Hebreus 4
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NTLH
1 Mangiö na tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon na nndëë ncꞌön na mꞌaan jon naijon na nancooꞌ na ntaꞌjndyëë. Mangꞌe joꞌ icanhanꞌ na quitquën jndyi cüenta na tyiꞌnanꞌqueꞌ nnꞌön na tonnon jon chaꞌxjen na tontꞌa joo nanꞌñeen, ee xe na aa contꞌa na nndaꞌ, jeꞌncyaa jon na ntsacꞌë na mꞌaan jon.
1 Deus nos deixou a promessa de que podemos receber o descanso de que ele falou. Portanto, tenhamos muito cuidado para que Deus não julgue que algum de vocês tenha falhado, deixando assim de receber esse descanso.
2 Mantyi jaa macondyëë jñꞌoon naya chaꞌxjen nque nnꞌan Israelꞌñeen tondyehin nchu vaa na ncꞌonhan naijon na mꞌaan jon. Majoꞌ juu jñꞌoonꞌñeen tatejndeihanꞌhin ngꞌe tatëntyja nꞌonhan juuhanꞌ.
2 Pois, assim como aquelas pessoas ouviram, também nós ouvimos a boa notícia. Elas ouviram a mensagem, porém ela não lhes fez nenhum bem porque, quando a ouviram, não a receberam com fé.
3 Majoꞌ jaa na covantyja nnꞌön jñꞌoon na incyaa Tyoꞌtsꞌon, jndë cotsacꞌë naijon na mꞌaan nquii jon na ntaꞌjndyëë. Majoꞌ nque nnꞌan Israel, taꞌnan jndëë tyequeꞌhan naijon na itso jon na ntaꞌjndyeehan, ee vaa jñꞌoon na tso jon ntyja ꞌnaanhin:
3 Portanto, nós, os que cremos, recebemos o descanso prometido por Deus, como ele mesmo disse: “Eu fiquei ‘Eles nunca entrarão na onde eu lhes teria dado descanso!’ ” Ele disse isso, embora o seu trabalho já estivesse terminado desde o tempo em que havia criado o mundo.
4 Ee quiiꞌ jñꞌoonꞌ jon na jndui, vaa jñꞌoon ntyja ꞌnaanꞌ juu xuee na jndë ntyqueꞌ. Itsohanꞌ na ninꞌyon xuee tquen jon quiñoonꞌndue, tsonnangue, nnꞌan yo quiooꞌ yo ninꞌtsoñꞌen ꞌnan na min. Ndoꞌ xee na jndë ntyqueꞌ taꞌnan ncüiichen nnon ꞌnan na tcanhanꞌ na quitsꞌaa jon, joꞌ taꞌjndyee jon.
4 Pois a respeito do sétimo dia está escrito o seguinte em alguma parte das Escrituras Sagradas : “No sétimo dia Deus descansou de todo o trabalho que ele havia feito.”
5 Ndoꞌ mantyi quiiꞌ jñꞌoonꞌñeen na jndui, sinin Tyoꞌtsꞌon ntyja ꞌnaan nnꞌan Israel na tonanꞌjonhin yo Moisés. Itsohanꞌ:
5 E o mesmo assunto é repetido: “Eles nunca entrarão na Terra Prometida, onde eu lhes teria dado descanso.”
6 Yajoꞌ ninvaa na vanaanchen na nnanꞌjon nnꞌan yo Tyoꞌtsꞌon naijon na ntaꞌjndyeehan ntyja ꞌnaanꞌ nquii jon. Majoꞌ joo nnꞌan na tyenanꞌjonhan yo Moisés, tatyincyaahanꞌ na ntaꞌjndyeehan ntyja ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon ngꞌe tataꞌngueeꞌhan jñꞌoon na tso jon.
6 Aqueles que foram os primeiros a ouvir a boa notícia não tiveram fé e por isso não receberam esse descanso. Portanto, há outros que vão recebê-lo.
7 Mangꞌe na nndaꞌ, covityincyooꞌ jndyoyu na nndaꞌ vaa ngꞌe jndye ndyu jndyocahanꞌ ndoꞌ sijndaꞌcya jon ncüiichen xjen na ntaꞌjndyee nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ jon. Juu xjenꞌñeen itsiquijndyu jonhanꞌ xeeva, chaꞌxjen jñꞌoon na sinin nquii David. Itso jon:
7 A prova disso é que Deus marca outro dia, chamado “hoje”. Ele falou disso, muitos anos depois, por meio de Davi, no trecho das Escrituras já citado: “Se hoje vocês ouvirem a voz de Deus, não sejam teimosos.”
8 Ndoꞌ vi na jndë na tueꞌ Moisés, tꞌua Tyoꞌtsꞌon tsꞌian nnon Josué na tachu jon joo nnꞌan Israelꞌñeen na tyequeꞌhan ndyuaa na tyincyaa Tyoꞌtsꞌon cüentahan naijon ntaꞌjndyeehan. Majoꞌ xe na aa tyincyaa Josué na taꞌjndyee joo nnꞌan Israelꞌñeen ntyja ꞌnaanꞌ jon, jeꞌcyꞌooncya Tyoꞌtsꞌon ncüiichen xjen na nninncyaahanꞌ na ntaꞌjndyee nnꞌan ntyja ꞌnaanꞌ jon.
