Marcos 5
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT
1 Jesús yo nnꞌan na totsayꞌon yo jñꞌoon na toninncyaa jon tetꞌiohan ndaandueꞌñeen, squehan ndyuaa Gerasa.
1 Assim, chegaram ao outro lado do mar, à região dos gerasenos.
2 Ndoꞌ juu xjen na jnduiꞌhan vꞌaandaaꞌñeen, jndyotsindyooꞌ ncüii tsꞌan ndëëhan, jnan juu ndiꞌntꞌua ntꞌoo. Ndoꞌ tsanꞌñeen, mꞌan jndyetyia quiiꞌ tsꞌon juu.
2 Quando Jesus desembarcou, imediatamente um homem possuído por um espírito impuro saiu do cemitério e veio ao seu encontro.
3 Ninnquiiꞌchen ndiꞌntꞌua ntꞌoo tomꞌaan juu, ndoꞌ minꞌncüii tsꞌan taꞌnan jndëë ntsixjen yo ꞌnan na totsꞌaa juu, min na yo carena.
3 Esse homem morava entre as cavernas usadas como túmulos e ninguém conseguia detê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Ee jndye jnda jndë tonanꞌtyen nnꞌan ntꞌö juu, ngꞌee juu yo carena, majoꞌ ninñoonꞌ tocꞌiooꞌ juu ncjoꞌñeen na tyenhanꞌ ntꞌö juu, ndoꞌ totsitiuu jndë juu carena na jnanꞌtyen nnꞌan ngꞌee juu. Ndoꞌ min taꞌnan tsꞌan na ndëë ntscuꞌ nnon juu ꞌnan na tsixuan juu.
4 Sempre que era acorrentado e algemado, quebrava as algemas dos pulsos e despedaçava as correntes dos pés. Ninguém era forte o suficiente para dominá-lo.
5 Cüaꞌxuee ndoꞌ cüaꞌtsjon totsixuaa juu na tonannon juu quiiꞌ ntꞌan ntyoꞌ yo ndiꞌntꞌua ntꞌooꞌñeen. Ndoꞌ totsqueeꞌ nquiihin yo ntjöꞌ.
5 Dia e noite, vagava entre os túmulos e pelos montes, gritando e cortando-se com pedras.
6 Ndoꞌ Jesús jeꞌ, ninvaa tycyachen ndyo jon, ndoꞌ jndyiaaꞌ tsanꞌñeenhin, jnannon juu na ngueeꞌ juu na mꞌaan jon. Tëconxtye juu na tonnon jon.
6 Quando o homem viu Jesus, ainda a certa distância, correu ao seu encontro e se curvou diante dele.
7 Ndoꞌ juu jndyetyiaꞌñeen, sꞌaa juu na jndei sixuaa tsanꞌñeen, itso juu:
7 Então soltou um forte grito: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Em nome de Deus, suplico que não me torture!”.
8 Ndöꞌ vaa na tso tsanꞌñeen ngꞌe jndë tso Jesús nnon juu:
8 Pois Jesus já havia falado ao espírito: “Saia deste homem, espírito impuro!”.
9 Ndoꞌ tsontyichen Jesús nnon juu jndyetyiaꞌñeen:
9 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. Ele respondeu: “Meu nome é Legião, porque há muitos de nós dentro deste homem”.
10 Ndoꞌ juu jndyetyiaꞌñeen, tocan juu vi nayaꞌñeen nnon Jesús na tyiꞌjñon jon joohan na quinduiꞌhan juu ndyuaaꞌñeen.
10 E os espíritos impuros suplicaram repetidamente que ele não os enviasse a algum lugar distante.
11 Ndoꞌ ndyo joꞌ mꞌan ncüii tmaanꞌ quintcu na cotqui oꞌ.
11 Havia uma grande manada de porcos pastando num monte ali perto.
12 Joꞌ tan jndyetyiaꞌñeen nnon Jesús na ncyaa jon jñꞌoon na ncꞌoqueꞌhan quityquiiꞌ nꞌon joo quintcuꞌñeen.
12 “Mande-nos para aqueles porcos”, imploraram os espíritos. “Deixe que entremos neles.”
13 Ndoꞌ joꞌ tyincyaa Jesús jñꞌoon. Ndoꞌ joo jndyetyiaꞌñeen jnduiꞌhan quiiꞌ tsꞌon juu tsanꞌñeen, saqueꞌhan quiiꞌ nꞌon joo quintcuꞌñeen, joo choꞌñeen chaꞌna ve min oꞌ. Ndoꞌ joo oꞌ jnanꞌnon oꞌ, tyꞌe oꞌ tontyja na ji vaa jndyi na congio juu tyoꞌñeen, tycyaa oꞌ quityquiiꞌ juu ndaandueꞌñeen, ndoꞌ tava ndaa nquen oꞌ, mana tjë oꞌ.
