Lucas 18
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT
1 Ndoꞌ sinin Jesús ncüiichen jñꞌoon na tyiꞌquitsiꞌman nquiiꞌhanꞌ na itsiꞌquindyihanꞌ na ninnquiiꞌchen quinanꞌnein nnꞌan nnon Tyoꞌtsꞌon, min tyiꞌnanꞌntyquenhan ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 Tso jon ndëëhan: “Tomꞌaan ncüii jüe ncüii tsjoon tꞌman. Tyiꞌncyaaꞌ juu Tyoꞌtsꞌon min tyiꞌcꞌoonꞌ tsꞌon juu nchu vaa na conanꞌtiu nnꞌan yohin.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Ndoꞌ juu tsjoonꞌñeen mantyi tomꞌaan ncüii tsanscu ninnquii. Toca juu na mꞌaan jüeꞌñeen na totso juu nnon jon: Cüañonꞌ chjo ja ntyja ꞌnaanꞌ quintu na tjiꞌ tsꞌan cjö.
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Ndoꞌ nquii jüeꞌñeen, majndye xuee tasijñꞌoonꞌ jon juu ꞌnan na ican tsanscuꞌñeen. Jndë joꞌ sitiu nquii jon ncüii, tso jon: Ja min na tyiꞌncya Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ min taquitsꞌaahanꞌ ja nchu vaa cotjiꞌ nnꞌan cüenta yo ntyja njan,
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Majoꞌ veꞌ ngꞌe itscüetëꞌ jndyi tsanscuvaꞌ ja, joꞌ ngüañꞌöntöhin ncüii na tyiꞌcontycüii na tꞌman tsꞌönhin, ee xe tyiꞌntsꞌa na nndaꞌ, ntscüejndyaaꞌ juu ja na ninnquiiꞌchen ndyotsintyjaanꞌ juu ja.”
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Ndoꞌ tsontyichen ta Jesús: “Nquii jüeꞌñeen, min na conduihin tsꞌan na itsꞌaa jon ꞌnan na tyiꞌquichuhanꞌ, majoꞌ ¿Aa cotquenhoꞌ cüenta na tso jon na ngüañoonꞌ jnan jon juu tsanscuꞌñeen?
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Ngꞌe na nndaꞌ, nquii Tyoꞌtsꞌon jeꞌ, ¿Aa chi majndeichen ngüañoonꞌ jon nque nnꞌan na jndë tji jonhin cüentaaꞌ nquii jon na contcüiiꞌhan jon naxuee ndoꞌ natsjon? Tyiꞌxeꞌquitsꞌaa jon na mavio xjen na ngüendooꞌhan na ntsijñꞌoonꞌ jon joo jñꞌoon na cotanhan na quitejndei jonhan.
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ na maquintyjachen ntsijñꞌoonꞌ jonhan. Majoꞌ min na nndaꞌ, ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, ya na nndyö ntcüꞌë tsonnangue, ¿Aa nninjndaꞌ nnꞌan na vantyja nꞌonhan Jon?”
