Lucas 9
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT
1 Jndë na sincüi Jesús nnꞌan na nchoꞌve, juu najndei na condui jon, tyincyaa jon na quinanꞌxuanhinhanꞌ chaꞌ ndëë ntjiꞌhan ncüii cüii nnon yotyia, ndoꞌ na nndëë nnanꞌnꞌmanhan nnꞌan na conanꞌxuan ntycu.
1 Jesus reuniu os Doze e lhes deu poder e autoridade para expulsar todos os demônios e curar enfermidades.
2 Tꞌua jon tsꞌian ndëëhan na cꞌoncyahan jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ na icoꞌxen Tyoꞌtsꞌon nnꞌan ndoꞌ na nnanꞌnꞌmanhan nnꞌan vꞌi.
2 Depois, enviou-os para anunciar o reino de Deus e curar os enfermos.
3 Tso jon ndëëhan:
3 Ele os instruiu, dizendo: “Não levem coisa alguma em sua jornada. Não levem cajado, nem bolsa de viagem, nem comida, nem dinheiro, nem mesmo uma muda de roupa extra.
4 Ndoꞌ minꞌcya ro vaaꞌ tsꞌan na ntsquehoꞌ, quintjohoꞌ joꞌ ata xjen na nnduiꞌ ntcüeꞌhoꞌ juu tsjoonꞌñeen.
4 Aonde quer que forem, hospedem-se na mesma casa até partirem da cidade.
5 Ndoꞌ minninchen tsjoon na tyiꞌninꞌcyꞌon nnꞌan cüenta ꞌoꞌ, juu xjen na conduiꞌhoꞌ joꞌ, quinanꞌcyaahoꞌ tsꞌojndë na chuuꞌ ngꞌehoꞌ. Ndöꞌ vaa quintꞌahoꞌ chaꞌ cüjiꞌ jndyoyuhanꞌ nacjo nanꞌñeen na tatyꞌonhan cüenta jñꞌoonꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon.
5 E, se uma cidade se recusar a recebê-los, sacudam a poeira dos pés ao saírem, em sinal de reprovação”.
6 Ndoꞌ nque nnꞌan nchoꞌveꞌñeen jnduiꞌhan, tyꞌehan tsochen njoon quijndë, toninncyahan jñꞌoon naya ndoꞌ tonanꞌnꞌmanhan nnꞌan vꞌi na mꞌanhan ncüii cüii joo.
6 Então começaram a percorrer os povoados, anunciando as boas-novas e curando os enfermos.
7 Juu Herodes, tsan na tocoꞌxen ndyuaa Galilea, jndyii jon jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ tsoñꞌen ꞌnan na totsꞌaa Jesús. Tꞌman totsiquijñꞌeenhanꞌhin ee minndyechen nnꞌan tonduehan na jndë vandoꞌ nndaꞌ Juan na tueꞌ juu, ngꞌe joꞌ na itsꞌaa Jesús joo tsꞌianminꞌ.
7 Quando Herodes Antipas ouviu falar de tudo que Jesus fazia, ficou perplexo, pois alguns diziam que João Batista havia ressuscitado dos mortos.
8 Ndoꞌ minndyechen nnꞌan tonduehan na nquii Elías jndë tityincyooꞌ nndaꞌhin. Ndoꞌ mañoon vendyehan tonduehan na jndë vandoꞌ nndaꞌ ncüii nque nanꞌñeen na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon nchu vaa ꞌnan na nnguaa.
8 Outros acreditavam que Jesus era Elias, ou um dos antigos profetas que tinha voltado à vida.
9 Majoꞌ itso Herodes:
9 “Eu decapitei João”, dizia Herodes. “Então quem é o homem sobre quem ouço essas histórias?” E procurava ver Jesus.
10 Nnꞌan na nchoꞌve na tꞌua Jesús tsꞌian ndëëhan, vi jndë na sque ntcüeꞌhan, jnanꞌquindyiihan jon tsoñꞌen ꞌnan na jndë tontꞌahan. Ya joꞌ tachu jonhan ndoꞌ tyꞌehan na ninnquehan ncüii joo ndyooꞌ tsjoon Betsaida.
10 Quando os apóstolos voltaram, contaram a Jesus tudo que tinham feito. Em seguida, Jesus se retirou para a cidade de Betsaida, a fim de estar a sós com eles.
