Lucas 5
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT
1 Ncüii jon tomꞌaan Jesús ꞌndyo ndaandue na jndyu Genesaret. Joꞌ jndye jndyi nnꞌan tëncüihan. Tyen ñjonhan ndyo na mꞌaan jon, ata tonchjehan jon na ninꞌquindyehan jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon.
1 Estando Jesus à beira do lago de Genesaré, grandes multidões se apertavam em volta dele para ouvir a palavra de Deus.
2 Ndoꞌ jndyiaaꞌ jon ve vꞌaandaa ꞌndyo ndaandueꞌñeen, majoꞌ nnꞌan na contꞌa tsꞌian na cotjiꞌhan quintcaa yohanꞌ, jndë jnduiꞌhinhanꞌ. Cotmanhan ntquiꞌ ꞌnaanhan.
2 Ele notou que, junto à praia, havia dois barcos vazios, deixados por pescadores que lavavam suas redes.
3 Ndoꞌ tua jon tyquiiꞌ ncüii vꞌaandaaꞌñeen. Maꞌnaanꞌ Simónhanꞌ. Ndoꞌ tcan Jesús nnon tsanꞌñeen na canon chjochenhanꞌ toquityquiiꞌ ndaa. Jndë joꞌ tacjo jon quiiꞌhanꞌ. Joꞌ tyincyaa jon jñꞌoon ndëë nanꞌñeen xjen na vaquityen jon quiiꞌ juu vꞌaandaaꞌñeen.
3 Entrou num dos barcos e pediu a Simão, seu dono, que o afastasse um pouco da praia. Então sentou-se no barco e dali ensinou as multidões.
4 Ndoꞌ vi jndë tyincyaa jon jñꞌoon ndëë nanꞌñeen, ya joꞌ tso jon nnon Simónꞌñeen:
4 Quando terminou de falar, disse a Simão: “Agora vá para onde é mais fundo e lancem as redes para pescar”.
5 Majoꞌ tꞌa Simón ꞌndyo jon:
5 Simão respondeu: “Mestre, trabalhamos duro a noite toda e não pegamos nada. Mas, por ser o senhor quem nos pede, vou lançar as redes novamente”.
6 Ndoꞌ vi na jndë jntꞌahan na nndaꞌ, vaa jndye jndyi quintcaa tua quityquiiꞌ ntquiꞌ ꞌnaanhan ata vatꞌiooꞌhanꞌ.
6 Dessa vez, as redes ficaram tão cheias de peixes que começaram a se rasgar.
7 Ndoꞌ na nndaꞌ, jntꞌahan ndueehan ndëë ntyjehan na mꞌan nanꞌñeen ncüiichen vꞌaandaa na quindyotejndei nanꞌñeenhan. Squenon nanꞌñeen ndoꞌ jnanꞌquitooꞌhan ve joo vꞌaandaaꞌñeen yo quintca, ata mavaa xjen na nchjehanꞌ ntꞌaandaaꞌñeen.
7 Então pediram ajuda aos companheiros do outro barco, e logo os dois barcos estavam tão cheios de peixes que quase afundaram.
8 Ndoꞌ juu Simón Pedro, vi na jndë tquen jon cüenta na nndaꞌ, tcoꞌxtye jon tonnon Jesús, tso jon:
8 Quando Simão Pedro se deu conta do que havia acontecido, caiu de joelhos diante de Jesus e disse: “Por favor, Senhor, afaste-se de mim, porque sou homem pecador”.
9 Nndaꞌ vaa tso jon ngꞌe mioon sityꞌuehanꞌhin yo ntyjehin ntyja ꞌnaan joo quintcaaꞌñeen na tjiꞌhan.
9 Pois ele e seus companheiros ficaram espantados com a quantidade de peixes que haviam pescado,
10 Ndoꞌ mantyi ntsinda Zebedeo, juu Santiago yo ninꞌJuan, mantyi tyue jndyihin. Ee nanꞌñeen ninncüii tꞌman contꞌahan tsꞌian yo juu Simón. Ya joꞌ tsochen Jesús nnon Simón:
10 assim como seus sócios, Tiago e João, filhos de Zebedeu. Jesus respondeu a Simão: “Não tenha medo! De agora em diante, você será pescador de gente”.
