Romanos 9
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NTLH
1 Ngꞌe vantyja tsꞌön Cristo, joꞌ na matsinën jñꞌoon na mayuuꞌ, chito matsiꞌviꞌnnꞌan. Nquii Espíritu Santo icüjiꞌ jndyoyu jon na mavicjë quiiꞌ ñuan njan na tyiꞌmatsiviꞌnnꞌan ꞌoꞌ.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Ja chjooꞌ jndyi tsꞌön ndoꞌ ninvito tꞌman vaa na itsiꞌndaaꞌ jndyihanꞌ ntyji ntyja ꞌnaan nque ntyjë nnꞌan Israel.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Ee xe na aa nndëë ncüjiꞌhanꞌ ja ntyja ꞌnaanꞌ Cristo ndoꞌ min na aa ngitsu ñuan njan vꞌio, contjo ya nchji na quindui na nndaꞌ xe na aa ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ nndëë ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuan ꞌnaan nque nnꞌan Israel.
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 Cꞌoonꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu naya na nanꞌxuanhan. Navejndyee tji Tyoꞌtsꞌonhan na conduihan nnꞌan ꞌnaanꞌ jon. Ndoꞌ tyincyaa jon na conanꞌjonhan yo juu na tꞌman condui nquii jon. Ndëë joohan tyincyaa jon jñꞌoon na tyiꞌjeꞌquitscüejndyohanꞌ joohanꞌ ndoꞌ mantyi juu jñꞌoon na tquen Moisés na icoꞌxenhanꞌ. Ndoꞌ totsiꞌman Tyoꞌtsꞌon ndëëhan nchu vaa nquii quintꞌahin na quinanꞌtꞌmaanꞌhan jon. Ndoꞌ mantyi ndëë joohan tyincyaa jon joo jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Nquë́ na condui nnꞌan Israel, tui já tsjaan na jndyocahanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ tsochí Abraham, Isaac, yo ninꞌJacob. Ndoꞌ ntyja ꞌnaan tsjan nque nanꞌñeen na jndyocahanꞌ, joꞌ nquii jon na conduihin Cristo tuihin na tsꞌanhin. Nquii jon conduihin Tyoꞌtsꞌon na taquintyja conintquehin. Tsoñꞌen nnꞌan ninnquiiꞌchen quinanꞌtꞌmaanꞌhan jon. Quindui na nndaꞌ.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 Chito na ninꞌquitsjö na tasiquindë Tyoꞌtsꞌon joo jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon ndëë nnꞌan Israel. Xiaꞌntyi ninꞌquitsohanꞌ na tonnon jon tyiꞌtsoñꞌen nnꞌan na tuihan tsjan Israel na mayuuꞌ conduihan cüentaaꞌ jon.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Majoꞌ min chito tsoñꞌen nnꞌan na tuihan tsjan Abraham na iquen Tyoꞌtsꞌonhan na conduihan tsjan ꞌnaan tsanꞌñeen na jndyocahanꞌ, ee cjooꞌ jñꞌoonꞌ jon, ndö vaa jñꞌoon na itso jon nnon juu: “Joo nnꞌan na nduihan tsjan cüentaaꞌ jndaꞌ Isaac, xiaꞌntyi joohan ntyꞌi jahan na conduihan ntsindaꞌ.”
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Juu jñꞌoonvaꞌ itsiꞌmanhanꞌ na joo nnꞌan na tuihan ntyja ꞌnaanꞌ na siquindë Tyoꞌtsꞌon jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon nnon nquii Abrahamꞌñeen, joo nanꞌñeen ityiiꞌ jonhan na conduihan cüentaaꞌ nquii jon, chito itsꞌaa jon na nndaꞌ ngꞌe na aa tui tsꞌan tsjan juu Abraham na jndyocahanꞌ.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Ngꞌe juu jñꞌoonꞌñeen na tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon nnon Abraham ndyuꞌñeenchen, ndö vaa na itsohanꞌ: “Ngueemin chu ncyꞌön, xjen na nndyö nntꞌa, ndoꞌ juu Sara jndë mꞌaan yujntꞌa jnda jon ncüii yusꞌa.”
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 Ndoꞌ mantyi vaa ncüiichen jñꞌoon na itsiꞌmanhanꞌ na nndaꞌ vaa na itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon. Ee xjen na jndë tentyja ndyuuꞌ tsochí Isaac, toco jon yo Rebeca. Ndoꞌ juu tsanscuꞌñeen, xjen na xejnda ñjon yonꞌein tsiaaꞌ juu, sinin Tyoꞌtsꞌon nnon juu ntyja ꞌnaanꞌ na nndaꞌ vaa na iquenon juu.
