João 4

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Nnꞌan tmaanꞌ fariseos tondyehan na majndyentyi nnꞌan totsayꞌonhan yo jñꞌoon na toninncyaa Jesús ndoꞌ na jntꞌëhan ntyja ꞌnaanꞌ jon, chintyi joo nnꞌan na tonanꞌjonhan ntyja ꞌnaanꞌ Juan.
1 Quando, pois, o Senhor veio a saber que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos que João
2 Majoꞌ chito nquii Jesús totsiquindëëꞌ jon nanꞌñeen. Xiaꞌntyi já nnꞌan na tꞌman jon na conanꞌjö́n yohin, já tontꞌá tsꞌianꞌñeen.
2 (se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos),
3 Vi na jndë jndyii Jesús na nndaꞌ tondue fariseosꞌñeen, jnduiꞌ jon ndyuaa Judea, tja ntcüeꞌ jon Galilea, sá yohin.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Ndoꞌ na sá joꞌ, tcanhanꞌ na ngüenö́n ndyuaa Samaria.
4 E era-lhe necessário atravessar a província de Samaria.
5 Joꞌ squë́ ncüii tsjoon na jndyu Sicar na mꞌaanhanꞌ juu ndyuaaꞌñeen. Tsjoonꞌñeen ndyo mꞌaanhanꞌ naijon na vaa tyuaa na jndaaꞌ José nnon tsotye jon Jacob.
5 Chegou, pois, a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Joꞌ vaa tsuiꞌ na sia nquii Jacobꞌñeen. Ngꞌe na tejndyaaꞌ Jesús na jndyo jon nato, joꞌ tëcjo jon naijon vaa juu tsuiꞌñeen. Xjenꞌñeen mandyo ngueeꞌ yajminꞌhanꞌ.
6 Estava ali a fonte de Jacó. Cansado da viagem, assentara-se Jesus junto à fonte, por volta da hora sexta.
7 Ndoꞌ juu xjenꞌñeen ncüii tsanscu Samaria tyjeeꞌnon juu na tacüjiꞌ juu ndaatioo. Itso jon nnon juu:
7 Nisto, veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 Juu xjenꞌñeen, já nnꞌan na tꞌman jon na quitsayꞌö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon, jndë sá tsjoonꞌñeen, sananꞌjndá chjo ꞌnan na chi ntcüꞌá yohin.
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade para comprar alimentos.
9 Ndoꞌ tsanscuꞌñeen sintcüeꞌ juu jñꞌoon, itso juu:
9 Então, lhe disse a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana (porque os judeus não se dão com os samaritanos )?
10 Ndoꞌ tꞌa Jesús ꞌndyo juu, itso jon:
10 Replicou-lhe Jesus: Se conheceras o dom de Deus e quem é o que te pede: dá-me de beber, tu lhe pedirias, e ele te daria água viva.
11 Joꞌ tꞌa tsanscuꞌñeen, itso juu nnon jon:
11 Respondeu-lhe ela: Senhor, tu não tens com que a tirar, e o poço é fundo; onde, pois, tens a água viva?
12 Nquii tsotachí Jacob, jntyꞌii jon tsuiꞌva ndë́. Nquii jon toꞌu ndaatioo juuhanꞌ, majoꞌntyi ntsinda jon yo ninꞌquiooꞌ ntsjuenꞌ jon. ꞌUꞌ jeꞌ, ¿Aa njonntyichen condui ꞌuꞌ, chichen nquii jon?
12 És tu, porventura, maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, e, bem assim, seus filhos, e seu gado?
13 Tꞌa Jesús, itso jon:
13 Afirmou-lhe Jesus: Quem beber desta água tornará a ter sede;
14 Majoꞌ minꞌcya ro tsꞌan na nninncyaahin ntꞌö, ngioo na tein quiiꞌ tsꞌon juu. Ntsꞌaahanꞌ quiiꞌ tsꞌon juu chaꞌvijon yuu na conduiꞌ tꞌman xtyoꞌ ndaa na tyiꞌjeꞌcanhanꞌ. Naya na matsixuan ja ntsꞌaahanꞌ na tyiꞌjon quintycüii na ngüandoꞌ ñuaanꞌ tsꞌan.
