Lucas 14

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ncüii jon ncüii tsꞌan na conintquehin quiiꞌ tmaanꞌ nnꞌan na conduihan fariseos, tso juu nnon Jesús na ngacüaꞌ jon vaaꞌ juu, ndoꞌ juu xueeꞌñeen xuee na cotaꞌjndyee nnꞌan yajoꞌ. Joo nanꞌñeen totquenchenhan cüenta xe na aa vaa nchu ntsꞌaa Jesús na ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ na ndëë ntꞌuehanhin.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Ndoꞌ joꞌ na tonnon jon tecüentyjeeꞌ ncüii tsanviiꞌ na ñjon juu ntcooꞌ.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Ndoꞌ taxeeꞌ jon ndëë nnꞌan na conanꞌman nchu vaa itsiquindyi jñꞌoon na tquen Moisés, yo joo nnꞌan fariseosꞌñeen:
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Majoꞌ joohan tatꞌahan. Joꞌ tyꞌoon jon cüenta juu tsanviiꞌñeen, sinꞌman jonhin, jndë joꞌ tso jon nnon juu ya cja ntcüeꞌ juu vaaꞌ juu.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Ndoꞌ mantyi sinin jon ndëë joo fariseosꞌñeen:
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Majoꞌ joo nanꞌñeen tatꞌahan na nndaꞌ tso jon.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Ndoꞌ Jesús, tquen jon cüenta ꞌnan na jntꞌa nnꞌan na tqueenꞌ juu fariseoꞌñeen na ntcüaꞌhan yo jon. Nanꞌñeen tojooꞌ nꞌonhan na ngüendyuaahan silla naijon na ntsiquinjonhanꞌhin. Joꞌ jñꞌoonva sinin jon ndëëhan na tyiꞌquitso nquiiꞌ jonhanꞌ. Tso jon:
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 —Juu xjen ya na iqueenꞌ tsꞌan ꞌuꞌ na quitsijon ꞌuꞌ na icoco jnda jon, tyiꞌngaquijmanꞌ silla naijon na ntsiquinjonhanꞌ ꞌuꞌ. Ee xe na aa ntsaꞌ na nndaꞌ ndoꞌ ntsijonhanꞌ na tqueenꞌ tsanꞌñeen ncüiichen tsꞌan na tꞌmanntyichen conduihin, chichen ꞌuꞌ,
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 Yajoꞌ juu tsanꞌñeen na tqueenꞌ jon vehoꞌ, ngantyjaaꞌ jon nnonꞌ, ngitso jon: ꞌUꞌ ntyjë, quenanꞌ ndöhin, tsanvaꞌ ncjo juu naijon na vaquityenꞌ. Ndoꞌ na nndaꞌ na ngitso jon nnonꞌ, ncꞌonꞌ na jnanꞌ na ngaquijmanꞌ silla na matsꞌiañꞌen.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Mangꞌe na nndaꞌ, xjen na ntqueenꞌ tsꞌan ꞌuꞌ, caquijmanꞌ silla na matsꞌiañꞌen, chaꞌ ya na ngantyjaaꞌ jon nnonꞌ ngitso jon: “ꞌUꞌ ntyjë, cüenoonꞌ na quiñoonꞌchen.” Ndoꞌ na nndaꞌ, nditꞌmaanꞌ ꞌuꞌ tondëë tsoñꞌen nnꞌan na minndyuaahan mesa yo ꞌuꞌ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Ee minninchen tsꞌan na itsivendye nquiihin, mancüiixjen ntsquioo cjehanꞌhin. Majoꞌ minninchen tsꞌan na ijuꞌcjehin, majndaꞌ ntsive Tyoꞌtsꞌonhin.
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Ndoꞌ mantyi tso Jesús nnon nquii tsanꞌñeen na tqueenꞌhin:
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Majoꞌ ꞌuꞌ ya na matsijndaꞌ ꞌnan tꞌman na ntcüaꞌ nnꞌan, quenꞌ nanninñenꞌ yo nnꞌan na tyiꞌquindë nduee, yo ngꞌe, yo nnꞌan na ndiquitsacaꞌ, yo nannchjan.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Ee na ntsaꞌ na nndaꞌ yohan, ya joꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon ndyio jon jnꞌaan ꞌuꞌ na matsaꞌhanꞌ, ee joo nanꞌñeen ꞌnan na saꞌ yohan, tyiꞌxeꞌquindëë ntꞌahin na njonhanꞌ. Majoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon ndyion jon ꞌuꞌ xjen na ntaꞌndoꞌ nndaꞌ nnꞌan na cotsamꞌan chaꞌxjen na chuhanꞌ na tonnon jon.
