Hebreus 10
Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs VC
1 Juu jñꞌoon na tocoꞌxenhanꞌ na tquen Moisés, xiaꞌntyi tsiꞌmanhanꞌ ndëëhë joo ꞌnan ya jndyi na ndëcya nguaahanꞌ na tonnonchen, chito ꞌnan nquiiꞌhanꞌ. Mangꞌe na nndaꞌ vaa, juu tsꞌianꞌñeen na maninjuu maninjuuhanꞌ na tontꞌahin na chu ro chu ro tonanꞌcüjehan quiooꞌ, joo nanꞌñeen na nndaꞌ vaa na tonanꞌtꞌmaanꞌhin Tyoꞌtsꞌon, tyiꞌjeꞌquenhanꞌhin na tajnan nanꞌxuanhan na tonnon jon.
1 A lei, por ser apenas a sombra dos bens futuros, não sua expressão real, é de todo impotente para aperfeiçoar aqueles que assistem aos sacrifícios que se renovam indefinidamente cada ano.
2 Ndoꞌ joo quiooꞌ na tonanꞌcüje nanꞌñeen na toninncyahan nnon jon, xe na aa ngꞌe na tontꞌahan juu tsꞌianꞌñeen jndëë tquenhanꞌhin na ntjuꞌhanꞌ yo jnan na tonanꞌxuanhan, yajoꞌ jndë sacüentyjeeꞌhan na tonanꞌcüjehan quiooꞌ.
2 Realmente, se os fiéis, uma vez purificados, não tivessem mais pecado algum na consciência, não teriam cessado de oferecê-los?
3 Majoꞌ ngꞌe nndaꞌ vaa na tontꞌahan, tyiꞌcacüentyjeeꞌ na totsiquindyihanꞌhin na ninvaa nanꞌxuanhan jnan tonnon Tyoꞌtsꞌon.
3 Pelo contrário, pelos sacrifícios se renova cada ano a memória dos pecados.
4 Ngꞌe chito veꞌ yo nꞌeon ntoro yo quinchꞌio na conanꞌcüje nnꞌan, joꞌ na ntsintjuꞌ Tyoꞌtsꞌon jnan nnꞌan.
4 Pois é impossível que o sangue de touros e de carneiros tire pecados.
5 Mangꞌe na nndaꞌ, xjen na jndyo Cristo tsonnangue, tso jon nnon tye jon ta Tyoꞌtsꞌon:
5 Eis por que, ao entrar no mundo, Cristo diz: Não quiseste sacrifício nem oblação, mas me formaste um corpo.
6 Ee neinꞌntyichenꞌ na quitsꞌa na nndaꞌ,
6 Holocaustos e sacrifícios pelo pecado não te agradam.
7 Joꞌ tsjö nnonꞌ chaꞌxjen juu jñꞌoon na jndui ntyja njan nacjooꞌ tson na jndui jñꞌonꞌ na itsohanꞌ:
7 Então eu disse: Eis que venho {porque é de mim que está escrito no rolo do livro}, venho, ó Deus, para fazer a tua vontade {Sl 39,7ss}.
8 Tso Cristo na ntyjii jon na nquii Tyoꞌtsꞌon tyiꞌndincyaahanꞌ na ya ntyjii jon na conanꞌcüje nnꞌan quiooꞌ na coninncyahan choꞌñeen nnon jon chaꞌ ntsitꞌman tsꞌon jonhan, min tyiꞌquintꞌue tsꞌon jon na conanꞌcohan choꞌñeen chaꞌ ntsintjuꞌ jon ñuaanhan. Nndaꞌ tso Cristo min na juu jñꞌoon na tquen Moisés coꞌxenhanꞌ na quinanꞌquindë nnꞌan Israel joo tsꞌianꞌñeen.
8 Disse primeiro: Tu não quiseste, tu não recebeste com agrado os sacrifícios nem as ofertas, nem os holocaustos, nem as vítimas pelo pecado {quer dizer, as imolações legais}.