13 Jesus lhes deu permissão. Os espíritos impuros saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada, cerca de dois mil porcos, se atirou pela encosta íngreme do monte para dentro do mar e se afogou.
14 Ndoꞌ joo nnꞌan na totaꞌntyjeeꞌ quintcuꞌñeen, jntyꞌiahan na nndaꞌ vaa ꞌnan na tui. Joꞌ tyiiꞌ yantyihan na jnanꞌnonhan na sananꞌquindyiihan joo nnꞌan na mꞌan juu tsjoon na icoꞌxenhanꞌ juu tyuaaꞌñeen, yo ninꞌnnꞌan na comꞌan jndëë na nndaꞌ vaa ꞌnan na tui. Yajoꞌ nnꞌan na ninꞌquijntyꞌia nchu vaa ꞌnan na tui, tyꞌehan naijon na mꞌaan Jesús.
14 Os que cuidavam dos porcos fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia. O povo correu para ver o que havia ocorrido.
15 Ndoꞌ xjen na squehan naijon na mꞌaan jon, jntyꞌiahan juu tsanꞌñeen na totsixuan juu jndyetyia, vequityen juu na cüe juu ndiaa, ndoꞌ jndë tcoꞌ ya ntcüeꞌhanꞌhin, tavitsitsanꞌhanꞌ xquen juu. Ndoꞌ joꞌ sityꞌue jndyihanꞌ joo nanꞌñeen na nndaꞌ vaa ꞌnan na tui.
15 Chegaram até onde Jesus estava e viram o homem que tinha sido possuído pela legião de demônios. Estava sentado ali, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
16 Ndoꞌ nque nnꞌan na totaꞌntyjeeꞌ joo quintcuꞌñeen na jntyꞌiahan na nndaꞌ, jnanꞌneinhan ndëë nnꞌan na tancüi joꞌ nchu vaa na tcoꞌ yahanꞌ juu tsanꞌñeen yo nchu vaa na tjë joo quintcuꞌñeen.
16 Então os que presenciaram os acontecimentos contaram aos outros o que havia ocorrido com o homem possuído por demônios e com os porcos.
17 Ndoꞌ joo nanꞌñeen, vi na jndë jndyehan jñꞌoonꞌñeen, taꞌhan na tanhan nnon Jesús na quinduiꞌ ntcüeꞌ jon ndyuaa ꞌnaanhan.
17 A multidão começou a suplicar que Jesus fosse embora da região.
18 Ndoꞌ xjen na vacua nndaꞌ Jesús vꞌaandaaꞌñeen, juu tsanꞌñeen na jndë tcoꞌ yahanꞌhin, tcan juu jñꞌoon nnon jon na ncyaa jon na chi ncja juu yohin.
18 Quando Jesus entrava no barco, o homem que tinha sido possuído por demônios implorou para ir com ele.
19 Majoꞌ tyíꞌncyaa jon jñꞌoon na tcan tsanꞌñeen. Tso jon nnon juu:
19 Jesus, porém, não permitiu e disse: “Volte para sua casa e para sua família e conte-lhes tudo que o Senhor fez por você e como ele foi misericordioso”.
20 Ndoꞌ juu tsanꞌñeen, siquindë juu, tja juu. Ndoꞌ tyeꞌ totsinin juu ndëë nnꞌan na mꞌanhan njoon ndyuaa Decápolis ntyja nchu vaa ꞌnan na sꞌaa Jesús yohin. Ndoꞌ joo nanꞌñeen, vi na jndë jndyehan na nndaꞌ sꞌaa Jesús yohin, tëveeꞌ jndyi ngiohan.
20 Então o homem partiu e começou a anunciar pela região das Dez Cidades quanto Jesus havia feito por ele, e todos se admiravam do que ele dizia.
21 Juu Jesús tetꞌio nndaꞌ jon ndaandue yo vꞌaandaa. Tueeꞌ jon ncüiichen ixndya yo nnꞌan na totsayꞌon yo jñꞌoon yohin. Ndoꞌ jndye jndyi nnꞌan squenon na mꞌaan jon ꞌndyo ndaandueꞌñeen.