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
13 Ndoꞌ siquindëhanꞌ juu jñꞌoonꞌñeen chaꞌxjen ncüiichen jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na jndui ntyja ꞌnaan ve jnda Rebeca na itsohanꞌ: “Ventyji ja Jacob, majoꞌ juu Esaú, tyiꞌcueeꞌ tsꞌönhin.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Ndoꞌ na nndaꞌ vaa na itso juu jñꞌoonꞌñeen, ¿Aa ninꞌquitsiquindyihanꞌ na itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon ncüii nnon na tyiꞌquichuhanꞌ xjen na icüji jon ncüii tsꞌan na ityiiꞌ jonhin na conduihin cüentaaꞌ nquii jon, majoꞌ ncüiichen tsꞌan min tyiꞌxeꞌcüji jonhin na ntyiiꞌ jonhin ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon? Tyiꞌtsiꞌmanhanꞌ na nndaꞌ.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Vanaan na ntsꞌaa jon na nndaꞌ ngꞌe itso jon nnon Moisés: “Minꞌcya ro tsꞌan na ntꞌue tsꞌön, ja ncyꞌön na ndyiaꞌ ro tsanꞌñeen ntyji.”
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Yajoꞌ chito veꞌ ngꞌe na aa nquii tsꞌan ntꞌue tsꞌon juu, joꞌ na ncꞌoon Tyoꞌtsꞌon na ndyiaꞌ ro juu ntyjii jon, min chito veꞌ ngꞌe aa ncüii nnon na itsꞌaa tsanꞌñeen. Chito joꞌ. Ee xiaꞌntyi ncꞌoon Tyoꞌtsꞌon na ndyiaꞌ ro tsꞌan ntyjii jon, ya na nquii jon ntꞌue tsꞌon jon.
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Ndoꞌ mantyi nacjooꞌ jñꞌoonꞌ jon na jndui, vaa ncüii jñꞌoon na tso jon nnon tsanmꞌaantsꞌian Faraón: “Mancöntyë tꞌua tsꞌian nnonꞌ na condui ꞌuꞌ tsꞌan na coꞌxenꞌ nnꞌan Egipto, chaꞌ ntyja ꞌnanꞌ ntsiꞌmanhanꞌ ndëë nnꞌan na ja vaa najndei na condui ja, ndoꞌ chaꞌ nque nnꞌan na ninvaa tsonnangue nndyehan ntyja ꞌnaanꞌ ꞌnan na matsꞌa.”
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Ndoꞌ itsiꞌmanhanꞌ na minꞌcya ro tsꞌan na icüji Tyoꞌtsꞌon na ncꞌoon jon na ndyiaꞌ ro juu ntyjii jon, ntsꞌaa jonhanꞌ. Ndoꞌ minꞌcya ro tsꞌan na ntꞌue tsꞌon jon na ntsiqueꞌ tsꞌon juu nnon jon, incyaa jon na quitsiqueꞌ tsꞌon juu.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Ntsꞌaahanꞌ na mꞌaan ncüii ꞌoꞌ na nnduehoꞌ nnön: “Xe na aa nndaꞌ vaa na itsꞌaa Tyoꞌtsꞌon, yajoꞌ tyiꞌquichuhanꞌ na ninvaa icüjiꞌ jon cüenta na taconanꞌquindëë na tonnon jon, ee taꞌnan tsꞌan na jndëë ntscüejndyo ꞌnan na itsijndaꞌ jon.”
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 ꞌUꞌ na veꞌ tsꞌan ꞌuꞌ, tyiꞌtsixuanꞌ na matsintcüeꞌ jñꞌoon nnon Tyoꞌtsꞌon. Cüii ꞌnan na sia tsꞌan jeꞌ, tyiꞌquichuhanꞌ na juuhanꞌ ntquenhanꞌ xjen nquii tsꞌan na siahanꞌ na ngitsohanꞌ nnon juu: “Tatëquinjonꞌ siaꞌ ja.”
