Lucas 15
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NAA
1 Ncüii jon joo nnꞌan na cotye sꞌon cüentaaꞌ gobiernon tsjoon Roma, jndyehan squehan na mꞌaan Jesús na ndyehan jñꞌoon na toninncyaa jon, ndoꞌ mantyi yo nnꞌan na cotjiꞌ nnꞌan judíos cüenta na conanꞌtja nanꞌñeen nnon Tyoꞌtsꞌon.
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ndoꞌ nque nnꞌan tmaanꞌ fariseos yo nnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi jñꞌoon na tquen Moisés, tatëveeꞌ ngiohan na itsinin jon yo nanꞌñeen. Jaaꞌ jñꞌoon jnanꞌneinhan nacjooꞌ jon. Jnduehan:
2 Os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: — Este recebe pecadores e come com eles.
3 Ndö vaa jñꞌoon na sinin Jesús ndëëhan na tyiꞌquitso nquiiꞌ jonhanꞌ. Itso jon:
3 Então Jesus lhes contou esta parábola:
4 “Nin ncüii nquehoꞌ, xe na aa mꞌaan ncüii ciento quinman ntsjuenꞌ juu, ndoꞌ tsu ncüii ꞌo, ¿Aa chi nꞌndyii ya juu joo ninquennꞌan nchoꞌnqui vantjoꞌ ñjen choꞌñeen naijon na cocüaꞌ oꞌ ndoꞌ ngaquintꞌue juu quiooꞌ na tsu, ata xjen na ntjii ntcüeꞌ juu oꞌ?
4 — Qual de vocês é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Ndoꞌ vi na jndë ntjii ntcüeꞌ juu oꞌ chi ntscüanjoonꞌ juu oꞌ quityaꞌ juu yo na neiinꞌ jndyi juu.
5 E, quando a encontra, põe-na sobre os ombros, cheio de alegria.
6 Ndoꞌ ya na ngueeꞌ ntcüeꞌ juu vꞌaa, ntsitjon juu nnꞌan na ya jñꞌoon yohin yo nnꞌan na mꞌan ndyo vaaꞌ juu. Ngitso juu ndëëhan: Cüineiinꞌ nꞌonhoꞌ yo ja ee juu quitsman tsjuënꞌ na tsu oꞌ, jndë ntji ntcüꞌë oꞌ.
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: “Alegrem-se comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.”
7 Itsontyichen Jesús: Matsjö ndëëhoꞌ na nndaꞌ vaa na itsijonhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon na mꞌaan quiñoonꞌndue. Ncüii tsꞌan na itsitjahin nnon jon, neiinꞌntyichen jon ya na contcüeꞌ tsꞌon tsanꞌñeen jnaanꞌ juu, chichen ntyja ꞌnaan joo ninnquennꞌan nchoꞌnqui vantjoꞌ ñjen tsꞌan na cotsamꞌanhan chaꞌxjen na chuhanꞌ na cotjiꞌhan cüenta na tyiꞌicanhanꞌ na ntcüeꞌ nꞌonhan.
7 Digo a vocês que, assim, haverá mais alegria no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ndoꞌ xe na aa mꞌaan ncüii tsanscu na yꞌoon juu nqui xen sꞌon xuee, ndoꞌ xe na aa tëtsu ncüiihanꞌ quiiꞌ vaaꞌ juu, ¿Nin ꞌnan ntsꞌaa juu? ¿Aa chi ntscüꞌa juu chon, ndoꞌ ntca juu, ndoꞌ chen chen ntꞌue juuhanꞌ ata xjen na ntjii ntcüeꞌ juuhanꞌ?
8 — Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma delas, não acende a lamparina, varre a casa e a procura com muito empenho até encontrá-la?
9 Ndoꞌ vi na jndë ntjii juuhanꞌ, ntsitjon juu nnꞌan na ya jñꞌoon yohan yo nnꞌan na mꞌan ndyo vaaꞌ juu, ndoꞌ ngitso juu ndëëhan: Cüineiinꞌ nꞌonhoꞌ yo ja, ee juu xoquituꞌ na tëtsu, jndë ntji ntcüꞌëhanꞌ.
9 E, quando a encontra, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: “Alegrem-se comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.”
10 Sininntyichen Jesús, tso jon: Matsjö ndëëhoꞌ na nndaꞌ vaa na itsijonhanꞌ na joo ángeles cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon mꞌanhan na neiinꞌ nꞌonhan ntyja ꞌnaanꞌ ncüii tsanjnan na contcüeꞌ tsꞌon.”
