Atos 27
In cuali tajtoltzin de Dios (AZZNT) vs NTLH
1 Huan moyectencauque ya de techtitanisque tech se barco para tiajsisque campa ne país ten monotza Italia. Ica ya nojón quitemactijque Pablo huan ocsequin presos imaco se tayecanque soldado ten monotza Julio, ten poutinemía ihuan ne panti soldados ten quitocaytiayaj Augusta.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Huan ijcón ticalacque tech se barco campa ne marteno den pueblo ten monotza Adramitio huan tobarco ipa panosquía nepa martenojcopaca de pueblojme ten yetoyaj campa talme de Asiajcopaca. Huan techsehuicaya se taneltocacque de Jesús ten monotzaya Aristarco ten pohuía campa pueblo Tesalónica, den itatilanal de Macedonia.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Huan ijcón imostica tiajsicque tech ocsé marteno campa in pueblo Sidón. Huan ne tayecanque soldado Julio quimohuiscahuicaya Pablo. Huan quintacahuilij itasojicnihuan de Pablo que ma quicalpanocan huan ma quipalehuican Pablo ica míac tataman tapalehuilis.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Huan de ompa tiquisteuque campa pueblo de Sidón huan tiyajque tech tobarco huan tipanotoj campa amo huejca quitztoya ne talme ten monotza Chipre ne toopochcopaca. Huan ijcón ticchiuque porín in ejecat techtzajtzacuiliaya para tipanosquíaj tech ocsé ojti.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Huan cuac ticpanahuijque ya ne mar, ijcuacón tipanotoj ya campa nojón talme ten monotza Cilicia huan Panfilia. Huan ijcón hasta tiajsicque campa marteno se pueblo ten monotza Mira, ten itatilanal de Licia.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Huan tech ne pueblo de Mira in tayecanque soldado Julio ompa cajsic se barco ten hualehuac campa Alejandríajcopaca huan yaya campa talme de Italia. Ica ya nojón in tayecanque soldado techcalaquij tech ne barco para ijcón ticsentocasque toojpan.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Huan ijcón mochihuac que ipan sequi tonalme titanejnemiltiayaj semi yolic. Huan ica hueyi ohuijcayot tiajsitoj campa pueblo Gnido. Huan queme in ejecat techtzajtzacuiliaya oc, ica ya nojón tictacoluijque ne tal ten monotza Creta huan tipanotoj taixpan ne pueblo de Salmón, campa amo semi techtzajtzacuiliaya in ejecat.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Huan ijcón tiyayaj ica hueyi ohuijcayot ne martenojcopaca san nochi campa talme de Creta. Huan ijcón tiajsicque campa se pueblojtzin ten monotza Buenos Puertos, ten amo huejca quitztoya ne pueblo de Lasea.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Huan queme tihuejcauque tech toojpan, ica ya nojón ejcocque in tonalme cuac temomoutía in tetzaucaejecat. Huan ma amo yani in barco porín pehuas ya tasesecaejecas. Ica ya nojón in Pablo quinequía quinyolmajxitis nochi tagayot ten tohuan yayaj, huan Pablo quinilij ijcuín:
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 ―Namejuan nantagatzitzin, axcan nicajsicamati que oncas ohuicayot tech toojpan para ticsentocasque aixco. Huan no nicajsicamati que huelis pancalaquis tech in mar tobarco huan ijcón polihuis nochi totamamal, huan hasta no tejuan tiixpolihuisque.
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Huan in tayecanque soldado Julio cachi amo quitacamatic ten Pablo quiniliayaj. Ta, yejua cachi quicuelcaquilij ne patrón ten niaxca in barco. Huan no cachi quicaquilij ne tagat ten quiyecantinemij in barco.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Huan queme ne martenojcopaca ten monotza Buenos Puertos amo cualtía para ompa ticpanosque ne tapoalme cuac tasesecaejecaya, ica ya nojón nochi ticyolnemilijque ijcuín:
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Huan queme pehuac yemancataejecaya de ne ajcopaca, ijcuacón in tayecanani den barco quiyolnemiliayaj que cuali huelis tanejnemiltisque tech ninojpan. Ica ya nojón quisque huan yajque quinejnemiltiayaj in barco martenojcopaca san nochi campa amo huejca quitztoc ne talme de Creta.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 Pero nimampa pehuac tatetzaucaejeca queme yesquía in tonal ejecat, huan quimamagaya in barco huan ne chicaucaejecat ten hualaya tanipaca quiliayaj Noreste.
