Lucas 24

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Majoꞌ vanco xuee na vejndyee soana, tyꞌehan naijon na vaa tsiꞌtsꞌuaꞌñeen yo vendyechen ntyjentcuhan. Tyechohan nasi quichi na jndë jnanꞌjndaꞌhan na ntyeehinhanꞌ siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ Jesús.
1 No primeiro dia da semana, bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando as especiarias que haviam preparado,
2 Majoꞌ vi na jndë squehan joꞌ, jntyꞌiahan na juu tsjöꞌ na tëꞌ ꞌndyo juu tsëꞌtsjöꞌñeen, jndë tquenaanꞌhanꞌ.
2 e viram que a pedra tinha sido afastada da entrada.
3 Ndoꞌ ya na tyequeꞌhan tyquiiꞌhanꞌ, tavi cuaa siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ Jesús.
3 Quando entraram no túmulo, não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Ndoꞌ viochen xjen na totsiquijñꞌeenhanꞌhin na nndaꞌ jndë tui, ya jntyꞌiahan, tityincyooꞌ ve tsꞌan ndyo ndëëhan, cüehan ndiaa quichiꞌ na quixuee jndyihanꞌ.
4 Enquanto estavam ali, perplexas, dois homens apareceram, vestidos com mantos resplandecentes.
5 Joꞌ tyue jndyi nanntcuꞌñeen, tyetangiohan xenꞌ tyuaachen. Jndue nanꞌñeen ndëëhan:
5 As mulheres ficaram amedrontadas e se curvaram com o rosto em terra. Então os homens perguntaram: “Por que vocês procuram entre os mortos aquele que vive?
6 Tacꞌoonhin ntjoohin, jndë vandoꞌ xco jon na tueꞌ jon. Cañjoonꞌ nꞌonhoꞌ juu jñꞌoon na tso jon ndëëhoꞌ xjen na ninmꞌaan jon ndyuaa Galilea.
6 Ele não está aqui. Ressuscitou! Lembrem-se do que ele lhes disse na Galileia:
7 Tso jon na nquii jon na conduihin tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnon jon na coꞌxen jon tsoñꞌen nnꞌan, mancüiixjen chuhanꞌ na nninncya nnꞌan cüentahin nduee nnꞌan na nanꞌxuan jnan, ndoꞌ njñonhin jon tsonjnꞌaan. Majoꞌ xee na jndë ndye, ngüandoꞌ xco jon.
7 ‘É necessário que o Filho do Homem seja traído e entregue nas mãos de pecadores, seja crucificado e ressuscite no terceiro dia’”.
8 Yajoꞌ tañjoonꞌ nꞌonhan juu jñꞌoon na totso Jesús ndëëhan.
8 Então lembraram-se dessas palavras de Jesus
9 Ndoꞌ joo nanntcuꞌñeen, jnanhan na vaa tsiꞌtsꞌua, tyꞌentcüeꞌhan na mꞌan nnꞌan quinchoꞌncüii yo minndyechen ntyjehan na conanꞌjonhan yo Jesús. Jnanꞌquindyiihan nanꞌñeen na nndaꞌ vaa ꞌnan na tui.
9 e, voltando do túmulo, foram contar aos onze discípulos e a todos os outros o que havia acontecido.
10 Joo nanntcuꞌñeen na tyenanꞌquindyiihan nanꞌñeen, joꞌ María, tsan tsjoon Magadán, yo Juana, yo ncüiichen María ndyee juu Santiago, yo minndyechen ntyjentcuhan.
10 Maria Madalena, Joana, Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que as acompanhavam relataram tudo aos apóstolos.
11 Majoꞌ joo nnꞌan quinchoꞌncüiiꞌñeen, juu jñꞌoon na jnanꞌnein nanntcuꞌñeen, tyꞌonhan cüentahanꞌ na veꞌ ninntyi jñꞌoonhanꞌ. Tatëntyja nꞌonhinhanꞌ.
11 Para eles, porém, a história pareceu absurda, e não acreditaram nelas.
12 Majoꞌ juu Pedro jeꞌ, jnanquintyja jon, jnannon jon, tja jon na vaa tsiꞌtsꞌuaꞌñeen. Ndoꞌ vi jndë na jndondyi jon quityquiiꞌhanꞌ, ntjii jon xiaꞌntyi ndiaa quichiꞌñeen minquintoꞌhanꞌ. Jndë joꞌ tëntcüeꞌ nndaꞌ jon vꞌaa, vacue tomꞌaanꞌ tsꞌon jon tsoñꞌen na jndë tui.
