Mateus 27
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT
1 Vi na jndë tixuee, tsoñꞌen ntyeeꞌñeen yo nnꞌan na conintque quiiꞌ tsjoon Jerusalén, nincüajon tjooꞌ jñꞌoonhan nchu vaa nguaa chaꞌ cueꞌ Jesús.
1 De manhã cedo, os principais sacerdotes e líderes do povo se reuniram outra vez para planejar uma maneira de levar Jesus à morte.
2 Jnanꞌtyenhan jon, tyeyꞌonhanhin. Tyencyahan cüentahin ntꞌö Pilato, tsan na condui gobernado juu ndyuaaꞌñeen.
2 Então o amarraram, o levaram e o entregaram a Pilatos, o governador romano.
3 Ndoꞌ juu Judas, tsan na jndëë Jesús ndëë nanꞌñeen, vi na jndë tquen ya juu cüenta na jndë tijndaꞌtyen na cueꞌ Jesús, tyioo na siꞌndaaꞌ jndyihanꞌ ntyjii juu ntyja ꞌnaanꞌ ꞌnan na sꞌaa juu. Joꞌ tëtsintcüeꞌ juu ntcyu nchoꞌnqui sꞌon xueeꞌñeen ndëë ntyee na conintqueꞌñeen yo ndëë nnꞌan na conintque quiiꞌ tsjoon Jerusalén.
3 Quando Judas, que o havia traído, viu que Jesus tinha sido condenado à morte, encheu-se de remorso e devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e líderes do povo,
4 Tso juu ndëëhan:
4 dizendo: “Pequei, pois traí um homem inocente”. “Que nos importa?”, retrucaram eles. “Isso é problema seu.”
5 Joꞌ tyqueꞌto Judas joo sꞌon xueeꞌñeen quiiꞌ vatsꞌon tꞌman. Mana jnduiꞌ juu joꞌ, tja juu, tëtsintyjahin na iscueeꞌ nquiihin.
5 Então Judas jogou as moedas de prata no templo, saiu e se enforcou.
6 Ndoꞌ joo ntyeeꞌñeen jñenꞌ ntcüeꞌhan joo sꞌonꞌñeen. Jnduehan:
6 Os principais sacerdotes juntaram as moedas e disseram: “Não seria certo colocar este dinheiro no tesouro do templo, pois é dinheiro manchado de sangue”.
7 Mangꞌe joꞌ tjooꞌ jñꞌoonhan yo ntyjeehan. Jnanꞌquitsuhinhanꞌ na tyionhan cüii tanꞌ tyuaa naijon na min tsꞌoquichu na condëë nguaa. Juu tyuaaꞌñeen, maninꞌtsꞌiaanꞌ na tijntꞌuehinhanꞌ na ngatyꞌiu ntꞌoo, nnꞌan na chito nnꞌan tsjoonhan.
7 Então resolveram comprar o campo do oleiro e transformá-lo num cemitério para estrangeiros.
8 Mangꞌe na nndaꞌ, ata xee nein juu tyuaaꞌñeen jndyuhanꞌ Tyuaa Neonꞌ.
8 Por isso, até hoje ele se chama Campo de Sangue.
9 Ndoꞌ na tyꞌon ntcüeꞌhan juu xoquituꞌñeen, siquindëhanꞌ jñꞌoon ꞌndyo Jeremías, tsan na toninncyaa jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndyu na toxenꞌchen ntyja nchu vaa ꞌnan na nguaa. Tso tsanꞌñeen: “Nnꞌan Israel jnanꞌjndaꞌhan na ndyionhan ntcyu nchoꞌnqui sꞌon xuee ntyja ꞌnaanꞌ tsꞌan. Jndë joꞌ tyꞌon ntcüeꞌhan cüentahanꞌ.
9 Cumpriu-se, assim, a profecia de Jeremias que diz: “Tomaram as trinta peças de prata, preço pelo qual ele foi avaliado pelo povo de Israel,
10 Ndoꞌ yo juuhanꞌ jnanꞌjndahan ncüii tanꞌ tyuaa nnon tsꞌan na itsia juu nguaa chaꞌxjen na tꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na mancüiixjen quindui.”
10 e compraram o campo do oleiro, conforme o Senhor ordenou”.
