundezas de Deus.
11 ¿Ñiru pee apĩpʉ cʉ̃ ca tʉgoeñarijere cʉ̃ majiti? Cʉ̃ ca yeri cʉtirije wado cʉ̃ ca tʉgoeña niirijere maji. To biri wãmera, jĩcʉ̃ ʉno peera Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tʉgoeña niirijere majitimi, cʉ̃ yʉʉ Añuri Yeri wado majimi.
11 Pois quem conhece as coisas que há no homem, senão o espírito do homem que nele reside? Assim também as coisas de Deus ninguém as conhece, senão o Espírito de Deus.
12 Mania, ati yepa maquẽ yeri tʉgoeña tutuarique méére mani ñeewʉ. Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca mairije jʉori, wapa manirora cʉ̃ ca tii bojariquere mani ca tʉo majipere biro ĩirã, cʉ̃ yʉʉ Añuri Yeri ca doogʉ peere mani ñeewʉ.
12 Ora, nós não recebemos o espírito do mundo, mas sim o Espírito que vem de Deus, que nos dá a conhecer as graças que Deus nos prodigalizou
13 Atera nii, jãa ca wederucurije. Bojoca cʉ̃ja ca majirije jãare ca majiorije jʉori méé, Ʉmʉreco Pacʉ yʉʉ Añuri Yeri jãare cʉ̃ ca majiorijere jãa wede. To biri díámacʉ̃ ca niirijere, yeri jãñariquepʉ ca biirijere ca tʉo majirãra, yeri jãñariquepʉ ca biirije mena jãa wede majio.
13 e que pregamos numa linguagem que nos foi ensinada não pela sabedoria humana, mas pelo Espírito, que exprime as coisas espirituais em termos espirituais.
14 Añuri Yeri ca cʉotigʉa, Ʉmʉreco Pacʉ yʉʉ Añuri Yeri yee maquẽre tʉorʉgatimi. Cʉ̃ra, ĩi mecʉ̃riquera niicã. Ñucã tʉo jeeño majitimi, yeri tʉgoeña niirique menapʉ ĩa majirique ca niiro macã.
14 Mas o homem natural não aceita as coisas do Espírito de Deus, pois para ele são loucuras. Nem as pode compreender, porque é pelo Espírito que se devem ponderar.
15 Añuri Yerire ca cʉogʉa, niipetirijere ĩa cõoña maji peticãmi. Cʉ̃ peera jĩcʉ̃ ʉno peera cʉ̃ ca biirijere ĩa cõoña majitimi.
15 O homem espiritual, ao contrário, julga todas as coisas e não é julgado por ninguém.
16 To birira Ʉmʉreco Pacʉ wederique o biro ĩi:
16 Por que quem conheceu o pensamento do Senhor, se abalançará a instruí-lo {Is 40,13}? Nós, porém, temos o pensamento de Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.