Marcos 15
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT
1 Ya na tonco ncüiichen xuee, yajoꞌ joo ntyee na conintqueꞌñeen, jnanꞌtjonhan nnꞌan na conintque nnon tsjoon, yo nnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi juu jñꞌoon na tquen Moisés yo ninꞌtsoñꞌen nanmꞌannꞌian ꞌnaan ntyjehan nnꞌan judíos. Ndoꞌ jnanꞌtyenhan Jesús, tyencyahan cüenta jon ntꞌö nquii Pilato.
1 De manhã bem cedo, os principais sacerdotes, os líderes do povo e os mestres da lei — todo o alto conselho — se reuniram para discutir o que fariam em seguida. Então amarraram Jesus, o levaram e o entregaram a Pilatos.
2 Ndoꞌ juu Pilato, taxeeꞌ jon nnon Jesús, tso jon:
2 Pilatos lhe perguntou: “Você é o rei dos judeus?”. Jesus respondeu: “É como você diz”.
3 Ndoꞌ nque ntyee na conintqueꞌñeen, jndye jnaanꞌ jon tyincyahan nnon Pilato.
3 Os principais sacerdotes o acusaram de vários crimes,
4 Ndoꞌ taxeeꞌ nndaꞌ jon nnon Jesús, tso jon:
4 e Pilatos perguntou: “Você não vai responder? O que diz de todas essas acusações?”.
5 Majoꞌ tajñꞌoon sintcüeꞌ Jesús, taxjen ndicüaaꞌ tsꞌon Pilato ndu na nndaꞌ vaa na sꞌaa jon.
5 Mas, para surpresa de Pilatos, Jesus não disse coisa alguma.
6 Ndoꞌ chu ro chu ro, xjen na coveeꞌ juu nguee pascua, ncüii tsꞌan judío na mꞌaan juu naviꞌ ntꞌö Pilato na ngitan nnꞌan ntyje judíos juu na quitsiquindyaa jonhin ndueehan, totsꞌaa jon na nndaꞌ.
6 A cada ano, durante a festa da Páscoa, era costume libertar um prisioneiro, qualquer um que a multidão escolhesse.
7 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen, jndye nnꞌan mꞌan vancjo jnaanꞌ na jnanꞌvehan nacjo nanmꞌannꞌian ndoꞌ na jnanꞌcüjehan nnꞌan. Ncüii joohan na mꞌaan naviꞌ, tsan na jndyu Barrabás.
7 Um dos prisioneiros era Barrabás, um revolucionário que havia cometido assassinato durante uma revolta.
8 Ncüii tmaanꞌ nnꞌan judíosꞌñeen, jnanꞌndyooꞌhan na mꞌaan Pilato. Taꞌhan na tanhan na quitsiquindyaa jon ncüii tsꞌan na mꞌaan naviꞌ ndueehan chaꞌxjen na mancüiixjen itsꞌaa jon.
8 A multidão foi a Pilatos e pediu que ele libertasse um prisioneiro, como de costume.
9 Ndoꞌ joꞌ taxeeꞌ jon ndëë nanꞌñeen:
9 Pilatos perguntou: “Querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
10 Ndöꞌ jñꞌoon itso Pilato ngꞌe jndë ivaaꞌ tsꞌon jon na nque ntyee na conintque, tyincyahan Jesús ntꞌö jon ngꞌe na jndohanhin.
10 (Pois havia percebido que os principais sacerdotes tinham prendido Jesus por inveja.)
11 Majoꞌ nque ntyee na conintqueꞌñeen, jnanꞌjmiinꞌhan joo nanꞌñeen na quitanhan nnon Pilato na quitsiquindyaa jon juu Barrabásꞌñeen, chito nquii Jesús.
11 Nesse momento, os principais sacerdotes instigaram a multidão a pedir a libertação de Barrabás em vez de Jesus.
12 Ngꞌe joꞌ taxeeꞌ nndaꞌ Pilato ndëë nnꞌan judíosꞌñeen:
12 Pilatos lhes perguntou: “Então o que farei com este homem que vocês chamam de ‘rei dos judeus’?”.
13 Jnanꞌxuaahan, jnduehan:
13 “Crucifique-o!”, gritou a multidão.
14 Tꞌa Pilato jndyuehan, tso jon:
14 “Por quê?”, quis saber Pilatos. “Que crime ele cometeu?” Mas a multidão gritou ainda mais alto: “Crucifique-o!”.