12 Mas Pedro se levantou e correu até o túmulo. Abaixando-se, olhou atentamente para dentro e viu os panos de linho vazios; então voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Ndoꞌ quenꞌ cüenta, majuuntyi xueeꞌñeen, ve nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús, tyꞌehan tsjoon chjo na jndyu Emaús, juuhanꞌ tycya mꞌaanhanꞌ yo Jerusalén chaꞌna quinchoꞌncüii kilómetros.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus caminhavam para o povoado de Emaús, a onze quilômetros de Jerusalém.
14 Coꞌohan ndoꞌ tonanꞌnein nquehan tsoñꞌen nanꞌminꞌ na jndë tui.
14 No caminho, falavam a respeito de tudo que havia acontecido.
15 Ndoꞌ viochen xjen na tyꞌehan, tonanꞌneinhan yo ntyjehan, ndoꞌ nquiintyi Jesús tentyja jonhan. Ninvixjen tja jon yo joohan.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou e começou a andar com eles.
16 Majoꞌ min na jntyꞌia ndëëhan jon, tatyincyaahanꞌ na ntaꞌjnꞌaanhan nin tsꞌanhin.
16 Os olhos deles, porém, estavam como que impedidos de reconhecê-lo.
17 Ndoꞌ taxeeꞌ jon ndëëhan:
17 Jesus lhes perguntou: “Sobre o que vocês tanto debatem enquanto caminham?”. Eles pararam, com o rosto entristecido.
18 Ndoꞌ ncüiihan, tsan na jndyu Cleofas, tꞌa juu ꞌndyo jon, tso juu:
18 Então um deles, chamado Cleopas, respondeu: “Você deve ser a única pessoa em Jerusalém que não sabe das coisas que aconteceram lá nos últimos dias”.
19 Joꞌ taxeeꞌ Jesús:
19 “Que coisas?”, perguntou Jesus. “As coisas que aconteceram com Jesus de Nazaré”, responderam eles. “Ele era um profeta de palavras e ações poderosas aos olhos de Deus e de todo o povo.
20 Ndoꞌ nque ntyee na conintque yo nanmꞌannꞌian nján, tyincyahan cüenta jon na quitꞌuiityenhanꞌhin na cueꞌ jon. Joꞌ na jñon nnꞌanhin tsonjnꞌaan.
20 Mas os principais sacerdotes e outros líderes religiosos o entregaram para que fosse condenado à morte e o crucificaram.
21 Ndoꞌ já, jen tontyja nꞌö́n na nduihin na ntsiquindyaa jon jaa nnꞌan Israel. Ndoꞌ vandyaꞌ joꞌ, naneinhin jndë ndye xuee na tui nanꞌminꞌ.
21 Tínhamos esperança de que ele fosse aquele que resgataria Israel. Isso tudo aconteceu há três dias.
22 Ndoꞌ chito xiaꞌntyi joꞌ, ñꞌen nanntcu tmaanꞌ na nanꞌxuán, jndyojnanꞌquindyiihan já jñꞌoon na siquijñꞌeenhanꞌ já. Ee vitsjoon tonco quiuuꞌ, tyꞌehan naijon na vaa juu tsiꞌtsꞌua,
22 “Algumas mulheres de nosso grupo foram até seu túmulo hoje bem cedo e voltaram contando uma história surpreendente.
23 Majoꞌ tavi siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ jon cuaa. Ndoꞌ tyincyo ntcüeꞌhan, ndoꞌ tonduehan ndë́ na tityincyooꞌ ángeles ndëëhan, ndoꞌ na jndue nanꞌñeen ndëëhan na vandoꞌ xco jon.
23 Disseram que o corpo havia sumido e que viram anjos que lhes disseram que Jesus está vivo.
24 Jndë joꞌ tyꞌe minndye ntyjë́ naijon vaa juu tsiꞌtsꞌuaꞌñeen ndoꞌ jntyꞌiahan na mayuuꞌ chaꞌxjen na jndue nanntcuꞌñeen, majoꞌ nquii Jesús, taꞌnan jntyꞌiahanhin.
24 Alguns homens de nosso grupo correram até lá para ver e, de fato, tudo estava como as mulheres disseram, mas não o viram.”