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Mantyi ndö vaa ncüiichen jñꞌoon na tyiꞌquitso nquiiꞌhanꞌ na sinin Jesús ndëë nnꞌan na tonanꞌtiuhan na xiaꞌntyi nquehan contꞌahan chaꞌxjen na chuhanꞌ, majoꞌ conduehan na tyiꞌquinjon mañoon nnꞌan, nquehan na njonchen.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 Tso jon: “Tomꞌaan ncuii tsꞌan na conduihin tmaanꞌ fariseos ndoꞌ mantyi tomꞌaan ncüii tsꞌan ique sꞌon cüentaaꞌ gobiernon tsjoon Roma. Tyꞌehan vatsꞌon tꞌman na nnanꞌneinhan nnon Tyoꞌtsꞌon.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Ndoꞌ juu fariseoꞌñeen tacüentyjeeꞌ juu, sinin juu nnon Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaanꞌ nquii juu. Ndö vaa na tso juu: ꞌUꞌ Tyoꞌtsꞌon, ncya ya ꞌuꞌ ngꞌe tyiꞌquitsixuan chaꞌna minndyechen nnꞌan, na contyꞌueehan, nnꞌan na contꞌa ꞌnan na tyiꞌquichuhanꞌ, nnꞌan na veꞌ ndöꞌ ro mꞌanhan yo ntyjehan, ndoꞌ min chaꞌna tsanvaꞌ, tsan ique sꞌon.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Ja matscüejndoꞌ ja ve jnda na ncüii soana, ndoꞌ mantyi mancya diezmo tsoñꞌen na mavantyjön.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Majoꞌ juu tsanꞌñeen tsan na ique sꞌon, toxenꞌchen tacüentyjeeꞌ juu, min na nndondë juu tsjöꞌndue, taꞌnan. Veꞌ tominꞌ juu ndaꞌ tsiꞌjndya juu na totsindyiaꞌhin. Tso juu: ꞌUꞌ Tyoꞌtsꞌon, cꞌonꞌ na ntyꞌia rö nchjiꞌ ngꞌe tsꞌan jnan ja.
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 Tsontyichen Jesús: “Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, juu tsanꞌñeen tantcüeꞌ juu vaaꞌ juu na tquen Tyoꞌtsꞌonhin na jndyoyuhin na tonnon jon, chito juu fariseoꞌñeen. Ee minꞌcya ro tsꞌan na itsivendye nquiihin, mancüiixjen ntsquioo Tyoꞌtsꞌonhin. Ndoꞌ nin juu na ijuꞌcjehin, jñꞌoon na mayuuꞌ ntsivendye jonhin.”
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Jndyocho nnꞌan yotsca na mꞌaan Jesús, tanhan na quityio jon ntꞌö jon nacjo joo. Majoꞌ nque nnꞌan na totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa jon, xjen na jntyꞌiahan na nndaꞌ, jnduehan ndëë nanꞌñeen na tyiꞌnanꞌchjuhan jon.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Joꞌ tꞌman Jesús nanꞌñeen, tso jon ndëëhan:
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Jñꞌoon mayuuꞌ na matsjö ndëëhoꞌ, minninchen tsꞌan na tyiꞌntyjaaꞌ juu Tyoꞌtsꞌon chaꞌna contyjaaꞌ yotsca tye joo yo ndyee joo, tyiꞌjeꞌquindëë ntsijon tsanꞌñeen ntyja na ityeꞌntjon Tyoꞌtsꞌon nnꞌan nchu vaa na cotsamꞌanhan.
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Ncüii tsꞌan judío na conintquehin, taxeeꞌ juu nnon Jesús:
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Tꞌa Jesús ꞌndyo juu, tso jon:
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 ꞌUꞌ manchjiꞌ juu jñꞌoon na icoꞌxenhanꞌ. Itsohanꞌ: “Tyiꞌncꞌonꞌ yo ncüiichen tsꞌan na veꞌ ndöꞌ ro. Tyiꞌntscueꞌ tsꞌan. Tyiꞌnchꞌueꞌ ꞌnaanꞌ tsꞌan. Tyiꞌntsininꞌ quintu cjooꞌ tsꞌan. Quitsaꞌ na njon nquii tyeꞌ yo ꞌndyoꞌ.”
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Ndoꞌ tsanꞌñeen jeꞌ, tꞌa juu, tso juu nnon jon:
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Ndoꞌ vi na jndë jndyii Jesús jñꞌoonvaꞌ, itso jon:
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Majoꞌ ya na jndyii tsanꞌñeen jñꞌoonꞌvaꞌ, sichjooꞌ jndyihanꞌ tsꞌon juu, ee tya jndyihin.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Ndoꞌ vi na jndë tquen Jesús cüenta na nndaꞌ sꞌaahanꞌ tsanꞌñeen, tso jon:
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Jndyaaꞌntyichen na ncjuꞌcje ncüii tsantya na ntyeꞌntjon Tyoꞌtsꞌonhin, chichen na ngüequindyiꞌ camello tsueꞌ xꞌee tsiꞌncya.