14 aquele, porém, que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Tꞌa tsanscuꞌñeen, tso juu:
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 Ndoꞌ itso Jesús nnon juu:
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e vem cá;
17 Tꞌa tsanscuꞌñeen ꞌndyo jon:
17 ao que lhe respondeu a mulher: Não tenho marido. Replicou-lhe Jesus: Bem disseste, não tenho marido;
18 Ee jndë ꞌon nannon na jndë tomꞌanꞌ yohan, ndoꞌ juu tsꞌan na mꞌaan yo ꞌuꞌ neinhin, chito aa saꞌhin. Jñꞌoon mayuuꞌ na tsuꞌ na nndaꞌ.
18 porque cinco maridos já tiveste, e esse que agora tens não é teu marido; isto disseste com verdade.
19 Xjen na jndyii tsanscuꞌñeen jñꞌoonvaꞌ, itso juu:
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que tu és profeta.
20 Nque ndochí já nnꞌan samaritanos tonanꞌtꞌmaanꞌhan Tyoꞌtsꞌon juu tyoꞌva. Majoꞌ ꞌoꞌ nnꞌan judíos conduehoꞌ na juu tsjoon Jerusalén, joꞌ chuꞌhanꞌ na quitsitꞌmaanꞌ tsꞌan jon.
20 Nossos pais adoravam neste monte; vós, entretanto, dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Ndoꞌ tꞌa Jesús ꞌndyo tsanscuꞌñeen, tso jon:
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, podes crer-me que a hora vem, quando nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 ꞌOꞌ nnꞌan Samaria tyiꞌcovaaꞌ nꞌonhoꞌ nchu vaa na conanꞌtꞌmaanꞌhoꞌ. Majoꞌ já nnꞌan judíos conanꞌtꞌmánꞌ Tyoꞌtsꞌon yo na covaaꞌ nꞌö́n. Ee ntyja nján já nnꞌan judíos, joꞌ itsinꞌman jon ñuaan nnꞌan.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Majoꞌ ngüentyja xjen, ndoꞌ nein jndë coventyjahanꞌ, na joo nnꞌan na conanꞌtꞌmaanꞌhan nquii tyëhöꞌ, quintꞌahinhanꞌ na cꞌonhan nacje ꞌnaanꞌ Espíritu ndoꞌ yo na xoncüeeꞌ nꞌonhan. Ee ntꞌue jon nnꞌan na nanꞌxuan na nndaꞌ.
23 Mas vem a hora e já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque são estes que o Pai procura para seus adoradores.
24 Nquii Tyoꞌtsꞌon conduihin Espíritu. Mangꞌe joꞌ nque nnꞌan na ninꞌquinanꞌtꞌmaanꞌhan jon, icanhanꞌ na cꞌonhan nacje ꞌnaanꞌ Espíritu Santo, ndoꞌ mantyi quinanꞌtꞌmaanꞌhan jon yo na manchaꞌchen nꞌonhan.
24 Deus é espírito; e importa que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Ndoꞌ juu tsanscuꞌñeen, tꞌa juu, tso juu:
25 Eu sei, respondeu a mulher, que há de vir o Messias, chamado Cristo; quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 Sintcüeꞌ Jesús jñꞌoon nnon juu:
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Majuu xjenꞌñeen, já nnꞌan na tqueenꞌ jon na quinanꞌjö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon, squë́ ntcüꞌë na mꞌaan jon. Vacue tꞌoonꞌ nꞌö́n na tsinin jon yo cüii tsanscu. Majoꞌ min na nndaꞌ, tataꞌxꞌë́ nnon juu nin ꞌnan ntꞌue tsꞌon juu. Min taꞌnan jnduë́ nnon ta Jesús ndu na tsinin jon yo tsanscuvaꞌ.
27 Neste ponto, chegaram os seus discípulos e se admiraram de que estivesse falando com uma mulher; todavia, nenhum lhe disse: Que perguntas? Ou: Por que falas com ela?
28 Juu xjenꞌñeen jntyꞌii tsanscuꞌñeen tsjööꞌ juu, tja ntcüeꞌ juu tsjoonꞌ juu. Tëquitso juu ndëë nnꞌan na mꞌan joꞌ:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 —Ncyohoꞌ na ntsaquijntyꞌiahoꞌ ncüii tsansꞌa na jndë tso jon nnön tsoñꞌen nnon ꞌnan na tyiꞌya na matsꞌa. ¿Aa xeꞌquitsꞌaahanꞌ na conduihin Cristo?