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 Huan ne chicaucaejecat pehuac quiquequepa in barco. Huan queme amo huelía oc quinejnemiltisque oc in barco porín chicaucataejecaya, ica ya nojón tejuan timosencauque ya para ma sayó techuica ya in ejecat campa mopitztoc.
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Huan ijcón tipanocque icampa se tzictzin taltzin ten monotza Clauda, campa amo semi taejecaya. Pero ica míac ohuijcayot huelic ticpanquixtijtiyajque ne tzictzin barco ten ticualtitilatzaya desde ne Fenicejcopaca.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Huan satepan cuac tictejcoltijque ya ne tzictzin barco, ijcuacón cuali tictzijtzicojque ne tzictzin barco. Huan de ompa in tequitini peuque quitzijtzicoaj huan quitajcoyantzijtzicoaj in hueyi barco para ma amo majmacahui ica ne chicaucaejecat. Huan ne tequitini quiyolmohuiliayaj que tajcón in barco mocalaquiti campa ne yoca atexal ten monotza Sirte, ijcuacón majmacahuisquía. Ica ya nojón in tequitini quitemohuijque ne mantajtilma tenica in ejecat quinejnemiltía in barco. Huan ijcón mosencauque in tequitini ma techuica ya in ejecat campa mopitza.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Huan ijcón imostica quisentocaya tatetzaucaejecaya, huan ilihuis techmajmagaya ne ejecat. Ica ya nojón imostica in tequitini peuque quiatatamotaj nochi in tamamal ten cuicaya in barco.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Huan ijcón ipan eyi tonalica tejuan ica tomahuan tiquinquixtilijque huan tiquinatatamotque nochi ten tictatequiutiayaj tech in barco calijtic.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Huan ijcón míac tonalme panocque huan amo monextij in tonal huan in sitalinme. Huan ica nijín hueyi tetzaucaejecat ten techmamagaya, ijcuacón ticyolnemiliayaj ya que amo huelis oc timaquisasque oc tech nijín tetzaucaejecat.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Huan cuac panocque ya míac tonalme que amo titacuayaj, ijcuacón in Pablo moquetzac intzalan nochi ten yayaj tech in barco huan quinilij ijcuín:
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Pero axcan namechilía que amo ximoyolmoutican porín masqui in barco polihuis pero tejuan amo senme timiquisque.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Porín yaloa tayohuac Dios nechonmonextilij se ángel de Yejuatzin ten ihuantzin nipoutinemi huan sayó Yejuatzin nictequitilijtinemi.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Huan ne ángel nechilij ijcuín: “Huan no nimitzilía, tejua Pablo, amo ximoyolmouti, porín semi monequi mitztemactisque iixpan ne hueyi chiuque César, tayecanque de Roma. Huan ica tejua motechcacopaca Totajtzin Dios quinmaquixtis nochi neques ten mohuan yetocque tech in barco huan amo momiquilisque”.
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Huan namejuan nantagatzitzin, ica nijín tajtoltzitzin de ángel ximoyolchicahuacan porín nejua nitacuautamati ihuan Dios. Huan nicmatoc que Yejuatzin quichihuati ijcón queme nechiluij ya ne ángel.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Huan xicmatican que pancalaquis in barco pero tejuan aixco tiajcuitiyasque huan tiajsitihue tech se tzictzin tal ten quiyehualoa in mar.