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Ncüii tsꞌan yo na minndyuaahan mesa, ya na jndyii juu na nndaꞌ, tso juu nnon Jesús:
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Tꞌa Jesús, sininntyichen jon ncüii jñꞌoon na tyiꞌquitso nquiiꞌ jonhanꞌ. Juu jñꞌoonꞌñeen tsiꞌmanhanꞌ na chito tsoñꞌen nnꞌan nnanꞌjonhan yo juu na icoꞌxen Tyoꞌtsꞌon nnꞌan ntyja na cotsamꞌanhan. Tso jon:
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Ya na tman, xjen na mincje tsoñꞌen ꞌnan na ntcüaꞌhan, jñon jon mosooꞌ jon na caquitso tsanꞌñeen ndëë nnꞌan na tqueenꞌ jon: “Nndaꞌhoꞌ ta, ncꞌohoꞌ jeꞌ ee tsoñꞌen jndë mavaa ya.”
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Majoꞌ tsoñꞌen nanꞌñeen, ncüii ro ncüiihan jñoonꞌhan. Tsan najndyee tso juu: “Quitsaꞌ vi nayaꞌñeen na quitsuꞌ nnon patrón ꞌnanꞌ na quitsitꞌman chjo tsꞌon jon ja. Ee jndë sijnda vi tanꞌ tyuaa ndoꞌ ijndeiꞌhanꞌ na ncjöquijntyꞌiahanꞌ.”
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Ndoꞌ mantyi ncüiichen tsꞌan tso juu nnon juu mosoꞌñeen: “Jndë sijnda ꞌon ntjo ndoro na nntꞌa oꞌ tsꞌian, ndoꞌ nein jöquintyꞌia aa ya nntꞌa oꞌ tsꞌian. Joꞌ quitsaꞌ vi nayaꞌñeen na quitsuꞌ nnon patrón ꞌnanꞌ na quitsitꞌman chjo tsꞌon jon ja.”
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 Ndoꞌ ncüiichen tsꞌan tso juu: “Ja xejnda xco na tomanꞌcö, joꞌ na jeꞌquindëë ncjö.”
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Joꞌ juu mosoꞌñeen tantcüeꞌ juu ndoꞌ siquindyii juu patrónꞌñeen tsoñꞌen jñꞌoonminꞌ, ndoꞌ joꞌ sivꞌii jon. Tso jon nnon mosooꞌ jon: “Cüa, quitsityuaꞌ, cjaꞌ na vaa tsꞌua ndoꞌ nata quiiꞌ tsjoon, ndoꞌ quindyochuꞌ nanninñenꞌ yo nnꞌan na tyiꞌquindë nduee yo ngꞌe, nnꞌan na nditsacaꞌ yo nnꞌan nchjan.”
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Ndoꞌ tyiꞌcovivioto xjen tyjeeꞌ ntcüeꞌ juu mosoꞌñeen, tso juu nnon patrón ꞌnaanꞌ juu: “Nndaꞌ ta, jndë sꞌa chaꞌxjen na tsuꞌ, majoꞌ ninvaa vanaanchen na ngüendyuaa nnꞌan.”
