Gálatas 4

Jnʼoon xco na tquen tyoʼtsʼon (AZGNT) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndö vaa na ntꞌue tsꞌön na cüaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoonvaꞌ. Ncüii yuchjo na tyiꞌcoveeꞌ ndyuuꞌ juu na ncyꞌoon juu cüenta ꞌnaanꞌ tye juu xjen na ngueꞌ jon, itsijonhanꞌ yuꞌñeen chaꞌxjen ncüii moso na ityeꞌntjontyen juu nnon jon, min na tsixuan yuchjoꞌñeen na ncyꞌoon juu cüenta tsoñꞌen ꞌnaanꞌ tye juu.
1 Portanto, pensem da seguinte forma: enquanto não atingir a idade adequada, o herdeiro não está numa posição muito melhor que a de um escravo, apesar de ser dono de todos os bens.
2 Viochen xjen na tyiꞌcoveeꞌ ndyuuꞌ juu, mꞌaan juu tocje ꞌnaan nnꞌan na sijndaꞌ tye juu na quitquenhan cüentahin ndoꞌ quinanꞌjndaꞌhan na nndui tsꞌian tyuaa ꞌnaanꞌ juu.
2 Deve obedecer a seus tutores e administradores até a idade determinada por seu pai.
3 Ndoꞌ manndaꞌ vaa, itsijonhanꞌ ntyja njanhan chaꞌna juu yuchjoꞌñeen. Totsijonhanꞌ jaa chaꞌvijon yoquijndë na tyiꞌcoventyja ndyu joo, ndoꞌ viochen xjen na tonanꞌxuan na nndaꞌ, joo costumbre na jndë tquen nnꞌan na conanꞌtꞌmaanꞌhin, tovayꞌoontyenhanꞌ jaaha.
3 O mesmo acontecia conosco. Éramos como crianças; éramos escravos dos princípios básicos deste mundo.
4 Majoꞌ ya na tueeꞌ nquii xjen na siquindëhanꞌ ntyjii Tyoꞌtsꞌon, jñon jon jnda jon quiiꞌ ntꞌan nnꞌan tsonnangue. Tuihin jnda ncüii tsanscu. Tomꞌaan jon nacje ꞌnaanꞌ juu ntjiꞌñeen na tquen Moisés na tocoꞌxenhanꞌ nnꞌan.
4 Mas, quando chegou o tempo certo, Deus enviou seu Filho, nascido de uma mulher e sob a lei.
5 Tui na nndaꞌ chaꞌ jaa na mꞌan nacje ꞌnaanꞌ juu ntjiꞌñeen, ntsiquindyaa jon jaa. Ntyja ꞌnaanꞌ juu tsꞌianꞌñeen, ndëë ncyꞌoon jon cüenta jaa na ndui jaa ntsinda nquii jon.
5 Assim o fez para resgatar a nós que estávamos sob a lei, a fim de nos adotar como seus filhos.
6 Ndoꞌ chaꞌ na quitsiꞌmanhanꞌ na condui jaa ntsinda Tyoꞌtsꞌon, joꞌ nqui Espíritu na condui jnda jon, jñon jonhin quii nnꞌön. Xengꞌe nquii Espíritu, joꞌ na njon jndyi ngiö na conanꞌtꞌmaanꞌ Tyoꞌtsꞌon na conduëhë: “Tyeꞌ Tyoꞌtsꞌon.”
6 E, porque nós somos seus filhos, Deus enviou ao nosso coração o Espírito de seu Filho, e por meio dele clamamos: “ Aba , Pai”.
7 Ndoꞌ na nndaꞌ na matsitꞌmanꞌhin, itsiꞌmanhanꞌ na condui ꞌuꞌ jnda jon, chito moso na ityentjonꞌtyen ꞌuꞌ. Ndoꞌ ngꞌe na jnda jon ꞌuꞌ, iquen jon ꞌuꞌ na condui ꞌuꞌ tsꞌan na ngyonꞌ cüenta tsoñꞌen nnon na itsꞌaa jon naya nque nnꞌan na conduihan ntsinda nquii jon.
7 Agora você já não é escravo, mas filho de Deus. E, uma vez que é filho, Deus o tornou herdeiro dele.
8 Toxenꞌchen xjen na tyíꞌquitajnꞌaanhoꞌ nquii Tyoꞌtsꞌon, totyeꞌntjontyenhoꞌ ndëë ꞌnan na conanꞌtꞌmaanꞌ nnꞌan na min chito nquii jon conduihanꞌ.
