Lucas 22

Waimaha NT (BAO_NTW) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Mee, pan're ca wauarije ca ayiaya manirijere cʉ̃ja ca baari boje rʉmʉ, Pascua ea waaro biiupa.
1 Estava, pois, perto a Festa dos Pães Asmos, chamada de Páscoa.
2 Paia ʉparã, doti cũuriquere ca jʉo buerã, bojocare uwima ĩirã, Jesús're cʉ̃ja ca jĩapa wãmere ama niiupa.
2 E os principais dos sacerdotes e os escribas andavam procurando como o matariam, porque temiam o povo.
3 To biro cʉ̃ja ca ĩi niiri tabere, Judas Iscariote, Jesús buerã, pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro ca niirã mena macʉ̃rena, cʉ̃ yeripʉ ñaajãa nʉcãupi Satanás.
3 Entrou, porém, Satanás em Judas, que tinha por sobrenome Iscariotes, o qual era do número dos doze.
4 Cʉ̃ pea, paia ʉparãre, to biri Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiire ca coterãre ĩagʉ waari, “Jesús're o biro tiiri cʉ̃re mʉja ca ñeero yʉ tiirucu,” ĩi wede peniupi.
4 E foi e falou com os principais dos sacerdotes e com os capitães de como lho entregaria,
5 Cʉ̃ja pea teere tʉo ʉjea nii: —Wapa tiirica tiiri mʉre jãa tiicojorucu —cʉ̃re ĩiupa.
5 os quais se alegraram e convieram em lhe dar dinheiro.
6 To biri cʉ̃ pea, teere ñeecãri, bojoca cʉ̃ja ca maniri tabe ʉnore ama jʉo waaupi, Jesús're ñee dotirʉgʉ.
6 E ele concordou e buscava oportunidade para lho entregar sem alvoroço.
7 Pan're ca wauarije ca ayiaya manirije baarica boje rʉmʉre, Pascua macʉ̃ oveja macʉ̃re cʉ̃ja ca jĩari rʉmʉ ca earo,
7 Chegou, porém, o dia da Festa dos Pães Asmos, em que importava sacrificar a Páscoa.
8 Jesús pea Pedrore, Juan're, o biro cʉ̃jare ĩi cojoupi: —Pascua boje rʉmʉ mani ca baapere queno yuerãja —ĩiupi.
8 E mandou a Pedro e a João, dizendo: Ide, preparai-nos a Páscoa, para que
9 To biro cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩiro: —¿Noopʉ jãa ca queno yuero mʉ booti? —cʉ̃re ĩi jãiñaupa.
9 E eles lhe perguntaram: Onde queres que a preparemos?
10 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi Jesús: —Macãre piya waarãra mʉja bʉarucu jĩcʉ̃, ocorʉ ca ami waagʉre. Cʉ̃re nʉnʉ waa, cʉ̃ ca jãa waari wiipʉ eari,
10 E ele lhes disse: Eis que, quando entrardes na cidade, encontrareis um homem levando um cântaro de água; segui-o até à casa em que ele entrar.
11 tii wii ʉpʉre o biro cʉ̃re mʉja ĩirucu: “Buegʉ o biro ĩi jãiñami: ‘¿Dii jawi to niiti, yʉ buerã mena Pascua boje rʉmʉre yʉ ca baapa jawi?’ ĩimi,” cʉ̃re mʉja ĩirucu.
11 E direis ao pai de família da casa: O mestre te diz: Onde está o aposento em que hei de comer a Páscoa com os meus discípulos?
12 To biro mʉja ca ĩiro, jotoa macã jawi, pairi jawi, mee queno yuerica jawipʉre, mʉjare ĩñorucumi. Toopʉ mani ca baapere mʉja quenowa —ĩiupi.
12 Então, ele vos mostrará um grande cenáculo mobilado; aí fazei os preparativos.
13 To biro cʉ̃ ca ĩi yapanoro waarã, Jesús cʉ̃jare cʉ̃ ca ĩiricarore birora bʉa eaupa. Toopʉ Pascua cʉ̃ja ca baapere quenoupa.
13 E, indo eles, acharam como lhes havia sido dito; e prepararam a Páscoa.
14 Baarica tabe ca earo, Jesús, cʉ̃ buerã, baarique peorica pĩi pʉto ea nuu waaupa.
14 E, chegada a hora, pôs-se à mesa, e, com ele, os doze apóstolos.
15 Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩiupi: —“¡Yʉ ca bii yaiparo jʉguero bʉaro peti mʉja mena ati Pascua boje rʉmʉre yʉ baarʉgarucuwʉ!