15 Ndoꞌ ngꞌe juu Pilato ntꞌue tsꞌon jon na quitjiꞌ nanꞌñeen cüenta na ya tsꞌanhin yohan, yajoꞌ tꞌua jon tsꞌian na quindyaa juu Barrabásꞌñeen chaꞌxjen na ntꞌue nꞌonhan. Ndë joꞌ tꞌua jon tsꞌian na quitjaꞌ sondaro ꞌnaanꞌ jon nquii Jesús. Ndoꞌ jndë joꞌ tyincyaa jon juu nduee joo sondaroꞌñeen na quitꞌionhanhin nnon tsonjnꞌaan.
15 Para acalmar a multidão, Pilatos lhes soltou Barrabás. Então, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o aos soldados romanos para que fosse crucificado.
16 Ndoꞌ sondaroꞌñeen, tyeyꞌonhan Jesús quityquiiꞌ vatsꞌian ꞌnaanꞌ nquii gobernado. Ndë tqueenꞌhan tsoñꞌen ntyje sondarohan.
16 Os soldados levaram Jesus para o palácio do governador (lugar conhecido como Pretório) e chamaram todo o regimento.
17 Ndë joꞌ jnanꞌcüehan ncüii ndiaa colo venton Jesús chaꞌna ndiaa cocüe nque nnꞌan na cotoxen, ndoꞌ jnanꞌyahin ncüii tsei yo ntꞌööneon, tyionhan juuhanꞌ xquen jon.
17 Vestiram Jesus com um manto vermelho, teceram uma coroa de espinhos e a colocaram em sua cabeça.
18 Ndë joꞌ taꞌhan concyahan tsꞌonhin chaꞌvijon na mayuuꞌ na contꞌahan na njonhin. Jnduehan:
18 Então o saudavam, zombando: “Salve, rei dos judeus!”.
19 Ndoꞌ totueinꞌhan tsonjnein xquen jon, mantyi totjueꞌhan ndaa jndyuehan jon, ndoꞌ totonquityehan na veꞌ contꞌa nquehan na conanꞌtꞌmaanꞌhan jon.
19 Batiam em sua cabeça com uma vara, cuspiam nele e ajoelhavam-se, fingindo adorá-lo.
20 Nndaꞌ vaa na tonanꞌcüejnaanꞌhan jon. Ndë joꞌ tjiꞌ ntcüeꞌhan juu ndiaa colo ventonꞌñeen, jnanꞌcüe ntcüeꞌhan juu ndiaaꞌ jon. Jndë joꞌ tyeyꞌonhanhin na ntꞌionhan jon tsonjnꞌaan.
20 Quando se cansaram de zombar dele, tiraram o manto vermelho e o vestiram com suas roupas. Então o levaram para ser crucificado.
21 Xjen na sanduiꞌhan quiiꞌ tsjoon, joꞌ tjonhan ncüii tsꞌan na jnan jndëë. Simón jndyu tsanꞌñeen, tuihin ndyuaa Cirene. Ntsinda juu jndyu Alejandro yo Rufo. Yo naijndeiꞌhanꞌ jntꞌa sondaroꞌñeen na cayꞌoon juu tsonjnꞌaan na ntꞌionhan Jesús.
21 Um homem chamado Simão, de Cirene, passava ali naquele momento, vindo do campo. Os soldados o obrigaram a carregar a cruz. (Simão era pai de Alexandre e Rufo.)
22 Yajoꞌ tyeyꞌonhan Jesús ncüii joo na jndyu Gólgota. Juu jñꞌoonvahin itsohanꞌ: “Tyoꞌ Tsiꞌxquen Tsꞌoo.”
22 Levaram Jesus a um lugar chamado Gólgota (que quer dizer “Lugar da Caveira”).
23 Joꞌ tyincyahan vinon na jndë tjonꞌhanꞌ yo cüii nasi na jndyu mirra na ncꞌu jon chaꞌ tyiꞌntquiihanꞌhin. Majoꞌ tyíꞌcꞌu jonhanꞌ.
23 Ofereceram-lhe vinho misturado com mirra, mas ele recusou.
24 Ndoꞌ tꞌion sondaroꞌñeen jon tsonjnꞌaan. Ndoꞌ tyꞌehan xꞌiaaꞌ chaꞌ njntyꞌiahan nin ncüii joohan na ngacüjaꞌhanꞌ ncüii cüii ndiaaꞌ jon. Nndaꞌ vaa na tꞌonhan ndiaaꞌ jon.
24 Então os soldados o pregaram na cruz. Depois, dividiram as roupas dele e tiraram sortes para decidir quem ficava com cada peça.
25 Chaꞌ vi na ñjen navitsjoon xjen na tꞌionhan jon tsonjnꞌaan.
25 Eram nove horas da manhã quando o crucificaram.
26 Ndoꞌ mantyi joꞌ tꞌionhan ncüii tscaaꞌ nnonhanꞌ, joꞌ jndui juu jnan na tsixuan jon na tijndaꞌ na cueꞌ jon chaꞌ na nnanꞌjnꞌaan nnꞌan juuhanꞌ. Jñꞌoonꞌñeen itsohanꞌ: “Tsanvahin conduihin tsan na taquintyja coꞌxen juu nnꞌan judíos.”