25 Yajoꞌ tso Jesús ndëëhan:
25 Então Jesus lhes disse: “Como vocês são tolos! Como custam a entender o que os profetas registraram nas Escrituras!
26 Mangiohoꞌ na nquii Mesías chuhanꞌ na ijndeiꞌhanꞌ na quitjon jon tsoñꞌen naviꞌminꞌ ndoꞌ jndëcya ngüentyja na ngityeꞌ na ntsitꞌmaanꞌ Tyoꞌtsꞌon jon.
26 Não percebem que era necessário que o Cristo sofresse essas coisas antes de entrar em sua glória?”.
27 Ndë joꞌ taꞌ Jesús na totsiꞌman jon ndëëhan tsoñꞌen jñꞌoon na chuuꞌ quiiꞌ jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na itsininhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon. Tyeꞌhanꞌ yo jñꞌoon na tquen Moisés ndoꞌ chen chen tꞌuiihanꞌ jñꞌoon na tquen tsoñꞌen nnꞌan na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon nchu vaa ꞌnan na nnguaa.
27 Então Jesus os conduziu por todos os escritos de Moisés e dos profetas, explicando o que as Escrituras diziam a respeito dele.
28 Xjen na tëvindyohin tsjoon chjo naijon na coꞌohan, yajoꞌ sꞌaa jon na vjantyichen jon na tonnon.
28 Aproximando-se de Emaús, o destino deles, Jesus fez como quem seguiria viagem,
29 Majoꞌ jnanꞌjndeiꞌ jndyuehan nnon jon. Jnduehan:
29 mas eles insistiram: “Fique conosco esta noite, pois já é tarde”. E Jesus foi para casa com eles.
30 Ndoꞌ xjen na tecjo jon mesa yohin, tyꞌoon jon cüenta tyooꞌ, tyincyaa jon na ncya ya Tyoꞌtsꞌon, jndë joꞌ tyjee jon tanꞌhanꞌ, ndoꞌ tyincyaa jonhanꞌ ndëëhan.
30 Quando estavam à mesa, ele tomou o pão e o abençoou. Depois, partiu-o e lhes deu.
31 Jndë na jntyꞌiahan na sꞌaa jon na nndaꞌ, yajoꞌ chaꞌvijon tyincyaahanꞌ na xuee jntyꞌiahan, ndoꞌ yajoꞌ taꞌjnꞌaanhan na nquii Jesús condui juu tsanꞌñeen. Majoꞌ ninjonto tsuhin tondëëhan.
31 Então os olhos deles foram abertos e o reconheceram. Nesse momento, ele desapareceu.
32 Ndoꞌ joꞌ taxeeꞌhan ndëë ntyjehan:
32 Disseram um ao outro: “Não ardia o nosso coração quando ele falava conosco no caminho e nos explicava as Escrituras?”.
33 Ndoꞌ majuuntyi xjenꞌñeen jnanꞌquintyjahan, ndoꞌ tyentcüeꞌhan Jerusalén. Joꞌ squehan na mꞌan nque nnꞌan na quinchoꞌncüiiꞌñeen na tojnaanꞌ mꞌanhan yo minndyechen nnꞌan na totsayꞌonhan jñꞌoon yohan.
33 E, na mesma hora, levantaram-se e voltaram para Jerusalém. Ali, encontraram os onze discípulos e os outros que estavam reunidos com eles,
34 Ndoꞌ nque nnꞌan na quinchoꞌncüiiꞌñeen, jnduehan ndëë nanꞌñeen.
34 que lhes disseram: “É verdade que o Senhor ressuscitou! Ele apareceu a Pedro!”.
35 Ndoꞌ mantyi ve nanꞌñeen tonanꞌneinhan nchu vaa na tui xjen na njonhan nato ndoꞌ na taꞌjnꞌaanhan jon xjen na tyjee jon tanꞌ tyooꞌ yohan.
35 Então os dois contaram como Jesus tinha aparecido enquanto andavam pelo caminho, e como o haviam reconhecido quando ele partiu o pão.
36 Ninvaa na conanꞌneinhan jñꞌoonminꞌ, ndoꞌ nquii Jesús tityincyooꞌ minntyjeeꞌ jon xoncüe quiiꞌ ntꞌanhan. Tso jon ndëëhan:
36 Enquanto contavam isso, o próprio Jesus apareceu entre eles e lhes disse: “Paz seja com vocês!”.
37 Majoꞌ mioon tyuehan, sꞌaahanꞌ ngiohan na cojntyꞌiahan ncüaanꞌ tsꞌoo.
37 Eles se assustaram e ficaram amedrontados, pensando que viam um fantasma.
38 Ndoꞌ tso jon ndëëhan:
38 “Por que estão perturbados?”, perguntou ele. “Por que seu coração está cheio de dúvida?