11 Tyeyꞌonhan Jesús na mꞌaan gobernado Pilato. Taxeeꞌ tsanꞌñeen nnon jon:
11 Agora Jesus estava diante de Pilatos, o governador romano, que lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
12 Ndoꞌ nque ntyee na conintque yo nnꞌan na conintque quiiꞌ tsjoon, tyincyahan jnaanꞌ Jesús nnon Pilato. Totquenhan jñꞌoon cjooꞌ jon, majoꞌ minꞌncüii jñꞌoon tatꞌa jon.
12 No entanto, quando os principais sacerdotes e os líderes do povo fizeram acusações contra ele, Jesus permaneceu calado.
13 Mangꞌe joꞌ itso Pilato nnon jon:
13 Então Pilatos perguntou: “Você não ouve essas acusações que fazem contra você?”.
14 Majoꞌ minꞌncüii jñꞌoon tatꞌa Jesús ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoon na jnanꞌtjaꞌhan cjooꞌ jon. Ndoꞌ na nndaꞌ, sꞌaahanꞌ na ndicüaaꞌ tsꞌon Pilato ndu na sꞌaa Jesús na nndaꞌ.
14 Mas, para surpresa do governador, Jesus nada disse.
15 Tyincüii cüii chu, juu xjen na coveeꞌ nguee pascua, tovaa costumbre na nquii gobernado itsiquindyaa jon minꞌcya ro preso na ngitan nnꞌan judíos nnon jon.
15 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume do governador libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
16 Ndoꞌ majuu xjenꞌñeen tomꞌaan ncüii preso na jndyu juu Barrabás, na tꞌman jnaanꞌ juu vaa.
16 Nesse ano, havia um prisioneiro, famoso por sua maldade, chamado Barrabás.
17 Ndoꞌ juu xjen ya na jndë tencüii nnꞌan tonnon Pilato, taxeeꞌ jon ndëëhan:
17 Quando a multidão se reuniu diante de Pilatos naquela manhã, ele perguntou: “Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?”.
18 Nndaꞌ tso Pilato ndëëhan ngꞌe taaꞌ tsꞌon jon na joo ntyeeꞌñeen veꞌ jndohan Jesús, joꞌ na jnanꞌquioohanhin ntꞌö jon, chito aa ngꞌe mayuuꞌ sitjahin.
18 Pois ele sabia muito bem que os líderes religiosos judeus tinham prendido Jesus por inveja.
19 Ndoꞌ viochen xjen na vequityen Pilato naijon na icoꞌxen jon jñꞌoon, nquii scuuꞌ jon scüenon juu cüii jñꞌoon na mꞌaan jon. Tso juu: “Tyiꞌntyiꞌ ꞌuꞌ xquenꞌ jñꞌoonvaꞌ ee condui tsanvaꞌ tsꞌan na tajnan tsixuan tonnon Tyoꞌtsꞌon. Ee tsjon toncoquiuuꞌ jen vaa jndyi sichju tsantsjon ja ntyja ꞌnaanꞌ jon.”
19 Nesse momento, enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, sua esposa lhe mandou o seguinte recado: “Deixe esse homem inocente em paz. Na noite passada, tive um sonho a respeito dele e fiquei muito perturbada”.
20 Majoꞌ nque ntyee na conintque yo nnꞌan na conintque quiiꞌ tsjoon, tyiꞌhan jndyuehan nnꞌan na quitanhan na quindyaa juu Barrabás, ndoꞌ Jesús jeꞌ, cueꞌ jon.
20 Enquanto isso, os principais sacerdotes e os líderes do povo convenceram a multidão a pedir que Barrabás fosse solto e Jesus executado.
21 Yajoꞌ nquii Pilato taxeeꞌ nndaꞌ jon ndëë nnꞌan na jndye jndyiꞌhin, tso jon:
21 Então o governador perguntou outra vez: “Qual dos dois vocês querem que eu lhes solte?”. A multidão gritou em resposta: “Barrabás!”.