10 Eu afirmo a vocês que a mesma alegria existe diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Sininntyichen Jesús, itso jon:
11 Jesus continuou:
12 Nquii tsanche tso juu nnon tye juu: Nndaꞌ tyeꞌ, joo ꞌnan na tsixuanꞌ na ncyꞌön cüentahanꞌ, ncyahanꞌ nnön. Ndoꞌ joꞌ tꞌon jonhanꞌ ndëëhan.
12 O mais moço deles disse ao pai: “Pai, quero que o senhor me dê a parte dos bens que me cabe.” E o pai repartiu os bens entre eles.
13 Ndoꞌ tyiꞌcovijndye xuee na tui na nndaꞌ, jndëë juu tsoñꞌen ꞌnan na tyincyaa tye juu, ndoꞌ xoquituꞌ na tyꞌoon juu, sitjonꞌ juuhanꞌ, ndë jnduiꞌ juu joꞌ, tja juu ncüiichen tsonnangue na tycya. Joꞌ siquitsu juu xoquituꞌ ꞌnaanꞌ juu na minncyantyi totsꞌaa juu.
13 — Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá desperdiçou todos os seus bens, vivendo de forma desenfreada.
14 Majoꞌ vi na jndë jndyueñꞌenhanꞌ na siquitsu juu, jndyo ncüii jndoꞌ tꞌman na ninvaa ndyuaaꞌñeen. Ndoꞌ tyeꞌ na toquenon juu naviꞌ ngꞌe tanin ꞌnan ya na ninjntꞌuehin.
14 — Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Joꞌ tja juu, taqueeꞌto juu na ntsꞌaa juu moso ꞌnaanꞌ ncüii tsꞌan juu ndyuaaꞌñeen. Tsanꞌñeen tꞌua jon tsꞌian nnon juu na ngüantyjeeꞌ juu quintcu jndëë ꞌnaanꞌ jon.
15 Então foi pedir trabalho a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a fim de cuidar dos porcos.
16 Tontꞌue jndyi tsꞌon juu na ntcüaꞌ juu min veꞌ nchuaaꞌ joo të na cocüaꞌ quintcuꞌñeen. Majoꞌ minꞌncüii tsꞌan taꞌnan tyincyaa ꞌnan na ntcüaꞌ juu.
16 Ali, ele desejava alimentar-se das alfarrobas que os porcos comiam, mas ninguém lhe dava nada.
17 Yajoꞌ tyꞌoon juu na jndaꞌ xquen juu, sitiu ya juu ncüii: “Vaaꞌ tyëhöꞌ jndye mosooꞌ jon mꞌan. Cocüaꞌcjohin ata min ꞌnan na ꞌndyichenhanꞌ, ndoꞌ ntjoohin na mꞌan, maninꞌcüꞌiö na ninꞌjntꞌö.
17 Então, caindo em si, disse: “Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui estou morrendo de fome!
18 Jeꞌ yuuꞌ nntꞌui ja ntjoohin, ncjö ntcüꞌë na mꞌaan tyëhöꞌ, ndoꞌ ntsjö nnon jon: Nndaꞌ tyeꞌ, jndë sitja ja tonnon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ mantyi yo nnonꞌ.
18 Vou me arrumar, voltar para o meu pai e lhe dizer: ‘Pai, pequei contra Deus e diante do senhor;
19 Nanein tyiꞌquitsixuan na ntsuꞌ jndaꞌ ja. Quitsaꞌ yo ja chaꞌvijon veꞌ ncüii mosoꞌ.
19 já não sou digno de ser chamado de seu filho; trate-me como um dos seus trabalhadores.’”
20 Ndoꞌ tantcüeꞌ juu naijon mꞌaan tye juu. Majoꞌ ninvaa tycya na ndyo juu, ndoꞌ jndyiaaꞌ tye juuhin. Tyioo na tꞌman vaa na ndyiaꞌ juu nchjii jon, jnannon jon, tëtsitjon jonhin. Jndyotsꞌaa jonhin ndoꞌ tꞌu jon quinchooꞌ juu na tyincyaa jon tsꞌonhin.
20 E, arrumando-se, foi para o seu pai.
21 Ndoꞌ tso juu nnon jon: ꞌUꞌ riiꞌ tyeꞌ, jndë sitja ja tonnon Tyoꞌtsꞌon ndoꞌ mantyi yo tonnonꞌ ncuꞌ. Tyiꞌquitsixuan na ntsuꞌ na jndaꞌ ja.
21 E o filho lhe disse: “Pai, pequei contra Deus e diante do senhor; já não sou digno de ser chamado de seu filho.”
22 Ndoꞌ vi na jndë sque ntcüeꞌhan vꞌaa, tso tye juu ndëë mosooꞌ jon: Cüa, quinanꞌcjehoꞌ na quindyoyꞌonhoꞌ ndiaa na yantyichen, chi ntcüe juuhanꞌ. Ndoꞌ quityionꞌ tsiꞌxꞌee ntꞌö juu, ndoꞌ quitjueꞌhoꞌ ntcoon ngꞌee juu.