15 E disse-lhes: Desejei muito comer convosco esta Páscoa, antes que padeça,
16 Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotiri cuu ca eaparo jʉguero pʉati yʉ baa nemotirucu,” mʉjare yʉ ĩi —ĩiupi.
16 porque vos digo que não a comerei mais até que ela se cumpra no Reino de Deus.
17 To biro ĩi, jinirica bapare ami, Ʉmʉreco Pacʉre, “Añu majuropeecã,” ĩi yapano, o biro cʉ̃jare ĩiupi cʉ̃ buerãre: —“Atere amiri, mʉja majurope ameri bato cojoya.
17 E, tomando o cálice e havendo dado graças, disse: Tomai-o e reparti-
18 Ʉje ocore, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca dotiri cuu ca eaparo jʉguero yʉ jini nemotirucu,” mʉjare yʉ ĩi —ĩiupi.
18 porque vos digo que já não beberei do fruto da vide, até que venha o Reino de Deus.
19 To biro ĩicã ñucã, pan'gare ami, Ʉmʉreco Pacʉre, “Añu majuropeecã” ĩi yapano pee bato noni cojogʉra, o biro cʉ̃jare ĩiupi: —Atea yʉ upʉri nii, mʉja yee ca niipere ĩima ĩigʉ, yʉ ca bii yai bojarije. Yʉre tʉgoeñarã atere tiiya —ĩiupi Jesús.
19 E, tomando o pão e havendo dado graças, partiu- o e deu-lho, dizendo: Isto é o meu corpo, que por vós é dado; fazei isso em memória de mim.
20 Ñucã baa yapano, cʉ̃ ca tiiricarore birora jinirica bapa cãare amiri, o biro ĩiupi: —Ati bapa, yʉ díi mena, “Ʉmʉreco Pacʉ wãma wãme yʉ tiirucu,” cʉ̃ ca ĩiricarore biro to biijato ĩigʉ, mʉja yee ca niipere yʉ ca bii yai bojape nii.
20 Semelhantemente, tomou o cálice, depois da ceia, dizendo: Este cálice é o Novo Testamento no meu sangue, que é derramado por vós.
21 Yʉre ca wedejãa buiyee cõapʉ cãa, ano yʉ menara baa duwimi.
21 Mas eis que a mão do que me trai
22 Biigʉpʉa, yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃a, “To biro biirucumi,” cʉ̃ ca ĩiricarore birora biigʉ doogʉ yʉ tii. Yʉre ca wedejãa buiyee cõagʉ pea, ñañaro peti biigʉ doogʉ tiimi —ĩiupi Jesús.
22 E, na verdade, o Filho do Homem vai segundo o que está determinado; mas ai daquele homem por quem é traído!
23 To biro cʉ̃ ca ĩirora, cʉ̃ja majurope: —¿Ñiru peti cʉ̃ niigʉti, cʉ̃re ca wedejãa buiyee cõapʉ? —ameri ĩi jãiña jʉo waaupa.
23 E começaram a perguntar entre si qual deles seria o que havia de fazer isso.
24 Cʉ̃ buerã pea ñucã: —¿Niipe mani mena macʉ̃ ca nii majuropeegʉ cʉ̃ niigʉti? —ameri ĩi wede pai niiupa.
24 E houve também entre eles contenda sobre qual deles parecia ser o maior.
25 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩiupi: —Ʉmʉreco Pacʉre ca majitirã watoare, ati yepa macãrã ʉparã, cʉ̃ja bojocare tutuaro mena doti epema, cʉ̃jare ca doti niirã peera, “Añurijere ca tiirã niima,” cʉ̃jare ĩi wãmeo tiima.
25 E ele lhes disse: Os reis dos gentios dominam sobre eles, e os que têm autoridade sobre eles são chamados benfeitores.
26 Mʉja pea, to biro ca biitiparã mʉja nii. To biro biitirãra, mʉja watoare ca nii majuropeegʉ ca niigʉa, ca wãma maja doogʉre biro cʉ̃ biijato. Ñucã ca dotigʉ cãa, pade bojari majʉre biro pee cʉ̃ niijato.