22 Yajoꞌ ncüiichen jon taxeeꞌ Pilato ndëëhan, tso jon:
22 Pilatos perguntou: “E o que farei com Jesus, chamado Cristo?”. “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
23 Yajoꞌ taxeeꞌ nndaꞌ Pilato ndëëhan, tso jon:
23 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
24 Ndoꞌ Pilato, vi jndë jndyiaaꞌ jon na ndiquinan jon jndyue nanꞌñeen, ata manndyo na nnanꞌvehan nacjooꞌ jon, joꞌ tcan jon ndaatioo, tman jon ntꞌö jon tondëëhan, tso jon:
24 Pilatos viu que de nada adiantava insistir e que um tumulto se iniciava. Assim, mandou buscar uma bacia com água, lavou as mãos diante da multidão e disse: “Estou inocente do sangue deste homem. A responsabilidade é de vocês”.
25 Ndoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen tꞌahan, jnduehan:
25 Todo o povo gritou em resposta: “Que nós e nossos descendentes sejamos responsabilizados pela morte dele!”.
26 Ndoꞌ sꞌaa Pilato chaꞌxjen na tan nanꞌñeen, siquindyaa ntcüeꞌ jon Barrabás. Ndoꞌ tꞌua jon tsꞌian ndëë sondaro ꞌnaanꞌ jon na quitjaꞌhan Jesús. Jndë joꞌ tyincyaa jonhin ndueehan na quijñonhanhin tsonjnꞌaan.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Ndoꞌ nque sondaroꞌñeen, tyeyꞌonhan Jesús quityquiiꞌ vatsꞌian. Joꞌ jnanꞌncüihan tsoñꞌen ntyje sondarohin na xiꞌjndio ngiaaꞌ Jesús.
27 Alguns dos soldados do governador levaram Jesus ao quartel e chamaram todo o regimento.
28 Tjiꞌhan ndiaaꞌ jon ndoꞌ jnanꞌcüehan ncüiichen ndiaahin, ndiaatco colo ve.
28 Tiraram as roupas de Jesus e puseram nele um manto vermelho.
29 Jndë joꞌ jnanꞌcüetyjohan neon, jntꞌahan tseihanꞌ, tyionhinhanꞌ xquen jon chaꞌvijon corona. Ndoꞌ tyiꞌhan ncüii tsman ntꞌö jon ntyjaya chaꞌvijon tsonjntꞌei ꞌnaanꞌ tsanmꞌaantsꞌian tꞌman. Jndë joꞌ totongityehan tonnon jon na veꞌ toncohin jon. Tonduehan:
29 Teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça. Em sua mão direita, puseram um caniço, como se fosse um cetro. Ajoelhavam-se diante dele e zombavam: “Salve, rei dos judeus!”.
30 Mantyi totjueꞌhan ndaa jndyuehan cjooꞌ jon. Ndoꞌ tjiꞌ ntcüeꞌhan tsman na ndyiiꞌ ntꞌö jon, totueinꞌhinhanꞌ xquen jon.
30 Cuspiam nele, tomavam-lhe o caniço da mão e com ele batiam em sua cabeça.
31 Vi na jndë tëcjooꞌchen nꞌonhan na concohan jon, yajoꞌ tjiꞌ ntcüeꞌhan juu ndiaatcoꞌñeen, jnanꞌcüe nndaꞌhan ndiaaꞌ jon, jndë joꞌ tyeyꞌonhan jon na njñonhin jon tsonjnꞌaan.
31 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto e o vestiram novamente com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Xjen na tyenduiꞌhan quiiꞌ tsjoon, tjonhin ncüii tsꞌan tsjoon Cirene na jndyu Simón. Yo naijndeiꞌhanꞌ, jntꞌahan na cayꞌoon juu tsonjnꞌaan ꞌnaanꞌ Jesús.
32 No caminho, encontraram um homem chamado Simão, de Cirene, e os soldados o obrigaram a carregar a cruz.
33 Joꞌ squehan ncüii joo na jndyu Gólgota. Jñꞌoonvaꞌ tsiꞌmanhanꞌ Tyoꞌ Tsiꞌxquen Tsꞌoo.
33 Então saíram para um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
34 Joꞌ tyincyahan vinon na ncꞌu jon na tjonꞌhanꞌ yo ncüii nasi ja. Majoꞌ vi na jndë ntjiiꞌ ꞌndyo jon na tjonꞌ nasiꞌñeenhanꞌ, tatꞌu jonhanꞌ.