8 Antes de conhecerem a Deus, vocês eram escravos de supostos deuses que, na verdade, nem existem.
9 Ndoꞌ naneinhin na cotajnꞌaanhoꞌ jon, oo yantyi nduë na ivajnaanꞌ jon ꞌoꞌ, ¿Ndu na contcüeꞌ nndaꞌ ꞌoꞌ na contꞌahoꞌ na njon joo ꞌnan na jndë siquindyaa Tyoꞌtsꞌon ꞌoꞌ ntyja ꞌnaanhanꞌ? Joo costumbre na jndë tquen nnꞌan na min tanajndei nanꞌxuanhanꞌ na nnanꞌnꞌmanhanꞌ ñuaanhoꞌ, ¿Aa vacüjaꞌ nndaꞌhanꞌ na ntyeꞌntjonhoꞌ ndëëhanꞌ?
9 Agora que conhecem a Deus, ou melhor, agora que Deus os conhece, por que desejam voltar atrás e tornar-se novamente escravos dos frágeis e inúteis princípios básicos deste mundo?
10 ꞌOꞌ veꞌ ndyiiꞌ xuee na contꞌahoꞌ na njonhanꞌ na ntyja nꞌonhoꞌ na ntyja ꞌnaanꞌ juuhanꞌ na quitsinꞌman Tyoꞌtsꞌon ñuan ꞌnaanhoꞌ. Ndoꞌ mantyi mꞌan ndyiꞌ na njonhanꞌ ngiohoꞌ, ndoꞌ mantyi min nguee na juu jñꞌoon na icoꞌxenhanꞌ nnꞌan judíos, sijndaꞌhanꞌ na conanꞌtꞌmaanꞌhan, ndoꞌ mantyi yo na conanꞌtꞌmaanꞌhoꞌ xjen na covejndyo ndyu.
10 Vocês insistem em guardar certos dias, meses, estações ou anos.
11 Ndoꞌ na nndaꞌ cotsamꞌanhoꞌ, juu tsꞌian na totsꞌa quiiꞌ ntꞌanhoꞌ, itsꞌaahanꞌ na maquityꞌuë na aa veꞌ jnꞌaan na tojooꞌ tsꞌön na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ.
11 Temo por vocês. Talvez meu árduo trabalho em seu favor tenha sido inútil.
12 Yo ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoon na icoꞌxenhanꞌ na tquen Moisés, matsꞌa tyꞌohoꞌ na cꞌonhoꞌ na conduihoꞌ nnꞌan na jndë jndyaahoꞌ ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. Ee min na tsꞌan judío ja, itsijonhanꞌ ntyja njan yo juu jñꞌoonꞌñeen chaꞌna nquehoꞌ, jndë jndyaa ja ntyja ꞌnaanꞌhanꞌ. ꞌOꞌ minꞌncüii naviꞌ taꞌnan jntꞌahoꞌ ja.
12 Irmãos, peço-lhes que sejam como eu, pois eu também sou como vocês. E vocês não me trataram mal
13 Ee mangio yahoꞌ na ntyja ꞌnaanꞌ ncüii nnon tycu na toquenön, joꞌ na tëcjuꞌhanꞌ na toninncya jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon ndëëhoꞌ.
13 e certamente se lembram de que eu estava doente quando lhes anunciei as boas-novas pela primeira vez.
14 Juu tycu na tquenön juu xjenꞌñeen, sꞌaahanꞌ na jndyaaꞌ na ncyꞌonhoꞌ cüenta ja. Majoꞌ min na nndaꞌ, tatꞌonhoꞌ na tyꞌahoꞌ ja, min tajntꞌahoꞌ na tyiꞌcueeꞌ nꞌonhoꞌ ja. ꞌOꞌ yo na xoncüeeꞌ nꞌonhoꞌ tyꞌonhoꞌ cüenta ja, chaꞌvijon na ngiohoꞌ na condui ja ncüii ángel na ityeꞌntjon jon nnon Tyoꞌtsꞌon, oo chaꞌvijon nquii Cristo.
14 Embora minha saúde precária fosse uma tentação para me rejeitarem, vocês não me desprezaram nem me mandaram embora. Ao contrário, acolheram-me e cuidaram de mim como se eu fosse um anjo de Deus, ou mesmo o próprio Cristo Jesus.
15 Ndoꞌ na nndaꞌ, ¿Aa jndë tsuuꞌ tycya nꞌonhoꞌ na tondineinhoꞌ na tomꞌan ja yohoꞌ? Ndoꞌ naneinhin ¿Nin ꞌnan cotjonhoꞌ na jndë scüejndyohanꞌ na ngiohoꞌ ntyja njan na tavineinhoꞌ ja? Ee macüjiꞌ jndyoyu ntyja ꞌnaanhoꞌ, xe na aa jndëë jntꞌahoꞌ, jndë tjiꞌhoꞌ tëndëë nquehoꞌ na ntꞌahoꞌ nayahanꞌ ja.
15 Que aconteceu com a alegria que vocês demonstraram naquela ocasião? Estou certo de que, se fosse possível, teriam arrancado os próprios olhos e os teriam dado a mim.