26 Uma tabuleta anunciava a acusação feita contra ele: “O Rei dos Judeus”.
27 Ndoꞌ mandyo joꞌ, mantyi taꞌhan mañoon ve nonjnꞌaan na tꞌionhan nanntyꞌuee. Ncüii tsanꞌñeen ngiaaꞌ jon tontyjaya ndoꞌ ncüiichenhin ngiaaꞌ jon tontyjantymaanꞌ.
27 Dois criminosos foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
28 Ndoꞌ na tui na nndaꞌ, joꞌ siquindëhanꞌ juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na jndui tivio na itsohanꞌ: Quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na tꞌman jnanꞌtjahan, joꞌ jnanꞌñꞌenhan jon.
28 Assim, cumpriram-se as Escrituras que diziam: “Ele foi contado entre os rebeldes”.
29 Ndoꞌ nnꞌan na tovenon joꞌ tonanꞌcüejnaanꞌhan jon, tonanꞌcahan nquenhan na tyiꞌcueeꞌ nꞌonhan jon. Tonduehan:
29 O povo que passava por ali gritava insultos e sacudia a cabeça em zombaria. “Olhe só!”, gritavam. “Você disse que destruiria o templo e o reconstruiria em três dias.
30 Cüa, quitsinꞌman nquii ꞌuꞌ. Quindyocueeꞌ na ñonꞌ juu tsonjnꞌaanvahin.
30 Pois bem, salve a si mesmo e desça da cruz!”
31 Ndoꞌ mantyi nque ntyee na conintqueꞌñeen, yo ninꞌnnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi juu jñꞌoon na tquen Moisés, tonanꞌcüejnaanꞌhan jon. Jnduehan:
31 Os principais sacerdotes e os mestres da lei também zombavam de Jesus. “Salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo!”, diziam.
32 Xe na aa njntyꞌia na ndyocue juu tsonjnꞌaanvahin, yajoꞌ ngantyja nnꞌön na conduihin Cristo, nquii jon na tsixuan na coꞌxen jaa nnꞌan Israel.
32 “Que esse Cristo, o rei de Israel, desça da cruz agora mesmo para que vejamos e creiamos nele!” Até os homens crucificados com Jesus o insultavam.
33 Ndoꞌ vi na jndë tueeꞌ yajminꞌ, sꞌaahanꞌ na tijaan tsonnangue ata xjen na ndye na matman.
33 Ao meio-dia, desceu sobre toda a terra uma escuridão que durou três horas.
34 Ndoꞌ majuu xjenꞌñeen, jndei sixuaa Jesús yo jñonꞌndaa ꞌnaanꞌ jon, tso jon:
34 Por volta das três da tarde, Jesus clamou em alta voz: “ Eloí, Eloí, lamá sabactâni? ”, que quer dizer: “Meu Deus, meu Deus, por que me abandonaste?”.
35 Ndoꞌ vendye nnꞌan na mꞌan joꞌ, jndyehan na nndaꞌ vaa na tso jon. Jnduehan:
35 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isso, disseram: “Ele está chamando Elias”.
36 Ndoꞌ ncüii tsꞌan na mꞌan joꞌ, jnannon juu, tacyꞌoon juu ncüii ꞌnan na nchjaꞌ, nchje juuhanꞌ quiiꞌ vinon të, jndë joꞌ tyio juuhanꞌ nnon ncüii tsꞌoon chaꞌ ya ngueeꞌhanꞌ ꞌndyo Jesús na ngitei jonhanꞌ. Tso tsanꞌñeen:
36 Um deles correu, ensopou uma esponja com vinagre e a ergueu num caniço para que ele bebesse. “Esperem!”, disse ele. “Vamos ver se Elias vem tirá-lo daí.”
37 Vi jndë joꞌ, jndei sixuaa Jesús, tueꞌ jon.
37 Então Jesus clamou em alta voz e deu o último suspiro.
38 Ndoꞌ juu ndiaa na ntyjatꞌio quiiꞌ vatsꞌon tꞌmanꞌñeen na itscuꞌhanꞌ naijon na jiꞌuantyichen tsixuanhanꞌ, jndyiiꞌ tcohanꞌ ata xjen nnontyuaachen.