9 Tsontyichen jon jñꞌoonꞌñeen nnon Tyoꞌtsꞌon: “ꞌUꞌ tyeꞌ, ndö mꞌan, jndë jndyö na quitsꞌa chaꞌxjen na ntꞌue tsonꞌ”. Juu jñꞌoonvahin itsiꞌmanhanꞌ na icüjiꞌ ntcüeꞌ Tyoꞌtsꞌon tsꞌian na tocoꞌxen juu jñꞌoon na tquen Moisés na tonanꞌcüje nnꞌan quiooꞌ chaꞌ quitsitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌon jnanhan. Tui na nndaꞌ chaꞌ ntjotyen juu jñꞌoon na tso Cristo.
9 Em seguida, ajuntou: Eis que venho para fazer a tua vontade. Assim, aboliu o antigo regime e estabeleceu uma nova economia.
10 Ndoꞌ ngꞌe na sꞌaa Jesucristo chaꞌxjen na ntꞌue tsꞌon Tyoꞌtsꞌon, joꞌ na jndë tquen jon na nanꞌxuan jaa ñuan nquiiꞌ. Itsꞌaa jon na nndaꞌ ngꞌe na ninjon tyincyaa Jesucristo na jnanꞌcueeꞌ nnꞌanhin. Tyiꞌicanhanꞌ na cueꞌ nndaꞌ jon.
10 Foi em virtude desta vontade de Deus que temos sido santificados uma vez para sempre, pela oblação do corpo de Jesus Cristo.
11 Joo ntyee ꞌnaan nnꞌan Israel, tyiꞌncüii xuee yu tonanꞌcüjehan quiooꞌ chaꞌ quitsitꞌman tsꞌon Tyoꞌtsꞌon ntyjehan nnꞌan Israel. Tontꞌahan na nndaꞌ min na juu nꞌeon quiooꞌñeen tyiꞌjeꞌquenaanꞌhanꞌ jnan nnꞌan.
11 Enquanto todo sacerdote se ocupa diariamente com o seu ministério e repete inúmeras vezes os mesmos sacrifícios que, todavia, não conseguem apagar os pecados,
12 Majoꞌ nquii Cristo ninjon tyincyaahin na tueꞌ jon ntyja ꞌnaanꞌ jnan njanhan. Ngꞌe joꞌ tyiꞌicanhanꞌ na cueꞌ nndaꞌ jon. Ndoꞌ vi jndë na tueꞌ jon, tacüetyen jon ngiaaꞌ Tyoꞌtsꞌon tontyjaya naijon na covitꞌmaanꞌhin.
12 Cristo ofereceu pelos pecados um único sacrifício e logo em seguida tomou lugar para sempre à direita de Deus,
13 Joꞌ ncꞌoon jon ata xjen tsoñꞌen na jndohan jon, ncjuꞌcje Tyoꞌtsꞌonhan nacje ꞌnaanꞌ nquii Cristo.
13 onde espera de ora em diante que os seus inimigos sejam postos por escabelo dos seus pés {Sl 109,1}.
14 Manndaꞌ vaa ngꞌe ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌian na tyincyaa jon na tueꞌ jon ntyja ꞌnaanꞌ jnan nnꞌan, juu tsꞌianꞌñeen ityiiꞌhanꞌ joo nnꞌan na iquen Tyoꞌtsꞌonhan na jiꞌua conduihin, icüjiꞌ jon cüenta ntyja ꞌnaanhan na minꞌncüii nnon tyiꞌquitsitjahan nanꞌñeen na tonnon jon.
14 Por uma só oblação ele realizou a perfeição definitiva daqueles que recebem a santificação.
15 Ndoꞌ mantyi nquii Espíritu Santo itsinin jon jñꞌoon jndyoyu ntyja ꞌnaanꞌ jñꞌoonvahin chaꞌ ncüaaꞌ nnꞌön na mayuuꞌhanꞌ. Tso jon:
15 É o que nos confirma o testemunho do Espírito Santo. Depois de ter dito:
16 Ja Tyoꞌtsꞌon, ndö vaa jñꞌoon na ntsijntꞌa yo nanminꞌ ya na ngüentyja xjen.
16 Eis a aliança que, depois daqueles dias, farei com eles - oráculo do Senhor: imprimirei as minhas leis nos seus corações e as escreverei no seu espírito,
17 Ndoꞌ tsontyichen jon:
17 acrescenta: dos seus pecados e das suas iniqüidades já não mais me lembrarei {Jr 31,33s}.