11 Ndoꞌ vi na jndë sque ntcüeꞌhan tyuaatcüii yo ntꞌaandaaꞌñeen, jntyꞌehan tsꞌianꞌñeen, tyenanꞌjonhan yo Jesús.
11 E, assim que chegaram à praia, deixaram tudo e seguiram Jesus.
12 Ncüii jon tomꞌaan Jesús ncüii tsjoon. Xjenꞌñeen tyjeeꞌ ncüii tsansꞌa na mꞌaan jon na ninvaañꞌenhin chu juu ndöꞌ cotöꞌ. Ya na jndyiaaꞌ juu Jesús, tcoꞌxtye juu na tonnon jon. Tcan juu na quitejndei jonhin. Tso juu:
12 Num povoado, Jesus encontrou um homem coberto de lepra. Quando o homem viu Jesus, prostrou-se com o rosto em terra e suplicou para ser curado, dizendo: “Se o senhor quiser, pode me curar e me deixar limpo”.
13 Joꞌ tyio Jesús ntꞌö jon cjooꞌ tsanꞌñeen, itso jon:
13 Jesus estendeu a mão e o tocou. “Eu quero”, respondeu. “Seja curado e fique limpo!” No mesmo instante, a lepra desapareceu.
14 Ndoꞌ jaaꞌ jñꞌoon na tso Jesús nnon juu, tso jon:
14 Então Jesus o instruiu a não contar a ninguém o que havia acontecido. “Vá e apresente-se ao sacerdote para que ele o examine”, ordenou. “Leve a oferta que a lei de Moisés exige pela sua purificação. Isso servirá como testemunho.”
15 Majoꞌ tocya tocya jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ Jesús. Ndoꞌ jndye jndyi nnꞌan totsantyjaaꞌhan na mꞌaan jon na ninꞌquindyehan jñꞌoon na toninncyaa jon yo na ninꞌquinꞌmanhan ntycu na coquenonhan.
15 Mas as notícias a seu respeito se espalhavam ainda mais, e grandes multidões vinham para ouvi-lo e para ser curadas de suas enfermidades.
16 Majoꞌ vaa xjen na toꞌndyii jon nnꞌan, na ica jon naijon na ninnquii tsꞌon xquen jon chaꞌ ya ntsinin jon nnon Tyoꞌtsꞌon.
16 Ele, porém, se retirava para lugares isolados, a fim de orar.
17 Ncüii xueeꞌñeen itsiꞌman Jesús jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëë nnꞌan. Ndoꞌ ñꞌen vendye nnꞌan tmaanꞌ fariseos na minndyuaahan joꞌ, mantyi yo nnꞌan na conanꞌman ndëë nnꞌan nchu vaa itsiquindyi jñꞌoon na tquen Moisés. Jnan nanꞌñeen tsochen njoon quijndë ndyuaa Galilea ndoꞌ Judea yo mantyi juu tsjoon Jerusalén. Ndoꞌ tyincyaa Tyoꞌtsꞌon na tsixuan Jesús najndei na condui nquii jon chaꞌ ntsinꞌman jon nnꞌan yo ntycu na coquenonhan.
17 Certo dia, enquanto Jesus ensinava, alguns fariseus e mestres da lei estavam sentados por perto. Eles vinham de todos os povoados da Galileia, da Judeia e de Jerusalém. E o poder do Senhor para curar estava sobre Jesus.
18 Juu xjenꞌñeen sque vendye nannon na chohan tsanviiꞌ na ntyjo juu cjooꞌ tsue. Juu tsanꞌñeen na jndë tintjein ngꞌee na tyꞌoon tycutquenhin. Tojntꞌuehan nchu ya ntꞌahan na ngoyꞌonhan tsanꞌñeen quiiꞌ vꞌaa na ntquenhan juu na tonnon Jesús.