34 Os soldados lhe deram para beber vinho misturado com fel, mas, quando Jesus o provou, recusou-se a beber.
35 Ndoꞌ sondaroꞌñeen jeꞌ, vi na jndë jñonhan jon tsonjnꞌaan, tyꞌehan xꞌiaaꞌ na njntyꞌiahan nin ncüii joohan ndijnoonꞌ ncüii cüii ndiaaꞌ jon. Ndoꞌ na tui na nndaꞌ, siquindëhanꞌ juu jñꞌoon na tji tsꞌan na toninncyaa jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndyu na toxenꞌchen ntyja nchu vaa ꞌnan na nguaa. Itsohanꞌ: “Tyꞌehan xꞌiaaꞌ na njntyꞌiahan nin joohan ndijnoonꞌ ncüii cüii ndia.” Nndaꞌ vaa na tso juu jñꞌoonꞌñeen.
35 Depois de pregá-lo na cruz, os soldados tiraram sortes para dividir suas roupas.
36 Jndë joꞌ tyecüendyuaa sondaroꞌñeen na ntquenhan cüenta Jesús.
36 Então, sentaram-se em redor e montaram guarda.
37 Ndoꞌ tondye xquen Jesús, tꞌionhan tscaaꞌ na chuuꞌ ntji na siꞌmanhanꞌ nin jnaanꞌ jon. Tsohanꞌ: “Ndöhin juu Jesús, tsan na taquintyja na tꞌman conduihin na icoꞌxen jon nnꞌan judíos.”
37 Acima de sua cabeça estava presa uma tabuleta com a acusação feita contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos judeus”.
38 Mantyi joꞌ jñonhan ve nanntyꞌuee ndëë nonjnꞌaan. Ncüii tsanꞌñeen ñoon juu tsonjnꞌaan na minntyjeeꞌ ngiaaꞌ Jesús tontyjaya. Ndoꞌ ncüiichenhin ñoon juu tsonjnꞌaan na minntyjeeꞌ tontyjatymaanꞌ.
38 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Ndoꞌ nnꞌan na tovenon joꞌ, totjueꞌhan jñꞌoonviꞌ cjooꞌ Jesús. Tonanꞌcahan nquenhan.
39 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça, em zombaria:
40 Tonduehan:
40 “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias. Pois bem, se é o Filho de Deus, salve a si mesmo e desça da cruz!”.
41 Ndoꞌ nque ntyee na conintque yo nnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi jñꞌoon na tquen Moisés, yo ninꞌnnꞌan na conintque quiiꞌ tsjoon Jerusalén, mantyi manndaꞌ vaa tonanꞌcüejnaanꞌhan Jesús. Tonduehan ndëë ntyjehan:
41 Os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo também zombavam de Jesus.
42 —Vaa jñꞌoon na totsinꞌman tsanvaꞌ nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ naviꞌ na coquenonhan. Majoꞌ min ndiquindëë ntsinꞌman nquiihin naviꞌ na iquenon juu. Condue nnꞌan na conduihin nquii tsꞌan na taquintyja na tꞌman conduihin na icoꞌxen juu jaa nnꞌan Israel. Xe na aa mayuuꞌ na nndaꞌ, yajoꞌ quindyocue juu na ñoon juu tsonjnꞌaanvaꞌ. Xe na aa ntsꞌaa juu na nndaꞌ, yajoꞌ chi ngantyja nnꞌönhin.
42 “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam. “Quer dizer que ele é o rei de Israel? Que desça da cruz agora mesmo e creremos nele!
43 Tꞌman quii tsꞌon juu Tyoꞌtsꞌon ee tso juu ndëë na nquii juu conduihin Jnda Tyoꞌtsꞌon. Xe na aa mayuuꞌ njonhin ntyjii Tyoꞌtsꞌon, cüa, cüjiꞌ jonhin quiiꞌ naviꞌvahin.
43 Ele confiou em Deus, então que Deus o salve agora, se quiser. Pois ele disse: ‘Eu sou o Filho de Deus’.”
44 Ndoꞌ mantyi nque nanntyꞌueeꞌñeen na ñoon nonjnꞌaan tongiaaꞌ Jesús, manincüajon jnanꞌcüejnaanꞌhin jon.
44 Até os criminosos que tinham sido crucificados com ele o insultavam da mesma forma.
45 Xjen na tueeꞌ yajminꞌ, ninvaa tsonnangue tijaanhanꞌ ata na ndye na matman.
45 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
46 Ndoꞌ chaꞌna ndye na matman jndei sixuaa Jesús, tso jon: “Elí, Elí, ¿Lama sabactani?” Juu jñꞌoonvaꞌ itsiquindyihanꞌ: “ꞌUꞌ Tyoꞌtsꞌon na matsitmanꞌ, ¿Ndu na jndë jntyꞌiꞌ ja?”