18 Yajoꞌ vi na jndë sitꞌman tsꞌon jon jnan na nanꞌxuan nnꞌan, tyiꞌicanhan na cueꞌ ncüiichen chaꞌ ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ quitsitꞌman tsꞌon jon jaa.
18 Ora, onde houve plena remissão dos pecados não há por que oferecer sacrifício por eles.
19 Ndoꞌ nanein ꞌoꞌ ntyjë, ngꞌe na tueꞌ Jesucristo ndoꞌ tcüeꞌ neoonꞌ jon chaꞌ condëë itsintjuꞌ Tyoꞌtsꞌon ñuan njanhan, mꞌan jaa na minꞌncüii tyiꞌquindyiiꞌ nnꞌön na ntsacꞌë jndyoyu na mꞌaan Tyoꞌtsꞌon na tajñuaanꞌ tsꞌon jaa.
19 Por esse motivo, irmãos, temos ampla confiança de poder entrar no santuário eterno, em virtude do sangue de Jesus,
20 Na sꞌaa jon na nndaꞌ, tsixuanhanꞌ ncüii nato xco na ntyja ꞌnaanꞌ joꞌ cotantꞌö xcö. Na toxenꞌchen tyquiiꞌ vatsꞌon ꞌnaan nnꞌan judíos, toquintyja ncüii ndiaa tco na iscuꞌhanꞌ na ntsquehan na naijon na mꞌaan Tyoꞌtsꞌon. Majoꞌ naneinhin ntyja ꞌnaanꞌ siꞌtsꞌo ꞌnaanꞌ Jesucristo na tueꞌ jon ntyja njanhan, joꞌ siquinaanhanꞌ na cotsacꞌë jndyoyu na mꞌaan nquii Tyoꞌtsꞌon quiñoonꞌndue.
20 pelo caminho novo e vivo que nos abriu através do véu, isto é, o caminho de seu próprio corpo.
21 Jesús conduihin tyee na taquintyja tꞌman ntyja njanhan na condui jaa nnꞌan cüentaaꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon.
21 E dado que temos um Sumo-sacerdote estabelecido sobre a casa de Deus,
22 Ngꞌe joꞌ, yo na xoncüeeꞌ nnꞌön quinanꞌndyooꞌ jaa na mꞌaan jon yo na covaaꞌ ya nnꞌön na ncyꞌoon jon cüenta jaa ngꞌe na vantyja nnꞌönhin. Quintꞌa na nndaꞌ ngꞌe jndë sintjuꞌ jon ñuan njanhan ncüii cüii nnon na tovicjëhë na tonanꞌtja ja tonnon jon, ndoꞌ na jndë jntꞌë yo ndaatioo ninnquiiꞌ.
22 acheguemo-nos a ele com coração sincero, com plena firmeza da fé, o mais íntimo da alma isento de toda mácula de pecado e o corpo lavado com a água purificadora {do batismo}.
23 Juu na cotjiꞌ jndyoyu jaa na mantyja nnꞌön Jesucristo, quintjotyen jaa ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. Ee jñꞌoon na icoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon ndëëhë itsiquindë jonhanꞌ.
23 Conservemo-nos firmemente apegados à nossa esperança, porque é fiel aquele cuja promessa aguardamos.
24 Ndoꞌ quinanꞌchön na cüicjë yaha ntyja ꞌnaan ntyjëëhë na mantyi vantyja nꞌonhan Jesucristo, na juu ꞌnan na contꞌaha ntsiꞌmanhanꞌ na conanꞌvengiöhan yo na ntꞌaha ncüii cüii nnon na ntejndeihanꞌhin.
24 Olhemos uns pelos outros para estímulo à caridade e às boas obras.
25 Tyiꞌntsacüentyjëëꞌ na covancüi jaa na conanꞌtꞌmaanꞌ Tyoꞌtsꞌon. Ñꞌen ntyjëëhë na vantyja nꞌonhan Cristo na jndë jntyꞌehan na covancüihan yo ntyjehan. Nanꞌxuan na nninncya na jndëhan tyquiiꞌ na ngantyja nꞌonhan jon. Majndeichen na chuhanꞌ na quintꞌa na nndaꞌ, ngꞌe jndë tindyo na ncüjeeꞌ nndaꞌ jon.