11 Majoꞌ nque nnꞌan na jndye jndyiꞌhin, vi na jndë taaꞌ nꞌonhan na nndaꞌ, tentyjahan toxenꞌ jon. Tyꞌoon jon cüenta nanꞌñeen ndoꞌ totsinin jon ndëëhan ntyja ꞌnaanꞌ na icoꞌxen Tyoꞌtsꞌon nnꞌan nchu vaa na cotsamꞌanhan. Ndoꞌ sinꞌman jon ntyjehan nanvꞌi.
11 As multidões descobriram seu paradeiro e o seguiram. Ele as recebeu, ensinou-lhes a respeito do reino de Deus e curou os que estavam enfermos.
12 Xjen na vaman, nque nnꞌan na nchoꞌveꞌñeen, tentyjaaꞌhin nnon jon. Jnduehan:
12 No fim da tarde, os Doze se aproximaram e lhe disseram: “Mande as multidões aos povoados e campos vizinhos, para que encontrem comida e abrigo para passar a noite, pois estamos num lugar isolado”.
13 Majoꞌ tꞌa jon, tso jon ndëëhan:
13 Jesus, porém, disse: “Providenciem vocês mesmos alimento para eles”. “Temos apenas cinco pães e dois peixes”, responderam. “Ou o senhor espera que compremos comida para todo esse povo?”
14 Joo nannonꞌñeen itsꞌaahanꞌ chaꞌna ꞌon minhan. Majoꞌ itso Jesús ndëë joo nchoꞌve nnꞌan na totsayꞌonhan jñꞌoon yohin:
14 Havia ali cerca de cinco mil homens. Jesus respondeu: “Digam a eles que se sentem em grupos de cinquenta”.
15 Ndoꞌ jntꞌahan na nndaꞌ, ndoꞌ tyecüendyuaa tsoñꞌen nanꞌñeen.
15 Os discípulos seguiram sua instrução, e todos se sentaram.
16 Jndë joꞌ tyꞌoon Jesús cüenta joo ꞌon tanꞌ tyooꞌ yo ve quitscaaꞌñeen. Jnonndë jon quiñoonꞌndue, tyincyaa jon na ncya ya Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. Jndë joꞌ tyjee jon xjen ntanꞌhanꞌ, tyincyaa jonhanꞌ ndëë nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa jon na ncyahinhanꞌ ndëë nanꞌñeen.
16 Jesus tomou os cinco pães e os dois peixes, olhou para o céu e os abençoou. Então, partiu-os em pedaços e os entregou aos discípulos para que distribuíssem ao povo.
17 Ndoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen tcüaꞌ tacjohan, ata jntyꞌichenhanꞌ ꞌnan na tcüaꞌhan. Ndoꞌ nque nnꞌan na tonanꞌjonhan yo Jesús, jnanꞌquitooꞌhan nchoꞌve ntque yo ntanꞌ na jntyꞌihanꞌ.
17 Todos comeram à vontade, e os discípulos encheram ainda doze cestos com as sobras.
18 Ncüii jon xjen na mꞌaan Jesús ncüii joo na ninnquii jon na itsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon, juu xjenꞌñeen nque nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa jon, squenonhan na mꞌaan jon. Taxeeꞌ jon ndëëhan, itso jon:
18 Certo dia, Jesus orava em particular, acompanhado apenas dos discípulos. Ele lhes perguntou: “Quem as multidões dizem que eu sou?”.
19 Tꞌahan ꞌndyo jon, jnduehan:
19 Os discípulos responderam: “Alguns dizem que o senhor é João Batista; outros, que é Elias; e outros ainda, que é um dos profetas antigos que ressuscitou”.
20 Ya joꞌ taxeeꞌ Jesús ndëëhan, itso jon:
20 “E vocês?”, perguntou ele. “Quem vocês dizem que eu sou?” Pedro respondeu: “O senhor é o Cristo enviado por Deus!”.
21 Ndoꞌ jaaꞌ jñꞌoon sinin jon ndëëhan na minꞌncüii nnon tsꞌan tyiꞌnduehan na nndaꞌ.
21 Jesus advertiu severamente seus discípulos de que não dissessem a ninguém quem ele era.
22 Ndoꞌ mantyi tsontyichen jon ndëëhan:
22 “É necessário que o Filho do Homem sofra muitas coisas”, disse. “Ele será rejeitado pelos líderes do povo, pelos principais sacerdotes e pelos mestres da lei. Será morto, mas no terceiro dia ressuscitará.”
23 Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa jon, tso jon ndëëhan:
23 Disse ele à multidão: “Se alguém quer ser meu seguidor, negue a si mesmo, tome diariamente sua cruz e siga-me.
24 Ee minninchen tsꞌan na incyaahin na quitjon juu minꞌcya nnon ꞌnan na ngenon juu ngꞌe na mꞌaan juu ntyja njan, ntsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuaanꞌ tsanꞌñeen. Majoꞌ minninchen tsꞌan na intꞌue nquii nchu vaa ntsꞌaa chaꞌ ntjo yahin tonnon jon, maveꞌ jnaanꞌ joꞌ ngitsu ñuaanꞌ juu.