39 Quijntyꞌiahoꞌ ntꞌö yo ngꞌë na mancöntyë ndö. Quitꞌuehoꞌ ja ndoꞌ quijntyꞌiahoꞌ ee ncüaanꞌ tsꞌoo min ndiꞌ min siiꞌ taꞌnan quichuhanꞌ, chaꞌxjen na cojntyꞌiahoꞌ na chö ja.
39 Vejam minhas mãos e meus pés. Sou eu mesmo! Toquem-me e vejam que não sou um fantasma, pois fantasmas não têm carne nem ossos e, como veem, eu tenho.”
40 Ndoꞌ vi jndë na tso jon na nndaꞌ, siꞌman jon ntꞌö jon yo ngꞌee jon ndëëhan.
40 Enquanto falava, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Ndoꞌ sꞌaahanꞌ nꞌonhan na aa mayuuꞌ na nquii jon, majoꞌ mantyi tyincyaahanꞌ na neinhan ndoꞌ totsiquijñꞌeenhanꞌhin. Viochen xjen na tquenonhan na nndaꞌ, taxeeꞌ jon ndëëhan:
41 Eles continuaram sem acreditar, cheios de alegria e espanto. Então Jesus perguntou: “Vocês têm aqui alguma coisa para comer?”.
42 Ndoꞌ tyincyahan ncüii tanꞌ quitscaa jnein.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Tyꞌoon jonhanꞌ, ndoꞌ tquii jonhanꞌ na tondëëhan.
43 e ele comeu diante de todos.
44 Jndë joꞌ tso jon ndëëhan:
44 Em seguida, disse: “Enquanto ainda estava com vocês, eu lhes falei que devia se cumprir tudo que a lei de Moisés, os profetas e os salmos diziam a meu respeito”.
45 Ndë joꞌ tyincyaa jon na jndaꞌ nquenhan na taaꞌ nꞌonhan nchu vaa itsiquindyi jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na tondui.
45 Então ele lhes abriu a mente para que entendessem as Escrituras,
46 Ndoꞌ tso jon ndëëhan:
46 e disse: “Sim, está escrito que o Cristo haveria de sofrer, morrer e ressuscitar no terceiro dia,
47 Ndoꞌ yo xueeꞌ jon ninncya nnꞌan jñꞌoon na quintcüeꞌ nꞌon nnꞌan jnanhan chaꞌ na ntsitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌonhan. Juu tsꞌianꞌñeen, Jerusalén ngityeꞌhanꞌ, ngacyahanꞌ ninvaa tsonnangue.
47 e que a mensagem de arrependimento para o perdão dos pecados seria proclamada com a autoridade de seu nome a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Maꞌua tsꞌian ndëëhoꞌ na quitjiꞌ jndyoyuhoꞌ jñꞌoonminꞌ ndëë nnꞌan.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Mancöntyë njñön Espíritu Santo na ncꞌoon jon yohoꞌ. Nquii jon na jndë tcoꞌ Tyëhöꞌ ꞌndyo jon na nninncyaa jonhin quiiꞌ nꞌonhoꞌ. Majoꞌ quintjohoꞌ Jerusalén ata xjen na ncyꞌonhoꞌ cüentahin na nnan jon nandye, chaꞌ nnanꞌxuanhoꞌ najndei quiiꞌ nꞌonhoꞌ.
49 “Agora, envio a vocês a promessa de meu Pai. Mas fiquem na cidade até que sejam revestidos do poder do céu”.
50 Ndoꞌ tachu Jesús joohan toꞌndyo tsjoon Jerusalén. Squehan ndyooꞌ tsjoon Betania. Juu xjenꞌñeen sintyja jon ntꞌö jon cjohan na ityio jon jnꞌaanhan.
50 Depois Jesus os levou a Betânia e, levantando as mãos para o céu, os abençoou.
51 Ndoꞌ juu xjen na ityio jon jnꞌaanhan, suehanꞌhin, tava ntcüeꞌ jon quiñoonꞌndue.
51 Enquanto ainda os abençoava, deixou-os e foi elevado ao céu.
52 Ndoꞌ joohan jndë na jnanꞌtꞌmaanꞌhan jon, tyentcüeꞌhan Jerusalén na nein jndyihan.
52 Então eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de grande alegria.
53 Ninnquiiꞌchen toꞌohan vatsꞌon tꞌman na tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon.
53 E estavam sempre no templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.