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Ee juu tsꞌan na itsꞌaa tsꞌian yo tsꞌoquichu, vaa najndei na tsixuan juu na ntsꞌaa juu ncüii cüii nnon tsꞌian chaꞌxjen na ntꞌue tsꞌon juu. Vanaan na ntsia juu ncüii xuaa na njon tsꞌian covijntꞌuehanꞌ, ndoꞌ yo maninꞌ juuntyi tsꞌoquichuꞌñeen, ntsia juu ncüiichen nnon ꞌnan na veꞌ ninntyi ro tsꞌian na nninjntꞌuehanꞌ.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 Ve nnon ꞌnan min na itsiꞌman Tyoꞌtsꞌon. Covityincyo na itsivꞌii matyen jon nnꞌan na conanꞌtjahin nnon jon, ndoꞌ mantyi tꞌman vaa na vendooꞌ tcüii jon na quintcüe nꞌonhan yo natyia na contꞌahan, manquehan na chuhanꞌ na cjuꞌvi jonhan na quitsu ñuaanhan.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Ndoꞌ sꞌaa jon na nndaꞌ chaꞌ cje ro quitsiꞌmanhanꞌ na iyꞌoon jon na ntyꞌia ro nnꞌan ntyjii jon, ee na itsꞌaa jonhanꞌ, covitincyooꞌ juu na taquintyja na tꞌman conduihin.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Manquëhë na icüji jon na condui jaa cüentaaꞌ nquii jon. Ñꞌen jaa na condui tsjan nnꞌan Israel, ndoꞌ ñꞌen jaa na condui tsjan mañoon nnꞌan.
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Chaꞌxjen juu jñꞌoon tso jon na chuuꞌ nnon tson na tji Oseas. Itsohanꞌ:
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Ndoꞌ naijon na tso Tyoꞌtsꞌon ndëë nnꞌan: “ꞌOꞌ tyíꞌconduihoꞌ nnꞌan njan, maninꞌ joꞌ vijon na itsohanꞌ conduihan ntsinda nquii Tyoꞌtsꞌon na vandoꞌ.”
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Ndyu na toxenꞌchen, sinin Isaías jñꞌoon ntyja ꞌnaan nnꞌan Israel na jaaꞌ chjohanꞌ. Itso jon: “Chaꞌxjen jndye jndyi teiꞌ na minꞌndyuaa ꞌndyo ndaandue, manndaꞌ nndijndye nnꞌan Israel, majoꞌ nincüantyi rohan na ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌonhan ntyja ꞌnaanꞌ jnanhan.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Ngꞌe nquii Tyoꞌtsꞌon ntsꞌaa jon na nque nnꞌan na ninvaa tsonnangue, ndyionhan ntyja ꞌnaanꞌ na conanꞌvehan cjooꞌ jon, ndoꞌ macje ro ntsiquindë jon juu tsꞌianꞌñeen. Tyiꞌxeꞌcüendooꞌchen jon.”
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Nguaa na nndaꞌ chaꞌxjen ncüiichen jñꞌoon na tji jon na itsohanꞌ:
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Yajoꞌ ndö vaa na itsiquindyi jñꞌoonminꞌ. Nque nnꞌan na chito conduihan tsjan nnꞌan Israel, jndë tyꞌonhan cüenta na tajnan nanꞌxuanhan tonnon Tyoꞌtsꞌon ngꞌe na vantyja nꞌonhan Cristo.
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 Majoꞌ nque nnꞌan Israel na jnanꞌtiuhan na nnanꞌquindëhan chaꞌxjen tsiꞌman juu jñꞌoon na tquen Moisés na icoꞌxenhanꞌ chaꞌ ncyꞌonhan cüenta na tajnan nanꞌxuanhan, taꞌnan tquenhanꞌhin na joꞌ conduihan.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 Ndoꞌ ¿Ndu na taꞌnan jndëë conduihinhanꞌ? Nndaꞌ vaa ngꞌe na tacovantyja nꞌonhan Tyoꞌtsꞌon chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ ntyiiꞌ jonhan na tajnan nanꞌxuanhan. Ee siquijñꞌeenhanꞌ nanꞌñeen na jnanꞌtiuhan na veꞌ ntyja ꞌnaanꞌ ꞌnan na contꞌa nquehan chaꞌxjen na tso juu jñꞌoon na icoꞌxenhanꞌ na tquen Moisés, joꞌ na ntyiiꞌhanꞌhin na tajnan nnanꞌxuanhin. Ndoꞌ na nndaꞌ tontꞌahan, ntyja ꞌnaanꞌ ta Jesús, itsijonhanꞌ joohan chaꞌvijon ya na ncyꞌoonꞌ tsjöꞌ ngꞌee tsꞌan ndoꞌ na nninnquehin.
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Chaꞌxjen juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na tji Isaías, itsiquindyihanꞌ na nquii Cristo itsijonhanꞌhin chaꞌvijon tsjöꞌ na ncyꞌoonꞌ ngꞌee tsꞌan. Itsohanꞌ:
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.