16 Ndoꞌ naneinhin, ngꞌe na matsinën jñꞌoon na mayuuꞌ ndëëhoꞌ, ¿Aa cotjiꞌhoꞌ cüenta na condui ja tsꞌan na jndo jndyi ꞌoꞌ?
16 Acaso me tornei inimigo de vocês porque lhes digo a verdade?
17 Mꞌan nnꞌan quiiꞌ ntꞌanhoꞌ na cojooꞌ nꞌonhan chaꞌ nnanꞌjonhoꞌ tmaanꞌ na nanꞌxuanhan. Majoꞌ juu ꞌnan na ndyiiꞌ nꞌonhan na quinduihanꞌ yo ꞌoꞌ, tyiꞌxoncüehanꞌ, ee ntꞌue nꞌonhan na tyiꞌnduehoꞌ conduihoꞌ nnꞌan nján. Ndoꞌ xjen na conanꞌjonhoꞌ yohin, yajoꞌ xiaꞌntyi nquehin na ntyja nꞌonhoꞌ.
17 Esses falsos mestres estão extremamente ansiosos para agradá-los, mas suas intenções não são boas. Querem afastá-los de mim para que dependam deles.
18 Mꞌan nnꞌan na cojooꞌ nꞌonhan na quinanꞌjon nnꞌan yo jñꞌoon na coninncyahan. Ya jndyi na contꞌahan na nndaꞌ xe tanin ncüiichen nnon na mꞌaanꞌ nꞌonhan, na xiaꞌntyi na ninꞌquitejndeihan ꞌoꞌ na cotsantyjantyihoꞌ yo Cristo, majndeichen na quintꞌahinhanꞌ xjen na tyiꞌcꞌoon ja yo ꞌoꞌ.
18 Se alguém deseja agradá-los, muito bem; mas que o faça sempre, e não só quando estou com vocês.
19 ꞌOꞌ ntyjë, conduihoꞌ na chaꞌvijon ntsinda na viꞌntyjihoꞌ. Ncüiichen jon iquiihanꞌ ja ntyja ꞌnaanhoꞌ, juu na maquenön itsijonhanꞌ juuhanꞌ chaꞌna iquenon tsanscu na iquiihanꞌhin na itsingui juu. Manndaꞌ vaa itsiꞌndaaꞌhanꞌ ntyji ata ncüii ncüiihoꞌ nninncyahoꞌ na ntyeꞌntjon Cristo ꞌoꞌ.
19 Ó meus filhos queridos, sinto como se estivesse passando outra vez pelas dores de parto por sua causa, e elas continuarão até que Cristo seja plenamente desenvolvido em vocês.
20 Ya jndyi xe na juuhanꞌ aa mꞌan yohoꞌ naneinhin chaꞌ nndëë ntscüejndyö jñꞌoon na matsinën ndëëhoꞌ, ee jñꞌoon na mayuuꞌ, tꞌman vaa ndicüaaꞌ tsꞌön nin jñꞌoon na ntsitiu ja ntyja ꞌnaanhoꞌ.
20 Gostaria de poder estar aí com vocês para lhes falar em outro tom. Mas, distante como estou, não sei o que mais fazer para ajudá-los.
21 ꞌOꞌ nnꞌan na mꞌaanꞌ nꞌonhoꞌ na chuhanꞌ na quitaꞌngueeꞌtyenhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ juu ntji na icoꞌxenhanꞌ, ¿Aa tyiꞌcovaaꞌ nꞌonhoꞌ ntyja ꞌnaanꞌ na itsiquindyihanꞌ?
21 Digam-me, vocês que desejam viver debaixo da lei: acaso sabem o que a lei diz de fato?
22 Juu ntjiꞌñeen itsiquindyihanꞌ na tui ve ntsinda Abraham. Ncüiihin jnda Agar, juu tsanscuꞌñeen na totyeꞌntjontyen nnon Sara. Ndoꞌ ncüiichenhin jnda nquii Sara, majoꞌ juu jon chito tsꞌan na ityeꞌntjontyenhin, conduihin scuuꞌ nquii Abraham.
22 De acordo com as Escrituras, Abraão teve dois filhos, um nascido de uma escrava e outro de sua esposa, que era livre.
23 Juu jnda Abraham na singui tsanscu na totyeꞌntjon, tuihin chaꞌxjen minꞌcya ro tsꞌan. Majoꞌ nquii jnda jon na singui juu tsanscu na conduihin nquii scuuꞌ Abraham, tui yuꞌñeen ngꞌe juu jñꞌoon na jndë tcoꞌ Tyoꞌtsꞌon ꞌndyo jon nnon nquii Abrahamꞌñeen.