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ndoꞌ nnꞌan na jndyehan na tso jon jñꞌoonvaꞌ, jnduehan nnon jon:
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Joꞌ tꞌa Jesús jndyuehan, itso jon:
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Tso Pedro:
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 Tꞌa Jesús, tso jon ndëëhan:
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 Nanꞌminꞌ jndye veeꞌ jnda ncyꞌoon tsanꞌñeen cüentahanꞌ xjenva, ndoꞌ xuee na tonnonchen, ncyꞌoon juu cüenta na tyiꞌquintycüii na vandoꞌ ñuaanꞌ juu.
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Tëchu Jesús nnꞌan nchoꞌve vi ntyja naijon na ninnquehan. Tso jon ndëëhan: “Quitquenhoꞌ cüenta, cotsava Jerusalén. Ndoꞌ ja na condui tsansꞌa na iꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnön na coꞌxën tsoñꞌen nnꞌan, juu tsjoonꞌñeen ntsiquindëñꞌenhanꞌ tsoñꞌen jñꞌoon ntyja njan na tji nque nnꞌan na tonanꞌneinhan nchu vaa ꞌnan na nguaa.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Ee ninncya nnꞌan cüenta ja nduee nnꞌan na tachito conduihin nnꞌan judíos, ndoꞌ joo nanꞌñeen nnanꞌcüejnaanꞌhin ja, ndoꞌ ntjueꞌhin ndaajndyuehin ja.”
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Ndoꞌ ya na jndë tjaꞌhin ja, nnanꞌcueeꞌhan ja, majoꞌ xuee na jndë ndye ngüantꞌö xcö.
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Majoꞌ joo nnꞌan nchoꞌveꞌñeen, tataaꞌ nꞌonhan nchu vaa itsiquindyi joo jñꞌoonminꞌ na sinin Jesús ndëëhan ee vitjachen na ntsiꞌman Tyoꞌtsꞌon juuhanꞌ ndëëhan. Mangꞌe joꞌ tataaꞌ nꞌonhinhanꞌ.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Tyꞌentyihan nato. Ya na tëvindyohan tsjoon Jericó, joꞌ vaquityen ncüii tsannchjaanꞌ ꞌndyo natoꞌñeen, ican juu ꞌnan na itsitjahanꞌhin ndëë nnꞌan.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Ndoꞌ ya na jndyii juu na jndye jndyi nnꞌan cavenon, taxeeꞌ juu nin ꞌnan condui.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Jnduehan nnon juu:
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Xjen na jndyii juu na nndaꞌ, taꞌ juu na sixuaa juu, tso juu:
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Ndoꞌ joo nnꞌan na veꞌjndyee, jnanꞌtyiaꞌhanhin na quitsichen juu ꞌndyo juu, majoꞌ jndeintyichen sixuaa nndaꞌ juu:
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Joꞌ tacüentyjeeꞌ Jesús, tꞌua jon tsꞌian ndëë nnꞌan na quindyoyꞌonhan tsanꞌñeen na mꞌaan jon. Ndoꞌ vi na jndë tueeꞌ juu, taxeeꞌ jon nnon juu, tso jon:
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 —¿Nin ꞌnan ntꞌue tsonꞌ na quitsꞌa ꞌuꞌ?
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Tꞌa Jesús ꞌndyo juu:
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Ndoꞌ ninñoonꞌ tyincyaahanꞌ na jndyiaaꞌ nndaꞌ juu. Tantyja juu toxenꞌ Jesús, totsitꞌmaanꞌ juu Tyoꞌtsꞌon. Ndoꞌ mantyi nque nnꞌan na jndye jndyiꞌhin, ya na jntyꞌia nanꞌñeen na nndaꞌ tui, tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.