26 Mas não seja como o menor; e quem governa, como quem serve.
27 To docare: ¿Ñiru pee cʉ̃ niiti, ca nii majuropeegʉ, ca baa ea nuu waagʉ pee, baariquere ca peo cotegʉ pee? ¿Baariquere peorica pĩi pʉto ca baa duwigʉ pee méé cʉ̃ niiti? Yʉ pea mʉja watoare baarique ca peo cotegʉre biro yʉ nii.
27 Pois qual é maior: quem está porém, entre vós, sou como aquele que serve.
28 Mʉja, ñañaro yʉre ca biiri taberi cãare yʉ menara mʉja niicõa niiwʉ.
28 E vós sois os que tendes permanecido comigo nas minhas tentações.
29 To biri yʉ Pacʉ, wiogʉ yʉre cʉ̃ ca tiiricarore birora, yʉ cãa, wiorã mʉja ca niiro mʉjare yʉ tiirucu,
29 E eu vos destino o Reino, como meu Pai mo destinou,
30 yʉ ca doti niiri tabepʉ, yʉ mena baa, jini, ñucã Israel yaa pooga macãrã pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro ca niiri punaarire jãiña bejerʉgarã, wiorã cʉ̃ja ca duwiri cũmuroripʉ ea nuu waa, mʉja ca biipere biro ĩigʉ —cʉ̃jare ĩiupi Jesús cʉ̃ buerãre.
30 para que comais e bebais à minha mesa no meu Reino e vos assenteis sobre tronos, julgando as doze tribos de Israel.
31 Ñucã o biro ĩiupi Jesús: —Simón, Simón, tʉoya. Yʉre mʉja ca tʉo nʉnʉjeerijere mʉja ca yerijãaro tiiri, ñañaro tiirʉgʉ jãijãwi Satanás.
31 Disse também o Senhor: Simão, Simão, eis que Satanás vos pediu para vos cirandar como trigo.
32 To biro cʉ̃ ca ĩi pacaro, yʉ pea mʉre yʉ juu bue bojajãwʉ, mʉ ca tʉo nʉnʉjee yerijãatipere biro ĩigʉ. Mʉ pea ñucã tʉgoeña yeri wajoa, yʉre tʉo nʉnʉjee, biigʉ, mʉ yaarãre cʉ̃ja ca tʉgoeña bayiro cʉ̃jare mʉ tiiwa —cʉ̃re ĩiupi.
32 Mas eu roguei por ti, para que a tua fé não desfaleça; e tu, quando te converteres, confirma teus irmãos.
33 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Simón pea o biro cʉ̃re ĩiupi: —Wiogʉ, yʉa mʉ menara tia cũurica wiipʉ waa, mʉ menara bii yai, ca biipʉra niicãgʉ yʉ bii —ĩiupi.
33 E ele lhe disse: Senhor, estou pronto a ir contigo até à prisão e à morte.
34 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi: —Pedro, mecʉ̃ra, ãbocʉ cʉ̃ ca wãcãparo jʉguero itiati peti, “ ‘Jesús're yʉ majiti,’ mʉ ĩi ditorucu,” mʉre yʉ ĩi —ĩiupi.
34 Mas ele disse: Digo-te, Pedro, que não cantará hoje o galo antes que três vezes negues que me conheces.
35 Jiro Jesús o biro cʉ̃jare ĩi jãiñaupi: —Wajopoari, wapa tiirica tiiri, dʉpo juti, jeericaro maniro mʉjare yʉ ca tiicojo cojoriquere, ¿jĩcã wãme mʉjare to dʉjacãri? —ĩiupi. To biro cʉ̃ ca ĩiro cʉ̃ja pea: —Dʉjatiwʉ —cʉ̃re ĩi yʉʉupa.
35 E disse-lhes: Quando vos mandei sem bolsa, alforje ou sandálias, faltou-vos, porventura, alguma coisa? Eles responderam: Nada.
36 To biro cʉ̃ja ca ĩiro, o biro cʉ̃jare ĩiupi: —Mecʉ̃ docare yua, wajopoa ca cʉogʉa, cʉ̃ ami waajato. Wapa tiirica tiiri ca cʉogʉ cãa cʉ̃ jee waajato. Niipĩi ca cʉotigʉa, mʉ jutiro jotoa macãrore noni wapa jeeri, niipĩi wapa tiiya.
36 Disse-lhes, pois: Mas, agora, aquele que tiver bolsa, tome-
37 O biro cʉ̃ja ca ĩi owarique, cʉ̃ja ca ĩiricarore birora yʉrena biirucu: Ñañarã watoapʉ biicã yai waawi. Niipetirije yʉ yee maquẽre cʉ̃ja ca owarique tee ca ĩirore biro ca biipe niiro bii —ĩiupi Jesús.