24 Se tentar se apegar à sua vida, a perderá. Mas, se abrir mão de sua vida por minha causa, a salvará.
25 Mangꞌe na nndaꞌ, ¿Yuu vaa na itejndeihanꞌ tsꞌan min xe na aa ninvaa tsonnangue cuaahanꞌ ꞌnaanꞌ juu ee xe na aa nndaꞌ na ntyja tsꞌon juu, itsityuiiꞌ nquiihin, oo itsiquitsu nquiihin?
25 Que vantagem há em ganhar o mundo inteiro, mas perder ou destruir a própria vida?
26 Ndoꞌ minninchen tsꞌan na mꞌaan na jnaanꞌ juu ntyja njan ja, yo ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoon naya njan, ja na condui tsꞌan na jnan quiñoonꞌndue, ncꞌön na ngüejnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ tsanꞌñeen. Ntsꞌaahanꞌ na nndaꞌ juu xjen na nndyö nntꞌa na ntcoꞌxën tsoñꞌen yo na conditꞌmaanꞌ ja, ndoꞌ yo na conditꞌmaanꞌ nquii Tyëhöꞌ yo ángeles na jiꞌua conduihan.
26 Se alguém se envergonhar de mim e de minha mensagem, o Filho do Homem se envergonhará dele quando vier em sua glória e na glória do Pai e dos santos anjos.
27 Jñꞌoon na mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, ñꞌen minndyehoꞌ na mꞌanhoꞌ ntjoohin xeꞌcüje tyuaaꞌhoꞌ ata njntyꞌia jndyeehoꞌ juu na ityeꞌntjon Tyoꞌtsꞌon.
27 Eu lhes digo a verdade: alguns que aqui estão não morrerão antes de ver o reino de Deus!”.
28 Tëca chaꞌ nen xuee na sinin Jesús jñꞌoonminꞌ, ndoꞌ tayꞌoon jon Pedro yo Santiago yo ninꞌJuan, tëva jon ncüii tyoꞌ yohan na ntsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon.
28 Cerca de oito dias depois, Jesus levou consigo Pedro, João e Tiago a um monte para orar.
29 Ndoꞌ viochen xjen na itsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon, ncüiichen nnon siñoonhanꞌ nnon jon, ndoꞌ sꞌaahanꞌ na quichiꞌtyen ndiaaꞌ jon chaꞌvijon condui nduiꞌ chon tsuee.
29 Enquanto ele orava, a aparência de seu rosto foi transformada, e suas roupas se tornaram brancas e resplandecentes.
30 Ndoꞌ quitquenhoꞌ cüenta, tityincyooꞌ ve nannon na conanꞌneinhan yo jon, nquii Moisés yo Elías.
30 De repente, Moisés e Elias apareceram e começaram a falar com Jesus.
31 Joohan sixueehanꞌ xiꞌjndio na ninvaahan, ndoꞌ jnanꞌneinhan yo jon ntyja ꞌnaanꞌ naviꞌ na ngenon jon na ngueꞌ jon Jerusalén chaꞌxjen na jndë sijndaꞌ Tyoꞌtsꞌon.
31 Tinham um aspecto glorioso e falavam sobre a partida de Jesus, que estava para se cumprir em Jerusalém.
32 Ndoꞌ Pedro yo nnꞌan na tomꞌan yohin, jaaꞌ jndyi nchje tsantsjonhan, majoꞌ xjen na tjiꞌhan tsantsjon ndëëhin, jntyꞌiahan na quixuee na tsixuan Jesús ndoꞌ mantyi jntyꞌiahan ve nannonꞌñeen na mꞌanhan ngiaaꞌ jon.
32 Pedro e os outros lutavam contra o sono, mas acabaram despertando e viram a glória de Jesus e os dois homens que estavam com ele.
33 Juu xjen na jnduiꞌ ntcüeꞌ nanꞌñeen na mꞌaan Jesús, itso Pedro nnon jon:
33 Quando Moisés e Elias iam se retirando, Pedro, sem saber o que dizia, falou: “Mestre, é maravilhoso estarmos aqui! Vamos fazer três tendas: uma será sua, uma de Moisés e outra de Elias”.