8 Se Josué tivesse dado ao povo esse descanso, Deus não teria falado mais tarde a respeito de outro dia.
9 Mangꞌe joꞌ, nanein itsiꞌman jndyoyuhanꞌ na ninvaa na ninncyaa jon xjen na jaa nnꞌan na vantyja nnꞌönhin, ntaꞌjndyëë ntyja ꞌnaanꞌ jon.
9 Assim ainda fica para o povo de Deus um descanso, como o descanso de Deus no sétimo dia.
10 Ee minꞌninchen tsꞌan na ntsijonhin yo juu na ivajndyee Tyoꞌtsꞌon, mantyi jndë jntyꞌii juu na iquenhin na ninꞌquitsꞌaa juu ncüii nnon na ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ na ntsinꞌman jon ñuaanꞌ juu. Ntyja na vamꞌaan juu, itsijonhanꞌhin chaꞌ ya na tajndyee jon vi na jndë tquen jon tsoñꞌen.
10 Porque quem receber o descanso que Deus prometeu vai descansar de todos os seus trabalhos, assim como Deus descansou dos trabalhos dele.
11 Mangꞌe na nndaꞌ vaa, chuhanꞌ na tsoñꞌen jaa quinanꞌchönhön chaꞌ ya ro ntsquë naijon na incyaa jon na cotaꞌjndyee nnꞌan. Tyiꞌntsijonhanꞌ jaa yo nque nnꞌan Israelꞌñeen na tonanꞌqueꞌ nꞌonhan na tajnanꞌjñꞌoonꞌhin jñꞌoon na totso Tyoꞌtsꞌon ndëëhan.
11 Portanto, façamos tudo para receber esse descanso, e assim nenhum de nós deixará de recebê-lo, como aconteceu com aquelas pessoas, por terem se revoltado.
12 Ee juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon, conduihanꞌ na vandoꞌhanꞌ ndoꞌ tꞌman najndei tsixuanhanꞌ. Itsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌvijon ncüii xjotë ve ntyjaquio. Juuhanꞌ tëntyichenhanꞌ vequindyiꞌhanꞌ quityquiiꞌchen ñuaanꞌ tsꞌan yo na njoonntyichen na ndyiiꞌ na vandoꞌ juu, itsiquinaanhanꞌ ꞌnan na xiaꞌntyi nquii tsꞌan ntyjii, icoꞌxenhanꞌ tsoñꞌen na ndyiiꞌ tsꞌon tsꞌan yo joo ꞌnan na itsitiu juu na ninꞌquitsꞌaa juu.
12 Pois a palavra de Deus é viva e poderosa e corta mais do que qualquer espada afiada dos dois lados. Ela vai até o lugar mais fundo da alma e do espírito, vai até o íntimo das pessoas e julga os desejos e pensamentos do coração delas.
13 Tsoñꞌen na jndë tquen Tyoꞌtsꞌon, minncüiihanꞌ jeꞌquindëë ngüantyꞌiuhanꞌ na tonnon jon. Ndoꞌ ncüii cüii jaa ninncyaa cüenta ntyja njanhan nnon nquii jon na tsoñꞌen vanaan ntꞌëëhanꞌ na tonnon jon.
13 Não há nada que se possa esconder de Deus. Em toda a criação, tudo está descoberto e aberto diante dos seus olhos, e é a ele que todos nós teremos de prestar contas.
14 Juu Jesús jnda Tyoꞌtsꞌon, taqueeꞌ jon quiñoonꞌndue. Nanein conduihin tyee na taquintyja tꞌman ntyja njanhan. Ngꞌe joꞌ icanhanꞌ na quintjotyen na vantyja nnꞌönhin.
14 Portanto, fiquemos firmes na fé que anunciamos, pois temos um Grande Sacerdote poderoso, Jesus, o Filho de Deus, o qual entrou na própria presença de Deus.
15 Nquii jon na conduihin tyee na taquintyja tꞌman ntyja njanhan, ndëë ntsijonhin yo jaa quityquiiꞌ joo ꞌnan na coquenön na conanꞌmanhanꞌ na taꞌnan najndë na tonnon Tyoꞌtsꞌon. Ngꞌe ncüii cüii ꞌnan na ityiiꞌhanꞌ ngꞌeehanꞌ jaa, nincüajon jndë tjon jonhanꞌ, majoꞌ tatyincyaa jon na juuhanꞌ ngüantjonhanꞌhin.
15 O nosso Grande Sacerdote não é como aqueles que não são capazes de compreender as nossas fraquezas. Pelo contrário, temos um Grande Sacerdote que foi tentado do mesmo modo que nós, mas não pecou.
16 Mangꞌe na tantjon Jesús, joꞌ yo na qui nnꞌön quitsquë tonnon juu silla na maninꞌ tsꞌiaanꞌ ꞌnaanꞌ Tyoꞌtsꞌon, joꞌ vaa naya na conduihin. Quintꞌa na nndaꞌ chaꞌ ncyꞌön cüenta juu na mꞌaan jon na ntyꞌia rö nnꞌan ntyjii jon, ndoꞌ mantyi na ntquën cüenta na itejndei jon jaa xjen na vaa ncüii nnon na coquenön.
16 Por isso tenhamos confiança e cheguemos perto do trono divino, onde está a graça de Deus. Ali receberemos misericórdia e encontraremos graça sempre que precisarmos de ajuda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.