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Ndoꞌ tꞌa jon ꞌndyo mosoꞌñeen: “Cjaꞌ nato tꞌman yo nato jndëë. Ndoꞌ nnꞌan na ntjiꞌ joꞌ, quitsuꞌ ndëëhan na matsjö jndeiꞌhanꞌ na nninncyohan chaꞌ juu vꞌa ngitooꞌhan yo nnꞌan.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Ee na matsjö ndëëhoꞌ, minꞌncüii joo nnꞌan na tquënꞌ jndyëë, tajeꞌncya na nnanꞌjonhan na ntcüaꞌhan ꞌnan tꞌman na sijntꞌa.”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Tꞌman tmaanꞌ nnꞌan jnanꞌjonhan yo Jesús. Yajoꞌ tequen jon ndëëhan ndoꞌ tso jon:
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Minꞌninchen tsꞌan na njonntyichen ntyjii juu tye juu, ndyee juu, scuuꞌ juu, ntsinda juu, nnꞌan chuuꞌhin, ntsinda tye juu yo ndyee juu, ndoꞌ mantyi njonntyichen nchjii juu nchu vaa na vandoꞌ nquii juu, chichen na njon nchjii juu yo ja, juu tsanꞌñeen tyiꞌjeꞌquindëë na ntsijonhin yo ja.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Ndoꞌ minninchen tsꞌan na itsijonhin yo ꞌnan na matsꞌa, xe na aa tyiꞌquintjo ya ntyjii tsanꞌñeen naviꞌ na iquenon juu ntyja njan, min xe na aa cueꞌ juu ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ, jñꞌoon na mayuuꞌ tyiꞌjeꞌquindëë ntsijonhin ntyja njan.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Xe na aa mꞌan ncüiihoꞌ na ninꞌquitsia juu vꞌaandye, aa chi ngacjo jndyee juu, ntsitiu ya juu tsaꞌnndaꞌ xoquituꞌ na ntcanhanꞌ chaꞌ ncüjiꞌ juu cüenta na aa nninjndeiꞌhanꞌ ata ntsiquindë juu vꞌaaꞌñeen.
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Majoꞌ xe tyiꞌquitsꞌaa juu na nndaꞌ, jndë na sia juu tsjaanꞌ vꞌaa ndoꞌ nndyiaaꞌ juu na tyiꞌjeꞌquindëë ntsiquindë juuhanꞌ. Ndoꞌ na nndaꞌ, nque nnꞌan na njntyꞌia na nndaꞌ sꞌaa tsanꞌñeen, ngitaꞌhan na nnanꞌcüejnaanꞌhanhin.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 Nnduehan: Tsanvaꞌ siquitaꞌ juu ncüii tsꞌian, majoꞌ veꞌ jnꞌaanhanꞌ, tatijntꞌuehanꞌ ngꞌe tasiquindë juuhanꞌ.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Ncüii tsꞌan na tꞌman conduihin na coꞌxen jon na tsixuan jon nqui min sondaro, ¿Aa ntsꞌaahanꞌ na nduiꞌ jon na vjaquitsꞌaa jon tyiaꞌ yo ncüiichen tsꞌan na mantyi tꞌman conduihin na tsixuan jon ntcyu min sondaro? Juu tsan na minjndyee, ¿Aa chi ngacjo juu na ntsitiu ya juu ncüii, aa nndëë ngüantjon jon juu tyiaꞌñeen?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Ndoꞌ xe na aa ncüjiꞌ juu cüenta na tyiꞌjeꞌquindëë ntsꞌaa juu, yajoꞌ vi xjen na ninvaa tcya mꞌaan ncüiichen tsanꞌñeen, njñon jndyee juu nnꞌan na mꞌaan tsanꞌñeen na ntsayꞌonhan jñꞌoon na ntcan juu na tyiꞌncꞌoon tyiaꞌñeen.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Mangꞌe na nndaꞌ vaa, minninchen tsꞌan na ninꞌquitsijonhin yo jñꞌoon na mancya, icanhanꞌ na cüjiꞌñꞌenhin ntyja ꞌnaanꞌ tsoñꞌen na tsixuan nquii juu.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 “Tsoñꞌenhoꞌ ngiohoꞌ na ya covijntꞌue tsjaanꞌ, majoꞌ xe na aa nduiꞌ na chjenꞌhanꞌ, tanchu ya na nninchjenꞌ nndaꞌhanꞌ.
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Ndoꞌ na nndaꞌ, tayuu jntꞌuehanꞌ, min nnon tyuaa, min yo toꞌ. Veꞌ cotyqueꞌto nnꞌanhanꞌ. ꞌOꞌ na min ndöꞌnquihoꞌ, cüaaꞌ nꞌonhoꞌ jñꞌoonvaꞌ.”
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.