37 porquanto vos digo que importa que em mim se cumpra aquilo que está escrito: E com os malfeitores foi contado. Porque o que
38 To biro cʉ̃ ca ĩiro, cʉ̃ja pea o biro ĩiupa: —Wiogʉ, ano pʉa pĩi niipĩiri nii —ĩiupa. To biro cʉ̃ja ca ĩiro: —To cõrora ĩiña —cʉ̃jare ĩiupi Jesús.
38 E eles disseram: Senhor, eis aqui duas espadas. E ele lhes disse: Basta.
39 Witi, cʉ̃ ca biirucuricarore biro, Olivos ca wãme cʉtiri buuropʉ waacoaupi Jesús. Cʉ̃ buerã cãa cʉ̃re nʉnʉ waaupa.
39 E, saindo, foi, como costumava, para o monte das Oliveiras; e também os seus discípulos o seguiram.
40 Toopʉ eagʉ, o biro cʉ̃jare ĩiupi: —Ñañarije ca bii buiyeerijere jãa tiire ĩirã, juu bueya —cʉ̃jare ĩiupi.
40 E, quando chegou àquele lugar, disse-lhes: Orai, para que não entreis em tentação.
41 Cʉ̃ pea, ʉ̃tãga dee cojoricaro ca ñaacũmuro cõro yoaro cʉ̃ja jʉguero waa, juu buegʉ doogʉ, cʉ̃ ãjʉro jupea ména tuetuu ea nuu waaupi.
41 E apartou-se deles cerca de um tiro de pedra; e, pondo-se de joelhos, orava,
42 O biro ĩi juu bueupi:Ea nuu waari juu bueupi Jesús. Lc 22.41 —Cáacʉ, mʉ ca boojata, ano ñañaro yʉ ca tamʉopere yʉre ametʉeneña. Biigʉpʉa mʉ ca boori wãme tiiya. Yʉ ca boorore biro méé tiiya —ĩiupi.
42 dizendo: Pai, se queres, passa de mim este cálice; todavia, não se faça a minha vontade, mas a tua.
43 To biro cʉ̃ ca ĩi juu bue niiri tabera, cʉ̃ ca tʉgoeña tutuaro cʉ̃re tiigʉ eagʉ, jĩcʉ̃ Ʉmʉreco Pacʉ pʉto macʉ̃ cʉ̃re baua eaupi.
43 E apareceu-lhe um anjo do céu, que o confortava.
44 Jesús pea ñañaro cʉ̃ ca bii tʉgoeñarique pairije watoara, bʉaro jañuri juu bueupi. Cʉ̃ ca aji puarije oco pea díire biirije bʉcʉ ñaaupe yepapʉre.
44 E, posto em agonia, orava mais intensamente. E o seu suor tornou-se em grandes gotas de sangue que corriam até ao chão.
45 Juu bue yapano, wãmʉ nʉcã, cʉ̃ buerã pʉto pee waagʉ, bʉaro tʉgoeñarique paima ĩirã ca cãni cũmu waaricarãpʉre eaupi.
45 E, levantando-se da oração, foi ter com os seus discípulos e achou-os dormindo de tristeza.
46 To biro bii, o biro cʉ̃jare ĩiupi: —¿Ñee tiirã mʉja cãniti? Wãcãri juu bueya, ñañarije ca bii buiyeerijere jãa tiire ĩirã —cʉ̃jare ĩiupi Jesús.
46 E disse-lhes: Por que estais dormindo? Levantai-vos, e orai para que não entreis em tentação.
47 Ména Jesús to biro cʉ̃ ca ĩi niirora, paʉ bojoca eaupa. Judas ca wãme cʉtigʉ, cʉ̃ buerã, pʉa amo peti, dʉpore pʉaga penituaro ca niirã mena macʉ̃ra cʉ̃jare maa jʉgueupi. Cʉ̃ pea, cʉ̃ wajopuare ũpũrʉgʉ Jesús pʉto waaupi.
47 E, estando ele ainda a falar, surgiu uma multidão; e um dos doze, que se chamava Judas, ia adiante dela e chegou-se a Jesus para o beijar.
48 To biro cʉ̃ ca biiro, Jesús pea o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupi: —¿Judas, wajopuare ũpũrique mena, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃re mʉ wedejãa cõati? —ĩiupi.