29 Vinde comigo e vede um homem que me disse tudo quanto tenho feito. Será este, porventura, o Cristo?!
30 Ndoꞌ joo nanꞌñeen jnduiꞌhan, tyꞌehan naijon na mꞌán yo Jesús.
30 Saíram, pois, da cidade e vieram ter com ele.
31 Ndoꞌ vitjachen na ntsquehan, já nnꞌan na tqueenꞌ jon na quitsayꞌö́n yo jñꞌoon na toninncyaa jon, jnduë́ nnon jon:
31 Nesse ínterim, os discípulos lhe rogavam, dizendo: Mestre, come!
32 Majoꞌ tꞌa jon jndyuë, tso jon:
32 Mas ele lhes disse: Uma comida tenho para comer, que vós não conheceis.
33 Yajoꞌ já na tondyë́ jñꞌoon na tso jon, taꞌxꞌë́ nquë́ ndëë ntyjë́, jnduë́:
33 Diziam, então, os discípulos uns aos outros: Ter-lhe-ia, porventura, alguém trazido o que comer?
34 Majoꞌ tꞌa Jesús jndyuë́, itso jon:
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e realizar a sua obra.
35 Vaa jñꞌoon itsiꞌmanhanꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na conanꞌneinhoꞌ. Ee conduehoꞌ na nenque chiꞌ vitja ndoꞌ ntyje nnꞌan ꞌnan na coveꞌ. Majoꞌ ja matsjö ndëëhoꞌ, quinanꞌvehoꞌ nquenhoꞌ, ndoꞌ quijntyꞌia ndëëhoꞌ xeꞌjndio na mꞌan nnꞌan na conduihan chaꞌvijon ntjon na jndë tman na ngüantjon tsꞌan joohan cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon. Itsijonhanꞌhin chaꞌvijon ntjon na jndë tueeꞌ xjen na ntyjee tsꞌan.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses até à ceifa? Eu, porém, vos digo: erguei os olhos e vede os campos, pois já branquejam para a ceifa.
36 Ee chaꞌxjen tsꞌan na ityjee ntjon na tueꞌ, vantjon juu na itsꞌaa juu tsꞌian, mantyi juu tsꞌan na itsiꞌman juu ndëë nnꞌan na ntycyaahan ntꞌö Tyoꞌtsꞌon, cotantjon nanꞌñeen na nanꞌxuanhan na tyiꞌquintycüii na cotandoꞌ ñuaanhan. Ndoꞌ na nndaꞌ, juu tsꞌan na itsiꞌman juu jñꞌoonꞌ jon ndëë nnꞌan, itsicüajonhanꞌ na neiinꞌ tsanꞌñeen chaꞌxjen na neiinꞌ juu tsꞌan na vantjon nanꞌñeen na conduihan cüentaaꞌ Tyoꞌtsꞌon.
36 O ceifeiro recebe desde já a recompensa e entesoura o seu fruto para a vida eterna; e, dessarte, se alegram tanto o semeador como o ceifeiro.
37 Ndoꞌ na nndaꞌ, itsiꞌmanhanꞌ na mayuuꞌ juu jñꞌoon na condue nnꞌan na ncüii tsꞌan inonꞌ juu, majoꞌ mañoon tsꞌan ityjeehanꞌ.
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: Um é o semeador, e outro é o ceifeiro.
38 Na majñön ja ꞌoꞌ quiiꞌ tsꞌian njan, itsijonhanꞌ ntyja ꞌnaanhoꞌ chaꞌvijon na cotsaquityjehoꞌ yuu vijon na tajntꞌahoꞌ jndyaaꞌ. Mañoon nnꞌan jntꞌa jndyaaꞌ na ncꞌoon tsꞌian ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon quiiꞌ nꞌon nnꞌan, ndoꞌ ꞌoꞌ jndë tyequeꞌhoꞌ quiiꞌ juu tsꞌianꞌñeen.
38 Eu vos enviei para ceifar o que não semeastes; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Ndoꞌ nque nnꞌan samaritanos na mꞌanhan juu tsjoonꞌñeen, jndyehan tëntyja nꞌonhan Jesús ngꞌe jñꞌoon ꞌndyo juu tsanscuꞌñeen na sinin jndyoyu juu ndëëhan na itso juu: “Jndë siꞌman jon nnön tsoñꞌen ꞌnan na tyiꞌya na jndë totsꞌa.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele, em virtude do testemunho da mulher, que anunciara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Nnꞌan Samariaꞌñeen xjen na squehan naijon mꞌaan Jesús, tanhan nnon jon na quintjohin yohan, ndoꞌ ntjohin yo nanꞌñeen chaꞌ ve xuee.