34 Ninvaa na tsinin jon jñꞌoonminꞌ, ndoꞌ jndyocue ncüii chincyu na iscuꞌhanꞌhin. Mioon jndyi tyuehan xjen na tyioo chincyuꞌñeen xiꞌjndiohan.
34 Enquanto ele ainda falava, uma nuvem surgiu e os envolveu, enchendo-os de medo.
35 Ndoꞌ quityquiiꞌ juu chincyuꞌñeen jeꞌ, ticꞌuaa jndyeeꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon, itso jon:
35 Então uma voz que vinha da nuvem disse: “Este é meu Filho, meu Escolhido. Ouçam-no!”.
36 Jndë na ticꞌuaa jndyeeꞌ Tyoꞌtsꞌon, xjen na jntyꞌia nndaꞌhan, ninnquii Jesús vi mꞌaan. Ndoꞌ juu xjenꞌñeen minꞌncuii nnon tsꞌan taꞌnan jnduehan ntyja ꞌnaanꞌ juu nanꞌñeen na jntyꞌia ndëëhan.
36 Quando a voz silenciou, só Jesus estava ali. Naquela ocasião, os discípulos não contaram a ninguém o que tinham visto.
37 Ndoꞌ tonco ncüiichen xuee ya na jndë jndyocue ntcüeꞌhan juu tyoꞌñeen, tëquitjon ncüii tmaanꞌ nnꞌan na jndye jndyi joohan.
37 No dia seguinte, quando desceram do monte, uma grande multidão veio ao encontro de Jesus.
38 Quiiꞌ juu tmaanꞌñeen, sixuaa ncüii tsꞌan, tso juu:
38 Um homem na multidão gritou: “Mestre, suplico-lhe que veja meu filho, o único que tenho!
39 Ndoꞌ ncüii yutyia na nayꞌoonhin, ndoꞌ xjen na itsijaaꞌhanꞌ cjooꞌ juu, itsꞌaahanꞌ na jndei itsixuaa juu. Coquenhin ndoꞌ conduiꞌ chonꞌ ꞌndyo juu. Yo ncꞌua jndyi iꞌndyiihanꞌhin ndoꞌ itsintycüiihanꞌ najndei juu.
39 Um espírito impuro se apodera dele e o faz gritar. Lança-o em convulsões e o faz espumar pela boca. Sacode-o violentamente e quase nunca o deixa em paz.
40 Ndoꞌ nque nnꞌan na cotsayꞌon jñꞌoon yo ꞌuꞌ, jndë sꞌaa tyꞌoohan na quitjiꞌhan juu yutyiavaꞌ, majoꞌ tajndëë ntꞌahan.
40 Supliquei a seus discípulos que o expulsassem, mas eles não conseguiram”.
41 Tꞌa Jesús, tso jon ndëë nnꞌan na totsayꞌonhan jñꞌoon yo jon:
41 Jesus disse: “Geração incrédula e corrompida! Até quando estarei com vocês e terei de suportá-los?”. Então disse ao homem: “Traga-me seu filho”.
42 Ndoꞌ juu xjen na ndyotsindyooꞌhin, isquioo yutyiaꞌñeenhin, ndoꞌ jndei coquenhin, majoꞌ sityiaꞌ Jesús juu yutyiaꞌñeen. Sinꞌman jonhin ndoꞌ tyincyaa jonhin ntꞌö tye juu.
42 Quando o menino se aproximou, o demônio o derrubou no chão, numa convulsão violenta. Jesus, porém, repreendeu o espírito impuro, curou o menino e o devolveu ao pai.
43 Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na jntyꞌia na nndaꞌ, vacue tꞌoon nꞌonhan ntyja ꞌnaanꞌ na tꞌman najndei na condui nquii Tyoꞌtsꞌon.
43 Todos se espantaram com a grandiosidade do poder de Deus. Enquanto todos se maravilhavam com seus feitos, Jesus disse aos discípulos:
44 —Ya ya quitquenhoꞌ cüenta jñꞌoon na matsjö ndëëhoꞌ. Ja na condui tsansꞌa na tꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na cöꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, nninncyaa tsꞌan cüenta ja nduee nnꞌan.
44 “Ouçam-me e lembrem-se do que lhes digo: o Filho do Homem será traído e entregue em mãos humanas”.
45 Majoꞌ tataaꞌ nꞌonhan nchu vaa itsiquindyi jñꞌoonvaꞌ ngꞌe iscuꞌ Tyoꞌtsꞌon na ncüaaꞌ nꞌonhinhanꞌ. Ndoꞌ mantyi ncyaahan na ntaꞌxeeꞌntyichenhan nnon jon nchu vaa itsiquindyihanꞌ.