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Huan se tayohuac cuac panoc ya caxtol tonal, ijcuacón nojón momento timoajsitinemíaj campa in mar ten monotza Adria porín in ejecat techuicaya sayó seco huan seco. Huan nepa queme tajcoyohuan in tequitini ten quinejnemiltiayaj in barco, yejuan nojonques cajsicamatque que ajsitiyayaj ya ne taluacpan.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Huan in tequitini quitamachiutiayaj de queniu ica huejcatan oc in at. Huan tech nojón momento catca sempoal huan caxtolonsé metro de huejcatan. Huan ijcón cachi taixpampa ocsepa quitamachiuque de queniu huejcatan in at. Huan ijcón sayó quipiaya sempoal huan chicuasen metro de huejcatan.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Huan in tequitini quiyolmohuiliayaj que tajcón in barco moteloto ihuan ne hueyi teme, huan ijcón nochi majmacahuisquía. Ica ya nojón yejua quipancalaquijque tech in at nahui huejueyi teposme ilpitocque tech in barco para ma quitzacuilitoj in barco. Huan no quipancalaquijque ne teposme icuitapampa in barco para ma amo quicahua ma nejnemi taixpan. Huan ijcón ticchixtoyaj tejuan ica tajyohuilis. Huan semi ticnequíaj majcán tanesi ya tech nojón momento.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Huan cuac ticchixtoyaj que ma tanesi ya, ijcuacón in tequitini ten quinejnemiltiayaj in barco, yejuan nojonques quiyolnemilijque que cachi cuali quicholohuilitij in barco. Ica ya nojón yejuan peuque quitemohuíaj ne tzictzin barco ten panian tajco tzicautiaya ihuan in hueyi barco. Huan nijín tanejnemiltiani quinequíaj quincajcayahuasque in ocsequin paxaloani. Huan quinequíaj techtaneltoctisque de que yejuan quiatamotasque sequi teposme para ijcón huelis quixpantzacuilisque in hueyi barco, mientras yejuan quitemohuíaj ne tzictzin barco para ica mochololtisque.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Ijcuacón in Pablo niman quinejmachtij in tayecanque soldado Julio ihuan nochi nisoldados huan quinilij ijcuín:
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Ica ya nojón in soldados quitecque in mecat tenica ilpitiaya ne tzictzin barco. Huan ijcón yejuan quicauque ma huetziti aixco para ma amo ica mochololtican ne tanejnemiltiani den barco.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Huan cuac tanestihualaya ya, ijcuacón in Pablo quintatautij nochi ma quicuacan tensá huan quilij ijcuín:
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Ica ya nojón namechtatautía yequintzin que xicuacan tensá para ma namechchicahua. Huan ijcón semi monequi xicchihuacan para ijcón huelis nanmaquisasque. Porín xicmatican que amo aquen se ixpolihuis, huan nión se itzontzin quipolos.
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Huan cuac Pablo quintaminejmachtij ya nochi nijín taca, ijcuacón momaaquij se pantzin. Huan de ompa quitasojcamachilij Dios inixpan nochin. Huan ijcón in Pablo mocotonilij in pan huan quicuaj.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 Ijcuacón nochi yejuan moyolchicauque huan no quicuajque.
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 Huan tinochin ticatcaj queme ome ciento huan eyipoal huan caxtolonsé paxaloani ten tiyayaj tech in barco.
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Huan satepan cuac ticuajque ya ten ticnecque, ijcuacón tiatamotque nochi trigo ten mocahuaya oc barcojijtic para ijcón cachi ejcauquisac in barco.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Huan cuac yec tanesic ya, ijcuacón nijín tanejnemiltiani den barco amo taixnehuilijque oc campa ne taluacpan. Pero conitacque se atenteno campa sayó momanisoutoya in at huan amo mocuentecaya oc. Ijcuacón yejuan quinequíaj quitasque cox huelis ompa cuicasque in barco.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Huan ijcón quichiuque huan quitequilijque in mecat tenica ilpitoyaj ne teposme ten quitzacuilijtoyaj in barco. Huan ijcón quincajcauque ma huetzican aijitic. Huan ijcón quitacajcahualtijque ne cuohuit tenica quiyecantinemía in barco ten quilía timón. Ijcuacón quiajocque ne mantajtilma ne den taixpampa tenica in ejecat quinejnemiltía in barco. Huan ijcón in ejecat cuicaya in barco campa atenteno.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Huan ijcón in barco moteloto campa amaxal campa chicahuac mocajcautoc in at. Huan ompa in barco motocato campa atexal. Huan ijcón in barco de iixpampa moatexalpachoto huan ijcón amo huelito oc molonij. Pero in barco ne tacuitapampa pehuac cojcotoni porín in at quichicaucamajmagaya cuac mocuentecaya.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Ica ya nojón in soldados quinequíaj quintamimictisque nochi in presos para ma amo quincahuacan ma cholocan huan ma majcuitiyacan aixco.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Pero mochihuac que in tayecanque soldado Julio, yejua quinequía quimaquixtis in Pablo. Ica ya nojón yejua amo quincahuac in soldados ma quinmictican in presos. Ta, yejua tanahuatij que ma achtopa moatamotacan neques ten huelis ajcuij para yejuan achtopa ajsitihue ne taluacpan.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Huan no tanahuatij que ma ocsequin ten amo huelía ajcuíaj, ma quicuican cuome ne ten xojxolcopinic ya den barco, huan ma panían motalican, huan ma quintoctilican in ocsequin. Huan ijcón ticchiuque, huan nochi timaquisque porín tiajsicque ne taluacpan.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.