48 E Jesus lhe disse: Judas, com um beijo trais o Filho do Homem?
49 Jesús mena ca niirã pea to biro ca biirije ĩari, o biro ĩiupa: —¿Wiogʉ, niipĩiri mena cʉ̃jare jãa quẽeti? —ĩiupa.
49 E, vendo os que estavam com ele o que ia suceder, disseram-lhe: Senhor, feriremos à espada?
50 To cõrora jĩcʉ̃ cʉ̃ja mena macʉ̃, paia wiogʉre pade bojari majʉ amopero díámacʉ̃ nʉña peere paa taa ñoocã cojoupi.
50 E um deles feriu o servo do sumo sacerdote e cortou-lhe a orelha direita.
51 To biro cʉ̃ ca tiiro, o biro ĩiupi Jesús: —Tiiticãña. To cõrora tiiya —ĩiupi. To biro ĩi cʉ̃ amoperore padeña, cʉ̃re yʉjʉo, tiicãupi ñucã.
51 E, respondendo Jesus, disse: Deixai-os; basta. E, tocando-lhe a orelha, o curou.
52 To biro tiicã, cʉ̃re ca ñeerã dooricarã paia ʉparã, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wii coteri majare, aperã judíos're ca jʉo niirãre, o biro cʉ̃jare ĩiupi Jesús: —¿Ñee tiirã, jĩcʉ̃ jee dutiri majʉre ca ñeerã waarãre biro niipĩiri, yucʉ dʉcari, jeecãri mʉja doojãri?
52 E disse Jesus aos principais dos sacerdotes, e capitães do templo, e anciãos que tinham ido contra ele: Saístes com espadas e porretes, como para deter um salteador?
53 Ʉmʉrecori cõro, Ʉmʉreco Pacʉ yaa wiipʉ mʉja mena yʉ niirucujãwʉ. Yʉre ñeerʉgarucu mʉja tiitirucujãwʉ. Biiropʉa, mecʉ̃ to biro mʉja ca tiipa tabe ñañarije wiogʉ cʉ̃ ca dotirijere mʉja ca tiiri tabe mʉjare ea —ĩiupi.
53 Tenho estado todos os dias convosco no templo e não estendestes as mãos contra mim, mas esta é a vossa hora e o poder das trevas.
54 To cõrora Jesús're cʉ̃re ñee, paia wiogʉ yaa wiipʉ cʉ̃re amicoaupa. Pedro pea yoaropʉ cʉ̃jare nʉnʉupi.
54 Então, prendendo-o, o levaram e o meteram em casa do sumo sacerdote. E Pedro seguia-o de longe.
55 Jiro cʉ̃ja pea toopʉre, macã yepa decomacãre pecame cʉ̃ja ca dioro tii pecame pʉto juma ea nuu waaupa. Pedro cãa cʉ̃ja watoa juma ea nuu waaupi.
55 E, havendo-se acendido fogo no meio do pátio, estando todos sentados, assentou-se Pedro entre eles.
56 Too cʉ̃ ca juma duwirucuro, jĩcõ pade coteri majo añuro cʉ̃re ĩa, o biro ĩiupo: —Ani cãa, cʉ̃ menara niirucuwi —ĩiupo.
56 E como certa criada, vendo-o estar assentado ao fogo, pusesse os olhos nele, disse: Este também estava com ele.
57 To biro cõ ca ĩiro, Pedro pea o biro ĩi ditoupi: —Nomio, yʉa cʉ̃re yʉ majiti —ĩiupi.
57 Porém ele negou-o, dizendo: Mulher, não o conheço.
58 Ca yoa waatirora ñucã apĩ Pedrore ĩari, o biro ĩiupi: —Mʉ cãa, cʉ̃ja mena macʉ̃ra mʉ nii cã́jí —ĩiupi. Pedro pea o biro cʉ̃re ĩi yʉʉupi: —Cʉ̃ méé yʉ nii nija —ĩiupi.
58 E, um pouco depois, vendo-o outro, disse: Tu és também deles. Mas Pedro disse: Homem, não sou.
59 Peeto ca yoa waaro jiro apĩ ñucã o biro cʉ̃re ĩicãupi: —Yee méé yʉ ĩi jĩi, “Ani cãa cʉ̃ menara niijãwi. Ĩañaaqué. Galilea macʉ̃ra niimi” —ĩiupi.
59 E, passada quase uma hora, um outro afirmava, dizendo: Também este verdadeiramente estava com ele, pois também é galileu.