46 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eli, Eli, lamá sabactâni ?”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
47 Ndoꞌ vendye nnꞌan na mꞌan ndyo, xjen na jndyehan jñꞌoonminꞌ, jnduehan:
47 Alguns dos que estavam ali pensaram que ele chamava o profeta Elias.
48 Ndoꞌ ncüii tsanꞌñeen jeꞌ, ninñoonꞌ jnannon juu, tëcyꞌoon juu ncüii ꞌnan na nchjaꞌ na ya ncüꞌaahanꞌ ndaa. Nchje juuhanꞌ quiiꞌ vinon të, tyio juuhanꞌ nnon tsman chaꞌ ya ngueeꞌhanꞌ ꞌndyo Jesús na ngitei jonhanꞌ.
48 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse.
49 Majoꞌ vendyechen nanꞌñeen jndyuehan:
49 Os outros, porém, disseram: “Esperem! Vamos ver se Elias vem salvá-lo”.
50 Ndoꞌ jndei sixuaa nndaꞌ Jesús, juu na ndyiiꞌ na vandoꞌ jon, tyincyaa jon cüentahanꞌ, ndoꞌ tueꞌ jon.
50 Então Jesus clamou em alta voz novamente e entregou seu espírito.
51 Ndoꞌ majuuto xjenꞌñeen, juu ndiaatco na ntyjatꞌio quityquiiꞌchen vatsꞌon tꞌman, tꞌio ninvaa tcohanꞌ ata xjen nnontyuaachen. Mantyi jndei sꞌii tsonnangue, ndoꞌ tiuu ntjöꞌ.
51 Naquele momento, a cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo. A terra estremeceu, rochas se partiram
52 Mantyi jnaan ndiꞌntꞌua ndoꞌ jndye nnꞌan na jndë tjë na tovantyja nꞌon Tyoꞌtsꞌon, tandoꞌ xcohan.
52 e sepulturas se abriram. Muitos do povo santo que haviam morrido ressuscitaram.
53 Ndoꞌ vi na jndë na vandoꞌ xco Jesús, mantyi joo nanꞌñeen jnduiꞌhan quityquiiꞌ ndiꞌntꞌuahan, ndoꞌ tyequeꞌhan quiiꞌ tsjoon Jerusalén. Ndoꞌ jndye nnꞌan jntyꞌiahin nanꞌñeen joꞌ.
53 Saíram do cemitério depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa de Jerusalém e apareceram a muita gente.
54 Nquii capitán yo sondaro ꞌnaanꞌ jon na cotaꞌntyjeeꞌhan Jesús, xjen na ticjehan na sꞌii ndoꞌ yo tsoñꞌen ꞌnan na tui, tyue jndyihan. Jnduehan ndëë ntyjehan:
54 O oficial romano e os outros soldados que vigiavam Jesus ficaram aterrorizados com o terremoto e com tudo que havia acontecido, e disseram: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
55 Ndoꞌ jndye nanntcu mꞌan naijon jñon sondaroꞌñeen Jesús tsonjnꞌaan. Joohan veꞌ jntyꞌia tycyahan ꞌnan na tui. Jnanhan ndyuaa Galilea, santyjahan toxenꞌ Jesús na totixeeꞌhan jon.
55 Muitas mulheres que tinham vindo da Galileia com Jesus para servi-lo olhavam de longe.
56 Quiiꞌ ntꞌan nanntcuꞌñeen mꞌaan María, tsan tsjoon Magadán, yo María ndyee Santiago yo José, ndoꞌ mantyi yo juu tsꞌan na condui ndyee ntsinda Zebedeo.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e José, e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Ndoꞌ tomꞌaan ncüii tsantya na jndyu José, tsꞌan tsjoon Arimateahin. Itsijonhin yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús.