21 Jesus entrou novamente no barco e voltou para o outro lado do mar, onde uma grande multidão se juntou ao seu redor na praia.
22 Ndoꞌ joꞌ, ncüii tsꞌan na jndyu Jairo, tyjeeꞌ juu na mꞌaan jon. Juu tsanꞌñeen conduihin tsꞌan Israel na conintquehin vatsꞌon cüenta nnꞌan judíos tsjoonꞌ juu. Xjen na jndyiaaꞌ juu Jesús, tëconxtye juu na sꞌaa juu na njonhin.
22 Então chegou um dos líderes da sinagoga local, chamado Jairo. Quando viu Jesus, prostrou-se a seus pés e
23 Tcan juu na quitejndei jonhin, tso juu:
23 suplicou repetidas vezes: “Minha filhinha está morrendo. Por favor, venha e ponha as mãos sobre ela; cure-a para que ela viva!”.
24 Ndoꞌ tja Jesús yo tsanꞌñeen. Mantyi jndye nnꞌan tentyja na nquenꞌhan, maninꞌ conchjehan jon na coꞌohan.
24 Jesus foi com ele, e todo o povo o seguiu, apertando-se ao seu redor.
25 Ndoꞌ quiiꞌ ntꞌan tmaanꞌ nanꞌñeen, joꞌ ñꞌen ncüii tsanscu, jndë nchoꞌve chu na viiꞌ juu na cocꞌa neoonꞌ juu.
25 No meio da multidão estava uma mulher que havia doze anos sofria de hemorragia.
26 Ji vaa jndyi totjon juu na tontꞌa ndoto nasihin, ndoꞌ min joꞌ taquitsꞌaahanꞌ, majndeichen vavimioonꞌ juu. Ndoꞌ jndë ntycüii xoquituꞌ ꞌnaanꞌ juu na totsiquitsu juu na tondui nasihin.
26 Tinha passado por muitas dificuldades nas mãos de vários médicos e, ao longo dos anos, gastou tudo que possuía, sem melhorar. Na verdade, havia piorado.
27 Ndoꞌ ngꞌe na jndyii juu jñꞌoon na tonanꞌnein nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ Jesús, joꞌ na sindyooꞌhin quiiꞌ ntꞌan nanꞌñeen na tentyjahan toxenꞌ jon, ndoꞌ tꞌuii juu ndiaaꞌ jon.
27 Tendo ouvido falar de Jesus, aproximou-se por trás dele no meio da multidão e tocou em seu manto,
28 Nndaꞌ vaa na sꞌaa juu ngꞌe jndë sitiu juu: “Xe na aa veꞌ nndëë ntꞌui ndiaaꞌ jon, yajoꞌ chi nꞌman.”
28 pois pensava: “Se eu apenas tocar em seu manto, serei curada”.
29 Ndoꞌ xjen na sꞌaa juu na nndaꞌ, maninñoonꞌ taquitscuꞌhanꞌ ꞌnan na iquenon juu, ntyjiichen juu na tëcoꞌ yahanꞌ quiiꞌ siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ juu na jnduiꞌ juu tycuꞌñeen.
29 No mesmo instante, a hemorragia parou, e ela sentiu em seu corpo que tinha sido curada da enfermidade.
30 Ndoꞌ taaꞌ tsꞌon Jesús na jndë jnꞌman tsꞌan yo ntyja ꞌnaanꞌ juu najndei na condui jon. Joꞌ tëquen jon, taxeeꞌ jon ndëë nnꞌan na tentyja toxenꞌ jon, tso jon ndëëhan:
30 Jesus imediatamente percebeu que dele havia saído poder; por isso, virou-se para a multidão e perguntou: “Quem tocou em meu manto?”.
31 Ndoꞌ joo nnꞌan na totsayꞌonhan yo juu jñꞌoon na toninncyaa jon, tꞌahan, jnduehan nnon jon:
31 Seus discípulos disseram: “Veja a multidão que o aperta de todos os lados. Como o senhor ainda pergunta: ‘Quem tocou em mim?’”.
32 Ndoꞌ Jesús, jndyiaaꞌ jon xiꞌjndio, na ndyiaaꞌ jon nin nquii tsꞌan tꞌuii ndiaaꞌ jon.
32 Jesus, porém, continuou a olhar ao redor para ver quem havia feito aquilo.
33 Ndoꞌ juu tsanscuꞌñeen, tyioo na ncyaaꞌ juu, sindyooꞌcyahin nnon jon na coviquijntyꞌehin. Tëconxtye juu na tonnon jon ngꞌe nchjii juu nchu vaa na sꞌaahanꞌhin. Ndoꞌ tso jndyoyu juu nnon jon yo ꞌnan na sꞌaahanꞌhin.