60 To biro cʉ̃ ca ĩiro, Pedro pea o biro ĩiupi: —¡Ñee ʉnore ĩigʉ mʉ ĩiti nija! Yʉ majiti —ĩiupi. Pedro, to biro cʉ̃ ca ĩi niirora, ãbocʉ wedeupi.
60 E Pedro disse: Homem, não sei o que dizes. E logo, estando ele ainda a falar, cantou o galo.
61 To cõrora Jesús pea cʉ̃re amojode ĩaupi Pedrore. Cʉ̃re cʉ̃ ca ĩarora, Pedro pea: “Ati ñami, ãbocʉ cʉ̃ ca wedeparo jʉguero, itia tii, ‘Cʉ̃re yʉ majiti,’ mʉ ĩi ditorucu,” cʉ̃re cʉ̃ ca ĩiriquere tʉgoeña bʉaupi.
61 E, virando-se o Senhor, olhou para Pedro, e Pedro lembrou-se da palavra do Senhor, como lhe tinha dito: Antes que o galo cante hoje, me negarás três vezes.
62 To cõrora too ca niiricʉ witi waa, bʉaro otiupi.
62 E, saindo Pedro para fora, chorou amargamente.
63 Jesús're ca cote niirã pea, ñañaro cʉ̃re ĩi epe, cʉ̃re paa, tii niiupa.
63 E os homens que detinham Jesus zombavam dele, ferindo-o.
64 Cʉ̃ capere jutiro quejero mena jia biatori, o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa: —Ĩi bʉaya. ¿Nii mʉre cʉ̃ paajãri? —cʉ̃re ĩi epeupa.
64 E, vendando-lhe os olhos, feriam-no no rosto e perguntavam-lhe, dizendo: Profetiza-nos: quem é que te feriu?
65 Ape wãmeri paʉ ñañarije ĩi tutiupa Jesús're.
65 E outras muitas coisas diziam contra ele, blasfemando.
66 Boeri tabe ca niiro, judíos're ca jʉo niirã, paia ʉparã, to biri doti cũuriquere ca jʉo buerã, nea poori, ʉparã pʉtopʉ Jesús're ami waaupa. Cʉ̃ja pea o biro cʉ̃re ĩi jãiñaupa:
66 E logo que foi dia, ajuntaram-se os anciãos do povo, e os principais dos sacerdotes, e os escribas, e o conduziram ao seu concílio,
67 —Jãare wedeya. ¿Mʉa, Ʉmʉreco Pacʉ cʉ̃ ca tiicojoricʉ Mesías mʉ niiti? —cʉ̃re ĩiupa. To biro cʉ̃ja ca ĩiro, Jesús pea o biro cʉ̃jare ĩi yʉʉupi: —“Cʉ̃ra yʉ nii” yʉ ca ĩimijata cãare, díámacʉ̃ mʉja tʉoticu.
67 e lhe perguntaram: Se tu és o Cristo, dize-nos. Ele replicou: Se vo-lo disser, não o crereis;
68 Mʉjare yʉ ca jãiñamijata cãare, yʉre yʉʉti, yʉre pititi, mʉja biicãcu.
68 e também, se vos perguntar, não me respondereis, nem me soltareis.
69 Biigʉpʉa, mecʉ̃ mena, yʉ, Ca Nii Majuropeegʉ Macʉ̃, Ʉmʉreco Pacʉ niipetirijepʉre ca doti tutua niigʉ díámacʉ̃ nʉña pee yʉ duwirucu —cʉ̃jare ĩiupi.
69 Desde agora, o Filho do Homem se assentará à direita do poder de Deus.
70 To biro cʉ̃ ca ĩiro niipetirãpʉra: —¿To docare mʉa, Ʉmʉreco Pacʉ Macʉ̃ mʉ niiti? —cʉ̃re ĩi jãiñaupa. Jesús pea: —Mee, mʉjara “Cʉ̃ mʉ nii,” mʉja ĩi —cʉ̃jare ĩi yʉʉupi.
70 E disseram todos: Logo, és tu o Filho de Deus? E ele lhes disse: Vós dizeis que eu sou.
71 To biro cʉ̃ ca ĩiro tʉorã: —Ñee peere ĩirã cõro paʉ cʉ̃ja ca wede nemorije mani booticu. Mee mani majuropeera, cʉ̃ ca ĩirijere mani tʉo —ameri ĩiupa.
71 Então, disseram: De que mais testemunho necessitamos? Pois nós mesmos o ouvimos da sua boca.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.