40 Vindo, pois, os samaritanos ter com Jesus, pediam-lhe que permanecesse com eles; e ficou ali dois dias.
41 Ndoꞌ xjen na tondye nanꞌñeen jñꞌoon na toninncyaa jon, jndyentyichenhan tëntyja nꞌonhan jon.
41 Muitos outros creram nele, por causa da sua palavra,
42 Ndoꞌ tonduehan nnon tsanscuꞌñeen:
42 e diziam à mulher: Já agora não é pelo que disseste que nós cremos; mas porque nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Jndë na tenon joo ve xueeꞌñeen, jnduiꞌ Jesús joꞌ, sá ntcüꞌë́ yohin ndyuaa Galilea.
43 Passados dois dias, partiu dali para a Galileia.
44 Ee nquiintyi jon tjiꞌ jndyoyu jon jñꞌoon na tyiꞌnanꞌtꞌmaanꞌ nnꞌan ncüii tsꞌan na incyaa jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na ninncüii tsjan tuihin yohan.
44 Porque o mesmo Jesus testemunhou que um profeta não tem honras na sua própria terra.
45 Ndoꞌ juu xjen na squë́ ntcüꞌë́ Galilea yohin, nnꞌan na mꞌan joꞌ nein jndyihan jon, jnanꞌntjooꞌhan jon. Ee juu xjen na tueeꞌ nguee pascua Jerusalén, mantyi tyꞌe nanꞌñeen joꞌ, ee jndë jntyꞌia ndëëhan tsoñꞌen jnꞌaan tꞌman na totsꞌaa jon joꞌ.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Jndë joꞌ sꞌá nntꞌá yohin Caná ndyuaa Galilea, naijon scüaquen jon ndaa na sꞌaahanꞌ vinonhanꞌ. Ndoꞌ juu tsjoon Capernaum tomꞌaan ncüii tsꞌan na tꞌman tonduihin ntyja ꞌnaanꞌ gobernado. Juu lu, jnda tsanꞌñeen, mꞌaan juu na viiꞌ juu.
46 Dirigiu-se, de novo, a Caná da Galileia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Ndoꞌ xjen na jndyii tsanꞌñeen na jndë squë́ ntcüꞌë́ ndyuaa Galilea yo Jesús na jnán ndyuaa Judea, yajoꞌ tja tsanꞌñeen na mꞌán. Tcan juu vi nayaꞌñeen nnon Jesús na cja jon vaaꞌ juu na quitsinꞌman jon lu chjoꞌñeen ee ninꞌcueꞌ juu.
47 Tendo ouvido dizer que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi ter com ele e lhe rogou que descesse para curar seu filho, que estava à morte.
48 Ndoꞌ itso Jesús nnon tsanꞌñeen:
48 Então, Jesus lhe disse: Se, porventura, não virdes sinais e prodígios, de modo nenhum crereis.
49 Tꞌa tsanꞌñeen ꞌndyo Jesús, itso jon:
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce, antes que meu filho morra.
50 Tso Jesús nnon jon:
50 Vai, disse-lhe Jesus; teu filho vive. O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Ndoꞌ viochen xjen na vja ntcüeꞌ jon tsjoonꞌ jon Capernaum, nque mosooꞌ jon saquitjonhin jon. Jnanꞌquindyiihanhin, jnduehan nnon jon:
51 Já ele descia, quando os seus servos lhe vieram ao encontro, anunciando-lhe que o seu filho vivia.
52 Ndoꞌ taxeeꞌ jon ndëë nanꞌñeen yuu xjen tyeꞌ na tëcoꞌ yahanꞌhin. Tꞌa nanꞌñeen, jnduehan:
52 Então, indagou deles a que hora o seu filho se sentira melhor. Informaram: Ontem, à hora sétima a febre o deixou.
53 Ndoꞌ juu tye luꞌñeen taaꞌ tsꞌon jon na maninjuu xjenꞌñeen na tso Jesús nnon jon na ntcoꞌ yantcüeꞌhanꞌ lu jnda jon. Ndoꞌ na nndaꞌ, tëntyja tsꞌon jon Jesús, juu jon ndoꞌ mantyi tsoñꞌen nnꞌan vaaꞌ jon.
53 Com isto, reconheceu o pai ser aquela precisamente a hora em que Jesus lhe dissera: Teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Joꞌ tsꞌian na jndë ve na sꞌaa Jesús na tueeꞌ jon Galilea na jnan jon Judea, na tyiꞌxeꞌquinduihanꞌ na veꞌ ntyja ꞌnaanꞌ najndei nquii tsꞌan.
54 Foi este o segundo sinal que fez Jesus, depois de vir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.