25 Não abandonemos a nossa assembléia, como é costume de alguns, mas admoestemo-nos mutuamente, e tanto mais quando vedes aproximar-se o Grande Dia.
26 Ee vi na jndë covaaꞌ ya nnꞌön juu jñꞌoon na mayuuꞌ, xe na aa veꞌ contꞌa yaha na conanꞌtja jaa tonnon jon, taꞌnan ncüiichen nnon na itsijndaꞌ Tyoꞌtsꞌon na ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ na ndëë ntsitꞌman tsꞌon jon jaa.
26 Depois de termos recebido e conhecido a verdade, se a abandonarmos voluntariamente, já não haverá sacrifício para expiar este pecado.
27 Nnꞌan na contꞌa na nndaꞌ, xiaꞌntyi ivendooꞌhanꞌ na ntcoꞌxen Tyoꞌtsꞌonhan ꞌnan na itsityꞌue jndyihanꞌ tsꞌan na ncꞌoonꞌ tsꞌon juu ntyja ꞌnaanhanꞌ. Ee tsoñꞌen nnꞌan na coꞌohan nacjooꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon, ntsiquitsu jonhan yo chon na ji vaa tsixuanhanꞌ.
27 Só teremos que esperar um juízo tremendo e o fogo ardente que há de devorar os rebeldes.
28 Ndoꞌ cañjoonꞌ nꞌonhoꞌ juu jñꞌoon na tquen Moisés na icoꞌxenhanꞌ na itsohanꞌ xe aa ve oo ndye nnꞌan Israel na ngio jndaꞌhan na ncüii ntyjehin sꞌaa ya juu na sitjahin nnon jñꞌoonꞌñeen, icanhanꞌ na quinanꞌcueeꞌhanhin. Ndoꞌ juu jñꞌoonꞌñeen tyiꞌxeꞌcyꞌoonhanꞌ na ndyiaꞌ ro tsanꞌñeen ntyjiihanꞌ.
28 Se alguém transgredir a Lei de Moisés - e isto provado com duas ou três testemunhas -, deverá ser morto sem misericórdia.
29 Ngꞌe na nndaꞌ vaa na itsiquindyi juu jñꞌoonꞌñeen, cꞌoonꞌ nꞌonhoꞌ na juu tsꞌan na tyiꞌcueeꞌ tsꞌon juu jnda nquii Tyoꞌtsꞌon, itsꞌaa juu na juu neonꞌñeen na sijndaꞌhanꞌ na vaa najndei juu jñꞌoon xco na tquen Tyoꞌtsꞌon na tyiꞌquinjonhanꞌ, majuuntyi neonꞌ na yo na tquen jonhin na conduihin cüentaaꞌ nquii jon, majoꞌ juu juu itsꞌaa juu na juu neonꞌñeen na veꞌ minncya ꞌnan conduihanꞌ. Ndoꞌ itscüejnaanꞌ tsanꞌñeen nquii Espíritu na conduihin nquii Tyoꞌtsꞌon. Tsꞌan na nndaꞌ vaa ntyja ꞌnaanꞌ, jaaꞌntyichen ntsꞌaa Tyoꞌtsꞌon na quitꞌuiihanꞌhin.
29 Quanto pior castigo julgais que merece quem calcar aos pés o Filho de Deus, profanar o sangue da aliança, em que foi santificado, e ultrajar o Espírito Santo, autor da graça!
30 Ngꞌe cotaꞌjnꞌaan jaa nquii Tyoꞌtsꞌon na itso jon: “Ncö vacüjaꞌhanꞌ na ntsꞌa ꞌnan na chuhanꞌ yo nnꞌan na conanꞌtjahin nnön, ndoꞌ ntsꞌa na quityionhin.” Mantyi vaa ncüiichen jñꞌoon na itso jon: “Nnꞌan njan na contꞌa yahin na conanꞌtjahin nnön, ja ntcoꞌxënhin ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ”.
30 Pois bem sabemos quem é que disse: Minha é a vingança; eu a exercerei {Dt 32,35}. E ainda: O Senhor julgará o seu povo {Sl 134,14}.