45 Eles, porém, não entendiam essas coisas. O significado estava escondido deles, de modo que não eram capazes de compreender e tinham medo de perguntar.
46 Xjenꞌñeen joo nnꞌan na nchoꞌve, tonanꞌjndyehan jndyuehan nin ncüii nquehan njonntyichen nduiꞌ quiiꞌ ntꞌan ntyjehan.
46 Os discípulos começaram a discutir sobre qual deles seria o maior.
47 Ngꞌe na nchjii Jesús na nndaꞌ vaa na tondyiiꞌ nꞌonhan, joꞌ tyꞌoon jon ncüii yuchjo, sꞌaa jon na cüentyjeeꞌ juu na tongiaaꞌ jon.
47 Jesus, conhecendo seus pensamentos, trouxe para junto de si uma criança pequena
48 Jndë joꞌ tso jon ndëëhan:
48 e disse: “Quem recebe uma criança como esta em meu nome recebe a mim, e quem me recebe também recebe aquele que me enviou. Portanto, o menor entre vocês será o maior”.
49 Ndoꞌ tꞌa Juan, tso jon nnon Jesús:
49 João disse a Jesus: “Mestre, vimos alguém usar seu nome para expulsar demônios; nós o proibimos, pois ele não era do nosso grupo”.
50 Majoꞌ tso Jesús nnon tsanꞌñeen:
50 “Não o proíbam!”, disse Jesus. “Quem não é contra vocês é a favor de vocês.”
51 Ya na jndë tindyo na ngüentyja xjen na ngava ntcüeꞌ Jesús quiñoonꞌndue, ya joꞌ ninncüii ntyjii jon na vja jon Jerusalén.
51 Como se aproximava o tempo de ser elevado ao céu, Jesus partiu com determinação para Jerusalém.
52 Joꞌ jñon jndyee jon vendye nnꞌan na cꞌohan ncüii tsjoon chjo na mꞌan nnꞌan Samaritanos na nnanꞌjndaꞌhan na ngueeꞌ jon tsjoonhan.
52 Enviou mensageiros adiante até um povoado samaritano, a fim de fazerem os preparativos para sua chegada.
53 Majoꞌ joo nnꞌan tsjoonꞌñeen tyiꞌquintꞌue nꞌonhan na ntjo jon joꞌ ngꞌe taaꞌ nꞌonhan na vja jon Jerusalén.
53 Contudo, os habitantes do povoado não receberam Jesus, porque parecia evidente que ele estava a caminho de Jerusalém.
54 Majoꞌ juu Santiago yo ninꞌJuan na conanꞌjon yo jñꞌoon na toninncyaa jon, ya na jntyꞌiahan na nndaꞌ jntꞌa nnꞌan samaritanosꞌñeen, jnduehan:
54 Percebendo isso, Tiago e João disseram a Jesus: “Senhor, quer que mandemos cair fogo do céu para consumi-los?”.
55 Majoꞌ tequen Jesús, tꞌman jon ndëëhan, tso jon ndëëhan:
55 Jesus, porém, se voltou para eles e os repreendeu.
56 Ee ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, chito jndyö na ncüjiꞌ na cotandoꞌ nnꞌan. Ja jndyö na ntsinꞌman ñuaanhin.
56 E seguiram para outro povoado.
57 Viochen xjen na coꞌohan nato, tso ncüii tsꞌan nnon Jesús:
57 Quando andavam pelo caminho, alguém disse a Jesus: “Eu o seguirei aonde quer que vá”.
58 Ndoꞌ tꞌa Jesús ꞌndyo juu, itso jon:
58 Jesus respondeu: “As raposas têm tocas onde morar e as aves têm ninhos, mas o Filho do Homem não tem sequer um lugar para recostar a cabeça”.
59 Ndoꞌ tso Jesús nnon ncüiichen tsꞌan:
59 E a outra pessoa ele disse: “Siga-me”. O homem, porém, respondeu: “Senhor, deixe-me primeiro sepultar meu pai”.
60 Majoꞌ sintcüeꞌ Jesús jñꞌoon nnon juu, tso jon:
60 Jesus respondeu: “Deixe que os mortos sepultem seus próprios mortos. Você, porém, deve ir e anunciar o reino de Deus”.
61 Ndoꞌ tso ncüiichen tsꞌan nnon jon:
61 Outro, ainda, disse: “Senhor, eu o seguirei, mas deixe que antes me despeça de minha família”.
62 Tꞌa Jesús ꞌndyo juu, itso jon:
62 Mas Jesus lhe disse: “Quem põe a mão no arado e olha para trás não está apto para o reino de Deus”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.