33 Então a mulher, assustada e tremendo pelo que lhe tinha acontecido, veio e, ajoelhando-se diante dele, contou o que havia feito.
34 Ndoꞌ tso Jesús nnon juu:
34 Jesus lhe disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz. Seu sofrimento acabou”.
35 Ndoꞌ viochen xjen na sinin Jesús nnon tsanscuꞌñeen, joꞌ sque ro nnꞌan na jnan vaaꞌ nquii tsanꞌñeen na conintquehin ntyja ꞌnaanꞌ juu vatsꞌonꞌñeen, juu tye yuscu chjo yuviiꞌ. Ndoꞌ jnduehan nnon jon:
35 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegaram mensageiros da casa de Jairo, o líder da sinagoga, e lhe disseram: “Sua filha morreu. Para que continuar incomodando o mestre?”.
36 Ndoꞌ nquii Jesús, jndyii jon na jndue nanꞌñeen na nndaꞌ, majoꞌ itso jon nnon juu tsanꞌñeen na conintquehin vatsꞌon:
36 Jesus, porém, ouviu essas palavras e disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia”.
37 Ndoꞌ juu Pedro, Jacobo yo ninꞌJuan tyje juu Jacoboꞌñeen, tyꞌehan yo Jesús vaaꞌ nquii Jairoꞌñeen. Min tyíꞌncyaa Jesús na ncja ncüiichen tsꞌan yohin.
37 Então Jesus deteve a multidão e não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, Tiago e João, irmão de Tiago.
38 Ndoꞌ xjen na squehan vaaꞌ Jairoꞌñeen, jndyii jon na cꞌuaa jndyi jndyue nnꞌan na cotyueehan, ndoꞌ conanꞌxuaahan na tueꞌ yuscu chjoꞌñeen.
38 Quando chegaram à casa do líder da sinagoga, Jesus viu um grande tumulto, com muito choro e lamentação.
39 Majoꞌ vi jndë na taqueeꞌ jon quityquiiꞌ vꞌaa, min na ntyjii jon na jndë tueꞌ juu yuscu chjoꞌñeen, tso jon ndëë nnꞌan na mꞌan joꞌ:
39 Então entrou e perguntou: “Por que todo esse tumulto e choro? A criança não morreu; está apenas dormindo”.
40 Majoꞌ nnꞌan na sque ya juu vꞌaaꞌñeen, veꞌ toncohan Jesús ngꞌe ngio yahan na jndë tueꞌ juu. Joꞌ tjiꞌ jon nanꞌñeen chꞌen, ndoꞌ ndë joꞌ tëyꞌoon jon nquii tye juu tsꞌoo chjoꞌñeen yo ndyee juu. Tequeꞌhan juu cüarto naijon na vaquityen juu.
40 A multidão riu de Jesus. Ele, porém, fez todos saírem e levou o pai e a mãe da menina e os três discípulos para o quarto onde ela estava deitada.
41 Ndoꞌ tꞌuii jon vi ntyjaaꞌ ntꞌö tsꞌoo chjoꞌñeen, tso jon yo jñonꞌndaa ꞌnaanꞌ jon:
41 Segurando-a pela mão, disse-lhe: “ Talita cumi! ”, que quer dizer “Menina, levante-se!”.
42 Ndoꞌ juu xjen na tso Jesús jñꞌoonvaꞌ, jnanquintyja yuscu chjoꞌñeen, ndoꞌ tyeꞌ na vaca nndaꞌ juu, ngꞌe jndë jndë nchoꞌve chuuꞌ juu. Ndoꞌ na tui na nndaꞌ, joo nnꞌan na mꞌan joꞌ, tëveeꞌ jndyi ngiohan.
42 A menina, que tinha doze anos, levantou-se de imediato e começou a andar. Todos ficaram muito admirados.
43 Majoꞌ jaaꞌ jñꞌoon siquiꞌmaanꞌ Jesús joohan na minꞌncüii nnon tsꞌan tyiꞌnduehan na nndaꞌ vaa ꞌnan na sꞌaa jon. Ndoꞌ mantyi tꞌua jon tsꞌian ndëëhan na ncyahan ꞌnan na ntcüaꞌ juu yuꞌñeen.
43 Jesus deu ordens claras para que não contassem a ninguém o que havia acontecido e depois mandou que dessem alguma coisa para a menina comer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.