23 O filho da escrava nasceu segundo a vontade humana; o filho da mulher livre nasceu segundo a promessa.
24 Ndoꞌ juu jñꞌoonvaꞌ ntyja ꞌnaan ve nanntcuꞌñeen, tsixuanhanꞌ jñꞌoon na tyiꞌquitsiꞌman nquiiꞌhanꞌ. Ee tsijonhanꞌ ntyja ꞌnaanhin ve jñꞌoon na sijndaꞌ Tyoꞌtsꞌon yo nnꞌan. Ncüii jñꞌoonꞌñeen tyincyaa jonhanꞌ nnon Moisés, juuhanꞌ tsijonhanꞌ juu Tyoꞌ Sinaí. Juuhanꞌ itsijonhanꞌ Agar, tsanscu na totyeꞌntjon nnon Sara. Ndoꞌ nnꞌan na tꞌman qui nꞌonhan juu jñꞌoonꞌñeen, ndiquitsiquindyaahanꞌhin, mꞌantyenhin xjen ꞌnaanꞌhanꞌ.
24 Essas duas mulheres ilustram duas alianças. A primeira, Hagar, representa o monte Sinai, onde o povo recebeu a lei que o escravizou.
25 Juu Agarꞌñeen itsijonhanꞌhin juu Tyoꞌ Sinaí na mꞌaanhanꞌ ndyuaa Arabia. Ndoꞌ juu Sinaíꞌñeen itsijonhanꞌ juuhanꞌ tsjoon Jerusalén na mꞌan nnꞌan judíos. Joohan mꞌantyenhan nacje ꞌnaanꞌ juu ntji na tquen Moisés.
25 E Hagar, que é o monte Sinai, na Arábia, representa a Jerusalém de agora, pois ela e seus filhos vivem sob a escravidão da lei.
26 Majoꞌ nquë na vantyja nꞌön Cristo, condui jaa juu Jerusalén na mꞌaanhanꞌ na ndye. Mꞌan na jndë jndyaa jaa ntyja ꞌnaanꞌ juu jñꞌoonꞌñeen na icoꞌxenhanꞌ. Juu Jerusalén conduihanꞌ nquii ndyëëhë.
26 A segunda, Sara, representa a Jerusalém celestial. Ela é a mulher livre, e é nossa mãe.
27 Nndaꞌ vaa ee vaa jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na jndui na itsohanꞌ:
27 Como dizem as Escrituras: “Alegre-se, mulher sem filhos, você que nunca deu à luz! Grite de alegria, você que nunca esteve em trabalho de parto! Pois a abandonada agora tem mais filhos que a mulher que vive com o marido”.
28 ꞌOꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ Cristo, chaꞌxjen na tui Isaac ngꞌe siquindë Tyoꞌtsꞌon jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon nnon Abraham, mantyi ꞌoꞌ conduihoꞌ ntsinda Tyoꞌtsꞌon ngꞌe na itsiquindë jon jñꞌoon na tcoꞌ jon ꞌndyo jon.
28 E vocês, irmãos, são filhos da promessa, como Isaque.
29 Majuu xjenꞌñeen juu jnda Agar na cüejon tuihin chaꞌxjen minꞌcya ro tsꞌan, ninvito totsꞌaa viꞌ juu jnda Sara na tuihin yo najndei na condui nquii Espíritu Santo. Manndaꞌ vaa ntyja njanhan naneinhin.
29 Ismael, o filho nascido da vontade humana, perseguiu Isaque, o filho nascido do poder do Espírito, e o mesmo ocorre agora.
30 Majoꞌ juu jñꞌoonꞌ Tyoꞌtsꞌon na jndui, ¿Nchu vaa icoꞌxenhanꞌ? Itso Tyoꞌtsꞌon nnon Abraham: “Juu tsanscu na ityeꞌntjontyen nnon scuꞌ, quintyꞌeꞌhin yo jnda juu, ee jnda juu tyiꞌxeꞌcyꞌoon juu cüenta ꞌnan ꞌnanꞌ min na tye juu ꞌuꞌ. Xiaꞌntyi jnda scuꞌ ncuꞌ, juu tsanꞌñeen ncyꞌoon juu cüenta joo ꞌnanꞌ na min.”
30 Mas o que dizem as Escrituras sobre isso? “Livre-se da escrava e do filho dela, pois o filho da escrava não será herdeiro junto com o filho da mulher livre.”
31 Mangꞌe joꞌ, ꞌoꞌ ntyjë na vantyja nꞌonhoꞌ Cristo, nquë chito condui jaa ntsinda tsanscuꞌñeen na totyeꞌntjontyen juu. Chitojoꞌ. Jaa condui ntsinda nquii tsanscu na chito conduihin tsꞌan na sijnda Abraham.
31 Portanto, irmãos, não somos filhos da escrava; somos filhos da mulher livre.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.