18 Alguns homens vieram carregando um paralítico numa maca. Tentaram levá-lo para dentro da casa, até Jesus,
19 Majoꞌ tajndiohan nchu vaa na ntꞌahan ee jndye jndyi nnꞌan mꞌan. Mangꞌe joꞌ tyevahan nacjooꞌ juu vꞌaaꞌñeen, jnanꞌcjohan xquenhanꞌ, ndoꞌ jnanꞌcüenonhanhin na ninvaa ñjon juu tsue. Tquenhanhin quiiꞌ ntꞌan nnꞌan na tonnon Jesús.
19 mas não conseguiram, por causa da multidão. Então subiram ao topo da casa e removeram uma parte do teto. Em seguida, baixaram o paralítico na maca até o meio da multidão, bem na frente dele.
20 Ndoꞌ xjen na jndyiaaꞌ Jesús na nndaꞌ vaa na jntꞌa nanꞌñeen na tsiꞌmanhanꞌ na vantyja nꞌonhan jon, tso jon nnon juu tsanviiꞌhinꞌ:
20 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Homem, seus pecados estão perdoados”.
21 Majoꞌ nque nnꞌan na conanꞌman jñꞌoon na tquen Moisés ndoꞌ yo nnꞌan fariseosꞌñeen, taꞌhan na tyiꞌya ngiohan yo Jesús. Ee toquindyiiꞌ nꞌonhan:
21 Mas os fariseus e mestres da lei pensavam: “Quem ele pensa que é? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
22 Majoꞌ taaꞌ tsꞌon Jesús na nndaꞌ vaa jñꞌoontiu ꞌnaan nanꞌñeen. Joꞌ taxeeꞌ jon ndëëhan:
22 Jesus, sabendo o que pensavam, perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
23 ¿Nin jñꞌoon na ntsinën ngiohoꞌ na tyiꞌjndyaaꞌchenhanꞌ? ¿Aa na ntsjö: “Matsitꞌman tsꞌön ꞌuꞌ jnan na tsixuanꞌ,” Oo aa na ntsjö: “Quinanquintyjaꞌ, cjaꞌcaꞌ?”
23 O que é mais fácil dizer: ‘Seus pecados estão perdoados?’ ou ‘Levante-se e ande’?
24 Majoꞌ ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, mantsiꞌman ndëëhoꞌ na vaa najndei na condui ja nnon tsonnanguevahin na ntsitꞌman tsꞌön nnꞌan jnan na nanꞌxuanhan.
24 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico: “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
25 Ndoꞌ ninñoonꞌ jnanquintyja tsanꞌñeen tondëë tsoñꞌen nanꞌñeen. Sintcüii juu tsue na tovaa juu. Tja juu vꞌaa, ninvito totsitꞌmaanꞌ juu Tyoꞌtsꞌon.
25 De imediato, à vista de todos, o homem se levantou, pegou sua maca e foi para casa louvando a Deus.
26 Ndoꞌ tsoñꞌen nnꞌan na mꞌan joꞌ, tiꞌndaaꞌ tycya ngiohan. Tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ ntyja na tyuehan ndoꞌ na neinhan, jnduehan:
26 Todos ficaram muitos admirados e, cheios de temor, louvaram a Deus, exclamando: “Hoje vimos coisas maravilhosas!”.
27 Jndë na tui na nndaꞌ, jnduiꞌ Jesús joꞌ. Ndoꞌ jndyiaaꞌ jon ncüii tsꞌan na ique sꞌon cüentaaꞌ gobiernon tsjoon Roma, Leví jndyu tsanꞌñeen. Vaquityen juu vꞌaa naijon na coꞌtsaquityion nnꞌan sꞌonꞌñeen. Tso Jesús nnon juu:
27 Depois disso, Jesus saiu da cidade e viu um cobrador de impostos chamado Levi sentado no local onde se coletavam impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus,
28 Ndoꞌ juu Levíꞌñeen, maquintyjachen jnanꞌquintyja jon, tji ntcüeꞌhin ntyja ꞌnaanꞌ tsꞌianꞌñeen, taꞌ jon na totsijonhin yo jñꞌoon na toninncya Jesús.