22 O pai, porém, disse aos servos: “Tragam depressa a melhor roupa e vistam nele. Ponham um anel no dedo dele e sandálias nos pés.
23 Ndoꞌ mantyi quitsacyꞌonhoꞌ toro chjo na tꞌuein, quinanꞌcueeꞌhoꞌ juu oꞌ. Cüa, nntꞌa nguee ndoꞌ na ntcüꞌa.
23 Tragam e matem o bezerro gordo. Vamos comer e festejar,
24 Ee juu jndahöꞌ, itsijonhanꞌhin chaꞌvijon tsꞌan na jndë tueꞌ, ndoꞌ vandoꞌ nndaꞌ juu, chaꞌvijon tsꞌan na jndë tsu, majoꞌ tijndaꞌ ntcüeꞌhin. Yajoꞌ taꞌhan na tonanꞌtꞌmaanꞌhan.
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.” E começaram a festejar.
25 “Majoꞌ jnda jon, tsantquechen, tyíꞌcꞌoonhin, tja juu jndëë. Ndoꞌ xjen na jndyo ntcüeꞌ juu, tindyooꞌ juu na mꞌaan vꞌaahan, ndoꞌ jndyii juu na cotjaꞌ ndoꞌ camꞌaan jnon.
25 — Ora, o filho mais velho estava no campo. Quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Ndoꞌ tqueenꞌ juu ncüii mosohan, taxeeꞌ juu nin ꞌnan condui.
26 Chamou um dos empregados e perguntou o que era aquilo.
27 Tꞌa tsanꞌñeen, tso juu: “Juu tyꞌiuꞌ jndë tyjeeꞌ ntcüeꞌ juu ndoꞌ tyeꞌhoꞌ, jndë iscueeꞌ jon toro chjo na tꞌuein ee ya ro tyjeeꞌ ntcüeꞌ juu, tyiꞌviiꞌ juu.”
27 E ele informou: “O seu irmão voltou e, por tê-lo recuperado com saúde, o seu pai mandou matar o bezerro gordo.”
28 Majoꞌ juu tsantquechen, sivꞌii jndyi juu, min tyiꞌjeꞌcaqueeꞌ juu quiiꞌ vꞌaa. Ndoꞌ na nndaꞌ, joꞌ jnduiꞌ tye juu, sꞌaa jndyi jon tyꞌoohin na caqueeꞌ juu.
28 — O filho mais velho se indignou e não queria entrar. Saindo, porém, o pai, procurava convencê-lo a entrar.
29 Majoꞌ tꞌa juu ꞌndyo jon, tso juu: “Quenꞌ cüenta, tijndye chu na matyeꞌntjön ja nnonꞌ. Tacotsiqueꞌ tsꞌön yo tsꞌian na tjiꞌ nnön. Majoꞌ minꞌjon taconcyaꞌ min veꞌ quinchꞌiondyua na chi ntscüꞌë na ntsꞌa nguee na ntsitꞌmanꞌ chjo ja yo ntyjë na ya jñꞌoonhan yo ja.
29 Mas ele respondeu ao seu pai: “Faz tantos anos que sirvo o senhor e nunca transgredi um mandamento seu. Mas o senhor nunca me deu um cabrito sequer para fazer uma festa com os meus amigos.
30 Majoꞌ nein na jndë tyjeeꞌ ntcüeꞌ juu jndaꞌhöꞌ na tatsiquitsu juu ꞌnanꞌ yo nanntcuntjaaꞌ, ata toro na tꞌuein jndë scueꞌ cüentaaꞌ juu.
30 Mas, quando veio esse seu filho, que sumiu com os bens do senhor, gastando tudo com prostitutas, o senhor mandou matar o bezerro gordo para ele!”
31 Ndoꞌ joꞌ tꞌa tye juu, itso jon: “ꞌUꞌ jnda, ninnquiiꞌchen mꞌanꞌ yo ja ndoꞌ tsoñꞌen ꞌnan njan, ꞌuꞌ maꞌnanꞌhanꞌ.
31 — Então o pai respondeu: “Meu filho, você está sempre comigo; tudo o que eu tenho é seu.
32 Majoꞌ chuhanꞌ na cꞌön jaa na nënhën ndoꞌ na quinanꞌtꞌmaanꞌ jaa ngꞌe juu tyꞌiuꞌhöꞌ, chaꞌvijon jndë tueꞌ juu ndoꞌ na vandoꞌ nndaꞌ juu, chaꞌvijon na jndë tsuhin, majoꞌ jndë tijndaꞌ ntcüeꞌhin.”
32 Mas era preciso festejar e alegrar-se, porque este seu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.