31 Ngꞌe na nndaꞌ vaa na itso jon, juu tsꞌan na itsitjahin, ji vaa jndyi ꞌnan na ngenon juu na ngioohin ntꞌö nquii Tyioꞌtsꞌon na vandoꞌ na ntꞌuiiviꞌ jonhin.
31 É horrendo cair nas mãos de Deus vivo.
32 Majoꞌ cañjoonꞌ ya nꞌonhoꞌ juu xjen ya na tyeꞌ na tondye jndyeehoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ Cristo, tajntyꞌi cjehoꞌ min na jndye nnon naviꞌ na tontꞌa nnꞌanhoꞌ.
32 Lembrai-vos dos dias de outrora, logo que fostes iluminados. Quão longas e dolorosas lutas sustentastes.
33 Juu xjenꞌñeen ñꞌenhoꞌ na tonanꞌcüejnaanꞌ nnꞌanhoꞌ tondëë nnꞌan, tontyꞌehan ꞌoꞌ, ndoꞌ ñꞌenhoꞌ na tonanꞌjonhoꞌ yo ntyjehoꞌ na nndaꞌ vaa na toquenonhan.
33 Seja tornando-vos alvo de toda espécie de opróbrios e humilhações, seja tomando moralmente parte nos sofrimentos daqueles que os tiveram que suportar.
34 Joo ntyjehoꞌ na tyiꞌ nnꞌanhin vancjo, tꞌonhoꞌ na ntyꞌia rohan ngiohoꞌ na totyixeeꞌhoꞌhin. Ndoꞌ nque nnꞌan, xjen na tjiꞌhan ꞌnaanhoꞌ yo naijndeiꞌhanꞌ, tomꞌanhoꞌ na neinhoꞌ ngꞌe taaꞌ ya nꞌonhoꞌ ngꞌe na vantyja nꞌonhoꞌ Cristo, joꞌ quiñoonꞌndue min ꞌnaanhoꞌ na njonntyichen nanꞌxuanhanꞌ na tyiꞌjeꞌquintycüiihanꞌ.
34 Não só vos compadecestes dos encarcerados, mas aceitastes com alegria a confiscação dos vossos bens, pela certeza de possuirdes riquezas muito melhores e imperecíveis.
35 Juu na conanꞌqui nꞌonhoꞌhin, tyiꞌndyehoꞌhanꞌ ngꞌe njon jndyi tsixuan juu naya na ngayꞌoon Tyoꞌtsꞌon ꞌoꞌ naijon na mꞌaan nquii jon.
35 Não percais esta convicção a que está vinculada uma grande recompensa,
36 Icanhanꞌ na quinanꞌquii nꞌonhoꞌ tsoñꞌen naviꞌ na coquenonhoꞌ chaꞌ nntꞌahoꞌ chaꞌxjen na ntꞌue tsꞌon jon, yajoꞌ ncyꞌonhoꞌ cüenta juu na tcoꞌ jon ꞌndyo jon na nninncyaa jonhanꞌ ndëëhoꞌ.
36 pois vos é necessária a perseverança para fazerdes a vontade de Deus e alcançardes os bens prometidos.
37 Ngꞌe vaa jñꞌoon na jndui ntyja ꞌnaanꞌ Cristo na itsohanꞌ:
37 Ainda um pouco de tempo - sem dúvida, bem pouco -, e o que há de vir virá e não tardará.
38 Juu tsꞌan na jndë tquën na tajnan tsixuan, icanhanꞌ na camꞌaantyen juu na vantyja tsꞌon juu ja.
38 Meu justo viverá da fé. Porém, se ele desfalecer, meu coração já não se agradará dele {Hab 2,3s}.
39 Majoꞌ nquë na covantyja nnꞌön Tyoꞌtsꞌon, chito condui jaa nnꞌan na cotji ntcüeꞌ jaa. Ee joo nanꞌñeen cotsu ñuaanhan. Majoꞌ jaa ninvito covantyja nnꞌönhin, joꞌ condui jaa nnꞌan na itsinꞌman jon ñuan njanhan.
39 Não somos, absolutamente, de perder o ânimo para nossa ruína; somos de manter a fé, para nossa salvação!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.