28 e Levi se levantou, deixou tudo e o seguiu.
29 Ndoꞌ vaaꞌ tsanꞌñeen, sijñꞌoonꞌ jon na tꞌoon vi nguee na tcüaꞌ Jesús. Mantyi jndye ntyje Levíꞌñeen na tetjonhan na mantyi cotyehan sꞌon cüentaaꞌ gobiernon. Tecüendyuaahan mesa yohin yo Jesús yo minndyechen nnꞌan.
29 Mais tarde, Levi ofereceu um banquete em sua casa, em honra de Jesus. Muitos cobradores de impostos e outros convidados comeram com eles,
30 Majoꞌ nnꞌan fariseos yo nnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi jñꞌoon na tquen Moisés, tatëveeꞌ ngiohan yo nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús. Jnduehan ndëë nanꞌñeen:
30 mas os fariseus e mestres da lei se queixaram aos discípulos: “Por que vocês comem e bebem com cobradores de impostos e pecadores?”.
31 Tꞌa Jesús jndyuehan, tso jon:
31 Jesus lhes respondeu: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes.
32 Ja chito jndyö na ncüan nnꞌan na jndyoyu conduihan na tonnon Tyoꞌtsꞌon. Nque nnꞌan na conanꞌtjahan nnon jon, jndë jndyö na ncüanhan na quintcüeꞌ nꞌonhan yo jnanhan.
32 Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores, para que se arrependam”.
33 Ndoꞌ jndue nanꞌñeen nnon Jesús:
33 Algumas pessoas disseram a Jesus: “Os discípulos de João Batista jejuam e oram com frequência, e os discípulos dos fariseus também. Por que os seus vivem comendo e bebendo?”.
34 Joꞌ tꞌa Jesús, sinin jon ncüii jñꞌoon na tyiꞌquitso nquiiꞌ jonhanꞌ ndëëhan. Itso jon:
34 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo?
35 Majoꞌ ngüentyja xjen na ntjiꞌ nnꞌan nquii tsansꞌaꞌñeen quiiꞌ ntꞌan nanꞌñeen. Juu xjenꞌñeen nnanꞌcüejndoꞌhan.
35 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão”.
36 Mantyi sinin jon ndëëhan ncüii jñꞌoon na tyiꞌquitsinin nquiiꞌ jonhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon xco na itsiꞌman jon ndëëhan. Tso jon:
36 Jesus também lhes apresentou a seguinte ilustração: “Ninguém rasgaria um pedaço de tecido de uma roupa nova para remendar uma roupa velha. Se o fizesse, estragaria a roupa nova, e o remendo não se ajustaria à roupa velha.
37 Ndoꞌ tjaanꞌ quiooꞌ na conninjntꞌue nnꞌan na ndyionhan ndaa vinon, min jeꞌcüijntꞌuehinhanꞌ xe aa jndë tijndyohanꞌ. Ee xe na aa ntsꞌaa juu na nndaꞌ, ntꞌiooꞌhanꞌ juu tjanꞌñeen. Mana nninꞌndaaꞌñꞌenhanꞌ, ndoꞌ mantyi juu vinonꞌñeen ntcüeꞌhanꞌ.
37 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. Os recipientes velhos se arrebentariam, deixando vazar o vinho e estragando o recipiente.
38 Mangꞌe na nndaꞌ, chuhanꞌ na tjan xco na ncꞌocue vinon xco, chaꞌ min juu tjan min juu vinonꞌñeen tyiꞌjeꞌquitsuhanꞌ.
38 Vinho novo deve ser guardado em recipientes novos.
39 Ee tsꞌan na jndë tuiiꞌ na iꞌu vinon tque, minꞌchjo tyiꞌquiꞌnan vinon xco nchjii juu, ngꞌe itso juu na juu vinon tque quiꞌnanchenhanꞌ.
39 E ninguém que bebe o vinho velho escolhe beber o vinho novo, pois diz: ‘O vinho velho é melhor’”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.