57 Ao entardecer, José, um homem rico de Arimateia que tinha se tornado seguidor de Jesus,
58 Xjen na tueeꞌ na tman juu xueeꞌñeen, tja tsanꞌñeen na mꞌaan Pilato, tëcan jon siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ Jesús. Ndoꞌ Pilato, tꞌua jon tsꞌian ndëë sondaroꞌñeen na nncyahan cüenta juu siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ Jesús ntꞌö juu Joséꞌñeen.
58 foi a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. Pilatos ordenou que lhe entregassem o corpo.
59 Joꞌ tyꞌoon José cüenta nquii tsꞌoo Jesús. Ndoꞌ ndiaa sábana na ntjuꞌ na jndë yo tsan lino, scüetyjo jonhanꞌ tsoJesús.
59 José tomou o corpo e o envolveu num lençol limpo, feito de linho,
60 Jndë joꞌ tyiiꞌ jon tsꞌooꞌñeen quityquiiꞌ tsiꞌtsꞌua ꞌnaanꞌ nquii jon. Juuhanꞌ tsëꞌtsjöꞌ xcohanꞌ na jndë jnanꞌya nnꞌan. Jndë joꞌ iscuꞌ jon ꞌndyo juu tsiꞌtsꞌuaꞌñeen yo ncüii tsjöꞌ tꞌman. Jndë joꞌ tja jon.
60 e o colocou num túmulo novo, de sua propriedade, escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo e foi embora.
61 Ndoꞌ juu María, tsan tsjoon Magadán, yo ncüiichen Maríaꞌñeen, jntyꞌiahan na sꞌaa jon na nndaꞌ. Tyecüendyuaahan tonnon juu tsiꞌtsꞌuaꞌñeen.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente ao túmulo.
62 Xuee na tantyꞌiu Jesús, majuu xuee na conanꞌjndaꞌ nnꞌan judíos ꞌnan na icanhanꞌhin, ngꞌe xuee saroꞌ xuee na cotaꞌjndyeehan. Ndoꞌ juu xuee saroꞌñeen, nque ntyee na conintque yo nnꞌan fariseos, ninncüii tmaanꞌ tyꞌehan na mꞌaan Pilato.
62 No dia seguinte, no sábado, os principais sacerdotes e os fariseus foram a Pilatos
63 Jnduehan nnon jon:
63 e disseram: “Senhor, lembramos que, quando ainda vivia, aquele mentiroso disse: ‘Depois de três dias ressuscitarei’.
64 Mangꞌe joꞌ ntꞌue nꞌö́n na cꞌuaꞌ tsꞌian na cꞌo sondaro ꞌnanꞌ, na ngoquitquenhan cüenta tsiꞌtsꞌua ꞌnaanꞌ tsanꞌñeen ata xjen na jndë tenon ndye xuee. Tja ndoꞌ ntsꞌaahanꞌ na joo nnꞌan na cotsayꞌon yo jñꞌoon na toninncyaa juu, ntsquehan ndoꞌ ntyꞌueehan siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ juu, ndoꞌ nnduehan ndëë nnꞌan na jndë vandoꞌ xco juu. Ndoꞌ quintuvaꞌ tꞌmanntyichen ntsiviꞌnnꞌanhanꞌ nnꞌan, chito jñꞌoon na toninncyaa juu xjen na tovandoꞌ juu.
64 Por isso, pedimos que lacre o túmulo até o terceiro dia. Isso impedirá que seus discípulos roubem o corpo e depois digam a todos que ele ressuscitou. Se isso acontecer, estaremos em pior situação que antes”.
65 Tꞌa Pilato, tso jon ndëëhan:
65 Pilatos respondeu: “Levem soldados e guardem o túmulo como acharem melhor”.
66 Ndoꞌ joꞌ jnduiꞌhan. Tyequitëꞌtyenhinhanꞌ. Tꞌionhan sello xoncüe na ntjon ꞌndyo tsëꞌtsjöꞌ yo tsjöꞌ tꞌman chaꞌ ntsiꞌmanhanꞌ xe na aa ntsiquinaan tsꞌanhanꞌ. Jndë joꞌ jntyꞌehan sondaroꞌñeen na quitquenhan cüenta juu tsiꞌtsꞌuaꞌñeen.
66 Então eles lacraram o túmulo e puseram guardas para protegê-lo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.