38 A cortina do santuário do templo se rasgou em duas partes, de cima até embaixo.
39 Ndoꞌ juu capitán na minntyjeeꞌ na tonnon Jesús, ya na jndyii juu na sixuaa jon, ndoꞌ na tueꞌ jon, yajoꞌ tso juu:
39 Quando o oficial romano que estava diante dele viu como ele havia morrido, exclamou: “Este homem era verdadeiramente o Filho de Deus!”.
40 Ndoꞌ mantyi vendye nanntcu na tycya chjo ventyjeeꞌ, jntyꞌiahan na nndaꞌ vaa ꞌnan na tui. Quiiꞌ ntꞌan joo nanntcuꞌñeen mꞌaan María, tsan tsjoon Magadán, yo Salomé yo ninꞌcüiichen María, ndyee José yo Jacobo, tyje José.
40 Algumas mulheres observavam de longe. Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago, o mais jovem, e de José, e Salomé.
41 Joo nanntcuminꞌ tonanꞌjonhan yo Jesús xjen na tomandyiꞌ jon Galilea na totejndeihan jon ꞌnan na tocanhanꞌhin. Ndoꞌ mantyi joꞌ mꞌan vendyechen nanntcu na jnanꞌjonhan yo jon na jnan jon Galilea na tja jon Jerusalén.
41 Eram seguidoras de Jesus e o haviam servido na Galileia. Também estavam ali muitas mulheres que foram com ele a Jerusalém.
42 Juu xjenꞌñeen majndë contsjë chjo min, ndoꞌ juu xueeꞌñeen, joꞌ xuee na nque nnꞌan judíos conanꞌjndaꞌhan ꞌnan na ninjntꞌuehan juu xuee na cotaꞌjndyeehan.
42 Tudo isso aconteceu na sexta-feira, o dia da preparação, antes do sábado. Ao entardecer,
43 Mantyi joꞌ vijon mꞌaan ncüii tsꞌan tsjoon Arimatea, juu tsanꞌñeen jndyu jon José. Tꞌman conduihin quiiꞌ ntꞌan nanmꞌannꞌian cüenta nnꞌan judíos. Mantyi juu jon minndooꞌ jon na ngueeꞌ xjen na ndityincyooꞌ juu na ityeꞌntjon Tyoꞌtsꞌon. Yajoꞌ sisaaꞌ tsꞌon tsanꞌñeen, taqueeꞌ jon na mꞌaan Pilato. Tëcan juu siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ Jesús nnon tsanꞌñeen.
43 José de Arimateia foi corajosamente a Pilatos e pediu o corpo de Jesus. (José era um membro respeitado do conselho dos líderes do povo e esperava a chegada do reino de Deus.)
44 Ndoꞌ nquii Pilato, sitsanꞌ chjohanꞌhin xjen na jndyii jon na nndaꞌ. Tomꞌaanꞌ jndyi tsꞌon jon ¿Aa yuuꞌ joꞌ na jndë tueꞌ Jesús? Ndoꞌ na nndaꞌ, tqueenꞌ jon nquii capitánꞌñeen na ngüaxeeꞌ jon nnon juu, ¿Aa mayuuꞌ na jndë tueꞌ Jesús?
44 Surpreso com o fato de Jesus já estar morto, Pilatos chamou o oficial romano e perguntou se fazia muito tempo que ele havia morrido.
45 Ndoꞌ vi na jndë tso juu capitánꞌñeen na mayuuꞌhanꞌ, yajoꞌ tyincyaa Pilato jñꞌoon na juu Joséꞌñeen, ya ngayꞌoon jon juu siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ Jesús.
45 O oficial confirmou que Jesus estava morto, e Pilatos disse a José que podia levar o corpo.
46 Ndoꞌ tja José, tëtsijnda juu ncüii sábana ya na jndëhanꞌ yo tsan lino, ndë isquioo juu siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ Jesús tsonjnꞌaan, iscüetyjo juu sábanaꞌñeen jon. Ndë joꞌ tyꞌiu juuhin ncüii tsëꞌtsjöꞌ na jnanꞌya nnꞌan ncüii ngiaaꞌ tyoꞌ chaꞌxjen cotyꞌiu nnꞌan judíos ntꞌoo. Ndë joꞌ iscuꞌ juu ꞌndyo tsëꞌtsjöꞌñeen yo ncüii tsjöꞌ tꞌman.
46 José comprou um lençol de linho, desceu o corpo de Jesus da cruz, envolveu-o no lençol e colocou-o num túmulo escavado na rocha. Então rolou uma grande pedra na entrada do túmulo.
47 Ndoꞌ juu María, tsan na jnan tsjoon Magadán yo María ndyee José, jntyꞌiahan naijon na tantyꞌiu Jesús.
47 Maria Madalena e Maria, mãe de José, viram onde o corpo de Jesus tinha sido sepultado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.